کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان سینه

تراستوزوماب کمکی در سرطان سینه HER2-مثبت

N Engl J Med · ۲۰۱۱۳۲۲۲ زن

Adjuvant Trastuzumab in HER2-Positive Breast CancerSlamon D, Eiermann W, Robert N, Pienkowski T, Martin M, Press M, et al. N Engl J Med. 2011. 365:1273-1283

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: BCIRG-006
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی‌شده سه‌گروهی (گروه بین‌المللی پژوهش سرطان سینه، Breast Cancer International Research Group)
حجم نمونه: ۳۲۲۲ زن
منبع: N Engl J Med · ۲۰۱۱
شناسه کارآزمایی: NCT00021255

به زبان ساده

در این مطالعه بزرگ، زنانی که سرطان سینهٔ HER2-مثبت در مرحلهٔ اولیه داشتند، سه روش درمانی را دریافت کردند. افزودن یک سال تراستوزوماب به شیمی‌درمانی، احتمال زنده‌ماندن بدون بازگشت بیماری و طول عمر را بیشتر کرد. رژیمی که آنتراسیکلین نداشت (TCH) اثری مشابه رژیم حاوی آنتراسیکلین داشت، اما عوارض قلبی و خطر لوسمی کمتری داشت. انتخاب نهایی درمان با پزشک معالج شماست.

نتایج کلیدی

۷۵٪ (AC-T) در برابر ۸۴٪ (AC-T به‌علاوهٔ تراستوزوماب) در برابر ۸۱٪ (TCH)

بقای بدون بیماری ۵ ساله

پس از میانهٔ پیگیری ۶۵ ماه و ۶۵۶ رویداد؛ هر دو رژیم حاوی تراستوزوماب بهتر از AC-T بودند

۸۷٪ (AC-T) در برابر ۹۲٪ (AC-T به‌علاوهٔ تراستوزوماب) در برابر ۹۱٪ (TCH)

بقای کلی (برآورد)

بین دو رژیم حاوی تراستوزوماب تفاوت معناداری در اثربخشی (بقای بدون بیماری یا بقای کلی) دیده نشد

به‌طور معناداری بیشتر در گروه AC-T به‌علاوهٔ تراستوزوماب نسبت به TCH

نارسایی احتقانی قلب و اختلال عملکرد قلب

P<0.001

۸ مورد: ۷ مورد در گروه‌های دارای رژیم مبتنی بر آنتراسیکلین و ۱ مورد در گروه TCH

لوسمی حاد

مورد گروه TCH پس از دریافت آنتراسیکلین خارج از مطالعه رخ داد

داروهای این مطالعه:تراستوزوماب (هرسپتین)دوستاکسل (تاکسوتر)دوکسوروبیسین (آدریامایسین)سیکلوفسفامید (اندوکسان)کربوپلاتین (پاراپلاتین)

کارت دوز و برنامه درمان

TCH: دوستاکسل + کربوپلاتین + تراستوزوماب (BCIRG006)

سرطان سینه HER2 مثبت، درمان کمکی بدون آنتراسایکلینطول هر دوره: هر ۳ هفتهدر صفحه «تراستوزوماب (هرسپتین)» · دوز و برنامه تجویز (برچسب FDA)

سرطان سینه HER2 مثبت، درمان کمکی بدون آنتراسایکلین

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
۶ دوره
دوستاکسل + کربوپلاتین	۷۵ میلی‌گرم/مترمربع + AUC ۶	وریدی (کربوپلاتین ۳۰ تا ۶۰ دقیقه)	روز ۱ هر ۳ هفته
هم‌زمان با تاکسان
تراستوزوماب هفتگی	دوز اولیه ۴ میلی‌گرم/کیلوگرم، سپس ۲ میلی‌گرم/کیلوگرم	انفوزیون وریدی؛ اولیه ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه	هفتگی، ۱۸ هفته
یک هفته پس از آخرین دوز هفتگی
تراستوزوماب	۶ میلی‌گرم/کیلوگرم	انفوزیون وریدی ۳۰ تا ۹۰ دقیقه	هر ۳ هفته

طول هر دوره: هر ۳ هفته
مدت درمان: تراستوزوماب در مجموع ۵۲ هفته

در بازوی AC سپس TH همین کارآزمایی، دوستاکسل ۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع هر ۳ هفته برای ۴ دوره بود و تراستوزوماب هفتگی ۱۲ هفته.

در صفحه «تراستوزوماب (هرسپتین)» · دوز و برنامه تجویز (برچسب FDA)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱AC-T (گروه کنترل)

دوکسوروبیسین و سیکلوفسفامید و به دنبال آن دوستاکسل، هر ۳ هفته.

دوکسوروبیسین ۶۰ میلی‌گرم/مترمربع + سیکلوفسفامید ۶۰۰ میلی‌گرم/مترمربع هر ۳ هفته برای ۴ دوره، سپس دوستاکسل ۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع هر ۳ هفته برای ۴ دوره.

۲AC-T به‌علاوهٔ تراستوزوماب

همان رژیم AC-T به‌علاوهٔ ۵۲ هفته تراستوزوماب.

همان AC-T؛ تراستوزوماب هفتگی همزمان با دوستاکسل (بارگیری ۴ میلی‌گرم/کیلوگرم سپس ۲ میلی‌گرم/کیلوگرم هفتگی) و سپس ۶ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۳ هفته به‌صورت تک‌دارو تا مجموع ۵۲ هفته.

۳TCH

دوستاکسل و کربوپلاتین به‌علاوهٔ ۵۲ هفته تراستوزوماب (رژیم بدون آنتراسیکلین).

دوستاکسل ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع + کربوپلاتین AUC ۶ (انفوزیون ۳۰ تا ۶۰ دقیقه) هر ۳ هفته برای ۶ دوره، همراه تراستوزوماب هفتگی (۴ سپس ۲ میلی‌گرم/کیلوگرم) و سپس ۶ میلی‌گرم/کیلوگرم هر ۳ هفته تا مجموع ۵۲ هفته.

منبع جزئیات رژیم درمانی: برچسب FDA داروی هرسپتین (DailyMed، بخش ۱۴٫۱، BCIRG006)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

زنان مبتلا به سرطان سینه مرحله اولیهٔ HER2-مثبت.

نقاط پایانی

نقطه پایانی اصلی: بقای بدون بیماری. نقاط پایانی ثانویه: بقای کلی و ایمنی.

ایمنی و عوارض

میزان نارسایی احتقانی قلب و اختلال عملکرد قلب در گروه AC-T به‌علاوهٔ تراستوزوماب به‌طور معناداری بیشتر از گروه TCH بود (P<0.001). هشت مورد لوسمی حاد گزارش شد: هفت مورد در گروه‌های دارای رژیم مبتنی بر آنتراسیکلین و یک مورد در گروه TCH، پس از دریافت آنتراسیکلین خارج از مطالعه. نویسندگان رژیم TCH را دارای عوارض حاد کمتر و خطر کمتر سمیت قلبی و لوسمی دانسته‌اند. نرخ دقیق عوارض درجهٔ ≥۳ در چکیده ذکر نشده است.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این مطالعه نشان داد که یک سال تراستوزوماب کمکی بقای بدون بیماری و بقای کلی را در سرطان سینهٔ HER2-مثبت مرحله اولیه بهبود می‌دهد و رژیم بدون آنتراسیکلین TCH با اثربخشی مشابه، سمیت قلبی و خطر لوسمی کمتری نسبت به AC-T به‌علاوهٔ تراستوزوماب دارد. بنابراین TCH می‌تواند گزینه‌ای مناسب‌تر برای بیماران مستعد عوارض قلبی باشد. وضعیت این رژیم در راهنماهای بالینی روز باید جداگانه بررسی شود، زیرا چکیده دربارهٔ آن اظهارنظر نمی‌کند.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

تراستوزوماب در درمان کمکی سرطان سینهٔ HER-مثبت بقا را بهبود می‌بخشد، اگرچه درمان ترکیبی با رژیم‌های مبتنی بر آنتراسیکلین با سمیت قلبی همراه بوده است. ما می‌خواستیم اثربخشی و ایمنی یک رژیم جدید بدون آنتراسیکلین را همراه با تراستوزوماب ارزیابی کنیم.

روش‌ها

۳۲۲۲ زن مبتلا به سرطان سینه مرحله اولیهٔ HER2-مثبت را به‌طور تصادفی به سه گروه تقسیم کردیم: دریافت دوکسوروبیسین و سیکلوفسفامید و به دنبال آن دوستاکسل هر ۳ هفته (AC-T)، همان رژیم به‌علاوهٔ ۵۲ هفته تراستوزوماب (AC-T به‌علاوهٔ تراستوزوماب)، یا دوستاکسل و کربوپلاتین به‌علاوهٔ ۵۲ هفته تراستوزوماب (TCH). نقطهٔ پایانی اصلی مطالعه بقای بدون بیماری بود. نقاط پایانی ثانویه بقای کلی و ایمنی بودند.

نتایج

در میانهٔ پیگیری ۶۵ ماه، ۶۵۶ رویداد این تحلیل تعیین‌شده در پروتکل را فعال کرد. بقای بدون بیماری ۵ ساله برآوردشده در بیماران دریافت‌کنندهٔ AC-T برابر ۷۵٪، در دریافت‌کنندگان AC-T به‌علاوهٔ تراستوزوماب ۸۴٪ و در دریافت‌کنندگان TCH ۸۱٪ بود. نرخ‌های برآوردشدهٔ بقای کلی به‌ترتیب ۸۷٪، ۹۲٪ و ۹۱٪ بود. بین دو رژیم حاوی تراستوزوماب تفاوت معناداری در اثربخشی (بقای بدون بیماری یا بقای کلی) یافت نشد، در حالی که هر دو برتر از AC-T بودند. نرخ نارسایی احتقانی قلب و اختلال عملکرد قلب در گروه دریافت‌کنندهٔ AC-T به‌علاوهٔ تراستوزوماب به‌طور معناداری بیشتر از گروه TCH بود (P<0.001). هشت مورد لوسمی حاد گزارش شد: هفت مورد در گروه‌های دریافت‌کنندهٔ رژیم‌های مبتنی بر آنتراسیکلین و یک مورد در گروه TCH پس از دریافت آنتراسیکلین خارج از مطالعه.

نتیجه‌گیری

افزودن یک سال تراستوزوماب کمکی بقای بدون بیماری و بقای کلی را در زنان مبتلا به سرطان سینهٔ HER2-مثبت به‌طور معناداری بهبود داد. نسبت خطر به فایده به نفع رژیم بدون آنتراسیکلین TCH در مقایسه با AC-T به‌علاوهٔ تراستوزوماب بود، با توجه به اثربخشی مشابه، عوارض سمی حاد کمتر و خطر کمتر سمیت قلبی و لوسمی. (حمایت مالی: سانوفی-آونتیس و جنتک؛ BCIRG-006، شمارهٔ ClinicalTrials.gov: NCT00021255.)

محدودیت‌ها

چکیده محدودیت‌های مطالعه را ذکر نمی‌کند. دوز داروها و نرخ دقیق عوارض درجهٔ ≥۳ در چکیده نیامده و باید از متن کامل مقاله بررسی شود. مطالعه تحلیل تعیین‌شده در پروتکل با میانهٔ پیگیری ۶۵ ماه را گزارش کرده و مقایسهٔ مستقیم دو رژیم حاوی تراستوزوماب بر پایهٔ عدم تفاوت معنادار در اثربخشی است.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) و جزئیات رژیم درمانی از منبع ذکرشده تهیه شده است؛ برای نتایج فرعی به متن کامل مقاله مراجعه کنید.