مزوتلیومای بدخیم پلور سرطانی در پرده اطراف ریه است که تا مدتی طولانی تنها با شیمی‌درمانی درمان می‌شد. در این مطالعه، ترکیب دو داروی ایمونوتراپی (نیولوماب و ایپیلیمومب) با شیمی‌درمانی مقایسه شد. بیمارانی که ایمونوتراپی گرفتند به‌طور میانگین مدت بیشتری زنده ماندند (۱۸٫۱ ماه در برابر ۱۴٫۱ ماه) و پس از ۲ سال ۴۱٪ آن‌ها در برابر ۲۷٪ بیماران گروه شیمی‌درمانی زنده بودند. میزان عوارض شدید در دو گروه تقریباً مشابه بود، اما در گروه ایمونوتراپی سه مرگ مرتبط با درمان رخ داد. انتخاب درمان مناسب باید با پزشک معالج انجام شود.
خط اول
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پیوسته | |||
| نیولوماب | ۳۶۰ میلی‌گرم | وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه | هر ۳ هفته |
| ایپیلیموماب | ۱ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی، انفوزیون ۳۰ دقیقه | هر ۶ هفته |
در صفحه «ایپیلیموماب (یروی)» · سایر سرطان‌ها، همراه نیولوماب (برچسب FDA، بازبینی ۰۸/۲۰۲۶)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
نیولوماب (Nivolumab) با دوز ۳ mg/kg به‌صورت وریدی هر ۲ هفته به‌علاوه ایپیلیمومب (Ipilimumab) با دوز ۱ mg/kg به‌صورت وریدی هر ۶ هفته، تا حداکثر ۲ سال (۳۰۳ بیمار).
پمتروکسد (Pemetrexed) با دوز ۵۰۰ mg/m² وریدی به‌علاوه سیس‌پلاتین (Cisplatin) با دوز ۷۵ mg/m² وریدی یا کاربوپلاتین (Carboplatin) با AUC برابر ۵ mg/mL در دقیقه وریدی، هر ۳ هفته تا حداکثر ۶ دوره (۳۰۲ بیمار).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بزرگسالان ۱۸ سال و بالاتر مبتلا به مزوتلیومای بدخیم پلور (MPM) غیرقابل جراحی، با تأیید هیستولوژیک، بدون درمان قبلی و با وضعیت عملکردی ECOG برابر ۰ یا ۱. مطالعه در ۱۰۳ بیمارستان در ۲۱ کشور انجام شد. ۴۶۷ نفر (۷۷٪) از ۶۰۵ شرکت‌کننده مرد بودند و میانه سنی ۶۹ سال بود (دامنه بین‌چارکی ۶۴ تا ۷۵).
نقطه پایانی اصلی: بقای کلی (OS) در همه شرکت‌کنندگانی که تصادفی‌سازی شدند. ایمنی در همه بیمارانی که دست‌کم یک دوز داروی مطالعه را دریافت کردند ارزیابی شد.
عوارض جانبی مرتبط با درمان درجه ۳ تا ۴ در ۹۱ نفر (۳۰٪) از ۳۰۰ بیمار تحت درمان با نیولوماب و ایپیلیمومب و ۹۱ نفر (۳۲٪) از ۲۸۴ بیمار تحت شیمی‌درمانی گزارش شد. سه مرگ مرتبط با درمان (۱٪) در گروه نیولوماب و ایپیلیمومب رخ داد (پنومونیت، آنسفالیت و نارسایی قلبی) و یک مرگ (کمتر از ۱٪) در گروه شیمی‌درمانی (سرکوب مغز استخوان).
بر پایه چکیده، نیولوماب به‌علاوه ایپیلیمومب در مقایسه با شیمی‌درمانی استاندارد بقای کلی را در MPM غیرقابل جراحی و بدون درمان قبلی بهبود داد و از اکتبر ۲۰۲۰ در ایالات متحده برای این اندیکاسیون تأیید شده است. وضعیت تأیید در سایر کشورها و جایگاه این رژیم در راهنماهای بالینی روز باید جداگانه بررسی شود؛ این موارد در چکیده گزارش نشده است.
درمان‌های سیستمیک تأییدشده برای مزوتلیومای بدخیم پلور (MPM) محدود به رژیم‌های شیمی‌درمانی بوده است که سود بقای متوسط و پیامدهای ضعیفی دارند. نیولوماب به‌علاوه ایپیلیمومب در سایر انواع تومور، از جمله سرطان ریه سلول غیرکوچک در خط اول درمان، سود بالینی نشان داده است. ما فرض کردیم که این رژیم بقای کلی را در MPM بهبود می‌دهد.
این مطالعه فاز ۳ تصادفی‌شده و باز (CheckMate 743) در ۱۰۳ بیمارستان در ۲۱ کشور انجام شد. افراد واجد شرایط ۱۸ سال و بالاتر بودند، مبتلا به MPM غیرقابل جراحی با تأیید هیستولوژیک و بدون درمان قبلی، و وضعیت عملکردی ECOG برابر ۰ یا ۱ داشتند. شرکت‌کنندگان واجد شرایط با نسبت ۱:۱ به یکی از دو گروه تصادفی شدند: نیولوماب (۳ mg/kg وریدی هر ۲ هفته) به‌علاوه ایپیلیمومب (۱ mg/kg وریدی هر ۶ هفته) تا ۲ سال، یا شیمی‌درمانی با پلاتین و پمتروکسد (پمتروکسد [۵۰۰ mg/m² وریدی] به‌علاوه سیس‌پلاتین [۷۵ mg/m² وریدی] یا کاربوپلاتین [سطح زیر منحنی غلظت–زمان ۵ mg/mL در دقیقه، وریدی]) هر ۳ هفته تا حداکثر شش دوره. نقطه پایانی اصلی بقای کلی در همه شرکت‌کنندگان تصادفی‌شده بود و ایمنی در همه شرکت‌کنندگانی که دست‌کم یک دوز داروی مطالعه را دریافت کردند ارزیابی شد. این مطالعه در ClinicalTrials.gov با شناسه NCT02899299 ثبت شده و ورود بیمار به آن بسته شده است.
بین ۲۹ نوامبر ۲۰۱۶ و ۲۸ آوریل ۲۰۱۸، ۷۱۳ بیمار وارد مطالعه شدند که ۶۰۵ نفر از آن‌ها به نیولوماب به‌علاوه ایپیلیمومب (۳۰۳ نفر) یا شیمی‌درمانی (۳۰۲ نفر) تصادفی شدند. ۴۶۷ نفر (۷۷٪) از ۶۰۵ شرکت‌کننده مرد بودند و میانه سنی ۶۹ سال بود (دامنه بین‌چارکی ۶۴ تا ۷۵). در تحلیل میان‌دوره‌ای از پیش تعیین‌شده (قفل پایگاه داده ۳ آوریل ۲۰۲۰؛ میانه پیگیری ۲۹٫۷ ماه [دامنه بین‌چارکی ۲۶٫۷ تا ۳۲٫۹]) نیولوماب به‌علاوه ایپیلیمومب بقای کلی را در مقایسه با شیمی‌درمانی به‌طور معنی‌داری افزایش داد (میانه بقای کلی ۱۸٫۱ ماه [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱۶٫۸ تا ۲۱٫۴] در برابر ۱۴٫۱ ماه [۱۲٫۴ تا ۱۶٫۲]؛ نسبت خطر ۰٫۷۴ [فاصله اطمینان ۹۶٫۶٪: ۰٫۶۰ تا ۰٫۹۱]؛ p=۰٫۰۰۲۰). نرخ بقای کلی ۲ ساله در گروه نیولوماب به‌علاوه ایپیلیمومب ۴۱٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳۵٫۱ تا ۴۶٫۵) و در گروه شیمی‌درمانی ۲۷٪ (۲۱٫۹ تا ۳۲٫۴) بود. عوارض جانبی مرتبط با درمان درجه ۳ تا ۴ در ۹۱ نفر (۳۰٪) از ۳۰۰ بیمار تحت درمان با نیولوماب به‌علاوه ایپیلیمومب و ۹۱ نفر (۳۲٪) از ۲۸۴ بیمار تحت شیمی‌درمانی گزارش شد. سه مرگ مرتبط با درمان (۱٪) در گروه نیولوماب به‌علاوه ایپیلیمومب رخ داد (پنومونیت، آنسفالیت و نارسایی قلبی) و یک مورد (کمتر از ۱٪) در گروه شیمی‌درمانی (سرکوب مغز استخوان).
نیولوماب به‌علاوه ایپیلیمومب در مقایسه با شیمی‌درمانی استاندارد، بهبود معنی‌دار و از نظر بالینی مهمی در بقای کلی ایجاد کرد و این یافته از کاربرد این رژیم نوین (first-in-class) که از اکتبر ۲۰۲۰ در ایالات متحده برای MPM غیرقابل جراحی و بدون درمان قبلی تأیید شده است، پشتیبانی می‌کند.
Bristol Myers Squibb.
مطالعه باز (open-label) بود و نتایج گزارش‌شده از تحلیل میان‌دوره‌ای از پیش تعیین‌شده است (میانه پیگیری ۲۹٫۷ ماه). جزئیات زیرگروه‌ها (مانند نوع هیستولوژیک) و سایر نقاط پایانی در چکیده ذکر نشده و باید در متن کامل مقاله بررسی شود.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...