در بیماران زیر ۷۰ سال مبتلا به CLL، درمان با قرص ایبروتینیب همراه با ریتوکسیماب پس از حدود ۶ سال پیگیری، هم کنترل بیماری و هم بقای کلی بهتری نسبت به شیمی‌ایمنی‌درمانی FCR داشت و بیشتر بیماران توانستند دارو را بیش از ۵ سال مصرف کنند.
CLL درمان‌نشده در بیماران ۷۰ ساله یا جوان‌تر بدون حذف 17p، با CrCl بیش از ۴۰ میلی‌لیتر در دقیقه
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایبروتینیب | ۴۲۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته از دوره ۱ |
| از دوره ۲ (۶ دوره) | |||
| ریتوکسیماب | ۵۰ میلی‌گرم/مترمربع روز ۱ و ۳۲۵ میلی‌گرم/مترمربع روز ۲ دوره ۲؛ سپس ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ دوره‌های ۳ تا ۷ |
در صفحه «سرطان‌های خون (لوسمی، لنفوم و میلوم)» · رژیم‌های درمانی و دوز در لوسمی‌ها
CLL درمان‌نشده در بیماران ۷۰ ساله یا جوان‌تر بدون حذف 17p، با CrCl بیش از ۴۰ میلی‌لیتر در دقیقه
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایبروتینیب | ۴۲۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته از دوره ۱ |
| از دوره ۲ (۶ دوره) | |||
| ریتوکسیماب | ۵۰ میلی‌گرم/مترمربع روز ۱ و ۳۲۵ میلی‌گرم/مترمربع روز ۲ دوره ۲؛ سپس ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ دوره‌های ۳ تا ۷ |
هشدار جعبه‌ای ریتوکسیماب: واکنش کشنده انفوزیون، فعال شدن مجدد HBV و PML.
در صفحه «لوسمی (سرطان خون)» · رژیم‌ها و دوز در CLL: درمان مداوم با مهارکننده BTK
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
ایبروتینیب (Ibrutinib) ۴۲۰ میلی‌گرم خوراکی روزانه از دوره ۱ تا پیشرفت بیماری یا عوارض غیرقابل‌قبول، + ریتوکسیماب (Rituximab) از دوره ۲: ۵۰ میلی‌گرم/مترمربع روز ۱ دوره ۲، ۳۲۵ میلی‌گرم/مترمربع روز ۲ دوره ۲ و ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع روز ۱ دوره‌های ۳ تا ۷ (۶ دوره)؛ هر دوره ۲۸ روز. همه بیماران آلوپورینول ۳۰۰ میلی‌گرم روزانه در روز ۱ تا ۱۴ دوره ۱ گرفتند.
شش دوره ۲۸ روزه: فلودارابین (Fludarabine) ۲۵ میلی‌گرم/مترمربع و سیکلوفسفامید (Cyclophosphamide) ۲۵۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی روز ۱ تا ۳ + ریتوکسیماب ۵۰ میلی‌گرم/مترمربع روز ۱ دوره ۱، ۳۲۵ میلی‌گرم/مترمربع روز ۲ دوره ۱ و ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع روز ۱ دوره‌های ۲ تا ۶. آلوپورینول ۳۰۰ میلی‌گرم روزانه در روز ۱ تا ۱۴ دوره ۱.
منبع جزئیات رژیم درمانی: رژیم کارآزمایی اصلی E1912: متن کامل مقاله NEJM ۲۰۱۹ در PMC (PMC6908306)؛ ایمنی از متن کامل مقاله Blood ۲۰۲۲ در PMC (PMC9283968)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران ۷۰ ساله یا جوان‌تر مبتلا به CLL یا SLL درمان‌نشده که طبق معیارهای iwCLL اندیکاسیون درمان داشتند. بیماران دارای حذف 17p13 (به دلیل پاسخ ضعیف به FCR) وارد نشدند؛ همه بیماران کلیرانس کراتینین بیش از ۴۰ میلی‌لیتر در دقیقه داشتند. تصادفی‌سازی بر اساس سن (کمتر از ۶۰ در برابر ۶۰ تا ۷۰ سال)، ECOG، مرحله Rai و حذف 11q22.3 طبقه‌بندی شد.
بقای بدون پیشرفت، بقای کلی و تحمل‌پذیری ایبروتینیب مداوم.
با پیگیری طولانی، عوارض درجه ≥۳ مرتبط با درمان در ۷۳٫۰٪ بیماران IR و ۸۳٫۵٪ بیماران FCR رخ داد (OR ۰٫۵۳). عوارض درجه ۳ تا ۵ مهم (IR در برابر FCR): فشار خون بالا ۱۱٫۴٪ در برابر ۱٫۹٪، رویدادهای قلبی ۷٫۷٪ در برابر ۰٪ (فیبریلاسیون دهلیزی ۴٫۵٪)، کاهش نوتروفیل ۲۸٫۴٪ در برابر ۴۵٫۶٪، کم‌خونی ۴٫۳٪ در برابر ۱۵٫۸٪، عفونت ۱۱٫۴٪ در برابر ۱۹٫۶٪ و نوتروپنی تب‌دار ۲٫۳٪ در برابر ۱۵٫۸٪. خونریزی درجه ≥۳ در ۴ بیمار (۱٫۱٪) گروه IR رخ داد. ۲۱٫۹٪ بیماران گروه IR ایبروتینیب را به دلیل عوارض یا مشکلات درمانی قطع کردند.
این پیگیری برتری درازمدت ایبروتینیب را بر FCR در بیماران جوان‌تر، از جمله در CLL با IGHV جهش‌یافته، تأیید کرد و نقش شیمی‌ایمنی‌درمانی را در خط اول بیش از پیش محدود کرد.
در اینجا پیگیری طولانی‌مدت کارآزمایی تصادفی E1912 را ارائه می‌کنیم که کارایی درازمدت درمان ایبروتینیب-ریتوکسیماب (IR) را با فلودارابین، سیکلوفسفامید و ریتوکسیماب (FCR) مقایسه می‌کند و تحمل‌پذیری ایبروتینیب مداوم را شرح می‌دهد.
کارآزمایی E1912، ۵۲۹ بیمار درمان‌نشده ۷۰ ساله یا جوان‌تر مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن (CLL) را وارد کرد. بیماران به‌طور تصادفی (به نسبت ۲:۱) به دریافت IR یا ۶ دوره FCR اختصاص یافتند.
با میانه پیگیری ۵٫۸ سال، میانه بقای بدون پیشرفت (PFS) با IR برتر است (نسبت خطر ۰٫۳۷؛ P<0.001). IR در مقایسه با FCR، PFS را هم در بیماران دارای CLL با ژن ناحیه متغیر زنجیره سنگین ایمونوگلوبولین (IGHV) جهش‌یافته (نسبت خطر ۰٫۲۷؛ P<0.001) و هم در CLL با IGHV جهش‌نیافته (نسبت خطر ۰٫۲۷؛ P<0.001) بهبود داد. از ۳۵۴ بیمار تصادفی‌شده به IR، ۲۱۴ نفر (۶۰٫۵٪) هم‌اکنون همچنان ایبروتینیب مصرف می‌کنند. از ۱۳۸ بیمار درمان‌شده با IR که درمان را قطع کردند، ۳۷ نفر (۱۰٫۵٪ از بیمارانی که IR را آغاز کردند) به دلیل پیشرفت بیماری یا مرگ، ۷۷ نفر (۲۱٫۹٪) به دلیل عوارض جانبی یا مشکلات درمانی و ۲۴ نفر (۶٫۸٪) به دلایل دیگر از درمان خارج شدند. پیشرفت در بیمارانی که توانستند ایبروتینیب را ادامه دهند نادر بود. میانه زمان از قطع ایبروتینیب تا پیشرفت بیماری یا مرگ در بیمارانی که به دلیلی غیر از پیشرفت درمان را قطع کردند ۲۵ ماه بود. بهبود پایدار بقای کلی در بیماران گروه IR مشاهده شد (نسبت خطر ۰٫۴۷؛ P=0.018).
درمان IR در مقایسه با FCR در بیماران مبتلا به CLL با IGHV جهش‌یافته یا جهش‌نیافته PFS برتر و نیز بقای کلی برتر ارائه می‌دهد. درمان مداوم با ایبروتینیب در بیشتر بیماران مبتلا به CLL فراتر از ۵ سال قابل تحمل است. این کارآزمایی با شماره NCT02048813 در www.clinicaltrials.gov ثبت شده است.
حدود یک‌پنجم بیماران ایبروتینیب را به دلیل عوارض قطع کردند؛ درمان مداوم است.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...