به‌روزرسانی ۲۰۲۳ توصیه‌های اجماع MASCC/ESMO: پیشگیری از تهوع و استفراغ ناشی از داروهای ضدسرطان با خطر استفراغ متوسط
- نوع مطالعه
- رهنمود بالینی
- نام مطالعه
- MASCC/ESMO 2023 MEC
- طراحی
- رهنمود اجماع مبتنی بر مرور نظام‌مند متون (جست‌وجو در Medline، Embase و Scopus از ژوئن ۲۰۱۵ تا ژانویه ۲۰۲۳)
- حجم نمونه
- ۳۴۲ مقاله شناسایی‌شده که ۱۹ مقاله مرتبط بود
- منبع
- Support Care Cancer · ۲۰۲۳
به زبان ساده
برخی داروهای شیمی‌درمانی خطر متوسطی برای ایجاد تهوع و استفراغ دارند. این رهنمود به پزشکان کمک می‌کند داروهای پیشگیری‌کننده مناسب‌تری انتخاب کنند. برای برخی بیماران، مانند کسانی که کاربوپلاتین با دوز بالا می‌گیرند یا زنان زیر ۵۰ سال که اگزالی‌پلاتین دریافت می‌کنند، ترکیب سه‌دارویی توصیه می‌شود. برای بیشتر بیماران دیگر، ترکیب دوداروئی کافی است و استروئید فقط در روز اول شیمی‌درمانی لازم است. هرگونه تغییر در داروها را باید با پزشک خود هماهنگ کنید.
نکات کلیدی
توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)
- سطح شواهد در چکیده ذکر نشده است؛ به متن کامل مراجعه شود
برای بیماران تحت درمان با کاربوپلاتین (AUC ≥ ۵) و زنان کمتر از ۵۰ سال دریافت‌کننده درمان مبتنی بر اگزالی‌پلاتین، پیشگیری از استفراغ بر پایه ترکیب سه‌گانه آنتاگونیست گیرنده نوروکینین (NK)1، آنتاگونیست گیرنده ۵-HT3 و استروئید توصیه می‌شود.
- سطح شواهد در چکیده ذکر نشده است؛ به متن کامل مراجعه شود
ترکیب دوگانه آنتاگونیست گیرنده ۵-HT3 و استروئید همچنان پیشگیری توصیه‌شده برای سایر رژیم‌های MEC است.
- سطح شواهد در چکیده ذکر نشده است؛ به متن کامل مراجعه شود
توصیه می‌شود تجویز استروئیدها در رژیم‌های شیمی‌درمانی با قدرت استفراغ‌زایی متوسط به روز ۱ محدود شود، زیرا عدم‌پایین‌تر‌بودن بین رژیم‌های مختلف نشان داده شده است.
جمعیت مطالعه
بیماران تحت درمان سیستمیک سرطان با داروهای دارای خطر استفراغ متوسط (MEC). مشخصات جزئی‌تر جمعیت هدف در چکیده ذکر نشده و در متن کامل مقاله آمده است.
نقاط پایانی
این مقاله یک رهنمود است و نقطه پایانی کارآزمایی ندارد. هدف آن به‌روزرسانی رهنمود ۲۰۱۵ MASCC برای کنترل تهوع و استفراغ ناشی از درمان سیستمیک سرطان با قدرت استفراغ‌زایی متوسط بود.
ایمنی و عوارض
چکیده اطلاعاتی درباره عوارض جانبی درجه ≥ ۳ ارائه نمی‌کند.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
بر اساس این رهنمود، برای بیماران دریافت‌کننده کاربوپلاتین (AUC ≥ ۵) و زنان کمتر از ۵۰ سال تحت درمان مبتنی بر اگزالی‌پلاتین، پیشگیری سه‌دارویی با آنتاگونیست NK1، آنتاگونیست ۵-HT3 و استروئید توصیه می‌شود. برای سایر MEC، ترکیب دوگانه آنتاگونیست ۵-HT3 و استروئید همچنان توصیه می‌شود و استروئید باید به روز ۱ محدود شود. تجربه تاکنونی نشان می‌دهد ساسیتوزوماب گووی‌تکان و تراستوزوماب دروکستکان قدرت استفراغ‌زایی قابل‌مقایسه با کاربوپلاتین > AUC ۵ دارند، اما برای این داروها داده‌های ضداستفراغ بیشتری لازم است. وضعیت پذیرش این رهنمود در سایر رهنمودهای ملی یا سازمانی باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
هدف
مرور متون برای به‌روزرسانی رهنمودهای ۲۰۱۵ MASCC درباره کنترل تهوع و استفراغ ناشی از درمان سیستمیک سرطان با قدرت استفراغ‌زایی متوسط.
روش‌ها
یک مرور نظام‌مند متون با استفاده از پایگاه‌های Medline، Embase و Scopus انجام شد. جست‌وجوی متون درباره مدیریت پیشگیری ضداستفراغ برای درمان‌های ضدسرطان با قدرت استفراغ‌زایی متوسط، از ژوئن ۲۰۱۵ تا ژانویه ۲۰۲۳ انجام گرفت.
نتایج
از ۳۴۲ مقاله شناسایی‌شده، ۱۹ مقاله برای به‌روزرسانی توصیه‌ها درباره مدیریت پیشگیری ضداستفراغ در رژیم‌های درمان سیستمیک سرطان با قدرت استفراغ‌زایی متوسط مرتبط بودند. به‌روزرسانی‌های مهمِ تغییردهنده عمل بالینی شامل استفاده از پیشگیری ضداستفراغ مبتنی بر ترکیب سه‌گانه آنتاگونیست گیرنده نوروکینین (NK)1، آنتاگونیست گیرنده ۵-HT3 و استروئیدها برای بیماران تحت درمان با کاربوپلاتین (AUC ≥ ۵) و زنان کمتر از ۵۰ سال دریافت‌کننده درمان مبتنی بر اگزالی‌پلاتین است. ترکیب دوگانه آنتاگونیست گیرنده ۵-HT3 و استروئیدها همچنان پیشگیری توصیه‌شده برای سایر MEC باقی می‌ماند. بر پایه داده‌های موجود در متون، توصیه می‌شود که تجویز استروئیدها در رژیم‌های شیمی‌درمانی با قدرت استفراغ‌زایی متوسط به روز ۱ محدود شود، زیرا عدم‌پایین‌تر‌بودن (non-inferiority) بین رژیم‌های مختلف نشان داده شده است. داده‌های بیشتری درباره قدرت استفراغ‌زایی داروهای جدید با خطر استفراغ متوسط لازم است. مطالعات ضداستفراغ با داروهای ساسیتوزوماب گووی‌تکان (sacituzumab-govitecan) و تراستوزوماب دروکستکان (trastuzumab-deruxtecan) به‌ویژه مورد توجه خواهند بود. تجربه تاکنونی با این داروها نشان‌دهنده قدرت استفراغ‌زایی قابل‌مقایسه با کاربوپلاتین > AUC ۵ است. مطالعات آینده باید به‌طور نظام‌مند ارزیابی خطر مرتبط با بیمار را نیز شامل شوند تا خطر استفراغ با MEC فراتر از قدرت استفراغ‌زایی شیمی‌درمانی تعریف شود و رهنمودها برای داروهای جدید بهبود یابد.
نتیجه‌گیری
این به‌روزرسانی رهنمود ضداستفراغ MASCC-ESMO شامل توصیه‌های جدیدی است که عوامل خطر فردی و بهینه‌سازی درمان‌های حمایتی ضداستفراغ را در نظر می‌گیرد.
محدودیت‌ها
طبق چکیده، داده‌های بیشتری درباره قدرت استفراغ‌زایی داروهای جدید با خطر استفراغ متوسط لازم است، به‌ویژه برای ساسیتوزوماب گووی‌تکان و تراستوزوماب دروکستکان. مطالعات آینده باید ارزیابی خطر مرتبط با بیمار را نیز به‌طور نظام‌مند شامل شوند تا خطر استفراغ فراتر از قدرت استفراغ‌زایی خود شیمی‌درمانی تعریف شود.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.