ستوکسیمب (Cetuximab) و شیمی‌درمانی به‌عنوان درمان اولیه سرطان متاستاتیک روده بزرگ
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- CRYSTAL
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی‌شده و کنترل‌شده، مقایسه FOLFIRI به‌تنهایی با FOLFIRI به‌همراه ستوکسیمب در درمان خط اول
- حجم نمونه
- ۱۱۹۸ بیمار (۵۹۹ بیمار در هر گروه)
- منبع
- N Engl J Med · ۲۰۰۹
- شناسه کارآزمایی
- NCT00154102
به زبان ساده
در این مطالعه، به بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ که به سایر اندام‌ها سرسایت کرده بود، یا فقط شیمی‌درمانی FOLFIRI یا شیمی‌درمانی همراه با داروی ستوکسیمب داده شد. افزودن ستوکسیمب خطر پیشرفت بیماری را کمی کاهش داد، اما بقای کلی تفاوت معنی‌داری نکرد. این فایده فقط در بیمارانی دیده شد که ژن KRAS در تومورشان جهش نداشت (نوع وحشی)، و عوارضی مانند واکنش‌های پوستی و اسهال با ستوکسیمب بیشتر بود.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
ستوکسیماب وریدی با دوز اولیه ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع و سپس ۲۵۰ میلی‌گرم/مترمربع هفتگی، یک ساعت پیش از شیمی‌درمانی + FOLFIRI در دوره‌های ۱۴ روزه: ایرینوتکان ۱۸۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی روز ۱، فولینیک اسید ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع (راسمیک) یا ۲۰۰ میلی‌گرم/مترمربع (شکل L) وریدی روز ۱، فلوئورواوراسیل ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع بولوس روز ۱ و سپس ۲۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع انفوزیون مداوم ۴۶ ساعته؛ تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول.
FOLFIRI با همان دوزها هر ۱۴ روز، تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول.
منبع جزئیات رژیم درمانی: برچسب FDA ستوکسیماب (ERBITUX؛ بخش مطالعات بالینی CRYSTAL)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ با گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی (EGFR) مثبت و متاستازهای غیرقابل برداشت با جراحی.
نقاط پایانی
نقطه پایانی اصلی: بقای بدون پیشرفت بیماری. بررسی ارتباط وضعیت جهش ژن KRAS در تومور با پاسخ بالینی به ستوکسیمب نیز از اهداف مطالعه بود. از نقاط پایانی دیگر می‌توان به بقای کلی و پاسخ تومور اشاره کرد.
ایمنی و عوارض
عوارض درجه ۳ یا ۴ در گروه ستوکسیمب + FOLFIRI در مقابل FOLFIRI به‌تنهایی شایع‌تر بود: واکنش‌های پوستی (فقط درجه ۳) ۱۹٫۷٪ در برابر ۰٫۲٪ (P<۰٫۰۰۱)، واکنش‌های مرتبط با انفوزیون ۲٫۵٪ در برابر ۰٪ (P<۰٫۰۰۱) و اسهال ۱۵٫۷٪ در برابر ۱۰٫۵٪ (P=۰٫۰۰۸).
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این مطالعه نشان داد که فایده ستوکسیمب در درمان خط اول سرطان متاستاتیک روده بزرگ به بیماران دارای تومور KRAS نوع وحشی محدود است؛ بنابراین بررسی وضعیت جهش KRAS پیش از تصمیم‌گیری برای استفاده از این دارو اهمیت دارد. وضعیت فعلی این رویکرد در رهنمودهای درمانی باید جداگانه بررسی شود، زیرا چکیده مقاله درباره تأیید دارویی یا توصیه رهنمودها اطلاعاتی ارائه نمی‌دهد.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
ما اثربخشی ستوکسیمب به‌همراه ایرینوتکان، فلوئوروراسیل و لکوورین (FOLFIRI) را به‌عنوان درمان خط اول سرطان متاستاتیک روده بزرگ بررسی کردیم و به‌دنبال ارتباط میان وضعیت جهش ژن KRAS در تومورها و پاسخ بالینی به ستوکسیمب بودیم.
روش‌ها
بیماران مبتلا به سرطان روده بزرگ با گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی مثبت و متاستازهای غیرقابل برداشت به‌طور تصادفی تعیین شدند تا FOLFIRI را یا به‌تنهایی یا همراه با ستوکسیمب دریافت کنند. نقطه پایانی اصلی، بقای بدون پیشرفت بیماری بود.
نتایج
در مجموع ۵۹۹ بیمار ستوکسیمب به‌همراه FOLFIRI و ۵۹۹ بیمار FOLFIRI به‌تنهایی دریافت کردند. نسبت خطر برای بقای بدون پیشرفت در گروه ستوکسیمب-FOLFIRI در مقایسه با گروه FOLFIRI برابر با ۰٫۸۵ بود (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۲ تا ۰٫۹۹؛ P=۰٫۰۴۸). تفاوت معنی‌داری در بقای کلی میان دو گروه درمانی وجود نداشت (نسبت خطر ۰٫۹۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۸۱ تا ۱٫۰۷؛ P=۰٫۳۱). تعامل معنی‌داری میان گروه درمانی و وضعیت جهش KRAS برای پاسخ تومور وجود داشت (P=۰٫۰۳)، اما برای بقای بدون پیشرفت (P=۰٫۰۷) یا بقای کلی (P=۰٫۴۴) وجود نداشت. نسبت خطر بقای بدون پیشرفت در بیماران دارای تومور KRAS نوع وحشی ۰٫۶۸ بود (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۰ تا ۰٫۹۴) که به نفع گروه ستوکسیمب-FOLFIRI بود. عوارض درجه ۳ یا ۴ زیر با ستوکسیمب به‌علاوه FOLFIRI نسبت به FOLFIRI به‌تنهایی شایع‌تر بودند: واکنش‌های پوستی (که فقط درجه ۳ بودند) (۱۹٫۷٪ در برابر ۰٫۲٪ بیماران، P<۰٫۰۰۱)، واکنش‌های مرتبط با انفوزیون (۲٫۵٪ در برابر ۰٪، P<۰٫۰۰۱) و اسهال (۱۵٫۷٪ در برابر ۱۰٫۵٪، P=۰٫۰۰۸).
نتیجه‌گیری
درمان خط اول با ستوکسیمب به‌علاوه FOLFIRI در مقایسه با FOLFIRI به‌تنهایی، خطر پیشرفت سرطان متاستاتیک روده بزرگ را کاهش داد. فایده ستوکسیمب محدود به بیماران دارای تومور KRAS نوع وحشی بود. (شماره ClinicalTrials.gov: NCT00154102.)
محدودیت‌ها
بر پایه چکیده: افزودن ستوکسیمب بهبود بقای کلی ایجاد نکرد. آزمون تعامل برای بقای بدون پیشرفت و بقای کلی با وضعیت KRAS معنی‌دار نبود (به ترتیب P=۰٫۰۷ و P=۰٫۴۴) و تعامل معنی‌دار فقط برای پاسخ تومور دیده شد. سایر محدودیت‌ها در متن کامل مقاله بررسی شود.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.