کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان تخمدان

کارآزمایی تصادفی جراحی سیتوردوکتیو برای سرطان تخمدان عودکننده

N Engl J Med · ۲۰۲۱۴۰۷ بیمار
Randomized Trial of Cytoreductive Surgery for Relapsed Ovarian CancerHarter P, Sehouli J, Vergote I, Ferron G, Reuss A, Meier W, et al. N Engl J Med. 2021. 385:2123-2131
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
DESKTOP III (AGO-OVAR OP.4)
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی چندمرکزی بین‌المللی
حجم نمونه
۴۰۷ بیمار
منبع
N Engl J Med · ۲۰۲۱
شناسه کارآزمایی
NCT01166737

به زبان ساده

اگر سرطان تخمدان بیش از ۶ ماه پس از آخرین شیمی‌درمانی پلاتینی برگردد و بیمار شرایط خوبی داشته باشد (حال عمومی خوب، مایع شکمی کم و برداشت کامل در جراحی اول)، جراحی دوباره برای برداشتن همه تومور و سپس شیمی‌درمانی، عمر را به‌طور میانگین حدود ۸ ماه بیشتر می‌کند؛ به‌ویژه اگر جراح بتواند همه تومور را بردارد.

نتایج کلیدی

۵۳٫۷ در برابر ۴۶٫۰ ماه
میانه بقای کلی
HR ۰٫۷۵ (۹۵٪ CI ۰٫۵۹–۰٫۹۶)؛ P=0.02
۷۵٫۵٪
برداشت کامل در گروه جراحی
از بیمارانی که جراحی شدند
۶۱٫۹ ماه
میانه بقای کلی با برداشت کامل

کارت دوز و برنامه درمان

دوگانه پلاتینی + بواسیزوماب (GOG-0213، OCEANS)

عود حساس به پلاتین (بیش از ۶ ماه پس از آخرین پلاتین)طول هر دوره: هر ۲۱ روزدر صفحه «سرطان تخمدان» · عود حساس به پلاتین

عود حساس به پلاتین (بیش از ۶ ماه پس از آخرین پلاتین)

دارودوزروشزمان تجویز
رژیم الف: ۶ تا ۸ دوره
کربوپلاتین + پاکلی‌تاکسلAUC ۵ + ۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربع (انفوزیون ۳ ساعته)وریدیروز ۱
رژیم ب: ۶ تا ۱۰ دوره
کربوپلاتین + جمسیتابینAUC ۴ (روز ۱) + ۱۰۰۰ میلی‌گرم/مترمربع (روز ۱ و ۸)وریدیروز ۱ و ۸
همراه هر دو رژیم و سپس نگهدارنده
بواسیزوماب۱۵ میلی‌گرم/کیلوگرموریدیروز ۱
طول هر دوره
هر ۲۱ روز
مدت درمان
شیمی‌درمانی ۶ تا ۸ (الف) یا ۶ تا ۱۰ (ب) دوره، سپس بواسیزوماب تنها تا پیشرفت

ESMO پان‌آسیایی: دوگانه پلاتینی (با PLD، جمسیتابین یا پاکلی‌تاکسل) همراه بواسیزوماب [I, A]، یا دوگانه پلاتینی و سپس نگهدارنده PARP در صورت پاسخ و عدم مصرف قبلی [I, A]؛ بواسیزوماب تا پیشرفت ادامه یابد [I, A]. ارزیابی جراحی سیتوردوکتیو دوباره در مرکز باتجربه پیش از شیمی‌درمانی.

در صفحه «سرطان تخمدان» · عود حساس به پلاتین

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱جراحی سیتوردوکتیو ثانویه + شیمی‌درمانی پلاتینی (۲۰۶ بیمار)

جراحی سیتوردوکتیو ثانویه با حداکثر تلاش برای برداشت کامل (در مراکز منتخب از نظر تجربه جراحی)، سپس شیمی‌درمانی ترکیبی مبتنی بر پلاتین. رژیم شیمی‌درمانی به انتخاب پژوهشگر بود و دوز مشخصی در چکیده و ثبت ClinicalTrials.gov ذکر نشده است. برداشت کامل در ۷۵٫۵٪ بیمارانی که جراحی شدند به دست آمد (۲۰۶ بیمار).

۲شیمی‌درمانی پلاتینی به‌تنهایی (۲۰۱ بیمار)

شیمی‌درمانی ترکیبی مبتنی بر پلاتین به انتخاب پژوهشگر، بدون جراحی؛ دوز مشخصی در منابع در دسترس ذکر نشده است (۲۰۱ بیمار).

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله و ClinicalTrials.gov NCT01166737 (شیمی‌درمانی پلاتینی به انتخاب پژوهشگر؛ دوز در این منابع ذکر نشده است؛ متن کامل مقاله در دسترس ما نبود)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به نخستین عود سرطان اپیتلیال مهاجم تخمدان، لوله فالوپ یا صفاق اولیه حساس به پلاتین (فاصله بدون پیشرفت دست‌کم ۶ ماه پس از پایان آخرین درمان حاوی پلاتین)، با امتیاز مثبت AGO: وضعیت عملکردی ECOG صفر، آسیت کمتر از ۵۰۰ میلی‌لیتر و برداشت کامل در جراحی اولیه (در صورت نامشخص بودن، مرحله FIGO I/II اولیه). برداشت کامل با لاپاراتومی میانی باید ممکن به نظر می‌رسید. معیارهای خروج (ClinicalTrials.gov): بیش از یک شیمی‌درمانی قبلی، عود دوم یا بعدی، بیماری مقاوم به پلاتین، متاستازهای غیرقابل برداشت و داروهای افزایش‌دهنده خطر جراحی (مانند ضدانعقاد خوراکی یا بواسیزوماب).

نقاط پایانی

پیامد اولیه: بقای کلی. ثانویه: کیفیت زندگی و عوامل پیش‌آگهی بقا.

ایمنی و عوارض

هیچ مرگ حول جراحی (ظرف ۳۰ روز) مشاهده نشد و کیفیت زندگی تا یک سال پیگیری بین دو گروه تفاوتی نداشت. سایر داده‌های عوارض جراحی در چکیده گزارش نشده است.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

DESKTOP III جراحی سیتوردوکتیو ثانویه را برای بیماران منتخب با عود حساس به پلاتین تثبیت کرد. رهنمود ESMO (نسخه پان‌آسیایی 2025): بیماران با نخستین عود بیش از ۶ ماه پس از آخرین پلاتین باید در یک مرکز انکولوژی زنان باتجربه در جراحی سرطان تخمدان برای شناسایی نامزدهای جراحی سیتوردوکتیو ارزیابی شوند [I, A]. انتخاب بیمار (مانند امتیاز AGO) و تجربه مرکز تعیین‌کننده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

درمان بیماران مبتلا به سرطان تخمدان عودکننده عمدتاً بر پایه درمان سیستمیک بوده است. نقش جراحی سیتوردوکتیو ثانویه روشن نیست.

روش‌ها

ما بیماران مبتلا به سرطان تخمدان عودکننده را که نخستین عود آن‌ها پس از فاصله بدون پلاتین (فاصله‌ای که در آن شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین استفاده نشده) ۶ ماه یا بیشتر رخ داده بود، به‌طور تصادفی به جراحی سیتوردوکتیو ثانویه و سپس شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین یا شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین به‌تنهایی تقسیم کردیم. بیماران در صورت داشتن امتیاز مثبت Arbeitsgemeinschaft Gynäkologische Onkologie (AGO) واجد شرایط بودند که به‌صورت وضعیت عملکردی گروه انکولوژی تعاونی شرق (ECOG) برابر صفر (در مقیاس ۵ امتیازی که امتیاز بالاتر نشان‌دهنده ناتوانی بیشتر است)، آسیت کمتر از ۵۰۰ میلی‌لیتر و برداشت کامل در جراحی اولیه تعریف می‌شود. امتیاز مثبت AGO برای شناسایی بیمارانی به کار می‌رود که احتمال برداشت کامل در آن‌ها وجود دارد. پیامد اولیه بقای کلی بود. کیفیت زندگی و عوامل پیش‌آگهی بقا نیز ارزیابی شد.

نتایج

در مجموع ۴۰۷ بیمار تصادفی‌سازی شدند: ۲۰۶ نفر به جراحی سیتوردوکتیو و شیمی‌درمانی و ۲۰۱ نفر به شیمی‌درمانی تنها. برداشت کامل در ۷۵٫۵٪ بیماران گروه جراحی که تحت عمل قرار گرفتند حاصل شد. میانه بقای کلی در گروه جراحی ۵۳٫۷ ماه و در گروه بدون جراحی ۴۶٫۰ ماه بود (نسبت خطر مرگ ۰٫۷۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۵۹ تا ۰٫۹۶؛ P=0.02). بیماران با برداشت کامل مطلوب‌ترین پیامد را داشتند و میانه بقای کلی آن‌ها ۶۱٫۹ ماه بود. سود جراحی در همه تحلیل‌های زیرگروهی بر اساس عوامل پیش‌آگهی دیده شد. سنجه‌های کیفیت زندگی تا یک سال پیگیری بین دو گروه تفاوتی نداشت و هیچ مرگ حول جراحی ظرف ۳۰ روز پس از جراحی مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری

در زنان مبتلا به سرطان تخمدان عودکننده، جراحی سیتوردوکتیو و سپس شیمی‌درمانی به بقای کلی طولانی‌تری نسبت به شیمی‌درمانی تنها منجر شد. (با حمایت مالی گروه مطالعاتی AGO و دیگران؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی DESKTOP III: NCT01166737.)

محدودیت‌ها

طراحی باز؛ فقط بیماران دارای امتیاز مثبت AGO وارد شدند؛ مطالعه پیش از رواج گسترده درمان نگهدارنده با مهارکننده PARP طراحی شد؛ سود به بیمارانی که برداشت کامل در آن‌ها حاصل نمی‌شود قابل تعمیم نیست.

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.