این مطالعه دو داروی هدفمند متصل به شیمی‌درمانی (T-DXd و T-DM1) را در زنان مبتلا به سرطان سینه HER2 مثبت متاستاتیک که پیش‌تر تراستوزوماب و تاکسان گرفته بودند مقایسه کرد. پس از بیش از سه سال پیگیری، با T-DXd بیماری به‌طور میانه حدود ۲۹ ماه کنترل ماند (در برابر ۷ ماه) و میانه طول عمر نیز حدود ۱۰ ماه بیشتر بود. التهاب ریه عارضه مهمی است که باید زود به پزشک گزارش شود. تصمیم درباره درمان باید با پزشک معالج گرفته شود.
HER2 مثبت پس از درمان ضد HER2 قبلی؛ HER2-low (IHC ۱+ یا ۲+ با ISH منفی) پس از شیمی‌درمانی قبلی؛ HR مثبت HER2-low یا HER2-ultralow (IHC ۰ با رنگ‌پذیری غشایی) پس از یک یا چند هورمون‌درمانی
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب دروکستکان (T-DXd) | ۵٫۴ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
تراستوزوماب دروکستکان ۵٫۴ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی هر ۳ هفته تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول (۲۶۱ بیمار).
تراستوزوماب امتانسین ۳٫۶ میلی‌گرم/کیلوگرم وریدی هر ۳ هفته طبق برچسب (۲۶۳ بیمار).
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (Nat Med 2024؛ دسترسی آزاد PMC11333275) و ClinicalTrials.gov NCT03529110
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک پیشرفته HER2 مثبت که پیش‌تر با تاکسان و تراستوزوماب درمان شده بودند.
نقطه پایانی اصلی: بقای بدون پیشرفت با بازبینی مستقل مرکزی (پیش‌تر گزارش شده). نقطه پایانی ثانویه کلیدی: بقای کلی. سایر نقاط پایانی ثانویه: میزان پاسخ عینی، مدت پاسخ و بقای بدون پیشرفت با ارزیابی پژوهشگر و ایمنی.
عوارض درجه ۳ یا بالاتر ناشی از درمان در ۵۸٫۰٪ گروه T-DXd و ۵۲٫۱٪ گروه T-DM1 (به‌ترتیب ۴۸٫۶٪ و ۴۲٫۵٪ مرتبط با دارو)؛ قطع درمان به دلیل عوارض مرتبط با دارو ۲۲٫۶٪ در برابر ۷٫۳٪. بیماری بینابینی ریه/پنومونیت (داوری‌شده) در ۱۶٫۷٪ در برابر ۳٫۴٪ (درجه ۳: ۰٫۸٪ در برابر ۰٫۴٪؛ بدون درجه ۴ یا ۵)؛ از برش داده قبلی مورد جدید درجه ۳ یا بالاتر رخ نداد.
این تحلیل بلندمدت، برتری T-DXd بر T-DM1 را در بقای کلی نیز تأیید می‌کند و جایگاه T-DXd را به‌عنوان درمان ترجیحی خط دوم سرطان سینه متاستاتیک HER2 مثبت تثبیت می‌کند.
تراستوزوماب دروکستکان (T-DXd) در کارآزمایی DESTINY-Breast03 (میانه پیگیری ۲۸ ماه) کارایی به‌طور معنی‌دار بهتری نسبت به تراستوزوماب امتانزین (T-DM1) نشان داد. ما تحلیل‌های به‌روزشده کارایی و ایمنی، شامل نقاط پایانی ثانویه و اکتشافی کارایی (میانه پیگیری ۴۱ ماه) کارآزمایی DESTINY-Breast03 را گزارش می‌کنیم. بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک پیشرفته HER2 مثبت که پیش‌تر با تاکسان و تراستوزوماب درمان شده بودند، به‌طور تصادفی به T-DXd (۵٫۴ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم؛ ۲۶۱ بیمار) یا T-DM1 (۳٫۶ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم؛ ۲۶۳ بیمار) تخصیص یافتند. نقطه پایانی اصلی، بقای بدون پیشرفت (PFS) با بازبینی مستقل مرکزی نابینا بود و پیش‌تر گزارش شده است. نقطه پایانی ثانویه کلیدی، بقای کلی (OS) بود. سایر نقاط پایانی ثانویه شامل میزان پاسخ عینی، مدت پاسخ و PFS (همگی با ارزیابی پژوهشگر) و ایمنی بود. در تاریخ قطع داده‌ها (۲۰ نوامبر ۲۰۲۳)، میانه PFS با ارزیابی پژوهشگر با T-DXd در برابر T-DM1 به‌ترتیب ۲۹٫۰ در برابر ۷٫۲ ماه (نسبت خطر ۰٫۳۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪ ۰٫۲۴ تا ۰٫۳۸)، میزان PFS در ۳۶ ماه ۴۵٫۷٪ در برابر ۱۲٫۴٪ و میانه OS ۵۲٫۶ در برابر ۴۲٫۷ ماه (نسبت خطر ۰٫۷۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪ ۰٫۵۶ تا ۰٫۹۴) بود. عوارض جانبی ناشی از درمان با تحلیل‌های قبلی هم‌خوان بود. مورد جدیدی از بیماری بینابینی ریه یا پنومونیت درجه ۳ یا بالاتر رخ نداد (میزان همه درجات: ۱۶٫۷٪ با T-DXd در برابر ۳٫۴٪ با T-DM1). با پیگیری طولانی‌تر، T-DXd همچنان کارایی برتر نسبت به T-DM1 با نمایه ایمنی قابل مدیریت نشان داد. ثبت در ClinicalTrials.gov: NCT03529110.
کارآزمایی باز بود؛ برخی نقاط پایانی این گزارش با ارزیابی پژوهشگر و ثانویه/اکتشافی‌اند. جزئیات برنامه تجویز و عوارض در متن کامل مقاله آمده است.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.
برای جستجو تایپ کنید...