سرطان معده

مرور

سرطان معده پنجمین سرطان شایع و سومین علت شایع مرگ ناشی از سرطان در جهان است. عوامل خطر این بیماری شامل عفونت با هلیکوباکتر پیلوری، سن، مصرف زیاد نمک و رژیم‌های غذایی کم‌میوه و کم‌سبزی است. سرطان معده از نظر بافت‌شناسی پس از بیوپسی آندوسکوپیک تشخیص داده می‌شود و با استفاده از CT، سونوگرافی آندوسکوپیک، PET و لاپاروسکوپی مرحله‌بندی می‌شود. این بیماری از نظر مولکولی و فنوتیپی بسیار ناهمگن است. درمان اصلی سرطان معده زودرس، برداشت آندوسکوپیک است. سرطان معده غیرزودرسِ قابل‌جراحی با جراحی درمان می‌شود که باید شامل لنفادنکتومی D2 باشد (شامل ایستگاه‌های غدد لنفاوی در مزانتر اطراف معده و در امتداد شاخه‌های شریان سلیاک). شیمی‌درمانی حین جراحی (پریوپراتیو) یا کمکی در بیماران مبتلا به سرطان‌های مرحله ۱B یا بالاتر بقا را بهبود می‌دهد. سرطان معده پیشرفته با خطوط متوالی شیمی‌درمانی درمان می‌شود که در خط اول با دوگانه پلاتین و فلوئوروپیریمیدین آغاز می‌شود؛ میانگین بقا کمتر از ۱ سال است. درمان‌های هدفمند دارای مجوز برای سرطان معده شامل تراستوزوماب (Trastuzumab) (خط اول در بیماران HER2 مثبت)، رامسیروماب (Ramucirumab) (ضدرگ‌زایی، خط دوم) و نیولوماب (Nivolumab) یا پمبرولیزوماب (Pembrolizumab) (ضد PD-1، خط سوم) است.