کارآزمایی بالینیسرطان سینه

تراستوزوماب (Trastuzumab) به‌همراه شیمی‌درمانی کمکی برای سرطان سینهٔ HER2-مثبتِ قابل جراحی

N Engl J Med · ۲۰۰۵تعداد بیماران در چکیده ذکر نشده است (در اولین تحلیل میان‌دوره‌ای، ۳۹۴ رویداد گزارش شد)

Trastuzumab plus Adjuvant Chemotherapy for Operable HER2-Positive Breast CancerRomond EH, Perez EA, Bryant J, Suman VJ, Geyer CE, Davidson NE, et al. N Engl J Med. 2005. 353:1673-1684

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: NSABP B-31 / NCCTG N9831
طراحی: تحلیل مشترک دو کارآزمایی مقایسه‌ای (NSABP B-31 و NCCTG N9831) دربارهٔ شیمی‌درمانی کمکی با یا بدون تراستوزوماب هم‌زمان
حجم نمونه: تعداد بیماران در چکیده ذکر نشده است (در اولین تحلیل میان‌دوره‌ای، ۳۹۴ رویداد گزارش شد)
منبع: N Engl J Med · ۲۰۰۵
شناسه کارآزمایی: NCT00004067, NCT00005970

به زبان ساده

در این پژوهش، نتایج دو مطالعهٔ بزرگ روی زنانی ترکیب شد که سرطان سینهٔ HER2-مثبت داشتند و تومورشان با جراحی برداشته شده بود. افزودن داروی تراستوزوماب به شیمی‌درمانیِ پس از جراحی، خطر بازگشت بیماری یا مرگ را به‌طور چشمگیری کاهش داد. در ۳ سال، ۱۲٪ بیشتر از بیماران بدون بازگشت بیماری بودند و خطر مرگ ۳۳٪ کمتر شد. تراستوزوماب می‌تواند بر قلب اثر بگذارد، بنابراین عملکرد قلب باید طی درمان پایش شود.

نتایج کلیدی

۱۳۳ رویداد در گروه تراستوزوماب در برابر ۲۶۱ رویداد در گروه کنترل (مجموع ۳۹۴)

تعداد رویدادها (عود، سرطان اولیهٔ دوم یا مرگ پیش از عود) تا ۱۵ مارس ۲۰۰۵

نخستین تحلیل میان‌دوره‌ای برنامه‌ریزی‌شده

۰٫۴۸

نسبت خطر برای بقای عاری از بیماری

P<0.0001؛ از مرز توقف زودهنگام عبور کرد

۱۲٪

تفاوت مطلق بقای عاری از بیماری در ۳ سال

به نفع گروه تراستوزوماب

۳۳٪

کاهش خطر مرگ

P=0.015

۴٫۱٪ در B-۳۱ و ۲٫۹٪ در N۹۸۳۱

بروز تجمعی ۳ ساله نارسایی احتقانی قلب کلاس III یا IV یا مرگ قلبی (گروه تراستوزوماب)

مقایسهٔ آن با گروه کنترل در چکیده ذکر نشده است

داروهای این مطالعه:پاکلی‌تاکسل (تاکسول)تراستوزوماب (هرسپتین)دوکسوروبیسین (آدریامایسین)سیکلوفسفامید (اندوکسان)

کارت دوز و برنامه درمان

AC سپس پاکلی‌تاکسل + تراستوزوماب (NSABP B31 / N9831)

سرطان سینه HER2 مثبت، درمان کمکیطول هر دوره: —در صفحه «تراستوزوماب (هرسپتین)» · دوز و برنامه تجویز (برچسب FDA)

سرطان سینه HER2 مثبت، درمان کمکی

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
۴ دوره
دوکسوروبیسین + سیکلوفسفامید	۶۰ + ۶۰۰ میلی‌گرم/مترمربع	وریدی	روز ۱ هر ۳ هفته
۱۲ هفته
پاکلی‌تاکسل	۸۰ میلی‌گرم/مترمربع هفتگی (یا ۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربع هر ۳ هفته در B31)	وریدی	هفتگی
هم‌زمان با تاکسان
تراستوزوماب هفتگی	دوز اولیه ۴ میلی‌گرم/کیلوگرم، سپس ۲ میلی‌گرم/کیلوگرم	انفوزیون وریدی؛ اولیه ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه	هفتگی، ۱۲ هفته
یک هفته پس از آخرین دوز هفتگی
تراستوزوماب	۶ میلی‌گرم/کیلوگرم	انفوزیون وریدی ۳۰ تا ۹۰ دقیقه	هر ۳ هفته

طول هر دوره: —
مدت درمان: تراستوزوماب در مجموع ۵۲ هفته؛ ادامه بیش از یک سال توصیه نمی‌شود

دوزهای شیمی‌درمانی مطابق شرح کارآزمایی‌ها در برچسب.

در صفحه «تراستوزوماب (هرسپتین)» · دوز و برنامه تجویز (برچسب FDA)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱گروه کنترل (گروه ۱ در B-31 و گروه A در N9831)

دوکسوروبیسین و سیکلوفسفامید و سپس پاکلی‌تاکسل. در B-31 پاکلی‌تاکسل هر ۳ هفته و در N9831 پاکلی‌تاکسل هفتگی تجویز شد.

دوکسوروبیسین ۶۰ میلی‌گرم/مترمربع + سیکلوفسفامید ۶۰۰ میلی‌گرم/مترمربع هر ۲۱ روز برای ۴ دوره، سپس پاکلی‌تاکسل به مدت ۱۲ هفته: در B-31 هفتگی ۸۰ میلی‌گرم/مترمربع یا هر ۳ هفته ۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربع؛ در N9831 فقط هفتگی ۸۰ میلی‌گرم/مترمربع. بیماران ER/PR مثبت هورمون‌درمانی گرفتند.

۲گروه تراستوزوماب (گروه ۲ در B-31 و گروه C در N9831)

همان رژیم شیمی‌درمانی به‌علاوهٔ ۵۲ هفته تراستوزوماب که هم‌زمان با نخستین دوز پاکلی‌تاکسل شروع می‌شد.

همان شیمی‌درمانی؛ تراستوزوماب ۴ میلی‌گرم/کیلوگرم در روز شروع پاکلی‌تاکسل و سپس ۲ میلی‌گرم/کیلوگرم هفتگی تا مجموع ۵۲ هفته.

۳گروه B در N9831 (از تحلیل مشترک کنار گذاشته شد)

همان رژیم شیمی‌درمانی و سپس ۵۲ هفته تراستوزوماب پس از پایان پاکلی‌تاکسل. این گروه از تحلیل مشترک کنار گذاشته شد، چون تراستوزوماب هم‌زمان با پاکلی‌تاکسل داده نشده بود.

منبع جزئیات رژیم درمانی: برچسب FDA داروی هرسپتین (DailyMed، بخش ۱۴٫۱، NSABP B31 و NCCTG N9831)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

زنان مبتلا به سرطان سینهٔ HER2-مثبت که تومورشان با جراحی برداشته شده بود. معیارهای دقیق ورود به مطالعه در چکیده ذکر نشده است.

نقاط پایانی

رویدادهای مورد نظر شامل عود، سرطان اولیهٔ دوم یا مرگ پیش از عود بود (بقای عاری از بیماری). در چکیده از بقای کلی و بروز نارسایی قلبی نیز گزارش شده است. نقطهٔ پایانی اولیه و ثانویه در چکیده به‌صراحت تفکیک نشده است.

ایمنی و عوارض

بروز تجمعی ۳ ساله نارسایی احتقانی قلب کلاس III یا IV یا مرگ ناشی از علل قلبی در گروه تراستوزوماب ۴٫۱٪ در کارآزمایی B-31 و ۲٫۹٪ در کارآزمایی N9831 بود. سایر عوارض جانبی در چکیده گزارش نشده است.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

بر پایهٔ چکیده، افزودن ۵۲ هفته تراستوزوماب به شیمی‌درمانی کمکی (دوکسوروبیسین و سیکلوفسفامید و سپس پاکلی‌تاکسل) پیامدها را در سرطان سینهٔ HER2-مثبتِ قابل جراحی بهبود می‌دهد. به‌دلیل خطر نارسایی قلبی، پایش قلبی اهمیت دارد. وضعیت این رژیم در رهنمودهای فعلی و تأییدیه‌های دارویی باید از منابع به‌روز بررسی شود، چون چکیده دربارهٔ آن‌ها چیزی نمی‌گوید.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

ما نتایج ترکیبی دو کارآزمایی را ارائه می‌کنیم که شیمی‌درمانی کمکی با یا بدون تراستوزوماب هم‌زمان را در زنان مبتلا به سرطان سینهٔ HER2-مثبتِ برداشته‌شده با جراحی مقایسه کردند.

روش‌ها

کارآزمایی B-31 گروه ملی جراحی کمکی سینه و روده (NSABP) دوکسوروبیسین و سیکلوفسفامید و سپس پاکلی‌تاکسل هر ۳ هفته (گروه ۱) را با همان رژیم به‌علاوهٔ ۵۲ هفته تراستوزوماب که از اولین دوز پاکلی‌تاکسل آغاز می‌شد (گروه ۲) مقایسه کرد. کارآزمایی N9831 گروه درمان سرطان شمال مرکزی (NCCTG) سه رژیم را مقایسه کرد: دوکسوروبیسین و سیکلوفسفامید و سپس پاکلی‌تاکسل هفتگی (گروه A)، همان رژیم و سپس ۵۲ هفته تراستوزوماب پس از پاکلی‌تاکسل (گروه B)، و همان رژیم به‌علاوهٔ ۵۲ هفته تراستوزوماب که هم‌زمان با پاکلی‌تاکسل آغاز می‌شد (گروه C). مطالعات اصلاح شدند تا شامل یک تحلیل مشترک باشند که گروه‌های ۱ و A (گروه کنترل) را با گروه‌های ۲ و C (گروه تراستوزوماب) مقایسه می‌کرد. گروه B کنار گذاشته شد، زیرا تراستوزوماب هم‌زمان با پاکلی‌تاکسل داده نشده بود.

نتایج

تا ۱۵ مارس ۲۰۰۵، ۳۹۴ رویداد (عود، سرطان اولیهٔ دوم یا مرگ پیش از عود) گزارش شده بود که نخستین تحلیل میان‌دوره‌ای برنامه‌ریزی‌شده را فعال کرد. از این تعداد، ۱۳۳ رویداد در گروه تراستوزوماب و ۲۶۱ رویداد در گروه کنترل بود (نسبت خطر ۰٫۴۸؛ P<0.0001). این نتیجه از مرز توقف زودهنگام عبور کرد. تفاوت مطلق بقای عاری از بیماری بین گروه تراستوزوماب و گروه کنترل در ۳ سال، ۱۲٪ بود. درمان با تراستوزوماب با ۳۳٪ کاهش خطر مرگ همراه بود (P=0.015). بروز تجمعی ۳ ساله نارسایی احتقانی قلب کلاس III یا IV یا مرگ ناشی از علل قلبی در گروه تراستوزوماب در کارآزمایی B-31 برابر ۴٫۱٪ و در کارآزمایی N9831 برابر ۲٫۹٪ بود.

نتیجه‌گیری

تراستوزوماب همراه با پاکلی‌تاکسل پس از دوکسوروبیسین و سیکلوفسفامید، پیامدها را در زنان مبتلا به سرطان سینهٔ HER2-مثبتِ برداشته‌شده با جراحی بهبود می‌بخشد. (شمارهٔ ثبت ClinicalTrials.gov: NCT00004067 و NCT00005970)

محدودیت‌ها

چکیده تنها نتایج نخستین تحلیل میان‌دوره‌ای را گزارش می‌کند و پیگیری هنوز کوتاه است. تعداد بیماران، ویژگی‌های جمعیت و دوزها در چکیده نیامده است. گروه B مطالعهٔ N9831 (تراستوزوماب متوالی) از تحلیل مشترک حذف شد. آمار قلبی گروه کنترل در چکیده ذکر نشده است.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.