مصرف مکملهای غذایی در طول شیمیدرمانی و پیامدهای بقا در بیماران مبتلا به سرطان سینه شرکتکننده در یک کارآزمایی بالینی گروه همکاری
- نوع مطالعه
- مطالعه مشاهدهای
- نام مطالعه
- SWOG S0221
- طراحی
- مطالعه آیندهنگر مشاهدهای (کوهورت) وابسته به یک کارآزمایی درمانی؛ تحلیل رگرسیون مخاطرات متناسب کاکس با روش نقطهی مرجع (landmark) در ۶ ماه پس از ورود به مطالعه
- حجم نمونه
- ۱٬۱۳۴ بیمار
- منبع
- JCO · ۲۰۲۰
به زبان ساده
بسیاری از بیماران در طول شیمیدرمانی مکملهای ویتامینی مصرف میکنند، اما اطلاعات کمی درباره ایمنی آنها وجود دارد. در این مطالعه روی بیش از هزار زن مبتلا به سرطان سینه، مصرف ویتامین B12 و آهن در طول شیمیدرمانی با بدتر بودن نتایج درمان همراه بود و مصرف مکملهای آنتیاکسیدان نیز نشانههایی از افزایش خطر عود داشت. مولتیویتامین با نتایج بدتر ارتباطی نشان نداد. پیش از مصرف هر مکمل در طول شیمیدرمانی حتماً با پزشک خود مشورت کنید.
نتایج کلیدی
گروههای درمانی و رژیم دارویی
بیماران در یک کارآزمایی بینگروهی متروانومیک شامل سیکلوفسفامید (cyclophosphamide)، دوکسوروبیسین (doxorubicin) و پاکلیتاکسل (paclitaxel) تصادفیسازی شده بودند. مصرف مکملها پیش از درمان و در طول آن ثبت شد. جزئیات دوز در متن کامل مقاله.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله؛ جزئیات دوز در متن کامل مقاله
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شدهاند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بیماران مبتلا به سرطان سینه که بهطور تصادفی در یک کارآزمایی بینگروهی «مترونومیک» حاوی سیکلوفسفامید، دوکسوروبیسین و پاکلیتاکسل قرار گرفته بودند و درباره مصرف مکملها در زمان ثبتنام و در طول درمان از آنها پرسش شد.
نقاط پایانی
ارتباط مصرف مکملهای غذایی (آنتیاکسیدانها، ویتامین B12، آهن، مولتیویتامین) با عود بیماری، بقای بدون بیماری و بقای کلی. عود و بقا با روش نقطهی مرجع در ۶ ماه پس از ورود به مطالعه شاخصگذاری شد.
ایمنی و عوارض
این مطالعه عوارض جانبی درمان را گزارش نکرده است؛ تمرکز آن بر ارتباط مصرف مکملها با عود و بقا بود. نتایج مربوط به آهن و ویتامین B12 با عود بیشتر و بقای کمتر همراه بود و آنتیاکسیدانها نیز نشانههایی از افزایش خطر عود (و در حد کمتر مرگ) داشتند.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این یافتهها از توصیه به احتیاط در مصرف مکملهای غذایی (بهجز مولتیویتامین) در طول شیمیدرمانی حمایت میکنند. چون این مطالعه مشاهدهای است، نشاندهنده ارتباط است و نه اثبات رابطه علت و معلولی؛ وضعیت توصیههای رسمی راهنماهای بالینی باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
هدف
با وجود گزارشهای مربوط به مصرف گسترده مکملهای غذایی در طول درمان سرطان، دادههای تجربی اندکی درباره ایمنی یا اثربخشی آنها وجود دارد. به دلیل نگرانی از اینکه برخی مکملها، بهویژه آنتیاکسیدانها، میتوانند سمیت سلولی شیمیدرمانی را کاهش دهند، یک مطالعه آیندهنگر وابسته به یک کارآزمایی درمانی انجام دادیم تا ارتباط بین مصرف مکمل و پیامدهای سرطان سینه را ارزیابی کنیم.
روشها
از بیماران مبتلا به سرطان سینه که بهطور تصادفی در یک کارآزمایی بینگروهی متروانومیک شامل سیکلوفسفامید، دوکسوروبیسین و پاکلیتاکسل قرار گرفته بودند، درباره مصرف مکملها در زمان ثبتنام و در طول درمان پرسش شد (۱٬۱۳۴ نفر). رگرسیون مخاطرات متناسب کاکس با تعدیل برای متغیرهای بالینی و سبک زندگی بهکار رفت. عود و بقا با روش نقطهی مرجع (landmark) در ۶ ماه پس از ورود به مطالعه شاخصگذاری شد.
نتایج
نشانههایی وجود داشت که مصرف هر مکمل آنتیاکسیدان (ویتامینهای A، C و E؛ کاروتنوئیدها؛ کوآنزیم Q10) هم پیش از درمان و هم در طول آن با افزایش مخاطره عود (نسبت مخاطره تعدیلشده ۱٫۴۱؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۹۸ تا ۲٫۰۴؛ P = ۰٫۰۶) و، به میزان کمتر، مرگ (نسبت مخاطره تعدیلشده ۱٫۴۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۹۰ تا ۲٫۱۸؛ P = ۰٫۱۴) همراه بود. ارتباط با آنتیاکسیدانهای منفرد ضعیفتر بود که شاید به دلیل تعداد کم باشد. در مورد مکملهای غیرآنتیاکسیدان، مصرف ویتامین B12 هم پیش از شیمیدرمانی و هم در طول آن بهطور معناداری با بقای بدون بیماری ضعیفتر (نسبت مخاطره تعدیلشده ۱٫۸۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۱۵ تا ۲٫۹۲؛ P < ۰٫۰۱) و بقای کلی ضعیفتر (نسبت مخاطره تعدیلشده ۲٫۰۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۲۲ تا ۳٫۴۰؛ P < ۰٫۰۱) همراه بود. مصرف آهن در طول شیمیدرمانی بهطور معناداری با عود ارتباط داشت (نسبت مخاطره تعدیلشده ۱٫۷۹؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۲۰ تا ۲٫۶۷؛ P < ۰٫۰۱) و مصرف آن هم پیش از درمان و هم در طول آن نیز چنین بود (نسبت مخاطره تعدیلشده ۱٫۹۱؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۹۸ تا ۳٫۷۰؛ P = ۰٫۰۶). نتایج برای بقای کلی مشابه بود. مصرف مولتیویتامین با پیامدهای بقا ارتباطی نداشت.
نتیجهگیری
ارتباط پیامدهای بقا با مصرف آنتیاکسیدانها و سایر مکملهای غذایی، هم پیش از شیمیدرمانی و هم در طول آن، با توصیه به احتیاط بیماران در هنگام در نظر گرفتن مصرف مکملها در طول شیمیدرمانی، بهجز مولتیویتامین، همخوان است.
محدودیتها
طراحی مشاهدهای است و ارتباطها لزوماً علّی نیستند. برخی ارتباطها (مانند آنتیاکسیدانها) از نظر آماری معنادار نبودند و ارتباط با آنتیاکسیدانهای منفرد احتمالاً به دلیل تعداد کم ضعیفتر بود. سایر محدودیتها در متن کامل مقاله بررسی شود.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، بهویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.