کارآزمایی بالینیفاز ۳مولتیپل میلوما

آید-سل در برابر رژیم‌های استاندارد در مولتیپل میلومای عودکرده و مقاوم با مواجهه با سه کلاس دارویی: تحلیل‌های به‌روزشده

Blood · ۲۰۲۴تصادفی‌سازی ۲:۱ (تعداد بیماران در چکیده ذکر نشده است)
Ide-cel vs standard regimens in triple-class-exposed relapsed and refractory multiple myeloma: updated KarMMa-3 analyses.Ailawadhi S, Arnulf B, Patel K, et al. Blood. 2024. 144:2389-2401
نوع مطالعه
کارآزمایی بالینی
نام مطالعه
KarMMa-3 (تحلیل به‌روزشده)
فاز
فاز ۳
طراحی
کارآزمایی تصادفی (۲:۱) با امکان عبور از گروه رژیم استاندارد به آید-سل پس از پیشرفت بیماری؛ تحلیل نهایی بقای بدون پیشرفت
حجم نمونه
تصادفی‌سازی ۲:۱ (تعداد بیماران در چکیده ذکر نشده است)
منبع
Blood · ۲۰۲۴
شناسه کارآزمایی
NCT03651128

به زبان ساده

آید-سل یک درمان CAR-T است که در آن سلول‌های ایمنی خود بیمار برای حمله به سلول‌های میلوما تغییر داده می‌شوند. این مطالعه افرادی را در بر می‌گرفت که میلومای آن‌ها پس از ۲ تا ۴ خط درمان (شامل سه گروه اصلی داروهای میلوما) برگشته بود. آید-سل بیماری را به‌طور متوسط حدود ۱۴ ماه کنترل کرد، در برابر حدود ۴ ماه با درمان‌های دارویی رایج، و پاسخ کامل در ۴۴٪ بیماران دیده شد. چون بیشتر بیماران گروه دیگر بعداً آید-سل گرفتند، تفاوتی در طول عمر دو گروه دیده نشد. عارضه تازه‌ای گزارش نشد.

نتایج کلیدی

۱۳٫۸ در برابر ۴٫۴ ماه
میانه بقای بدون پیشرفت (تحلیل نهایی)
HR ۰٫۴۹ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۸ تا ۰٫۶۳)؛ میانه پیگیری ۳۰٫۹ ماه
۱۶٫۲ در برابر ۴٫۸ ماه
میانه بقای بدون پیشرفت پس از ۲ خط قبلی
بیشترین سود
۷۱٪ در برابر ۴۲٪
پاسخ کلی
پاسخ کامل ۴۴٪ در برابر ۵٪
۴۱٫۴ در برابر ۳۷٫۹ ماه
میانه بقای کلی (تحلیل میانی)
HR ۱٫۰۱ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۳ تا ۱٫۴۰)؛ ۵۶٪ گروه استاندارد به آید-سل منتقل شدند

کارت دوز و برنامه درمان

ایده‌کابتاژن ویکلوسل (CAR-T؛ KarMMa-3)

مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از ۲ خط درمان یا بیشتر شامل داروی ایمونومدولاتور، مهارکننده پروتئازوم و آنتی‌بادی ضد CD38طول هر دوره: یک‌بارهدر صفحه «سرطان‌های خون (لوسمی، لنفوم و میلوم)» · رژیم‌های درمانی و دوز در مولتیپل میلوما

مولتیپل میلومای عودکرده یا مقاوم پس از ۲ خط درمان یا بیشتر شامل داروی ایمونومدولاتور، مهارکننده پروتئازوم و آنتی‌بادی ضد CD38

دارودوزروشزمان تجویز
لنفودپلشن
سیکلوفسفامید + فلودارابینسیکلوفسفامید ۳۰۰ میلی‌گرم/مترمربع + فلودارابین ۳۰ میلی‌گرم/مترمربعوریدی۳ روز
تزریق یک‌باره
ایده‌کابتاژن ویکلوسل۳۰۰ تا ۵۱۰ × ۱۰⁶ سلول CAR مثبتوریدی۲ روز پس از پایان لنفودپلشن
طول هر دوره
یک‌باره
مدت درمان
یک‌باره

دسترسی به توسیلیزوماب.

در صفحه «سرطان‌های خون (لوسمی، لنفوم و میلوم)» · رژیم‌های درمانی و دوز در مولتیپل میلوما

ایدکابتاژن ویکلوسل (ide-cel؛ کارآزمایی KarMMa-3)

میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دست‌کم ۲ خط درمان شامل داروی تعدیل‌کننده ایمنی، مهارکننده پروتئازوم و آنتی‌بادی ضد CD38طول هر دوره: تک‌دوزدر صفحه «مولتیپل میلوما» · میلومای عودکرده: CAR-T و آنتی‌بادی‌های دوویژه

میلومای عودکرده یا مقاوم پس از دست‌کم ۲ خط درمان شامل داروی تعدیل‌کننده ایمنی، مهارکننده پروتئازوم و آنتی‌بادی ضد CD38

دارودوزروشزمان تجویز
کاهش لنفوسیت
سیکلوفسفامید۳۰۰ میلی‌گرم/مترمربع روزانهوریدی۳ روز
فلودارابین۳۰ میلی‌گرم/مترمربع روزانهوریدی۳ روز
ایدکابتاژن ویکلوسل۳۰۰ تا ۵۱۰ × ۱۰⁶ سلول T مثبت CARوریدییک بار، ۲ روز پس از پایان کاهش لنفوسیت
طول هر دوره
تک‌دوز
مدت درمان
یک بار تزریق (همراه درمان پل‌زننده در صورت نیاز)

دوز و برنامه از برچسب FDA داروی ABECMA: بیمار دست‌کم یک هفته پس از تزریق نزدیک مرکز درمانی بماند و رانندگی نکند. دوز داروهای کاهش لنفوسیت در نارسایی کلیه طبق برچسب این داروها تنظیم شود.

در صفحه «مولتیپل میلوما» · میلومای عودکرده: CAR-T و آنتی‌بادی‌های دوویژه

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱آیدکابتاژن ویکلوسل (ide-cel)

لوکافرز؛ تا ۱ چرخه درمان پل‌زننده (DPd، DVd، IRd، Kd یا EPd) تا ۱۴ روز پیش از کاهش لنفوسیت؛ سپس سیکلوفسفامید ۳۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع و فلودارابین ۳۰ میلی‌گرم بر متر مربع وریدی روزانه به مدت ۳ روز، با شروع ۵ روز پیش از تزریق؛ و یک بار انفوزیون آیدکابتاژن ویکلوسل (Idecabtagene vicleucel) با دامنه دوز هدف ۱۵۰ تا ۴۵۰ × ۱۰۶ سلول T دارای CAR.

۲رژیم‌های استاندارد (SR)

یکی از پنج رژیم به انتخاب پژوهشگر بر اساس آخرین درمان: داراتوموماب-پومالیدومید-دگزامتازون (DPd)، داراتوموماب-بورتزومیب-دگزامتازون (DVd)، ایکسازومیب-لنالیدومید-دگزامتازون (IRd)، کارفیلزومیب-دگزامتازون (Kd) یا الوتوزوماب-پومالیدومید-دگزامتازون (EPd). بیماران در صورت پیشرفت بیماری می‌توانستند به ide-cel منتقل شوند. دوزهای رژیم‌ها در متن کامل مقاله.

منبع جزئیات رژیم درمانی: برچسب FDA داروی ABECMA (بخش Clinical Studies، Study 1 = KarMMa-3)؛ دامنه دوز ide-cel از گزارش اولیه KarMMa-3 (NEJM 2023)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بزرگسالان مبتلا به مولتیپل میلومای عودکرده و مقاوم پس از ۲ تا ۴ رژیم قبلی شامل داروی تعدیل‌کننده ایمنی، مهارکننده پروتئازوم و داراتوموماب، مقاوم به آخرین رژیم، با دست‌کم پاسخ حداقلی به یک رژیم قبلی و ECOG صفر یا ۱. معیارهای خروج: کلیرانس کراتینین کمتر از ۴۵ میلی‌لیتر در دقیقه، AST یا ALT بیش از ۲٫۵ برابر حد بالا و LVEF کمتر از ۴۵٪.

نقاط پایانی

پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت.

سایر پیامدها: میزان پاسخ کلی و پاسخ کامل، بقای کلی (همراه با تحلیل‌های تعدیل‌شده برای عبور بین گروه‌ها)، پیامدهای گزارش‌شده توسط بیمار و ایمنی.

ایمنی و عوارض

طبق چکیده، نشانه ایمنی تازه‌ای گزارش نشد. در برچسب FDA، مرگ طی ۹ ماه نخست پس از تصادفی‌سازی در گروه ide-cel بیشتر بود (۱۸٪ در برابر ۱۱٪)؛ ۸٪ پیش از تزریق ide-cel (عمدتاً به علت پیشرفت بیماری) رخ داد. در گزارش اولیه، عوارض درجه ۳ یا ۴ در ۹۳٪ در برابر ۷۵٪ و سندرم رهایی سیتوکین در ۸۸٪ (درجه ۳ یا بالاتر ۵٪) گیرندگان ide-cel رخ داد.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

تحلیل نهایی بقای بدون پیشرفت، سود پایدار آید-سل را در مقایسه با رژیم‌های استاندارد در میلومای عودکرده و مقاوم با مواجهه با سه کلاس دارویی تأیید می‌کند، به‌ویژه پس از ۲ خط درمان قبلی. بقای کلی در تحلیل میانی تفاوتی نداشت که بخشی از آن به عبور ۵۶٪ بیماران گروه استاندارد به آید-سل نسبت داده می‌شود. نویسندگان بر اهمیت درمان پل‌زننده فردی‌شده تأکید می‌کنند.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

پیامدها در مولتیپل میلومای عودکرده و مقاوم (R/RMM) با مواجهه با سه کلاس دارویی (TCE) ضعیف است.

روش‌ها

در کارآزمایی فاز ۳ KarMMa-3، بیماران مبتلا به R/RMM با مواجهه با سه کلاس دارویی و ۲ تا ۴ رژیم قبلی به نسبت ۲:۱ به‌طور تصادفی به آیدکابتاژن ویکلوسل (idecabtagene vicleucel؛ ide-cel) یا رژیم‌های استاندارد (SR) اختصاص یافتند.

نتایج

یک تحلیل میانی (IA)، میانه بقای بدون پیشرفت (PFS؛ پیامد اصلی) به‌طور معنادار طولانی‌تر (۱۳٫۳ در برابر ۴٫۴ ماه؛ P < .0001) و میزان پاسخ کلی (ORR) بالاتری با ide-cel در مقایسه با SR نشان داده بود. در تحلیل نهایی PFS (میانه پیگیری ۳۰٫۹ ماه)، ide-cel میانه PFS را در مقایسه با SR بیشتر بهبود داد (۱۳٫۸ در برابر ۴٫۴ ماه؛ نسبت خطر [HR] ۰٫۴۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪ [CI]: ۰٫۳۸ تا ۰٫۶۳). سود PFS با ide-cel در مقایسه با SR صرف‌نظر از تعداد خطوط درمان قبلی مشاهده شد و بیشترین سود پس از ۲ خط قبلی بود (به ترتیب ۱۶٫۲ در برابر ۴٫۸ ماه). سود ORR با ide-cel در مقایسه با SR حفظ شد (۷۱٪ در برابر ۴۲٪؛ پاسخ کامل ۴۴٪ در برابر ۵٪). طراحی بیمارمحور امکان عبور از SR (۵۶٪) به ide-cel را پس از پیشرفت بیماری فراهم کرد که تفسیر بقای کلی (OS) را مخدوش می‌کند. در تحلیل میانی OS، میانه با ide-cel و SR به ترتیب ۴۱٫۴ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۳۰٫۹ تا نرسیده [NR]) در برابر ۳۷٫۹ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲۳٫۴ تا NR) بود (HR ۱٫۰۱؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۷۳ تا ۱٫۴۰)؛ میانه OS در هر دو گروه طولانی‌تر از داده‌های تاریخی (۹ تا ۲۲ ماه) بود. دو تحلیل ازپیش‌تعیین‌شده با تعدیل برای عبور بین گروه‌ها، OS را به نفع ide-cel نشان دادند. این کارآزمایی اهمیت درمان پل‌زننده فردی‌شده را برای اطمینان از کنترل کافی بیماری در دوره ساخت ide-cel برجسته کرد. ide-cel پیامدهای گزارش‌شده توسط بیمار را در مقایسه با SR بهبود داد. نشانه ایمنی تازه‌ای گزارش نشد.

نتیجه‌گیری

این نتایج، نیمرخ سود به خطر مطلوب و پایدار ide-cel را در R/RMM در خطوط اولیه‌تر و با مواجهه با سه کلاس دارویی نشان می‌دهد. این کارآزمایی در www.ClinicalTrials.gov با شماره NCT03651128 ثبت شده است.

محدودیت‌ها

امکان عبور بیماران گروه استاندارد به آید-سل، تفسیر بقای کلی را مخدوش می‌کند؛ تحلیل‌های تعدیل‌شده برای عبور به نفع آید-سل بودند اما بر فرضیات آماری تکیه دارند. بقای کلی در مرحله تحلیل میانی بود. چکیده ارقام عوارض، دوزها و تعداد بیماران را ذکر نمی‌کند.

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.