مقایسه رژیمهای مختلف پلیشیمیدرمانی در سرطان سینه زودرس: متاآنالیزهای پیامد بلندمدت در میان ۱۰۰٬۰۰۰ زن در ۱۲۳ کارآزمایی تصادفی
- نوع مطالعه
- متاآنالیز
- نام مطالعه
- EBCTCG 2012
- طراحی
- متاآنالیز دادههای فردی بیماران (individual-patient-data) از کارآزماییهای تصادفی
- حجم نمونه
- حدود ۱۰۰٬۰۰۰ زن در ۱۲۳ کارآزمایی تصادفی
- منبع
- The Lancet · ۲۰۱۲
به زبان ساده
این مطالعه اطلاعات حدود ۱۰۰٬۰۰۰ زن مبتلا به سرطان سینه زودرس را از ۱۲۳ کارآزمایی گردآوری و رژیمهای مختلف شیمیدرمانی پس از جراحی را مقایسه کرد. برخی رژیمها، شامل ترکیب تاکسان با آنتراسایکلین یا رژیمهای آنتراسایکلینی با دوز تجمعی بالاتر، بهطور میانگین مرگ ناشی از سرطان سینه را حدود یکسوم کاهش دادند و این اثر تا حد زیادی به سن و ویژگیهای تومور بستگی نداشت. میزان سود واقعی برای هر بیمار به خطر او بدون شیمیدرمانی بستگی دارد؛ اگر این خطر پایین باشد، سود مطلق هم پایین است. انتخاب رژیم باید همراه با پزشک معالج انجام شود.
نتایج کلیدی
گروههای درمانی و رژیم دارویی
رژیمهای مبتنی بر تاکسان بهعلاوهٔ آنتراسایکلین در برابر همان رژیم یا مقدار بیشتری از شیمیدرمانی بدون تاکسان. در یک دسته از کارآزماییها چهار دورهٔ جداگانهٔ تاکسان به یک رژیم کنترل ثابت مبتنی بر آنتراسایکلین افزوده شد (طولانیشدن مدت درمان)؛ در دستهٔ دیگر چهار دورهٔ اضافی تاکسان با دورههای اضافی داروهای سیتوتوکسیک دیگر در گروه کنترل (تقریباً دو برابر شدن دوز داروهای غیر تاکسان) متعادل شد.
یک رژیم مبتنی بر آنتراسایکلین در برابر رژیم دیگر یا در برابر CMF (سیکلوفسفامید، متوترکسات و فلوئورواوراسیل). دوزهای زمانبندیشدهٔ این سه دارو و آنتراسایکلینهای دوکسوروبیسین (A) و اپیروبیسین (E) برای تعریف CMF استاندارد، 4AC استاندارد، CAF و CEF بهکار رفت.
کارآزماییهای مقایسهکنندهٔ پلیشیمیدرمانی (مانند CAF، 4AC استاندارد و CMF استاندارد) با عدم شیمیدرمانی.
فراتحلیل کارآزماییهای متعدد؛ دوز و برنامه در کارآزماییهای مختلف متفاوت بود و دوز واحدی گزارش نمیشود.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (فراتحلیل؛ دوز واحدی ندارد)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شدهاند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
زنان مبتلا به سرطان سینه زودرس که در کارآزماییهای تصادفی مقایسهکنندهٔ رژیمهای شیمیدرمانی کمکی وارد شده بودند. بر پایهٔ چکیده، مقایسهها شامل این موارد بود: رژیمهای حاوی تاکسان بهعلاوهٔ آنتراسایکلین در برابر همان شیمیدرمانی بدون تاکسان یا بیشتر از آن (۴۴٬۰۰۰ نفر)؛ یک رژیم مبتنی بر آنتراسایکلین در برابر رژیم دیگر (۷۰۰۰ نفر) یا در برابر CMF (۱۸٬۰۰۰ نفر)؛ و پلیشیمیدرمانی در برابر عدم شیمیدرمانی (۳۲٬۰۰۰ نفر). سایر معیارهای ورود در چکیده ذکر نشده است.
نقاط پایانی
نسبتهای نرخ مرگومیر ناشی از سرطان سینه (RR) با آزمون لگرنک گزارش شد. مرگومیر کلی در ۱۰ سال نیز بررسی شد و با تفاوتهای مرگومیر ناشی از سرطان سینه همسو بود.
ایمنی و عوارض
بر پایهٔ چکیده، تفاوتهای مرگومیر کلی در ۱۰ سال همراستا با تفاوتهای مرگومیر ناشی از سرطان سینه بود، با وجود سمیتهای ناشی از تاکسان، آنتراسایکلین و سایر داروها. نرخهای دقیق عوارض جانبی درجه ۳ و بالاتر در چکیده گزارش نشده است.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
این متاآنالیز نشان میدهد برخی رژیمهای حاوی تاکسان و آنتراسایکلین یا آنتراسایکلینی با دوز تجمعی بالاتر در مقایسه با رژیمهای استاندارد قدیمیتر مرگومیر ناشی از سرطان سینه را کاهش میدهند و میتواند در انتخاب رژیم شیمیدرمانی کمکی راهنما باشد. سود مطلق به خطر پایه بستگی دارد و بر پایهٔ چکیده، نشانگرهای ژنی یا ایمونوهیستوشیمی کمّی برای پیشبینی خطر و پاسخ در این تحلیل در دسترس نبودند. وضعیت این یافتهها در راهنماهای بالینی فعلی باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیشزمینه
تفاوتهای متوسط در اثربخشی میان رژیمهای شیمیدرمانی کمکی سرطان سینه محتمل است و میتواند بر انتخاب درمان اثر بگذارد. ما بهدنبال یافتن چنین تفاوتهایی بودیم.
روشها
متاآنالیزهای دادههای فردی بیماران را از کارآزماییهای تصادفی انجام دادیم که این موارد را مقایسه کرده بودند: هر رژیم مبتنی بر تاکسان بهعلاوهٔ آنتراسایکلین در برابر همان شیمیدرمانی بدون تاکسان یا بیشتر از آن (۴۴٬۰۰۰ نفر)؛ یک رژیم مبتنی بر آنتراسایکلین در برابر رژیم دیگر (۷۰۰۰ نفر) یا در برابر سیکلوفسفامید، متوترکسات و فلوئورواوراسیل (CMF؛ ۱۸٬۰۰۰ نفر)؛ و پلیشیمیدرمانی در برابر عدم شیمیدرمانی (۳۲٬۰۰۰ نفر). دوزهای زمانبندیشدهٔ این سه دارو و آنتراسایکلینهای دوکسوروبیسین (A) و اپیروبیسین (E) برای تعریف CMF استاندارد، 4AC استاندارد، CAF و CEF بهکار رفت. نسبتهای نرخ مرگومیر ناشی از سرطان سینه (RR) با آزمون لگرنک گزارش شده است.
یافتهها
در کارآزماییهایی که چهار دورهٔ جداگانه تاکسان را به یک رژیم کنترل ثابت مبتنی بر آنتراسایکلین میافزودند و مدت درمان را طولانی میکردند، مرگومیر ناشی از سرطان سینه کاهش یافت (RR ۰٫۸۶، SE ۰٫۰۴، معنیداری دوطرفه [2p]=۰٫۰۰۰۵). در کارآزماییهایی که چهار دورهٔ اضافی تاکسان در گروه کنترل با دورههای اضافی داروهای سیتوتوکسیک دیگر متعادل شده بود و دوز غیر تاکسان تقریباً دو برابر میشد، تفاوت معنیداری وجود نداشت (RR ۰٫۹۴، SE ۰٫۰۶، 2p=۰٫۳۳). کارآزماییهایی با گروه کنترل تحت درمان با CMF نشان دادند که 4AC استاندارد و CMF استاندارد معادلاند (RR ۰٫۹۸، SE ۰٫۰۵، 2p=۰٫۶۷)، اما رژیمهای مبتنی بر آنتراسایکلین با دوز تجمعی بهمراتب بالاتر از 4AC استاندارد (مثلاً CAF یا CEF) از CMF استاندارد برتر بودند (RR ۰٫۷۸، SE ۰٫۰۶، 2p=۰٫۰۰۰۴). کارآزماییهای در برابر عدم شیمیدرمانی نیز کاهش مرگومیر بیشتری را با CAF (RR ۰٫۶۴، SE ۰٫۰۹، 2p<۰٫۰۰۰۱) نسبت به 4AC استاندارد (RR ۰٫۷۸، SE ۰٫۰۹، 2p=۰٫۰۱) یا CMF استاندارد (RR ۰٫۷۶، SE ۰٫۰۵، 2p<۰٫۰۰۰۱) نشان دادند. در تمام متاآنالیزهای مربوط به رژیمهای مبتنی بر تاکسان یا آنتراسایکلین، کاهشهای نسبی خطر تحت تأثیر سن، وضعیت گره لنفاوی، قطر تومور یا درجه تمایز (متوسط یا ضعیف؛ تعداد کمی خوبتمایزیافته بودند)، وضعیت گیرنده استروژن یا مصرف تاموکسیفن قرار نگرفت. بنابراین، تا حد زیادی مستقل از سن (تا دستکم ۷۰ سال) یا ویژگیهای تومور که در حال حاضر برای بیماران منتخب این کارآزماییها در اختیار ما است، برخی رژیمهای مبتنی بر تاکسان بهعلاوهٔ آنتراسایکلین یا رژیمهای آنتراسایکلینی با دوز تجمعی بالاتر (که نیاز به سلولهای بنیادی ندارند) مرگومیر ناشی از سرطان سینه را بهطور میانگین حدود یکسوم کاهش دادند. تفاوتهای مرگومیر کلی در ۱۰ سال همراستا با تفاوتهای مرگومیر ناشی از سرطان سینه بود، با وجود سمیتهای ناشی از تاکسان، آنتراسایکلین و سایر داروها.
تفسیر
سودهای ۱۰ ساله ناشی از کاهش یکسوم مرگومیر ناشی از سرطان سینه به خطرهای مطلق بدون شیمیدرمانی بستگی دارد (که برای بیماری گیرنده استروژنمثبت، همان خطرهای باقیمانده با درمان هورمونی مناسب است). خطر مطلق پایین به معنای سود مطلق پایین است، اما اطلاعاتی دربارهٔ نشانگرهای بیان ژن تومور یا ایمونوهیستوشیمی کمّی که ممکن است به پیشبینی خطر، حساسیت به شیمیدرمانی یا هر دو کمک کند، در دسترس نبود.
منابع مالی
Cancer Research UK؛ British Heart Foundation؛ UK Medical Research Council.
محدودیتها
بر پایهٔ چکیده، اطلاعاتی دربارهٔ نشانگرهای بیان ژن تومور یا ایمونوهیستوشیمی کمّی که بتواند خطر، حساسیت به شیمیدرمانی یا هر دو را پیشبینی کند در دسترس نبود. همچنین تعداد اندکی از تومورها خوبتمایزیافته بودند و نتایج به ویژگیهای بیماران منتخب کارآزماییها محدود است. سایر محدودیتها در متن کامل مقاله بررسی شود.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، بهویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.