مقایسه EP2006، یک بیوسیمیلار فیلگراستیم، با داروی مرجع: یک مطالعه بالینی فاز ۳، تصادفی و دوسوکور در پیشگیری از نوتروپنی شدید در بیماران مبتلا به سرطان سینه که شیمی‌درمانی مهارکنندهٔ مغز استخوان دریافت می‌کنند
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- EP2006
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی دوسوکور فاز ۳ با طراحی عدم‌پایین‌تری (noninferiority)، با تصادفی‌سازی ۱:۱:۱:۱ در چهار گروه
- حجم نمونه
- ۲۱۸ بیمار
- منبع
- Annals of Oncology · ۲۰۱۵
- شناسه کارآزمایی
- NCT01519700
به زبان ساده
در شیمی‌درمانی سرطان سینه، تعداد گلبول‌های سفید که با عفونت مبارزه می‌کنند ممکن است به شدت کم شود و داروی فیلگراستیم برای پیشگیری از این مشکل به کار می‌رود. در این مطالعه، نسخه بیوسیمیلار فیلگراستیم (EP2006) با داروی اصلی (Neupogen) مقایسه شد. نتایج نشان داد که هر دو دارو مدت کاهش شدید گلبول‌های سفید را به یک اندازه کوتاه نگه می‌دارند و عوارض جانبی مشابهی دارند.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
شیمی‌درمانی TAC وریدی در روز ۱ هر ۳ هفته به مدت ۶ دوره: دوستاکسل ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع، دوکسوروبیسین ۵۰ میلی‌گرم/مترمربع و سیکلوفسفامید ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع. فیلگراستیم ۵ میکروگرم/کیلوگرم وزن بدن در روز زیرجلدی از روز ۲ هر دوره تا بازگشت ANC به ۱۰ × ۱۰۹ در لیتر پس از نادیر یا حداکثر ۱۴ روز؛ در همه ۶ دوره فیلگراستیم بیوسیمیلار EP2006 (۵۳ بیمار).
شیمی‌درمانی TAC وریدی در روز ۱ هر ۳ هفته به مدت ۶ دوره: دوستاکسل ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع، دوکسوروبیسین ۵۰ میلی‌گرم/مترمربع و سیکلوفسفامید ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع. فیلگراستیم ۵ میکروگرم/کیلوگرم وزن بدن در روز زیرجلدی از روز ۲ هر دوره تا بازگشت ANC به ۱۰ × ۱۰۹ در لیتر پس از نادیر یا حداکثر ۱۴ روز؛ در همه ۶ دوره فیلگراستیم مرجع Neupogen (۵۲ بیمار).
شیمی‌درمانی TAC وریدی در روز ۱ هر ۳ هفته به مدت ۶ دوره: دوستاکسل ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع، دوکسوروبیسین ۵۰ میلی‌گرم/مترمربع و سیکلوفسفامید ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع. فیلگراستیم ۵ میکروگرم/کیلوگرم وزن بدن در روز زیرجلدی از روز ۲ هر دوره تا بازگشت ANC به ۱۰ × ۱۰۹ در لیتر پس از نادیر یا حداکثر ۱۴ روز؛ در هر دوره به‌طور متناوب بیوسیمیلار و مرجع (شروع با بیوسیمیلار).
شیمی‌درمانی TAC وریدی در روز ۱ هر ۳ هفته به مدت ۶ دوره: دوستاکسل ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع، دوکسوروبیسین ۵۰ میلی‌گرم/مترمربع و سیکلوفسفامید ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع. فیلگراستیم ۵ میکروگرم/کیلوگرم وزن بدن در روز زیرجلدی از روز ۲ هر دوره تا بازگشت ANC به ۱۰ × ۱۰۹ در لیتر پس از نادیر یا حداکثر ۱۴ روز؛ در هر دوره به‌طور متناوب مرجع و بیوسیمیلار (شروع با مرجع). دو گروه جایگزین روی هم ۱۰۹ بیمار داشتند.
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (PMC4551159، بخش‌های Patients و Study design)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
زنان ۱۸ سال و بالاتر با سرطان سینه اثبات‌شده بافت‌شناسی که برای شیمی‌درمانی نئوادجوانت یا ادجوانت TAC (دوستاکسل ۷۵، دوکسوروبیسین ۵۰ و سیکلوفسفامید ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع) برنامه‌ریزی شده بودند؛ ECOG حداکثر ۲ و عملکرد کافی مغز استخوان. معیارهای خروج: سابقه لوسمی میلوئید، سندرم میلودیسپلاستیک یا بیماری سلول داسی، پرتودرمانی هم‌زمان یا ظرف ۴ هفته پیش از تصادفی‌سازی، آنتی‌بیوتیک پیشگیرانه، شیمی‌درمانی یا درمان ضدسرطان قبلی برای سرطان سینه و درمان قبلی با G-CSF. ۲۵ مرکز در روسیه، اوکراین، مجارستان، لتونی، اسلواکی و جمهوری چک (دسامبر ۲۰۱۱ تا ژوئن ۲۰۱۳)؛ تصادفی‌سازی با طبقه‌بندی بر اساس درمان ادجوانت یا نئوادجوانت.
نقاط پایانی
نقطه پایانی اولیه: مدت نوتروپنی شدید (DSN) در دوره اول شیمی‌درمانی. سایر شاخص‌های اثربخشی: بروز نوتروپنی تب‌دار (FN)، بستری‌شدن به دلیل FN، بروز عفونت‌ها، عمق و زمان رسیدن به کمترین سطح (nadir) شمارش مطلق نوتروفیل (ANC) و زمان بازگشت ANC در دوره اول و در تمام دوره‌ها.
ایمنی و عوارض
الگو و فراوانی عوارض جانبی در همه گروه‌ها مشابه بود؛ شایع‌ترین عوارض ریزش مو، تهوع، آستنی، خستگی و درد استخوان بودند. نوتروپنی درجه ۳ یا ۴ در دوره ۱: ۷۷٪ (بیوسیمیلار) در برابر ۷۹٪ (مرجع)؛ تب نوتروپنیک ۴٫۷٪ در برابر ۱٫۹٪ (هر کدام ۱ بستری). عوارض با احتمال ارتباط با فیلگراستیم در دوره ۱: ۲۰٫۶٪ در برابر ۱۹٫۶٪. یک مرگ ناشی از آمبولی ریه در گروه بیوسیمیلار (روز ۶ دوره ۱) رخ داد که ارتباط آن با دارو مطرح نشد؛ عوارض جدی به‌طور عددی (غیرمعنادار) در گروه بیوسیمیلار بیشتر بود (۵ در برابر ۲ بیمار). واکنش محل تزریق نادر و خفیف تا متوسط بود.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
بر اساس این مطالعه، فیلگراستیم بیوسیمیلار EP2006 از نظر اثربخشی و ایمنی در پیشگیری از نوتروپنی شدید با داروی مرجع تفاوت بالینی معناداری ندارد و می‌تواند جایگزین مناسبی باشد که شاید دسترسی به درمان را افزایش دهد. وضعیت تأیید دارو و جایگاه آن در رهنمودهای بالینی باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده مقاله اشاره‌ای به آن نشده است.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
بیوسیمیلارهای فیلگراستیم در اروپا کاربرد بالینی گسترده‌ای دارند. این مطالعه فاز ۳ فیلگراستیم بیوسیمیلار (EP2006) را با فرآورده مرجع دارای مجوز در آمریکا، Neupogen، در بیماران مبتلا به سرطان سینه که شیمی‌درمانی مهارکنندهٔ مغز استخوان (TAC) به صورت (نئو)ادجوانت دریافت می‌کردند، مقایسه می‌کند.
بیماران و روش‌ها
در مجموع ۲۱۸ بیمار که فیلگراستیم را با دوز ۵ میکروگرم بر کیلوگرم در روز طی شش دوره شیمی‌درمانی دریافت می‌کردند، به نسبت ۱:۱:۱:۱ در چهار گروه تصادفی شدند. دو گروه (غیرجایگزین) فقط یک فرآورده، بیوسیمیلار یا مرجع، را دریافت کردند و دو گروه (جایگزین) در هر دوره درمان‌های متناوب دریافت کردند (ابتدا بیوسیمیلار سپس مرجع یا برعکس). نقطه پایانی اولیه، مدت نوتروپنی شدید (DSN) در دوره اول بود.
نتایج
ویژگی‌های پایه بین چهار گروه درمانی متوازن بود. عدم‌پایین‌تری بیوسیمیلار نسبت به مرجع نشان داده شد: DSN (روز) در دوره اول ۱٫۱۷ ± ۱٫۱۱ (بیوسیمیلار، ۱۰۱ نفر) و ۱٫۲۰ ± ۱٫۰۲ (مرجع، ۱۰۳ نفر) بود و مرز پایین فاصله اطمینان ۹۷٫۵٪ برای تفاوت، ۰٫۲۶- روز بود (بالاتر از حد از پیش‌تعیین‌شده ۱- روز). در هیچ‌یک از سایر پارامترهای اثربخشی تفاوت بالینی معناداری مشاهده نشد: بروز نوتروپنی تب‌دار (FN)؛ بستری‌شدن به دلیل FN؛ بروز عفونت‌ها؛ عمق و زمان رسیدن به nadir شمارش مطلق نوتروفیل (ANC) و زمان بازگشت ANC در دوره اول و در تمام دوره‌ها. الگو و فراوانی عوارض جانبی در همه درمان‌ها مشابه بود.
نتیجه‌گیری
این مطالعه نشان می‌دهد که فیلگراستیم بیوسیمیلار و مرجع از نظر اثربخشی و ایمنی در پیشگیری از نوتروپنی شدید مشابه‌اند و تفاوت بالینی معناداری ندارند. فیلگراستیم بیوسیمیلار می‌تواند جایگزین مهمی برای فرآورده مرجع باشد و با افزایش دسترسی به درمان با فیلگراستیم، به طور بالقوه به سلامت عمومی کمک کند.
شماره مطالعه
NCT01519700
محدودیت‌ها
بر اساس چکیده: مقایسه فقط در بیماران مبتلا به سرطان سینه با یک رژیم شیمی‌درمانی (TAC) انجام شد و نقطه پایانی اولیه در دوره اول شیمی‌درمانی سنجیده شد. سایر محدودیت‌ها در متن کامل مقاله بررسی شود.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.