در این مطالعه، سلول‌های ایمنی خود بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته معده در آزمایشگاه طوری مهندسی شدند که پروتئین کلودین ۱۸٫۲ روی سلول‌های سرطانی را شناسایی کنند و سپس به بدن بیمار بازگردانده شدند. این درمان در مقایسه با داروهای معمول، پیشرفت بیماری را به تأخیر انداخت، اما عوارضی مانند تب ناشی از آزادسازی سیتوکین و کاهش شدید گلبول‌های خون بسیار شایع بود.
آدنوکارسینوم پیشرفته معده یا GEJ با CLDN18.2 مثبت (IHC ۲+ یا بیشتر در دست‌کم ۴۰٪ سلول‌ها)، مقاوم به دست‌کم ۲ خط درمان
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| ساتریکابتاژن اتولوسل | ۲۵۰ میلیون (۲۵۰×۱۰⁶) سلول در هر تزریق | انفوزیون وریدی | حداکثر ۳ تزریق |
رژیم لنفودپلشن پیش از تزریق و فواصل تزریق‌ها: جزئیات دوز در متن کامل مقاله. از ۱۰۴ بیمار گروه ساتری‌سل، ۸۸ نفر (۸۵٪) درمان را دریافت کردند.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
ساتریکابتاژن اتولوسل (Satricabtagene autoleucel؛ CT041)، سلول T اتولوگ با گیرنده CAR اختصاصی CLDN18.2: تزریق تا سه بار، هر بار ۲۵۰ × ۱۰۶ سلول، پس از جمع‌آوری سلول‌های تک‌هسته‌ای خون (آفرزیس). داروها و دوز رژیم کاهنده لنفوسیت (لنفودپلیشن) و درمان پل‌زننده در چکیده مقاله و ثبت ClinicalTrials.gov NCT04581473 ذکر نشده و متن کامل مقاله Lancet در دسترس ما نبود؛ به همین دلیل این دوزها اینجا آورده نشده است (۱۰۴ بیمار؛ ۸۸ نفر داروی مطالعه را دریافت کردند).
یکی از داروهای استاندارد نیولوماب، پاکلی‌تاکسل، دوستاکسل، ایرینوتکان یا ریووسرانیب (آپاتینیب) به تصمیم پزشک؛ در صورت پیشرفت یا عدم تحمل، امکان دریافت بعدی ساتری‌سل در صورت واجد شرایط بودن. دوز و برنامه هر دارو در چکیده و ثبت کارآزمایی ذکر نشده و متن کامل در دسترس ما نبود (۵۲ بیمار؛ ۴۸ نفر دارو دریافت کردند).
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (Lancet ۲۰۲۵) و ClinicalTrials.gov NCT04581473؛ متن کامل و پروتکل مقاله در دسترس آزاد ما نبود، بنابراین دوز رژیم لنفودپلیشن و داروهای گروه کنترل تأیید نشد
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم پیشرفته معده یا محل اتصال معده به مری با CLDN18.2 مثبت (شدت ایمونوهیستوشیمی ۲+ یا بیشتر در ۴۰٪ یا بیشتر سلول‌های توموری) که به دست‌کم دو خط درمان قبلی مقاوم بودند. سایر معیارهای ورود (ClinicalTrials.gov، مرحله فاز ۲): سن ۱۸ تا ۷۵ سال، HER2 منفی، بیماری قابل اندازه‌گیری طبق RECIST 1.1، ECOG صفر یا ۱ و امید به زندگی بیش از ۱۲ هفته؛ متاستاز مغزی، خطر بالای خونریزی یا سوراخ‌شدگی، نیاز به ضدانعقاد یا درمان مداوم ضدپلاکتی، بیماری خودایمنی فعال و سلول‌درمانی ژنتیکی قبلی (CAR-T یا TCR-T) از معیارهای خروج بود.
پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت بر اساس ارزیابی کمیته بازبینی مستقل در جمعیت قصد درمان.
عوارض درجه ۳ یا بالاتر ناشی از درمان در ۸۷ نفر (۹۹٪) از ۸۸ بیمار گروه ساتری‌سل و ۳۰ نفر (۶۳٪) از ۴۸ بیمار گروه درمان به انتخاب پزشک رخ داد. شایع‌ترین عوارض درجه ۳ یا بالاتر مرتبط با درمان در گروه ساتری‌سل: کاهش شمارش لنفوسیت (۹۸٪)، کاهش گلبول سفید (۷۷٪) و کاهش نوتروفیل (۶۶٪). سندرم آزادسازی سیتوکین در ۹۵٪ رخ داد.
نخستین کارآزمایی تصادفی CAR-T در تومورهای جامد؛ بر اساس آن، ساتری‌سل در چین برای سرطان معده یا محل اتصال معده به مری با CLDN18.2 مثبت و HER2 منفی تأیید شد و نخستین CAR-T تأییدشده برای یک تومور جامد است (Cancer Discov ۲۰۲۶).
کلودین ۱۸ ایزوفرم ۲ (CLDN18.2) به‌عنوان یک هدف درمانی امیدوارکننده در سرطان معده یا محل اتصال معده به مری مطرح شده است. ساتریکابتاژن اتولوسل (satri-cel؛ با نام دیگر CT041)، یک سلول‌درمانی اتولوگ با گیرنده آنتی‌ژن کایمریک (CAR) اختصاصی CLDN18.2، در کارآزمایی‌های فاز ۱ در بیماران درمان‌شده مبتلا به سرطان پیشرفته معده یا محل اتصال معده به مری فعالیت امیدوارکننده‌ای نشان داد. در این مقاله، نتایج اولیه کارآزمایی محوری فاز ۲ (CT041-ST-01) را که اثربخشی و ایمنی ساتری‌سل را در سرطان معده یا محل اتصال معده به مری بررسی کرده است، گزارش می‌کنیم.
در این کارآزمایی کنترل‌شده تصادفی، باز و چندمرکزی که در چین انجام شد، بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته معده یا محل اتصال معده به مری با CLDN18.2 مثبت (شدت بیان ایمونوهیستوشیمی ۲+ یا بیشتر و سلول‌های توموری مثبت ۴۰٪ یا بیشتر) که به دست‌کم دو خط درمان قبلی مقاوم بودند، به‌طور تصادفی (۲ به ۱) به دریافت ساتری‌سل یا درمان به انتخاب پزشک (TPC) اختصاص یافتند. در گروه ساتری‌سل، ساتری‌سل تا سه بار با دوز ۲۵۰ × ۱۰۶ سلول تزریق شد. در گروه TPC، یکی از داروهای استاندارد (نیولوماب، پاکلی‌تاکسل، دوستاکسل، ایرینوتکان یا ریووسرانیب [آپاتینیب]) بر اساس تصمیم پزشک تجویز شد. بیمارانی در گروه TPC که دچار پیشرفت بیماری یا عدم تحمل دارو شدند، در صورت واجد شرایط بودن می‌توانستند بعداً ساتری‌سل دریافت کنند. پیامد اصلی، بقای بدون پیشرفت بر اساس ارزیابی کمیته بازبینی مستقل در جمعیت قصد درمان بود. این مطالعه در ClinicalTrials.gov (NCT04581473) ثبت شده و ثبت‌نام بیماران جدید در آن بسته شده است.
بین ۲۲ مارس ۲۰۲۲ و ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۴، ۲۶۶ بیمار غربالگری شدند که از میان آن‌ها ۱۵۶ نفر به‌طور تصادفی به گروه ساتری‌سل (۱۰۴ نفر) یا گروه TPC (۵۲ نفر) اختصاص یافتند. ۸۸ بیمار (۸۵٪) در گروه ساتری‌سل و ۴۸ بیمار (۹۲٪) در گروه TPC داروی مطالعه را دریافت کردند. در گروه ساتری‌سل، ۲۸ بیمار (۲۷٪) پیش‌تر سه خط درمان یا بیشتر دریافت کرده بودند و ۷۲ بیمار (۶۹٪) متاستاز صفاقی داشتند. در گروه TPC، ده بیمار (۱۹٪) پیش‌تر سه خط درمان یا بیشتر دریافت کرده بودند و ۳۱ بیمار (۶۰٪) متاستاز صفاقی داشتند. میانه زمان پیگیری برای بقای بدون پیشرفت بر اساس روش کاپلان-مایر معکوس، در گروه ساتری‌سل ۹٫۰۷ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۶٫۲۱ تا ۱۳٫۰۱) و در گروه TPC ۳٫۴۵ ماه (۲٫۸۹ تا غیرقابل‌برآورد) بود. در جمعیت قصد درمان، میانه بقای بدون پیشرفت در گروه ساتری‌سل ۳٫۲۵ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۲٫۸۶ تا ۴٫۵۳) و در گروه TPC ۱٫۷۷ ماه (۱٫۶۱ تا ۲٫۰۴) بود (نسبت خطر ۰٫۳۷ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۲۴ تا ۰٫۵۶]؛ p یک‌طرفه لگ‌رنک کمتر از ۰٫۰۰۰۱). در مجموعه تحلیل ایمنی (همه بیمارانی که دست‌کم یک دوز داروی مطالعه دریافت کردند)، عوارض جانبی درجه ۳ یا بالاتر ناشی از درمان در ۸۷ نفر (۹۹٪) از ۸۸ بیمار گروه ساتری‌سل و ۳۰ نفر (۶۳٪) از ۴۸ بیمار گروه TPC رخ داد. شایع‌ترین عوارض درجه ۳ یا بدتر مرتبط با درمان در گروه ساتری‌سل، کاهش شمارش لنفوسیت (۸۶ نفر از ۸۸ [۹۸٪])، کاهش شمارش گلبول سفید (۶۸ نفر [۷۷٪]) و کاهش شمارش نوتروفیل (۵۸ نفر [۶۶٪]) بود. سندرم آزادسازی سیتوکین در ۸۴ نفر (۹۵٪) از ۸۸ بیمار گروه ساتری‌سل رخ داد.
این نخستین کارآزمایی کنترل‌شده تصادفی سلول‌درمانی CAR-T در تومورهای جامد در جهان است. درمان با ساتری‌سل به بهبود معنادار بقای بدون پیشرفت با پروفایل ایمنی قابل مدیریت منجر شد. این نتایج از ساتری‌سل به‌عنوان یک درمان خط سوم جدید برای بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته معده یا محل اتصال معده به مری پشتیبانی می‌کند. (حمایت مالی: CARsgen Therapeutics.)
طراحی باز؛ فقط در چین؛ سود مطلق متوسط در بقای بدون پیشرفت؛ ۱۵٪ بیماران گروه ساتری‌سل درمان را دریافت نکردند؛ عوارض خونی تقریباً همگانی.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...