استفاده از شیمی‌درمانی همراه با آنتی‌بادی مونوکلونال علیه HER2 در سرطان سینه متاستاتیک با بیان بیش‌ازحد HER2
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- طراحی
- کارآزمایی تصادفی‌شده، مقایسه شیمی‌درمانی استاندارد به‌تنهایی با شیمی‌درمانی استاندارد همراه با تراستوزوماب
- حجم نمونه
- ۴۶۹ بیمار
- منبع
- N Engl J Med · ۲۰۰۱
به زبان ساده
در حدود یک‌چهارم تا یک‌سوم سرطان‌های سینه، پروتئینی به نام HER2 بیش‌ازحد وجود دارد که تومور را تهاجمی‌تر می‌کند. در این مطالعه، افزودن داروی تراستوزوماب (آنتی‌بادی هدفمند علیه HER2) به شیمی‌درمانی در زنان مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک باعث شد بیماری دیرتر پیشرفت کند، پاسخ به درمان بیشتر شود و بیماران بیشتر زنده بمانند. مهم‌ترین عارضه این درمان، آسیب به عملکرد قلب بود که در ترکیب با داروهای آنتراسیکلین شایع‌تر بود، ولی معمولاً با درمان پزشکی استاندارد بهتر شد. پایش قلب و تصمیم‌گیری درباره درمان باید با نظر پزشک معالج انجام شود.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
بیماران بدون سابقه آنتراسیکلین کمکی: دوکسوروبیسین (یا اپی‌روبیسین در ۳۶ زن) و سیکلوفسفامید به‌تنهایی (۱۳۸ زن). بیماران با سابقه آنتراسیکلین کمکی: پاکلی‌تاکسل به‌تنهایی (۹۶ زن).
دوزها: AC = دوکسوروبیسین ۶۰ میلی‌گرم/مترمربع یا اپی‌روبیسین ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع + سیکلوفسفامید ۶۰۰ میلی‌گرم/مترمربع هر ۲۱ روز برای ۶ دوره؛ پاکلی‌تاکسل ۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربع طی ۳ ساعت هر ۲۱ روز برای دست‌کم ۶ دوره.
بیماران بدون سابقه آنتراسیکلین کمکی: دوکسوروبیسین (یا اپی‌روبیسین) و سیکلوفسفامید همراه با تراستوزوماب (۱۴۳ زن). بیماران با سابقه آنتراسیکلین کمکی: پاکلی‌تاکسل همراه با تراستوزوماب (۹۲ زن).
همان شیمی‌درمانی + تراستوزوماب وریدی با دوز بارگیری ۴ میلی‌گرم/کیلوگرم و سپس ۲ میلی‌گرم/کیلوگرم هفتگی.
منبع جزئیات رژیم درمانی: برچسب FDA داروی هرسپتین (DailyMed، بخش ۱۴٫۱، مطالعه H0648g)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
زنان مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک با بیان بیش‌ازحد HER2. بیمارانی که پیش‌تر درمان کمکی (پس از جراحی) با آنتراسیکلین دریافت نکرده بودند، با دوکسوروبیسین (یا اپی‌روبیسین در ۳۶ زن) و سیکلوفسفامید درمان شدند. بیمارانی که پیش‌تر آنتراسیکلین کمکی گرفته بودند، با پاکلی‌تاکسل درمان شدند.
نقاط پایانی
در چکیده، نقطه پایانی اولیه به‌صراحت مشخص نشده است. شاخص‌های گزارش‌شده شامل زمان تا پیشرفت بیماری، میزان پاسخ عینی، مدت پاسخ، مرگ‌ومیر در یک سال، بقای کل و ایمنی (به‌ویژه عوارض قلبی) بودند.
ایمنی و عوارض
مهم‌ترین عارضه جانبی، اختلال عملکرد قلب با کلاس III یا IV انجمن قلب نیویورک (NYHA) بود. میزان آن در گروه آنتراسیکلین + سیکلوفسفامید + تراستوزوماب ۲۷٪، در گروه آنتراسیکلین + سیکلوفسفامید به‌تنهایی ۸٪، در گروه پاکلی‌تاکسل + تراستوزوماب ۱۳٪ و در گروه پاکلی‌تاکسل به‌تنهایی ۱٪ بود. این سمیت قلبی بالقوه شدید و در برخی موارد تهدیدکننده حیات بود، اما علائم عموماً با درمان پزشکی استاندارد بهبود یافت.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
بر پایه چکیده، افزودن تراستوزوماب به شیمی‌درمانی خط اول در سرطان سینه متاستاتیک با بیان بیش‌ازحد HER2 منفعت بالینی را افزایش داد و بقا را بهبود بخشید. در عین حال، خطر سمیت قلبی به‌ویژه همراه با آنتراسیکلین بالا بود و لازم است عملکرد قلب با دقت پایش شود. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و توصیه‌های راهنماهای بالینی فعلی در چکیده نیامده و باید جداگانه بررسی شود.
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
ژن HER2 که رمزگذار گیرنده عامل رشد HER2 است، در ۲۵ تا ۳۰ درصد سرطان‌های سینه تکثیر (آمپلیفیکاسیون) یافته و HER2 بیش‌ازحد بیان می‌شود که تهاجمی‌بودن تومور را افزایش می‌دهد.
روش‌ها
ما اثربخشی و ایمنی تراستوزوماب، یک آنتی‌بادی مونوکلونال نوترکیب علیه HER2، را در زنان مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک با بیان بیش‌ازحد HER2 ارزیابی کردیم. ۲۳۴ بیمار به‌طور تصادفی برای دریافت شیمی‌درمانی استاندارد به‌تنهایی و ۲۳۵ بیمار برای دریافت شیمی‌درمانی استاندارد همراه با تراستوزوماب تخصیص یافتند. بیمارانی که پیش‌تر درمان کمکی (پس از جراحی) با آنتراسیکلین دریافت نکرده بودند، با دوکسوروبیسین (یا اپی‌روبیسین در ۳۶ زن) و سیکلوفسفامید به‌تنهایی (۱۳۸ زن) یا همراه با تراستوزوماب (۱۴۳ زن) درمان شدند. بیمارانی که پیش‌تر آنتراسیکلین کمکی دریافت کرده بودند، با پاکلی‌تاکسل به‌تنهایی (۹۶ زن) یا پاکلی‌تاکسل همراه با تراستوزوماب (۹۲ زن) درمان شدند.
نتایج
افزودن تراستوزوماب به شیمی‌درمانی با زمان طولانی‌تر تا پیشرفت بیماری (میانه ۷٫۴ در برابر ۴٫۶ ماه؛ P<0.001)، میزان بالاتر پاسخ عینی (۵۰ درصد در برابر ۳۲ درصد؛ P<0.001)، مدت طولانی‌تر پاسخ (میانه ۹٫۱ در برابر ۶٫۱ ماه؛ P<0.001)، میزان پایین‌تر مرگ در یک سال (۲۲ درصد در برابر ۳۳ درصد؛ P=0.008)، بقای طولانی‌تر (بقای میانه ۲۵٫۱ در برابر ۲۰٫۳ ماه؛ P=0.01) و ۲۰ درصد کاهش خطر مرگ همراه بود. مهم‌ترین عارضه جانبی، اختلال عملکرد قلب با کلاس III یا IV انجمن قلب نیویورک بود که در ۲۷ درصد گروه دریافت‌کننده آنتراسیکلین، سیکلوفسفامید و تراستوزوماب؛ ۸ درصد گروه دریافت‌کننده آنتراسیکلین و سیکلوفسفامید به‌تنهایی؛ ۱۳ درصد گروه دریافت‌کننده پاکلی‌تاکسل و تراستوزوماب؛ و ۱ درصد گروه دریافت‌کننده پاکلی‌تاکسل به‌تنهایی رخ داد. اگرچه سمیت قلبی بالقوه شدید و در برخی موارد تهدیدکننده حیات بود، علائم عموماً با درمان پزشکی استاندارد بهبود یافت.
نتیجه‌گیری
تراستوزوماب منفعت بالینی شیمی‌درمانی خط اول را در سرطان سینه متاستاتیک با بیان بیش‌ازحد HER2 افزایش می‌دهد.
محدودیت‌ها
چکیده اطلاعاتی درباره کورسازی، نقطه پایانی اولیه، دوزها و طول دوره درمان ارائه نمی‌دهد و این موارد باید در متن کامل بررسی شود. نرخ بالاتر سمیت قلبی، به‌ویژه همراه با آنتراسیکلین، محدودیت مهم این رویکرد است.
ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.