مقایسهٔ چهار رژیم شیمی‌درمانی در سرطان ریهٔ غیرسلول‌کوچک پیشرفته
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- ECOG 1594
- طراحی
- مطالعهٔ تصادفی‌شدهٔ چندگروهی (۴ رژیم شیمی‌درمانی) توسط گروه Eastern Cooperative Oncology Group
- حجم نمونه
- ۱۲۰۷ بیمار تصادفی‌سازی‌شده؛ ۱۱۵۵ بیمار واجد شرایط
- منبع
- N Engl J Med · ۲۰۰۲
به زبان ساده
در این پژوهش بزرگ، چهار ترکیب دارویی شیمی‌درمانی برای سرطان ریهٔ غیرسلول‌کوچک پیشرفته با هم مقایسه شدند. نتیجه نشان داد که میزان پاسخ به درمان و مدت زنده‌ماندن بیماران در این چهار روش تفاوت مهمی با هم نداشت. تفاوت‌ها بیشتر در نوع عوارض بود؛ برای نمونه یکی از رژیم‌ها آسیب کلیوی بیشتری ایجاد کرد. همچنین بیمارانی که توان فعالیت روزانهٔ کمتری داشتند، مدت بقای کوتاه‌تری داشتند.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
پاکلی‌تاکسل (paclitaxel) ۱۳۵ میلی‌گرم/مترمربع انفوزیون وریدی ۲۴ ساعته + سیس‌پلاتین (cisplatin) ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع وریدی، هر ۲۱ روز.
سیس‌پلاتین ۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی + جمسیتابین (gemcitabine) ۱۰۰۰ میلی‌گرم/مترمربع (۱ گرم/مترمربع) وریدی در روزهای ۱، ۸ و ۱۵، هر ۲۸ روز.
سیس‌پلاتین ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع + دوستاکسل (docetaxel) ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع وریدی، هر ۲۱ روز.
پاکلی‌تاکسل ۲۲۵ میلی‌گرم/مترمربع انفوزیون وریدی ۳ ساعته + کربوپلاتین (carboplatin) AUC ۶ وریدی. فاصله دوره‌ها برای این بازو در منبع بررسی‌شده ذکر نشده است.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده گزارش همین کارآزمایی در بیماران با وضعیت عملکردی ۲ (Sweeney و همکاران، Cancer ۲۰۰۱؛ PMID 11745199) که دوز و برنامه چهار بازوی E1594 را ذکر می‌کند. متن کامل مقاله NEJM در دسترس نبود و کارآزمایی در ClinicalTrials.gov ثبت نشده است؛ تعداد دوره‌ها، روز تجویز سیس‌پلاتین در بازوی جمسیتابین و فاصله دوره‌های بازوی کربوپلاتین–پاکلی‌تاکسل در این منبع نیامده است.
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
بیماران مبتلا به سرطان ریهٔ غیرسلول‌کوچک پیشرفته (۱۲۰۷ بیمار تصادفی‌سازی‌شده؛ ۱۱۵۵ بیمار واجد شرایط). تصادفی‌سازی بر اساس وضعیت عملکردی ECOG طبقه‌بندی شد. ورود بیماران با وضعیت عملکردی ۲ به‌دلیل سمیت غیرقابل‌قبول ادراک‌شده متوقف شد (۶۸ بیمار با وضعیت عملکردی ۲ پیش از توقف وارد شده بودند). سایر معیارهای ورود در منابع بررسی‌شده ذکر نشده است.
نقاط پایانی
هدف مطالعه بررسی این بود که آیا یکی از سه رژیم آزمایشی نسبت به سیس‌پلاتین و پاکلی‌تاکسل برتری دارد یا نه. بر اساس چکیده، نرخ پاسخ، بقا، زمان تا پیشرفت بیماری و سمیت ارزیابی شد؛ نقطهٔ پایانی اولیهٔ دقیق در چکیده ذکر نشده است.
ایمنی و عوارض
رژیم سیس‌پلاتین و جمسیتابین با سمیت کلیوی درجهٔ ۳، ۴ یا ۵ در ۹٪ بیماران همراه بود، در مقایسه با ۳٪ در گروه سیس‌پلاتین و پاکلی‌تاکسل. در زیرگروه وضعیت عملکردی ۲ (۶۴ بیمار قابل‌ارزیابی؛ Sweeney و همکاران ۲۰۰۱): سمیت خونی درجهٔ ۳–۴ در بیش از ۵۰٪ بیماران هر گروه درمانی رخ داد؛ سمیت غیرخونی درجهٔ ۳–۴ در بازوی پاکلی‌تاکسل و کربوپلاتین به‌طور معنی‌دار کمتر بود (P=۰٫۰۰۳۲)؛ ۵ مرگ حین درمان (۷٫۳۵٪) رخ داد که ۲ مورد به درمان نسبت داده شد؛ میانهٔ بقای این زیرگروه ۴٫۱ ماه بود. سایر نرخ‌های عوارض در منابع بررسی‌شده گزارش نشده است.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
بر اساس چکیده، هیچ‌یک از سه رژیم آزمایشی از نظر پاسخ و بقا بر سیس‌پلاتین و پاکلی‌تاکسل برتری معنی‌دار نداشت. بنابراین انتخاب رژیم در عمل می‌تواند بر پایهٔ پروفایل عوارض جانبی (مثلاً سمیت کلیوی بیشتر با سیس‌پلاتین و جمسیتابین) و شرایط بیمار انجام شود. وضعیت فعلی این رژیم‌ها در راهنماهای درمانی و جایگاه درمان‌های هدفمند و ایمونوتراپی باید از راهنماهای به‌روز بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
ما یک مطالعهٔ تصادفی‌شده انجام دادیم تا مشخص کنیم آیا هیچ‌یک از سه رژیم شیمی‌درمانی نسبت به سیس‌پلاتین و پاکلی‌تاکسل در بیماران مبتلا به سرطان ریهٔ غیرسلول‌کوچک پیشرفته برتری دارد یا خیر.
روش‌ها
در مجموع ۱۲۰۷ بیمار مبتلا به سرطان ریهٔ غیرسلول‌کوچک پیشرفته به‌طور تصادفی به یک رژیم مرجع شامل سیس‌پلاتین و پاکلی‌تاکسل یا یکی از سه رژیم آزمایشی اختصاص یافتند: سیس‌پلاتین و جمسیتابین، سیس‌پلاتین و دوستاکسل، یا کربوپلاتین و پاکلی‌تاکسل.
نتایج
نرخ پاسخ برای همهٔ ۱۱۵۵ بیمار واجد شرایط ۱۹٪ بود، با میانهٔ بقای ۷٫۹ ماه (فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۷٫۳ تا ۸٫۵)، نرخ بقای ۱ ساله ۳۳٪ (فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۳۰ تا ۳۶٪) و نرخ بقای ۲ ساله ۱۱٪ (فاصلهٔ اطمینان ۹۵٪: ۸ تا ۱۲٪). نرخ پاسخ و بقا بین بیمارانی که سیس‌پلاتین و پاکلی‌تاکسل دریافت کردند و بیمارانی که هر یک از سه رژیم آزمایشی را دریافت کردند تفاوت معنی‌داری نداشت. درمان با سیس‌پلاتین و جمسیتابین با زمان به‌طور معنی‌داری طولانی‌تر تا پیشرفت بیماری نسبت به درمان با سیس‌پلاتین و پاکلی‌تاکسل همراه بود، اما احتمال بیشتری برای ایجاد سمیت کلیوی درجهٔ ۳، ۴ یا ۵ داشت (در ۹٪ بیماران، در برابر ۳٪ در بیماران تحت درمان با سیس‌پلاتین به‌علاوهٔ پاکلی‌تاکسل). بیماران با وضعیت عملکردی ۲ نرخ بقای به‌طور معنی‌داری پایین‌تر از بیماران با وضعیت عملکردی ۰ یا ۱ داشتند.
نتیجه‌گیری
هیچ‌یک از چهار رژیم شیمی‌درمانی در درمان سرطان ریهٔ غیرسلول‌کوچک پیشرفته مزیت معنی‌داری نسبت به بقیه نشان نداد.
محدودیت‌ها
چکیده فقط شیمی‌درمانی‌های دهه‌های گذشته را مقایسه می‌کند و دوز و برنامهٔ درمانی در آن ذکر نشده است؛ دوزهای این کارت از گزارش جداگانه همین کارآزمایی (Sweeney و همکاران، Cancer ۲۰۰۱) آمده و تعداد دوره‌ها در منابع در دسترس ذکر نشده است. مقادیر عددی برای زمان تا پیشرفت بیماری در چکیده گزارش نشده است. پیام اصلی مطالعه، نبود برتری معنی‌دار در بقا و نرخ پاسخ است و نتایج مربوط به درمان‌های جدیدتر را پوشش نمی‌دهد.
این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.