پیش از ایماتینیب، لوسمی میلوئید مزمن در بیشتر بیماران طی چند سال به مرحله حاد و کشنده می‌رسید. این مطالعه نشان داد که با یک قرص روزانه، بیش از ۸ نفر از هر ۱۰ بیمار پس از ۱۰ سال زنده بودند و بیشتر آن‌ها بیماری کاملاً کنترل‌شده داشتند. امروز بیشتر بیماران مبتلا به CML که دارو را منظم مصرف می‌کنند، طول عمری نزدیک به افراد هم‌سن خود دارند.
CML فیلادلفیا مثبت در بزرگسالان
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| فاز مزمن | |||
| ایماتینیب | ۴۰۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی، با غذا و یک لیوان بزرگ آب | پیوسته |
| فاز تسریع‌شده یا بلاستی | |||
| ایماتینیب | ۶۰۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته |
سایر مهارکننده‌های تیروزین‌کیناز (داساتینیب، نیلوتینیب، بوسوتینیب، پوناتینیب، آسیمینیب) با دوز و نکات پایش در صفحه لوسمی آمده‌اند.
در صفحه «سرطان‌های خون (لوسمی، لنفوم و میلوم)» · رژیم‌های درمانی و دوز در لوسمی‌ها
CML فیلادلفیا مثبت در بزرگسالان (خط اول یا بعدی)
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| فاز مزمن | |||
| ایماتینیب | ۴۰۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی، با غذا و یک لیوان بزرگ آب | پیوسته |
| فاز تسریع‌شده یا بلاستی | |||
| ایماتینیب | ۶۰۰ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته |
در نبود عارضه شدید، افزایش دوز از ۴۰۰ به ۶۰۰ میلی‌گرم (فاز مزمن) یا از ۶۰۰ به ۸۰۰ میلی‌گرم (۴۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز؛ فاز پیشرفته) قابل‌بررسی است. نارسایی شدید کبد: ۳۰۰ میلی‌گرم در روز.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
ایماتینیب (Imatinib) ۴۰۰ میلی‌گرم خوراکی روزانه.
اینترفرون آلفا ۵ میلیون واحد بین‌المللی بر متر مربع زیرجلدی روزانه همراه با سیتارابین ۲۰ میلی‌گرم بر متر مربع زیرجلدی روزانه به مدت ۱۰ روز در هر ماه.
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله در PMC (PMC5901965)، بخش روش‌ها
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به لوسمی میلوئید مزمن (CML) فیلادلفیا مثبت در فاز مزمن که طی ۶ ماه پیش از ورود تشخیص داده شده و درمان قبلی (جز هیدروکسی‌اوره یا آناگرلید) نگرفته بودند.
پیامد اصلی اولیه: بقای بدون پیشرفت (در تحلیل‌های اولیه).
تحلیل‌های بلندمدت: بقای کلی، پاسخ به درمان (سیتوژنتیک و مولکولی) و عوارض جانبی جدی.
عوارض جانبی جدی که پژوهشگران آن‌ها را مرتبط با ایماتینیب دانستند، ناشایع بودند و بیشتر در سال اول درمان رخ دادند. مصرف طولانی‌مدت ایماتینیب با عوارض سمی تجمعی یا دیررس غیرقابل‌قبول همراه نبود.
IRIS کارآزمایی بنیادینی بود که ایماتینیب را به درمان استاندارد خط اول CML تبدیل کرد و الگوی «درمان هدفمند» را در سرطان‌شناسی تثبیت نمود. ایماتینیب (اکنون در دسترس به‌صورت ژنریک) همچنان در رهنمود ELN ۲۰۲۰ یکی از گزینه‌های خط اول در کنار مهارکننده‌های نسل دوم (دازاتینیب، نیلوتینیب، بوسوتینیب) است. پیگیری بلندمدت این مطالعه نشان داد که پاسخ مولکولی عمیق و پایدار پایه رویکرد «بهبودی بدون درمان» (TFR) در سال‌های بعد شد.
ایماتینیب (imatinib)، یک مهارکننده انتخابی کیناز BCR-ABL1، پیش‌آگهی بیماران مبتلا به لوسمی میلوئید مزمن (CML) را بهبود بخشید. ما تحلیل‌های اثربخشی و ایمنی را بر پایه بیش از ۱۰ سال پیگیری بیماران مبتلا به CML که ایماتینیب را به‌عنوان درمان اولیه دریافت کرده بودند انجام دادیم.
در این کارآزمایی باز و چندمرکزی با طراحی جابه‌جایی (crossover)، بیماران مبتلا به CML تازه تشخیص‌داده‌شده در فاز مزمن را به‌طور تصادفی به دریافت ایماتینیب یا اینترفرون آلفا همراه با سیتارابین اختصاص دادیم. تحلیل‌های بلندمدت شامل بقای کلی، پاسخ به درمان و عوارض جانبی جدی بود.
میانه پیگیری ۱۰٫۹ سال بود. با توجه به میزان بالای جابه‌جایی در بیمارانی که به‌طور تصادفی به اینترفرون آلفا همراه با سیتارابین اختصاص یافته بودند (۶۵٫۶٪) و مدت کوتاه درمان پیش از جابه‌جایی در این بیماران (میانه ۰٫۸ سال)، تحلیل‌های فعلی بر بیمارانی متمرکز شد که به‌طور تصادفی به ایماتینیب اختصاص یافته بودند. در میان بیماران گروه ایماتینیب، میزان تخمینی بقای کلی در ۱۰ سال ۸۳٫۳٪ بود. تقریباً نیمی از بیماران (۴۸٫۳٪) که به ایماتینیب اختصاص یافته بودند، درمان مطالعه را با ایماتینیب به پایان رساندند و ۸۲٫۸٪ پاسخ کامل سیتوژنتیک داشتند. عوارض جانبی جدی که پژوهشگران آن‌ها را مرتبط با ایماتینیب می‌دانستند ناشایع بودند و بیشتر در سال اول درمان رخ دادند.
تقریباً ۱۱ سال پیگیری نشان داد که اثربخشی ایماتینیب در طول زمان پایدار ماند و مصرف طولانی‌مدت ایماتینیب با عوارض سمی تجمعی یا دیررس غیرقابل‌قبول همراه نبود. (با حمایت مالی Novartis Pharmaceuticals؛ شماره‌های ClinicalTrials.gov مطالعه IRIS: NCT00006343 و NCT00333840.)
به دلیل جابه‌جایی گسترده بیماران گروه اینترفرون به ایماتینیب، مقایسه بلندمدت بقای دو گروه ممکن نبود و تحلیل‌ها بر گروه ایماتینیب متمرکز شد. اطلاعات عوارض جانبی غیرجدی پس از ۵٫۵ سال جمع‌آوری نشد. تنها حدود نیمی از بیماران درمان با ایماتینیب را تا پایان مطالعه ادامه دادند.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...