کارآزمایی بالینیفاز ۳مولتیپل میلوما

داراتوموماب همراه با لنالیدومید و دگزامتازون در میلومای درمان‌نشده

N Engl J Med · ۲۰۱۹۷۳۷ بیمار (۳۶۸ DRd، ۳۶۹ Rd)

Daratumumab plus Lenalidomide and Dexamethasone for Untreated MyelomaFacon T, Kumar S, Plesner T, et al. N Engl J Med. 2019. 380:2104-2115

گزارش جدیدتری از این مطالعه منتشر شده است: داراتوموماب/لنالیدومید/دگزامتازون در مولتیپل میلومای تازه تشخیص‌داده‌شده در بیماران نامناسب برای پیوند: پیامدهای بلندمدت (۲۰۲۵)

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: MAIA
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی (۱:۱)، باز، چندمرکزی بین‌المللی
حجم نمونه: ۷۳۷ بیمار (۳۶۸ DRd، ۳۶۹ Rd)
منبع: N Engl J Med · ۲۰۱۹
شناسه کارآزمایی: NCT02252172

به زبان ساده

بسیاری از بیماران مبتلا به میلوما به دلیل سن یا بیماری‌های دیگر نمی‌توانند پیوند سلول‌های بنیادی انجام دهند. این مطالعه نشان داد که افزودن داراتوموماب به درمان خوراکی لنالیدومید و دگزامتازون، کنترل بیماری را به‌طور قابل‌توجهی طولانی‌تر می‌کند و در پیگیری بعدی طول عمر را نیز افزایش داد. این درمان بدون شیمی‌درمانی کلاسیک و به‌صورت مداوم ادامه می‌یابد؛ کاهش گلبول‌های سفید و عفونت ریه کمی بیشتر است.

نتایج کلیدی

۷۰٫۶٪ در برابر ۵۵٫۶٪

بقای بدون پیشرفت ۳۰ ماهه

HR ۰٫۵۶ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۳ تا ۰٫۷۳)؛ P<0.001؛ میانه پیگیری ۲۸٫۰ ماه

۴۷٫۶٪ در برابر ۲۴٫۹٪

پاسخ کامل یا بهتر

P<0.001

۲۴٫۲٪ در برابر ۷٫۳٪

MRD منفی (آستانه ۱۰⁻⁵)

P<0.001

HR ۰٫۶۸

بقای کلی (به‌روزرسانی ۲۰۲۱)

فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۳ تا ۰٫۸۶؛ p=0.0013؛ میانه پیگیری ۵۶٫۲ ماه (Lancet Oncol 2021)

داروهای این مطالعه:لنالیدومید (رولیمید)داراتوموماب (دارزالکس)

کارت دوز و برنامه درمان

DRd (کارآزمایی MAIA)

میلومای تازه‌تشخیص غیرقابل پیوند (به‌ویژه بیماران ضعیف‌تر)؛ همچنین در عود پس از دست‌کم یک خط درمانزمان‌بندی هر دارو در جدولدر صفحه «مولتیپل میلوما» · میلومای تازه‌تشخیص: بیماران نامناسب پیوند

میلومای تازه‌تشخیص غیرقابل پیوند (به‌ویژه بیماران ضعیف‌تر)؛ همچنین در عود پس از دست‌کم یک خط درمان

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
داراتوموماب	۱۶ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی (یا ۱۸۰۰ میلی‌گرم زیرجلدی با همان برنامه)	وریدی یا زیرجلدی	هفتگی در هفته ۱ تا ۸، هر ۲ هفته در هفته ۹ تا ۲۴، هر ۴ هفته از هفته ۲۵
لنالیدومید	۲۵ میلی‌گرم روزانه	خوراکی	روز ۱ تا ۲۱، هر ۲۸ روز
دگزامتازون	۴۰ میلی‌گرم هفتگی (بالای ۷۵ سال یا BMI کمتر از ۱۸٫۵: ۲۰ میلی‌گرم)	خوراکی یا وریدی	هفتگی

برنامه دوره‌ها: لنالیدومید در دوره‌های ۲۸ روزه؛ دگزامتازون هفتگی؛ داراتوموماب هفتگی، سپس هر ۲ هفته و از هفته ۲۵ هر ۴ هفته
مدت درمان: تا پیشرفت بیماری یا عوارض غیرقابل تحمل

دوزها از برچسب FDA داروهای DARZALEX و DARZALEX FASPRO؛ نتایج از MAIA.

در صفحه «مولتیپل میلوما» · میلومای تازه‌تشخیص: بیماران نامناسب پیوند

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱داراتوموماب + لنالیدومید + دگزامتازون (DRd)

چرخه‌های ۲۸ روزه تا پیشرفت بیماری یا عوارض غیرقابل‌قبول: داراتوموماب (Daratumumab) ۱۶ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وریدی هفتگی در چرخه‌های ۱ و ۲، هر ۲ هفته در چرخه‌های ۳ تا ۶ و سپس هر ۴ هفته؛ لنالیدومید ۲۵ میلی‌گرم خوراکی روزهای ۱ تا ۲۱؛ دگزامتازون ۴۰ میلی‌گرم روزهای ۱، ۸، ۱۵ و ۲۲. (پس از اصلاحیه پروتکل، امکان تغییر به داراتوموماب زیرجلدی ۱۸۰۰ میلی‌گرم هر ۴ هفته فراهم شد.)

۲لنالیدومید + دگزامتازون (Rd)

لنالیدومید ۲۵ میلی‌گرم خوراکی روزهای ۱ تا ۲۱ و دگزامتازون ۴۰ میلی‌گرم هفتگی در چرخه‌های ۲۸ روزه تا پیشرفت بیماری یا عوارض غیرقابل‌قبول.

منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT02252172 و چکیده مقاله بقای کلی (Lancet Oncol 2021, doi:10.1016/S1470-2045(21)00466-6)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به مولتیپل میلومای تازه تشخیص‌داده‌شده که به دلیل سن (۶۵ سال و بالاتر) یا بیماری‌های همراه کاندیدای پیوند اتولوگ نبودند.

نقاط پایانی

پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت.

پیامدهای ثانویه: پاسخ کامل یا بهتر، منفی‌شدن MRD، بقای کلی و ایمنی.

ایمنی و عوارض

شایع‌ترین عوارض درجه ۳ یا ۴ (DRd در برابر Rd): نوتروپنی ۵۰٫۰٪ در برابر ۳۵٫۳٪، کم‌خونی ۱۱٫۸٪ در برابر ۱۹٫۷٪، لنفوپنی ۱۵٫۱٪ در برابر ۱۰٫۷٪ و پنومونی ۱۳٫۷٪ در برابر ۷٫۹٪.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

بر اساس این مطالعه، FDA در سال ۲۰۱۹ DRd را برای بیماران تازه تشخیص‌داده‌شده نامناسب برای پیوند تأیید کرد. تحلیل بقای کلی (Facon و همکاران، Lancet Oncol 2021) با میانه پیگیری ۵۶٫۲ ماه، کاهش خطر مرگ را نشان داد (HR ۰٫۶۸؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۳ تا ۰٫۸۶؛ p=0.0013). DRd یکی از رژیم‌های ترجیحی خط اول برای بیماران مسن یا ناتوان است؛ در کنار آن، رژیم‌های چهاردارویی (Isa-VRd بر اساس IMROZ و D-VRd بر اساس CEPHEUS) برای بیماران نامناسب پیوند اما با وضعیت عمومی مناسب مطرح‌اند.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

لنالیدومید همراه با دگزامتازون یک درمان استاندارد برای بیماران مبتلا به مولتیپل میلومای تازه تشخیص‌داده‌شده است که کاندیدای پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی نیستند. ما در پی تعیین این بودیم که آیا افزودن داراتوموماب (daratumumab) خطر پیشرفت بیماری یا مرگ را در این جمعیت به‌طور معناداری کاهش می‌دهد یا خیر.

روش‌ها

۷۳۷ بیمار مبتلا به مولتیپل میلومای تازه تشخیص‌داده‌شده را که کاندیدای پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی نبودند، به‌طور تصادفی به دریافت داراتوموماب همراه با لنالیدومید و دگزامتازون (گروه داراتوموماب) یا لنالیدومید و دگزامتازون به‌تنهایی (گروه کنترل) اختصاص دادیم. درمان قرار بود تا بروز پیشرفت بیماری یا عوارض جانبی غیرقابل‌قبول ادامه یابد. پیامد اصلی، بقای بدون پیشرفت بود.

نتایج

در میانه پیگیری ۲۸٫۰ ماه، پیشرفت بیماری یا مرگ در ۲۴۰ بیمار رخ داده بود (۹۷ نفر از ۳۶۸ بیمار [۲۶٫۴٪] در گروه داراتوموماب و ۱۴۳ نفر از ۳۶۹ بیمار [۳۸٫۸٪] در گروه کنترل). درصد تخمینی بیمارانی که در ۳۰ ماه بدون پیشرفت بیماری زنده بودند در گروه داراتوموماب ۷۰٫۶٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۶۵٫۰ تا ۷۵٫۴) و در گروه کنترل ۵۵٫۶٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۴۹٫۵ تا ۶۱٫۳) بود (نسبت خطر پیشرفت بیماری یا مرگ ۰٫۵۶؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۳ تا ۰٫۷۳؛ P<0.001). درصد بیماران با پاسخ کامل یا بهتر در گروه داراتوموماب ۴۷٫۶٪ و در گروه کنترل ۲۴٫۹٪ بود (P<0.001). در مجموع ۲۴٫۲٪ بیماران گروه داراتوموماب در مقایسه با ۷٫۳٪ بیماران گروه کنترل نتایجی زیر آستانه بیماری باقیمانده اندک (۱ سلول توموری در هر ۱۰^۵ گلبول سفید) داشتند (P<0.001). شایع‌ترین عوارض جانبی درجه ۳ یا ۴ عبارت بودند از نوتروپنی (۵۰٫۰٪ در گروه داراتوموماب در برابر ۳۵٫۳٪ در گروه کنترل)، کم‌خونی (۱۱٫۸٪ در برابر ۱۹٫۷٪)، لنفوپنی (۱۵٫۱٪ در برابر ۱۰٫۷٪) و پنومونی (۱۳٫۷٪ در برابر ۷٫۹٪).

نتیجه‌گیری

در بیماران مبتلا به مولتیپل میلومای تازه تشخیص‌داده‌شده که کاندیدای پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی نبودند، خطر پیشرفت بیماری یا مرگ در دریافت‌کنندگان داراتوموماب همراه با لنالیدومید و دگزامتازون به‌طور معناداری کمتر از دریافت‌کنندگان لنالیدومید و دگزامتازون به‌تنهایی بود. بروز بیشتر نوتروپنی و پنومونی در گروه داراتوموماب مشاهده شد. (با حمایت مالی Janssen Research and Development؛ شماره ClinicalTrials.gov مطالعه MAIA: NCT02252172.)

محدودیت‌ها

مطالعه باز بود. درمان تا پیشرفت بیماری ادامه می‌یابد که از نظر هزینه و عوارض تجمعی (عفونت) اهمیت دارد. گروه مقایسه Rd بدون بورتزومیب بود و مقایسه مستقیم با رژیم‌های سه‌دارویی دیگر (مانند VRd) انجام نشد.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.