پرتودرمانی و شیمی‌درمانی همزمان مبتنی بر سیس‌پلاتین برای سرطان پیشرفته موضعی دهانه رحم

پیش‌زمینه و روش‌ها

از طرف گروه انکولوژی زنان (Gynecologic Oncology Group)، یک کارآزمایی تصادفی‌شده از پرتودرمانی در ترکیب با سه رژیم شیمی‌درمانی همزمان انجام دادیم: سیس‌پلاتین به‌تنهایی؛ سیس‌پلاتین، فلوئورواوراسیل و هیدروکسی‌اوره؛ و هیدروکسی‌اوره به‌تنهایی، در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته موضعی دهانه رحم. زنان مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی، کارسینوم آدنوسکواموس یا آدنوکارسینوم مهاجم و درمان‌نشده اولیه دهانه رحم در مرحله IIB، III یا IVA، بدون درگیری غدد لنفاوی پاراآئورتی، وارد مطالعه شدند. بیماران باید تعداد لکوسیت دست‌کم ۳۰۰۰ در هر میلی‌متر مکعب، شمار پلاکت دست‌کم ۱۰۰٬۰۰۰ در هر میلی‌متر مکعب، کراتینین سرم حداکثر ۲ میلی‌گرم در دسی‌لیتر (۱۷۷ میکرومول در لیتر) و عملکرد کافی کبد می‌داشتند. همه بیماران پرتودرمانی خارجی را طبق یک پروتکل دقیق دریافت کردند. بیماران به‌طور تصادفی یکی از سه رژیم شیمی‌درمانی را دریافت کردند: ۴۰ میلی‌گرم سیس‌پلاتین بر متر مربع سطح بدن در هفته به مدت شش هفته (گروه ۱)؛ یا ۵۰ میلی‌گرم سیس‌پلاتین بر متر مربع در روزهای ۱ و ۲۹، و سپس ۴ گرم فلوئورواوراسیل بر متر مربع به‌صورت انفوزیون ۹۶ ساعته در روزهای ۱ و ۲۹، و ۲ گرم هیدروکسی‌اوره خوراکی بر متر مربع دو بار در هفته به مدت شش هفته (گروه ۲)؛ یا ۳ گرم هیدروکسی‌اوره خوراکی بر متر مربع دو بار در هفته به مدت شش هفته (گروه ۳).

نتایج

تحلیل شامل ۵۲۶ زن بود. میانه مدت پیگیری ۳۵ ماه بود. هر دو گروهی که سیس‌پلاتین دریافت کردند، نسبت به گروهی که فقط هیدروکسی‌اوره دریافت کرد، نرخ بقای بدون پیشرفت بالاتری داشتند (P<۰٫۰۰۱ برای هر دو مقایسه). خطر نسبی پیشرفت بیماری یا مرگ در گروه ۱ برابر ۰٫۵۷ (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۰٫۴۲ تا ۰٫۷۸) و در گروه ۲ برابر ۰٫۵۵ (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۰٫۴۰ تا ۰٫۷۵) در مقایسه با گروه ۳ بود. نرخ بقای کلی در گروه‌های ۱ و ۲ به‌طور معناداری بالاتر از گروه ۳ بود، با خطر نسبی مرگ به‌ترتیب ۰٫۶۱ (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۰٫۴۴ تا ۰٫۸۵) و ۰٫۵۸ (فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۰٫۴۱ تا ۰٫۸۱).

نتیجه‌گیری

رژیم‌های پرتودرمانی و شیمی‌درمانی که حاوی سیس‌پلاتین هستند، نرخ بقا و بقای بدون پیشرفت را در زنان مبتلا به سرطان پیشرفته موضعی دهانه رحم بهبود می‌بخشند.