توصیههای ۲۰۲۵ شبکه لوسمی اروپا (ELN) برای مدیریت لوسمی میلوئید مزمن
- نوع مطالعه
- رهنمود بالینی
- نام مطالعه
- ELN 2025 (CML)
- طراحی
- توصیههای پانل بینالمللی متخصصان ELN (ویرایش پنجم) بر پایه شواهد منتشرشده از سال ۲۰۲۰
- منبع
- Leukemia · ۲۰۲۵
به زبان ساده
این جدیدترین راهنمای اروپایی درمان CML است. داروهای خوراکی ایماتینیب، داساتینیب، نیلوتینیب، بوسوتینیب و آسیمینیب همگی گزینههای درمان اولیهاند و انتخاب بر اساس شرایط هر بیمار انجام میشود. قطع دارو پس از چند سال پاسخ عمیق و پایدار، تحت پایش دقیق، در حدود ۴۰ تا ۵۰٪ بیماران موفق است.
توصیههای کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)
داروهای خط اول شامل ایماتینیب (۴۰۰ میلیگرم روزانه)، داساتینیب (۱۰۰ میلیگرم روزانه)، نیلوتینیب (۳۰۰ میلیگرم دو بار در روز)، بوسوتینیب (۴۰۰ میلیگرم روزانه) و آسیمینیب (۸۰ میلیگرم روزانه) است و انتخاب بر اساس هدف درمان، امتیاز خطر ELTS، بیماریهای همراه و سن انجام میشود.
تصمیم به تغییر درمان نباید بر پایه یک اندازهگیری منفرد BCR::ABL1 گرفته شود.
حداقل شرایط قطع TKI: فاز مزمن نخست، درمان بیش از ۵ سال (بیش از ۴ سال با TKI نسل دوم) و پاسخ مولکولی عمیق (MR4 یا بهتر) بیش از ۲ سال، همراه با دسترسی به پایش مولکولی استاندارد و پذیرش پایش مکرر پس از قطع.
مردانی که TKI مصرف میکنند باید هنگام اقدام به بارداری همسر، درمان را ادامه دهند؛ داساتینیب در سراسر دوران بارداری باید پرهیز شود.
جمعیت مطالعه
بزرگسالان مبتلا به لوسمی میلوئید مزمن (CML)؛ شامل درمان خط اول و بعدی، پایش مولکولی، قطع درمان، بارداری و پیوند.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
جایگزین توصیههای ELN 2020 است: اصطلاحات پاسخ به «مطلوب، هشدار و نامطلوب» تغییر کرده، تصمیم به تغییر TKI فردیتر شده، کاهش دوز برای مدیریت عوارض ترجیح داده شده و توصیههای بارداری و قطع درمان بهروز شده است.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
در این ویرایش پنجم راهنمای شبکه لوسمی اروپا (ELN) برای بیماران بزرگسال، بر پایه شواهد موجود از سال ۲۰۲۰، تغییرات مهمی در چند حوزه مدیریت وجود دارد، از جمله طبقهبندی دوباره CML توسط سازمان جهانی بهداشت بهعنوان بیماری دومرحلهای. توصیه قبلی برای تغییر مهارکننده تیروزینکیناز (TKI) در صورت نرسیدن به نقاط عطف مولکولی، بهگونهای اصلاح شده است که شرایط فردی بیمار را بهتر در نظر بگیرد. توصیههای ما در جدولهایی خلاصه شدهاند که باید همراه با متن خوانده شوند؛ متن توجیه و توصیههای تکمیلی را ارائه میکند. تصمیمگیری برای درمان خط اول را، هم از نظر داروهای در دسترس و هم دوز آغازین آنها، شرح میدهیم. به همین ترتیب، کاهش دوز بهجای تغییر دارو برای مدیریت عوارض را تشریح و توالی درمان را بررسی میکنیم. دادههای مربوط به پیامد قطع درمان و مدیریت فرزندآوری در مردان و زنان کاملتر شدهاند. میپذیریم که بیشتر بیماران سالهای زیادی تحت درمان باقی میمانند و بر لزوم به حداقل رساندن عوارض، مدیریت بیماریهای همراه و بهینهسازی کیفیت زندگی تأکید میکنیم. پیشرفتهای اخیر در پیوند آلوژنیک سلولهای بنیادی، دسترسی به اهداکنندگان جایگزین را گسترش داده و محدودیتهای سنی و بیماریهای همراه را کاهش داده است، بهگونهای که پیوند برای بیمارانی که با درمان TKI به کنترل درازمدت بیماری نمیرسند، همچنان گزینهای ارزشمند است.
محدودیتها
بیشتر توصیهها بر اجماع متخصصان استوار است؛ پانل نتوانست طبقهبندی دومرحلهای سازمان جهانی بهداشت را بهطور کامل تأیید یا رد کند.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.