پیشگیری از استوماتیت ناشی از اورولیموس با دهان‌شویه دگزامتازون در زنان مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی: یک کارآزمایی فاز ۲ تک‌بازو
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- SWISH
- فاز
- فاز ۲
- طراحی
- کارآزمایی چندمرکزی، تک‌بازو، فاز ۲ پیشگیری در ایالات متحده، با مقایسه با کنترل‌های تاریخی از کارآزمایی BOLERO-2
- حجم نمونه
- ۹۲ بیمار وارد مطالعه شدند؛ ۸۵ بیمار برای ارزیابی اثربخشی قابل ارزیابی بودند
- منبع
- The Lancet Oncology · ۲۰۱۷
- شناسه کارآزمایی
- NCT02069093
به زبان ساده
داروی اورولیموس که در سرطان سینه متاستاتیک استفاده می‌شود، اغلب زخم‌ها و التهاب دردناک دهان (استوماتیت) ایجاد می‌کند. در این مطالعه، زنان از همان ابتدای درمان از دهان‌شویه‌ای حاوی دگزامتازون (یک استروئید) استفاده کردند. تنها حدود ۲٪ از آن‌ها تا هفته هشتم دچار استوماتیت متوسط یا شدیدتر شدند، در حالی که در مطالعه قبلی که دهان‌شویه نداشت این رقم حدود ۳۳٪ بود. این دهان‌شویه می‌تواند به کاهش مشکلات دهانی کمک کند، اما استفاده از آن باید با نظر پزشک معالج باشد.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
اورولیموس (Everolimus): ۱۰ میلی‌گرم خوراکی یک بار در روز، از روز ۱ چرخه ۱.
اگزمستان (Exemestane): ۲۵ میلی‌گرم خوراکی یک بار در روز.
دهان‌شویه دگزامتازون: ۱۰ میلی‌لیتر محلول خوراکی بدون الکل دگزامتازون ۰٫۵ میلی‌گرم در ۵ میلی‌لیتر (یعنی ۱ میلی‌گرم در هر نوبت)، ۲ دقیقه چرخاندن در دهان و سپس بیرون ریختن (بلعیده نمی‌شود)، چهار بار در روز به مدت ۸ هفته؛ تا یک ساعت پس از هر نوبت چیزی خورده یا نوشیده نشود (طبق ClinicalTrials.gov). پس از ۸ هفته، ادامه تا ۸ هفته دیگر به صلاحدید پزشک و بیمار.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله و ClinicalTrials.gov NCT02069093
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
زنان بالای ۱۸ سال، پس از یائسگی (سن ۵۵ سال یا بیشتر با یک سال آمنوره؛ زیر ۵۵ سال با یک سال آمنوره و استرادیول کمتر از ۲۰ پیکوگرم/میلی‌لیتر؛ یا اووفورکتومی دوطرفه — سرکوب تخمدان با پرتو یا آگونیست LHRH مجاز نبود)، با سرطان سینه متاستاتیک یا پیشرفته موضعی غیرقابل درمان قطعی، گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی با تأیید بافت‌شناسی یا سلول‌شناسی، که پزشک معالج قصد شروع اورولیموس ۱۰ میلی‌گرم + اگزمستان ۲۵ میلی‌گرم روزانه را داشت؛ ECOG ۰ تا ۲؛ کراتینین سرم ≤۱٫۵ برابر حد بالای طبیعی؛ بدون استوماتیت/زخم دهان در شروع (درد دهان صفر در مقیاس VAS).
معیارهای خروج مهم: درمان ضدسرطان هم‌زمان (به‌جز بیس‌فسفونات و دنوزوماب)، دیابت کنترل‌نشده (HbA1c بالای ۸٪)، مصرف مزمن کورتیکواستروئید سیستمیک یا داروهای سرکوب‌گر ایمنی، اختلال شدید عملکرد ریه و واکسن زنده طی یک هفته پیش از شروع اورولیموس (طبق ClinicalTrials.gov).
نقاط پایانی
نقطه پایانی اصلی: بروز استوماتیت درجه ۲ یا بدتر تا هفته ۸ در مجموعه تحلیل کامل (دست‌کم یک دوز اورولیموس و اگزمستان و دست‌کم یک دوز تأییدشده دهان‌شویه)، در مقایسه با کنترل‌های تاریخی BOLERO-2 (اورولیموس + اگزمستان بدون دهان‌شویه دگزامتازون). نقاط پایانی ثانویه (ClinicalTrials.gov): استوماتیت با هر درجه، زمان بهبود استوماتیت، تعداد دهان‌شویه در روز، شدت دوز اورولیموس و اگزمستان و غلظت خونی آن‌ها.
ایمنی و عوارض
شایع‌ترین عوارض درجه ۳ و ۴ در مجموعه ایمنی: هیپرگلیسمی (۷ از ۹۲ بیمار؛ ۸٪)، راش (۴ بیمار؛ ۴٪) و تنگی نفس (۳ بیمار؛ ۳٪). عوارض جانبی جدی در ۲۰ بیمار (۲۲٪) گزارش شد؛ ۶ مورد (۷٪) مرتبط با درمان تلقی شدند که تنگی نفس (۳ بیمار؛ ۳٪) و پنومونی (۲ بیمار؛ ۲٪) شایع‌ترین بودند. در ۱۲ بیمار (۱۳٪) عوارض مشکوک به ارتباط با درمان به قطع اورولیموس و اگزمستان انجامید (شایع‌ترین: راش، هیپرگلیسمی و استوماتیت، هرکدام ۲ بیمار [۲٪]). در مجموع ۸۳ بیمار (۹۰٪) دست‌کم یک عارضه داشتند.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
بر اساس چکیده، مصرف پیشگیرانه دهان‌شویه دگزامتازون بروز و شدت استوماتیت را در بیماران تحت درمان با اورولیموس و اگزمستان به‌طور قابل‌توجهی کاهش داد و نویسندگان آن را می‌تواند استاندارد جدیدی برای مراقبت دهانی دانستند. چون مطالعه تک‌بازو بوده و مقایسه با کنترل‌های تاریخی انجام شده است، وضعیت آن در رهنمودهای بالینی و تأییدیه‌های دارویی باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
استوماتیت یک اثر گروهی مرتبط با مهار mTOR است و با درمان با اورولیموس در سرطان سینه همراه است. استروئیدهای موضعی ممکن است بروز و شدت استوماتیت و نیاز به کاهش دوز و وقفه در درمان با اورولیموس را کاهش دهند. استفاده تجربی و غیررسمی از پیشگیری خوراکی با استروئید موضعی در بیماران مبتلا به سرطان سینه گزارش شده است. هدف ما ارزیابی دهان‌شویه مبتنی بر دگزامتازون برای پیشگیری از استوماتیت در بیماران مبتلا به سرطان سینه بود.
روش‌ها
این مطالعه پیشگیری فاز ۲ تک‌بازو و چندمرکزی در ایالات متحده، زنان ۱۸ سال و بالاتر با وضعیت پس از یائسگی را که سرطان سینه متاستاتیک گیرنده هورمونی مثبت و HER2 منفی آن‌ها از نظر بافت‌شناسی یا سلول‌شناسی تأیید شده بود، وارد کرد. از روز ۱ چرخه ۱، بیماران اورولیموس ۱۰ میلی‌گرم به‌همراه اگزمستان ۲۵ میلی‌گرم روزانه دریافت کردند، همراه با ۱۰ میلی‌لیتر محلول خوراکی دگزامتازون بدون الکل ۰٫۵ میلی‌گرم در هر ۵ میلی‌لیتر (۲ دقیقه شستشوی دهان و سپس تف کردن، چهار بار در روز به مدت ۸ هفته). پس از ۸ هفته، دهان‌شویه دگزامتازون می‌توانست تا هشت هفته اضافی دیگر به صلاحدید پزشک و بیمار ادامه یابد. نقطه پایانی اولیه، بروز استوماتیت درجه ۲ یا بدتر تا هفته هشتم بود که در مجموعه تحلیل کامل (بیمارانی که دست‌کم یک دوز اورولیموس و اگزمستان و دست‌کم یک دوز تأییدشده دهان‌شویه دگزامتازون دریافت کردند) در مقایسه با کنترل‌های تاریخی از کارآزمایی BOLERO-2 (درمان با اورولیموس و اگزمستان در بیماران مبتلا به سرطان سینه پیشرفته گیرنده هورمونی مثبت که برای پیشگیری از استوماتیت دهان‌شویه دگزامتازون دریافت نکرده بودند) ارزیابی شد. این کارآزمایی در ClinicalTrials.gov با شماره NCT02069093 ثبت شده است.
یافته‌ها
بین ۲۸ مه ۲۰۱۴ و ۸ اکتبر ۲۰۱۵، ۹۲ زن وارد مطالعه شدند؛ ۸۵ نفر برای اثربخشی قابل ارزیابی بودند. تا هفته هشتم، بروز استوماتیت درجه ۲ یا بدتر در ۲ نفر (۲٪) از ۸۵ بیمار بود (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۹ تا ۸٫۲۴)، در برابر ۱۵۹ نفر (۳۳٪) از ۴۸۲ بیمار (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲۸٫۸ تا ۳۷٫۴) در طول مطالعه BOLERO-2. در مجموع، ۸۳ نفر (۹۰٪) از ۹۲ بیمار دست‌کم یک عارضه جانبی داشتند. شایع‌ترین عوارض جانبی درجه ۳ و ۴ گزارش‌شده در مجموعه ایمنی عبارت بودند از هیپرگلیسمی (۷ نفر [۸٪] از ۹۲ بیمار)، راش (۴ نفر [۴٪]) و تنگی نفس (۳ نفر [۳٪]). عوارض جانبی جدی در ۲۰ بیمار (۲۲٪) گزارش شد؛ ۶ مورد (۷٪) مرتبط با درمان تلقی شدند که تنگی نفس (۳ نفر [۳٪]) و پنومونی (۲ نفر [۲٪]) بیشترین فراوانی را داشتند. در ۱۲ نفر (۱۳٪) از ۹۲ بیمار، عوارض جانبی مشکوک به ارتباط با درمان منجر به قطع اورولیموس و اگزمستان شد (شایع‌ترین آن‌ها راش، هیپرگلیسمی و استوماتیت بود که هرکدام ۲ بیمار [۲٪] را درگیر کردند).
نتیجه‌گیری
استفاده پیشگیرانه از محلول خوراکی دگزامتازون بروز و شدت استوماتیت را در بیماران تحت درمان با اورولیموس و اگزمستان به‌طور قابل‌توجهی کاهش داد و می‌تواند به یک استاندارد جدید مراقبت دهانی برای بیماران تحت درمان با اورولیموس و اگزمستان تبدیل شود.
منبع مالی
شرکت داروسازی Novartis.
محدودیت‌ها
مطالعه تک‌بازو بود و گروه کنترل هم‌زمان و تصادفی‌شده نداشت؛ مقایسه با کنترل‌های تاریخی از کارآزمایی BOLERO-2 انجام شد که می‌تواند مستعد سوگیری باشد. از ۹۲ بیمار واردشده، ۸۵ نفر برای اثربخشی قابل ارزیابی بودند. این مطالعه با حمایت مالی شرکت Novartis انجام شد.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.