پیش‌زمینه
اهمیت: نتایج اولیه ۳ ساله کارآزمایی بالینی تصادفی PRODIGE 24/گروه کارآزمایی‌های سرطان کانادا PA6 نشان داد که درمان کمکی با FOLFIRINOX اصلاح‌شده در مقایسه با جمسیتابین (gemcitabine) در بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم مجرایی پانکراس جراحی‌شده، بقا را بهبود می‌بخشد؛ اکنون داده‌های پخته در دسترس است.
هدف: گزارش نتایج ۵ ساله و بررسی عوامل پیش‌آگهی‌دهنده بقای کلی.
روش‌ها
طراحی، محیط و شرکت‌کنندگان: این کارآزمایی بالینی تصادفی فاز ۳ و باز در ۷۷ بیمارستان در فرانسه و کانادا انجام شد و بیماران ۱۸ تا ۷۹ ساله مبتلا به آدنوکارسینوم مجرایی پانکراس تأییدشده با بافت‌شناسی را شامل می‌شد که ۳ تا ۱۲ هفته پیش از تصادفی‌سازی تحت برداشت کامل ماکروسکوپی (R0/R1) قرار گرفته بودند. بیماران از ۱۶ آوریل ۲۰۱۲ تا ۳ اکتبر ۲۰۱۶ وارد مطالعه شدند. تاریخ قطع داده‌ها برای این تحلیل ۲۸ ژوئن ۲۰۲۱ بود.
مداخلات: در مجموع ۴۹۳ بیمار به‌طور تصادفی (۱:۱) به دریافت FOLFIRINOX اصلاح‌شده (اگزالی‌پلاتین [oxaliplatin] ۸۵ میلی‌گرم بر متر مربع سطح بدن؛ ایرینوتکان [irinotecan] ۱۵۰ تا ۱۸۰ میلی‌گرم بر متر مربع؛ لکوورین [leucovorin] ۴۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع؛ و فلوئورواوراسیل [fluorouracil] ۲۴۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع، هر ۲ هفته) یا جمسیتابین (۱۰۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع، روزهای ۱، ۸ و ۱۵، هر ۴ هفته) به‌عنوان درمان کمکی به مدت ۲۴ هفته اختصاص یافتند.
پیامدها و سنجه‌های اصلی: پیامد اصلی بقای بدون بیماری بود. پیامدهای ثانویه شامل بقای کلی، بقای بدون متاستاز و بقای اختصاصی سرطان بود. عوامل پیش‌آگهی‌دهنده بقای کلی تعیین شدند.
نتایج
از ۴۹۳ بیمار، ۲۱۶ نفر (۴۳٫۸٪) زن بودند و میانگین (انحراف معیار) سنی ۶۲٫۰ (۸٫۹) سال بود. با میانه پیگیری ۶۹٫۷ ماه، ۳۶۷ رویداد بقای بدون بیماری مشاهده شد. در بیماران دریافت‌کننده شیمی‌درمانی با FOLFIRINOX اصلاح‌شده در برابر جمسیتابین، میانه بقای بدون بیماری ۲۱٫۴ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۱۷٫۵ تا ۲۶٫۷) در برابر ۱۲٫۸ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۱۱٫۶ تا ۱۵٫۲) بود (نسبت خطر [HR] ۰٫۶۶؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۵۴ تا ۰٫۸۲؛ P < .001) و بقای بدون بیماری ۵ ساله ۲۶٫۱٪ در برابر ۱۹٫۰٪ بود؛ میانه بقای کلی ۵۳٫۵ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۴۳٫۵ تا ۵۸٫۴) در برابر ۳۵٫۵ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۳۰٫۱ تا ۴۰٫۳) بود (HR ۰٫۶۸؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۵۴ تا ۰٫۸۵؛ P = .001) و بقای کلی ۵ ساله ۴۳٫۲٪ در برابر ۳۱٫۴٪ بود؛ میانه بقای بدون متاستاز ۲۹٫۴ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۲۱٫۴ تا ۴۰٫۱) در برابر ۱۷٫۷ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۱۴٫۰ تا ۲۱٫۲) بود (HR ۰٫۶۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۵۲ تا ۰٫۸۰؛ P < .001)؛ و میانه بقای اختصاصی سرطان ۵۴٫۷ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۴۵٫۸ تا ۶۸٫۴) در برابر ۳۶٫۳ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۳۰٫۵ تا ۴۳٫۹) بود (HR ۰٫۶۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۵۱ تا ۰٫۸۲؛ P < .001). تحلیل چندمتغیره، FOLFIRINOX اصلاح‌شده، سن، درجه تومور، مرحله تومور و مرکز درمانی با حجم بیشتر را به‌عنوان عوامل پیش‌آگهی مطلوب معنی‌دار برای بقای کلی شناسایی کرد. فاصله کوتاه‌تر تا عود، یک عامل پیش‌آگهی نامطلوب بود.
نتیجه‌گیری
نتیجه‌گیری و اهمیت: نتایج نهایی ۵ ساله کارآزمایی بالینی تصادفی PRODIGE 24/گروه کارآزمایی‌های سرطان کانادا PA6 نشان می‌دهد که درمان کمکی با FOLFIRINOX اصلاح‌شده در بیماران مبتلا به آدنوکارسینوم مجرایی پانکراس جراحی‌شده، بقای به‌طور معنی‌داری طولانی‌تری نسبت به جمسیتابین ایجاد می‌کند.
ثبت کارآزمایی: EudraCT: 2011-002026-52؛ شناسه ClinicalTrials.gov: NCT01526135.