سرطان‌های مری و محل اتصال مری به معده، نسخه ۲٫۲۰۲۳، رهنمودهای بالینی NCCN در انکولوژی

پیش‌زمینه

سرطان‌هایی که از مری یا محل اتصال مری به معده منشأ می‌گیرند، یک مشکل عمده سلامت جهانی هستند. سرطان‌های مری از نظر بافت‌شناسی به کارسینوم سلول سنگفرشی (SCC) یا آدنوکارسینوم طبقه‌بندی می‌شوند که از نظر علت‌شناسی، آسیب‌شناسی، محل تومور، درمان و پیش‌آگهی با یکدیگر تفاوت دارند. برخلاف آدنوکارسینوم مری که معمولاً قسمت تحتانی مری را درگیر می‌کند، SCC مری بیشتر در سطح دوشاخه‌شدن نای یا بالاتر از آن قرار می‌گیرد.

محتوا

درمان سیستمیک می‌تواند تسکین علائم، بهبود بقا و ارتقای کیفیت زندگی را در بیماران مبتلا به بیماری موضعاً پیشرفته یا متاستاتیک فراهم کند. به‌کارگیری آزمایش‌های نشانگر زیستی، به‌ویژه بررسی وضعیت HER2، وضعیت بی‌ثباتی ریزماهواره‌ای و بیان لیگاند مرگ برنامه‌ریزی‌شده ۱، تأثیر قابل‌توجهی بر عملکرد بالینی و مراقبت از بیماران داشته است. درمان‌های هدفمند از جمله تراستوزوماب (trastuzumab)، نیولوماب (nivolumab)، ایپیلیموماب (ipilimumab) و پمبرولیزوماب (pembrolizumab) در کارآزمایی‌های بالینی نتایج امیدوارکننده‌ای در درمان بیماران مبتلا به بیماری موضعاً پیشرفته یا متاستاتیک داشته‌اند. مدیریت تسکینی، که ممکن است شامل درمان سیستمیک، شیمی‌پرتودرمانی و/یا بهترین مراقبت حمایتی باشد، برای همه بیماران مبتلا به سرطان غیرقابل برداشت یا متاستاتیک توصیه می‌شود. مدیریت توسط تیم چندتخصصی برای همه بیماران مبتلا به سرطان‌های موضعاً پیشرفته مری یا محل اتصال مری به معده ضروری است.

نتیجه‌گیری

این بخش منتخب از رهنمودهای NCCN برای سرطان‌های مری و محل اتصال مری به معده بر مدیریت بیماری عودکرده یا متاستاتیک تمرکز دارد.