حدود ۱۰ تا ۱۵ درصد سرطان‌های کولون غیرمتاستاتیک ویژگی dMMR دارند و شیمی‌درمانی در آن‌ها کمتر مؤثر است. در این مطالعه، بیماران پیش از جراحی فقط حدود یک ماه ایمنی‌درمانی گرفتند (یک دوز ایپیلیموماب و دو دوز نیولوماب) و سپس جراحی شدند. در ۹۸٪ بیماران تومور به‌طور قابل‌توجهی کوچک شد و در حدود دو سوم بیماران هنگام جراحی هیچ سلول سرطانی زنده‌ای باقی نمانده بود. تقریباً همه بیماران به‌موقع جراحی شدند و عوارض شدید کم بود. در گزارش ۳ ساله (کنگره ESMO ۲۰۲۴) هیچ بیماری دچار عود نشده بود. این درمان هنوز تأییدیه رسمی برای این کاربرد ندارد.
سرطان کولون پیشرفته موضعی غیرمتاستاتیک dMMR؛ پژوهشی
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ایپیلیموماب | ۱ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
| نیولوماب | ۳ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ و ۱۵ |
طبق ثبت کارآزمایی در ClinicalTrials.gov.
در صفحه «ایمنی‌درمانی و حفظ عضو در تومورهای dMMR» · رژیم‌های درمانی مطالعات کلیدی
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
ایپیلیموماب (Ipilimumab) ۱ میلی‌گرم بر کیلوگرم وریدی در روز ۱ (یک دوز)، همراه با نیولوماب (Nivolumab) ۳ میلی‌گرم بر کیلوگرم وریدی در روزهای ۱ و ۱۵ (دو دوز)، پیش از جراحی؛ سپس جراحی استاندارد کولون.
منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT03026140 (گروه ۱: ایپیلیموماب ۱ میلی‌گرم بر کیلوگرم روز ۱ و نیولوماب ۳ میلی‌گرم بر کیلوگرم روزهای ۱ و ۱۵، وریدی)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به سرطان کولون غیرمتاستاتیک، پیشرفته موضعی، درمان‌نشده با کمبود ترمیم ناجفت‌شدگی (dMMR).
دو پیامد اصلی: ایمنی، به معنای جراحی به‌موقع (تأخیر حداکثر ۲ هفته در جراحی برنامه‌ریزی‌شده به دلیل عوارض درمان)، و بقای بدون بیماری ۳ ساله.
پیامدهای ثانویه: پاسخ پاتولوژیک و نتایج تحلیل‌های ژنومی.
عوارض جانبی ایمنی‌مرتبط درجه ۳ یا ۴ در ۵ بیمار (۴٪) رخ داد و هیچ بیماری درمان را به دلیل عوارض جانبی قطع نکرد.
NICHE-2 نشان داد که یک دوره کوتاه ایمنی‌درمانی پیش از جراحی در سرطان کولون dMMR پیشرفته موضعی ایمن است و پاسخ پاتولوژیک بسیار بالایی ایجاد می‌کند. در گزارش ارائه‌شده در کنگره ESMO ۲۰۲۴ (LBA24)، با میانه پیگیری ۳۶٫۵ ماه پس از جراحی، بقای بدون بیماری ۳ ساله ۱۰۰٪ بود و هیچ عودی رخ نداده بود. با این حال، این کاربرد نیولوماب و ایپیلیموماب (نئوادجوانت در سرطان کولون) تأییدیه FDA یا EMA ندارد و شواهد آن از یک مطالعه تک‌بازویی است؛ کارآزمایی‌های تصادفی در حال انجام‌اند.
تومورهای با کمبود ترمیم ناجفت‌شدگی (dMMR) در ۱۰ تا ۱۵٪ بیماران مبتلا به سرطان کولون غیرمتاستاتیک یافت می‌شوند. در این بیماران کارایی شیمی‌درمانی محدود است. استفاده از ایمنی‌درمانی نئوادجوانت نتایج امیدوارکننده‌ای نشان داده است، اما داده‌های مطالعات مربوط به این رویکرد محدود است.
یک مطالعه فاز ۲ انجام دادیم که در آن بیماران مبتلا به سرطان کولون dMMR غیرمتاستاتیک، پیشرفته موضعی و درمان‌نشده با نیولوماب (nivolumab) به‌علاوه ایپیلیموماب (ipilimumab) نئوادجوانت درمان شدند. دو پیامد اصلی عبارت بودند از ایمنی، که با جراحی به‌موقع تعریف شد (یعنی تأخیر ۲ هفته یا کمتر در جراحی برنامه‌ریزی‌شده به دلیل رویدادهای سمی مرتبط با درمان)، و بقای بدون بیماری ۳ ساله. پیامدهای ثانویه شامل پاسخ پاتولوژیک و نتایج تحلیل‌های ژنومی بود.
از ۱۱۵ بیمار ثبت‌نام‌شده، ۱۱۳ نفر (۹۸٪؛ فاصله اطمینان [CI] ۹۷٫۵٪، ۹۳ تا ۱۰۰) به‌موقع جراحی شدند؛ جراحی ۲ بیمار بیش از ۲ هفته به تأخیر افتاد. عوارض جانبی ایمنی‌مرتبط درجه ۳ یا ۴ در ۵ بیمار (۴٪) رخ داد و هیچ‌یک از بیماران درمان را به دلیل عوارض جانبی قطع نکرد. در میان ۱۱۱ بیمار واردشده در تحلیل کارایی، پاسخ پاتولوژیک در ۱۰۹ نفر (۹۸٪؛ CI ۹۵٪، ۹۴ تا ۱۰۰) مشاهده شد، از جمله ۱۰۵ نفر (۹۵٪) با پاسخ پاتولوژیک عمده (تعریف‌شده به‌صورت ۱۰٪ یا کمتر تومور زنده باقی‌مانده) و ۷۵ نفر (۶۸٪) با پاسخ کامل پاتولوژیک (۰٪ تومور زنده باقی‌مانده). با میانه پیگیری ۲۶ ماه (دامنه ۹ تا ۶۵)، هیچ بیماری دچار عود بیماری نشده است.
در بیماران مبتلا به سرطان کولون dMMR پیشرفته موضعی، نیولوماب به‌علاوه ایپیلیموماب نئوادجوانت نمایه ایمنی قابل‌قبولی داشت و در نسبت بالایی از بیماران به پاسخ پاتولوژیک منجر شد. (با حمایت مالی Bristol Myers Squibb؛ شماره ClinicalTrials.gov مطالعه NICHE-2: NCT03026140.)
مطالعه تک‌بازویی و بدون گروه مقایسه بود. حدود ۹۵٪ بیماران پاسخ پاتولوژیک عمده داشتند و در نبود گروه کنترل، سهم دقیق ایمنی‌درمانی در بقا را نمی‌توان با درمان استاندارد مقایسه کرد. همه بیماران پس از ایمنی‌درمانی جراحی شدند و این مطالعه مدیریت غیرجراحی را بررسی نکرد. داده‌های بقای ۳ ساله به‌صورت چکیده کنگره منتشر شده است.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...