پرتوزوماب به‌علاوه تراستوزوماب و دوستاکسل برای سرطان سینه متاستاتیک

پیش‌زمینه

تراستوزوماب، آنتی‌بادی مونوکلونال انسانی‌شده ضد گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی (HER2)، پیامد بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک HER2-مثبت را بهبود می‌بخشد. با این حال، بیشتر موارد بیماری پیشرفته در نهایت پیشرفت می‌کنند. پرتوزوماب، یک آنتی‌بادی مونوکلونال انسانی‌شده ضد HER2 که دیمریزاسیون گیرنده را مهار می‌کند، مکانیسم اثری مکمل تراستوزوماب دارد و درمان ترکیبی با این دو آنتی‌بادی در مطالعات فاز ۲ روی بیماران مبتلا به سرطان سینه HER2-مثبت، فعالیت امیدوارکننده و پروفایل ایمنی قابل‌قبولی نشان داده است.

روش‌ها

۸۰۸ بیمار مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک HER2-مثبت به‌طور تصادفی برای دریافت دارونما به‌علاوه تراستوزوماب به‌علاوه دوستاکسل (گروه کنترل) یا پرتوزوماب به‌علاوه تراستوزوماب به‌علاوه دوستاکسل (گروه پرتوزوماب) به‌عنوان درمان خط اول تا زمان پیشرفت بیماری یا بروز عوارض سمی که نتوان به‌طور مؤثر کنترل کرد، تخصیص یافتند. نقطه پایانی اولیه، بقای بدون پیشرفت بیماری با ارزیابی مستقل بود. نقاط پایانی ثانویه شامل بقای کلی، بقای بدون پیشرفت بیماری به ارزیابی پژوهشگر، نرخ پاسخ عینی و ایمنی بود.

نتایج

میانه بقای بدون پیشرفت بیماری در گروه کنترل ۱۲٫۴ ماه و در گروه پرتوزوماب ۱۸٫۵ ماه بود (نسبت خطر برای پیشرفت یا مرگ ۰٫۶۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۱ تا ۰٫۷۵؛ P<0.001). تحلیل میان‌دوره‌ای بقای کلی، روند قوی به نفع پرتوزوماب به‌علاوه تراستوزوماب به‌علاوه دوستاکسل نشان داد. پروفایل ایمنی در دو گروه به‌طور کلی مشابه بود و افزایشی در اختلال عملکرد سیستولیک بطن چپ دیده نشد؛ میزان نوتروپنی تب‌دار و اسهال درجه ۳ یا بالاتر در گروه پرتوزوماب بیشتر از گروه کنترل بود.

نتیجه‌گیری

ترکیب پرتوزوماب به‌علاوه تراستوزوماب به‌علاوه دوستاکسل، در مقایسه با دارونما به‌علاوه تراستوزوماب به‌علاوه دوستاکسل، هنگامی که به‌عنوان درمان خط اول سرطان سینه متاستاتیک HER2-مثبت به کار رفت، بقای بدون پیشرفت بیماری را به‌طور معناداری طولانی‌تر کرد و افزایشی در عوارض سمی قلبی ایجاد نکرد. (حمایت مالی: F. Hoffmann-La Roche/Genentech؛ شماره ClinicalTrials.gov: NCT00567190)