گزارش جدیدتری از این مطالعه منتشر شده است: سود پایدار اولاپاریب (Olaparib) کمکی در زنان با سرطان سینه زودرس پرخطر HER2 منفی مرتبط با جهش ژرم‌لاین BRCA1 و BRCA2: نتایج به‌روزشده کارآزمایی فاز ۳ (۲۰۲۶)
برای زنان (و مردانی) که جهش ارثی BRCA1 یا BRCA2 دارند و سرطان سینه پرخطر HER2 منفی داشته‌اند، مصرف قرص اولاپاریب به مدت یک سال پس از پایان شیمی‌درمانی و جراحی، خطر بازگشت سرطان را کاهش داد و عمر بیماران را افزایش داد. به همین دلیل آزمایش ژنتیک BRCA برای بیماران واجد شرایط اهمیت درمانی دارد.
جهش ژرم‌لاین BRCA1/2، HER2 منفی، پرخطر، پس از تکمیل شیمی‌درمانی نئوادجوانت یا ادجوانت و درمان موضعی
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اولاپاریب | ۳۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز | خوراکی | پیوسته |
شروع تنها پس از بهبود سمیت خونی شیمی‌درمانی قبلی به درجه ۱ یا کمتر.
در صفحه «سرطان سینه» · بیماری زودرس HER2 منفی: شیمی‌درمانی، ایمنی‌درمانی و درمان تکمیلی
پس از شیمی‌درمانی نئوادجوانت یا ادجوانت
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پیوسته | |||
| اولاپاریب | ۳۰۰ میلی‌گرم | خوراکی (با یا بدون غذا) | دو بار در روز (حدود هر ۱۲ ساعت) |
در نوع گیرنده هورمونی مثبت، هورمون‌درمانی هم‌زمان طبق رهنمودها ادامه یابد.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
قرص اولاپاریب (Olaparib) ۳۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز خوراکی (دو قرص ۱۵۰ میلی‌گرمی با فاصله حدود ۱۲ ساعت) به مدت ۱ سال.
قرص دارونما دو بار در روز به مدت ۱ سال.
منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT02032823 (۳۰۰ میلی‌گرم دو بار در روز) و چکیده مقاله (مدت ۱ سال)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به سرطان سینه HER2 منفی مراحل اولیه با واریانت بیماری‌زا یا احتمالاً بیماری‌زای ژرم‌لاین BRCA1 یا BRCA2 و عوامل بالینی–پاتولوژیک پرخطر، که درمان موضعی و شیمی‌درمانی نئوادجوانت یا ادجوانت را تکمیل کرده بودند.
پیامد اولیه: بقای بدون بیماری مهاجم (iDFS). ثانویه: بقای بدون بیماری دوردست، بقای کلی، ایمنی و کیفیت زندگی.
داده‌های ایمنی با عوارض شناخته‌شده اولاپاریب (تهوع، خستگی، کم‌خونی) سازگار بود و افزایشی در عوارض جدی یا عوارض با اهمیت ویژه مشاهده نشد. در تحلیل بقای کلی، مورد جدیدی از لوسمی میلوئید حاد یا سندرم میلودیسپلاستیک گزارش نشد. اثر بر کیفیت زندگی کلی محدود بود.
FDA در مارس ۲۰۲۲ اولاپاریب ادجوانت را برای سرطان سینه زودرس پرخطر HER2 منفی با جهش ژرم‌لاین BRCA تأیید کرد. تحلیل بقای کلی (Geyer و همکاران، Ann Oncol ۲۰۲۲) بهبود معنی‌دار بقا را نشان داد. رهنمود ESMO (نسخه پان‌آسیایی 2024): یک سال اولاپاریب ادجوانت برای بیماران با جهش ژرم‌لاین BRCA1/2 و TNBC پرخطر [I, A] یا HR مثبت پرخطر [I, A] توصیه می‌شود؛ و آزمایش ژرم‌لاین برای کاندیدهای درمان با اولاپاریب ادجوانت باید پیشنهاد شود [I, A].
مهارکننده‌های آنزیم پلی (آدنوزین دی‌فسفات–ریبوز) پلیمراز، سرطان‌های دارای نقص در ترمیم نوترکیبی همولوگ را از طریق «کشندگی مصنوعی» هدف قرار می‌دهند. درمان‌های جدیدی برای کاهش عود در بیماران مبتلا به سرطان سینه مراحل اولیه مرتبط با جهش ژرم‌لاین BRCA1 یا BRCA2 لازم است.
ما یک کارآزمایی فاز ۳، دوسوکور و تصادفی در بیماران مبتلا به سرطان سینه مراحل اولیه HER2 منفی با واریانت‌های بیماری‌زا یا احتمالاً بیماری‌زای ژرم‌لاین BRCA1 یا BRCA2 و عوامل بالینی–پاتولوژیک پرخطر انجام دادیم که درمان موضعی و شیمی‌درمانی نئوادجوانت یا ادجوانت دریافت کرده بودند. بیماران به‌طور تصادفی (به نسبت 1:1) به ۱ سال اولاپاریب (Olaparib) خوراکی یا دارونما تقسیم شدند. پیامد اولیه بقای بدون بیماری مهاجم بود.
در مجموع ۱۸۳۶ بیمار تصادفی‌سازی شدند. در یک تحلیل میانی مبتنی بر رویداد از پیش تعیین‌شده با میانه پیگیری ۲٫۵ سال، بقای بدون بیماری مهاجم سه‌ساله در گروه اولاپاریب ۸۵٫۹٪ و در گروه دارونما ۷۷٫۱٪ بود (تفاوت ۸٫۸ واحد درصد؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۴٫۵ تا ۱۳٫۰؛ نسبت خطر بیماری مهاجم یا مرگ ۰٫۵۸؛ فاصله اطمینان ۹۹٫۵٪، ۰٫۴۱ تا ۰٫۸۲؛ P<0.001). بقای بدون بیماری دوردست سه‌ساله در گروه اولاپاریب 87.5% و در گروه دارونما 80.4% بود (تفاوت 7.1 واحد درصد؛ 95% CI 3.0 تا 11.1؛ نسبت خطر بیماری دوردست یا مرگ 0.57؛ 99.5% CI 0.39 تا 0.83؛ P<0.001). اولاپاریب با مرگ‌های کمتری نسبت به دارونما همراه بود (به‌ترتیب 59 و 86) (نسبت خطر 0.68؛ فاصله اطمینان 99%، 0.44 تا 1.05؛ P=0.02)؛ با این حال، تفاوت میان گروه‌ها در مرز تحلیل میانی (P کمتر از 0.01) معنی‌دار نبود. داده‌های ایمنی با عوارض جانبی شناخته‌شده اولاپاریب سازگار بود و افزایشی در عوارض جدی یا عوارض با اهمیت ویژه وجود نداشت.
در بیماران مبتلا به سرطان سینه مراحل اولیه پرخطر و HER2 منفی با واریانت‌های بیماری‌زا یا احتمالاً بیماری‌زای ژرم‌لاین BRCA1 یا BRCA2، اولاپاریب ادجوانت پس از تکمیل درمان موضعی و شیمی‌درمانی نئوادجوانت یا ادجوانت با بقای بدون بیماری مهاجم یا دوردست به‌طور معنی‌داری طولانی‌تر نسبت به دارونما همراه بود. اولاپاریب اثرات محدودی بر کیفیت زندگی کلی گزارش‌شده توسط بیمار داشت. (با حمایت مالی موسسه ملی سرطان آمریکا و AstraZeneca؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی OlympiA: NCT02032823.)
فقط بیماران با جهش ژرم‌لاین (نه سوماتیک) BRCA1/2 وارد شدند؛ بیماران HR مثبت کمتر نمایندگی داشتند؛ بیشتر بیماران پیش از رواج پمبرولیزوماب نئوادجوانت و کپسیتابین ادجوانت درمان شدند.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...