گزارش جدیدتری از این مطالعه منتشر شده است: ایوونسیماب + شیمی‌درمانی در برابر تیسلیزوماب + شیمی‌درمانی در سرطان ریه غیرسلول‌کوچک سنگفرشی پیشرفته (HARMONi-6): تحلیل میانی بقای کلی یک کارآزمایی تصادفی دوسوکور فاز ۳ در چین (۲۰۲۶)
در این مطالعه، بیماران مبتلا به سرطان ریه سنگفرشی پیشرفته که هنوز درمانی نگرفته بودند، یا داروی ایوونسیماب یا داروی ایمونوتراپی تیسلیزوماب را همراه شیمی‌درمانی دریافت کردند. بیماران گروه ایوونسیماب مدت بیشتری بدون پیشرفت بیماری ماندند (میانه ۱۱٫۱ ماه در برابر ۶٫۹ ماه). عوارض جدی درمان در گروه ایوونسیماب کمی بیشتر بود (۶۴٪ در برابر ۵۴٪) اما نویسندگان آن را قابل‌مدیریت دانستند. این نتایج مربوط به یک پیگیری نسبتاً کوتاه است و تصمیم درمانی را باید با پزشک معالج گرفت.
NSCLC سنگفرشی مرحله IIIB تا IV غیرقابل جراحی، خط اول، ECOG ۰ تا ۱
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| القایی، ۴ دوره | |||
| ایوونسیماب | ۲۰ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
| پاکلی‌تاکسل + کربوپلاتین | ۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربع + AUC ۵ | وریدی | روز ۱ |
| نگهدارنده | |||
| ایوونسیماب | ۲۰ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی | هر ۳ هفته |
گروه مقایسه: تیسلیزوماب ۲۰۰ میلی‌گرم با همان شیمی‌درمانی.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
ایوونسیماب وریدی ۲۰ میلی‌گرم/کیلوگرم به‌همراه پاکلی‌تاکسل وریدی ۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربع و کربوپلاتین وریدی (AUC برابر ۵ میلی‌گرم/میلی‌لیتر در دقیقه) هر ۳ هفته به‌مدت ۴ دوره؛ سپس تک‌درمانی نگهدارنده با ایوونسیماب ۲۰ میلی‌گرم/کیلوگرم تا ۲۴ ماه.
تیسلیزوماب وریدی ۲۰۰ میلی‌گرم به‌همراه پاکلی‌تاکسل وریدی ۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربع و کربوپلاتین وریدی (AUC برابر ۵ میلی‌گرم/میلی‌لیتر در دقیقه) هر ۳ هفته به‌مدت ۴ دوره؛ سپس تک‌درمانی نگهدارنده با تیسلیزوماب ۲۰۰ میلی‌گرم تا ۲۴ ماه.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران ۱۸ تا ۷۵ ساله مبتلا به سرطان ریه غیرسلول کوچک (NSCLC) سنگفرشی، تأییدشده از نظر پاتولوژی، درمان‌نشده، غیرقابل برداشت و در مرحله IIIB، IIIC یا IV، با نمره وضعیت عملکردی ECOG صفر یا ۱. از میان ۷۶۱ بیمار غربالگری‌شده، ۵۳۲ نفر (۷۰٪) وارد مطالعه و تصادفی‌سازی شدند.
نقطه پایانی اصلی: بقای بدون پیشرفت بیماری (PFS) بر اساس ارزیابی کمیته مستقل مرور تصویربرداری و معیارهای RECIST نسخه ۱٫۱ در همه بیماران تصادفی‌شده. ایمنی (عوارض جانبی و عوارض جانبی جدی مرتبط با درمان، و نیز عوارض مرتبط با ایمنی یا مهار VEGF) در همه بیماران تصادفی‌شده‌ای که دست‌کم یک دوز درمان مطالعه را دریافت کردند بررسی شد. تصادفی‌سازی بر اساس مرحله بیماری (IIIB یا IIIC در برابر IV) و نمره نسبت توموری PD-L1 (≥۱٪ در برابر <۱٪) طبقه‌بندی شد.
عوارض جانبی مرتبط با درمان درجه ۳ یا بالاتر: ۱۷۰ بیمار (۶۴٪) در گروه ایوونسیماب در برابر ۱۴۴ بیمار (۵۴٪) در گروه تیسلیزوماب. عوارض جانبی مرتبط با ایمنی درجه ۳ یا بالاتر: ۲۴ بیمار (۹٪) در برابر ۲۷ بیمار (۱۰٪). خونریزی مرتبط با درمان درجه ۳ یا بالاتر: ۵ بیمار (۲٪) در گروه ایوونسیماب در برابر ۲ بیمار (۱٪) در گروه تیسلیزوماب.
بر اساس چکیده، ایوونسیماب به‌علاوه شیمی‌درمانی در مقایسه با تیسلیزوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی بقای بدون پیشرفت را در NSCLC سنگفرشی پیشرفته درمان‌نشده بهبود داد و نویسندگان آن را به‌عنوان یک گزینه خط اول نوین مطرح کردند. چکیده درباره تأییدیه‌های نظارتی یا جایگاه این رژیم در رهنمودهای درمانی اطلاعاتی ارائه نمی‌دهد؛ وضعیت مجوز دارو و توصیه‌های رهنمودی باید جداگانه بررسی شود. برای این مقاله اصلاحیه‌ای نیز منتشر شده است (Lancet 2026;407:226) که پیش از استناد باید مطالعه شود.
سرطان ریه غیرسلول کوچک (NSCLC) سنگفرشی با پیامدهای بالینی بدتری نسبت به NSCLC غیرسنگفرشی همراه است، اما گزینه‌های درمانی اندک‌اند. هدف ما ارزیابی اثربخشی و ایمنی ایوونسیماب به‌علاوه شیمی‌درمانی در مقایسه با تیسلیزوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی به‌عنوان درمان خط اول بیماران مبتلا به NSCLC سنگفرشی پیشرفته بود.
ما یک کارآزمایی فاز ۳ تصادفی‌شده و دوسوکور را در ۵۰ مرکز در سراسر چین انجام دادیم (HARMONi-6). بیماران ۱۸ تا ۷۵ ساله مبتلا به NSCLC سنگفرشی درمان‌نشده، تأییدشده از نظر پاتولوژی، غیرقابل برداشت در مرحله IIIB، IIIC یا IV، با نمره وضعیت عملکردی ECOG (گروه همکاری انکولوژی شرق آمریکا) صفر یا ۱ واجد شرایط ورود بودند. بیماران به‌صورت تصادفی (۱:۱) ایوونسیماب وریدی (۲۰ میلی‌گرم/کیلوگرم) یا تیسلیزوماب (۲۰۰ میلی‌گرم) را به‌همراه پاکلی‌تاکسل وریدی (۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربع) و کربوپلاتین (سطح زیر منحنی ۵ میلی‌گرم/میلی‌لیتر در دقیقه) هر ۳ هفته به‌مدت چهار دوره دریافت کردند، و پس از آن ایوونسیماب (۲۰ میلی‌گرم/کیلوگرم) یا تیسلیزوماب (۲۰۰ میلی‌گرم) به‌صورت تک‌درمانی نگهدارنده تا ۲۴ ماه ادامه یافت. تصادفی‌سازی بر اساس مرحله بیماری (IIIB یا IIIC در برابر IV) و نمره نسبت توموری PD-L1 (≥۱٪ در برابر <۱٪) طبقه‌بندی شد. نقطه پایانی اصلی، بقای بدون پیشرفت بیماری بود که توسط کمیته مستقل مرور تصویربرداری بر اساس راهنمای معیارهای ارزیابی پاسخ در تومورهای توپر (RECIST نسخه ۱٫۱) در همه بیماران تصادفی‌شده ارزیابی شد. ایمنی، که به‌صورت عوارض جانبی و عوارض جانبی جدی مرتبط با درمان و نیز عوارض جانبی مرتبط با ایمنی یا مهار VEGF تعریف شده بود، در همه بیماران تصادفی‌شده‌ای که دست‌کم یک دوز از درمان مطالعه تخصیص‌یافته را دریافت کردند تحلیل شد. این مطالعه در ClinicalTrial.gov (NCT05840016) ثبت شده است، ورود بیماران به پایان رسیده و درمان و پیگیری ادامه دارد.
از ۱۷ اوت ۲۰۲۳ تا ۲۱ ژانویه ۲۰۲۵، ۷۶۱ بیمار از نظر واجد شرایط بودن غربالگری شدند که از میان آن‌ها ۵۳۲ بیمار (۷۰٪) وارد مطالعه شده و به‌صورت تصادفی ایوونسیماب به‌علاوه شیمی‌درمانی (۲۶۶ بیمار [۵۰٪]) یا تیسلیزوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی (۲۶۶ بیمار [۵۰٪]) دریافت کردند. تا ۲۸ فوریه ۲۰۲۵، میانه مدت پیگیری ۱۰٫۳ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۹٫۵ تا ۱۱٫۰) بود. میانه بقای بدون پیشرفت بیماری در گروه ایوونسیماب ۱۱٫۱ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۹٫۹ تا قابل ارزیابی نبود) و در گروه تیسلیزوماب ۶٫۹ ماه (۵٫۸ تا ۸٫۶) بود (نسبت خطر ۰٫۶۰ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۶ تا ۰٫۷۸]؛ P یک‌طرفه <۰٫۰۰۰۱). مزیت بقای بدون پیشرفت با ایوونسیماب به‌علاوه شیمی‌درمانی صرف‌نظر از وضعیت PD-L1 همسو بود. ۱۷۰ بیمار (۶۴٪) در گروه ایوونسیماب و ۱۴۴ بیمار (۵۴٪) در گروه تیسلیزوماب عوارض جانبی مرتبط با درمان درجه ۳ یا بالاتر داشتند و عوارض جانبی مرتبط با ایمنی درجه ۳ یا بالاتر در ۲۴ بیمار (۹٪) در گروه ایوونسیماب و ۲۷ بیمار (۱۰٪) در گروه تیسلیزوماب رخ داد. خونریزی مرتبط با درمان درجه ۳ یا بالاتر در پنج بیمار (۲٪) در گروه ایوونسیماب و دو بیمار (۱٪) در گروه تیسلیزوماب رخ داد.
در بیماران مبتلا به NSCLC سنگفرشی پیشرفته درمان‌نشده، ایوونسیماب به‌علاوه شیمی‌درمانی در مقایسه با تیسلیزوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی، صرف‌نظر از وضعیت PD-L1، بقای بدون پیشرفت را به‌طور معنی‌داری بهبود داد و نمایه ایمنی قابل‌مدیریتی داشت. این رژیم می‌تواند به‌عنوان یک درمان خط اول نوین در این گروه از بیماران به کار رود.
Akeso Biopharma.
میانه پیگیری کوتاه بود (۱۰٫۳ ماه) و میانه مرز بالایی PFS در گروه ایوونسیماب هنوز قابل ارزیابی نبود. داده‌های بقای کلی در چکیده گزارش نشده است. مطالعه فقط در مراکز چین انجام شد و هزینه آن را شرکت سازنده دارو (Akeso Biopharma) تأمین کرده است؛ چند نویسنده کارمند این شرکت‌اند. مطالعه همچنان در حال درمان و پیگیری است. عوارض درجه ۳ یا بالاتر مرتبط با درمان و خونریزی در گروه ایوونسیماب عددی بیشتر بود.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...