گزارش جدیدتری از این مطالعه منتشر شده است: تراستوزوماب دروکستکان (Trastuzumab deruxtecan) در برابر تراستوزوماب امتانزین در سرطان سینه متاستاتیک HER2 مثبت: تحلیل بقای بلندمدت (۲۰۲۴)
در سرطان سینه HER2 مثبت متاستاتیک که پس از درمان اول پیشرفت کرده، داروی T-DXd (یک آنتی‌بادی متصل به دارو) در مقایسه با داروی قبلی (T-DM1) کنترل بیماری را بسیار طولانی‌تر کرد و در پیگیری طولانی‌مدت عمر بیماران را نیز افزایش داد. مهم‌ترین عارضه آن التهاب ریه است؛ هرگونه سرفه یا تنگی نفس جدید را فوراً به پزشک اطلاع دهید.
HER2 مثبت پس از درمان ضد HER2 قبلی؛ HER2-low (IHC ۱+ یا ۲+ با ISH منفی) پس از شیمی‌درمانی قبلی؛ HR مثبت HER2-low یا HER2-ultralow (IHC ۰ با رنگ‌پذیری غشایی) پس از یک یا چند هورمون‌درمانی
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب دروکستکان (T-DXd) | ۵٫۴ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
تراستوزوماب دروکستکان (Trastuzumab deruxtecan) ۵٫۴ میلی‌گرم بر کیلوگرم وریدی هر ۳ هفته.
T-DM1 مطابق برچسب تأییدشده (۳٫۶ میلی‌گرم بر کیلوگرم وریدی هر ۳ هفته طبق برچسب FDA).
منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT03529110 (T-DXd ۵٫۴ میلی‌گرم بر کیلوگرم هر ۳ هفته؛ T-DM1 مطابق برچسب تأییدشده)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک یا غیرقابل جراحی HER2 مثبت که پیش‌تر تراستوزوماب و تاکسان دریافت کرده بودند.
پیامد اولیه: بقای بدون پیشرفت به ارزیابی مستقل مرکزی کور. ثانویه: بقای کلی، پاسخ عینی و ایمنی.
عوارض مرتبط با دارو درجه ۳ یا ۴ در ۴۵٫۱٪ گروه T-DXd و ۳۹٫۸٪ گروه T-DM1 رخ داد. بیماری بینابینی ریه/پنومونیت تأییدشده مرتبط با دارو در ۱۰٫۵٪ گروه T-DXd و ۱٫۹٪ گروه T-DM1 دیده شد که هیچ‌کدام درجه ۴ یا ۵ نبودند.
DESTINY-Breast03 جایگاه T-DXd را به‌عنوان درمان ترجیحی خط دوم سرطان سینه متاستاتیک HER2 مثبت تثبیت کرد (تأیید FDA در مه ۲۰۲۲). رهنمود NCCN نسخه ۴٫۲۰۲۶ داده‌های بقای طولانی‌مدت (میانه بقای کلی ۵۲٫۶ در برابر ۴۲٫۷ ماه) را مرور کرده است. پایش منظم بیماری بینابینی ریه ضروری است.
تراستوزوماب امتانسین درمان استاندارد فعلی برای بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک HER2 مثبت است که بیماری آن‌ها پس از درمان با ترکیب آنتی‌بادی‌های ضد HER2 و یک تاکسان پیشرفت کرده است.
ما یک کارآزمایی فاز ۳، چندمرکزی، باز و تصادفی برای مقایسه اثربخشی و ایمنی تراستوزوماب دروکستکان (Trastuzumab deruxtecan؛ یک آنتی‌بادی متصل به داروی ضد HER2) با تراستوزوماب امتانسین در بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک HER2 مثبت که پیش‌تر با تراستوزوماب و یک تاکسان درمان شده بودند، انجام دادیم. پیامد اولیه بقای بدون پیشرفت (به ارزیابی مستقل مرکزی کور) بود؛ پیامدهای ثانویه شامل بقای کلی، پاسخ عینی و ایمنی بود.
در میان ۵۲۴ بیمار تصادفی‌سازی‌شده، درصد بیمارانی که در ۱۲ ماه زنده و بدون پیشرفت بیماری بودند با تراستوزوماب دروکستکان ۷۵٫۸٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۶۹٫۸ تا ۸۰٫۷) و با تراستوزوماب امتانسین ۳۴٫۱٪ (۹۵٪ CI ۲۷٫۷ تا ۴۰٫۵) بود (نسبت خطر پیشرفت یا مرگ به هر علت ۰٫۲۸؛ ۹۵٪ CI ۰٫۲۲ تا ۰٫۳۷؛ P<0.001). درصد بیمارانی که در 12 ماه زنده بودند با تراستوزوماب دروکستکان 94.1% (95% CI 90.3 تا 96.4) و با تراستوزوماب امتانسین 85.9% (95% CI 80.9 تا 89.7) بود (نسبت خطر مرگ 0.55؛ 95% CI 0.36 تا 0.86؛ مرز معنی‌داری از پیش تعیین‌شده برآورده نشد). پاسخ کلی (پاسخ کامل یا نسبی) در 79.7% (95% CI 74.3 تا 84.4) بیماران دریافت‌کننده تراستوزوماب دروکستکان و 34.2% (95% CI 28.5 تا 40.3) دریافت‌کنندگان تراستوزوماب امتانسین رخ داد. بروز عوارض مرتبط با دارو با هر درجه با تراستوزوماب دروکستکان 98.1% و با تراستوزوماب امتانسین 86.6% بود و بروز عوارض مرتبط با دارو درجه 3 یا 4 به‌ترتیب 45.1% و 39.8% بود. بیماری بینابینی ریه یا پنومونیت مرتبط با دارو (تأییدشده توسط کمیته داوری) در 10.5% بیماران گروه تراستوزوماب دروکستکان و 1.9% بیماران گروه تراستوزوماب امتانسین رخ داد؛ هیچ‌یک از این رویدادها درجه 4 یا 5 نبودند.
در بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک HER2 مثبت که پیش‌تر با تراستوزوماب و یک تاکسان درمان شده بودند، خطر پیشرفت بیماری یا مرگ در دریافت‌کنندگان تراستوزوماب دروکستکان کمتر از دریافت‌کنندگان تراستوزوماب امتانسین بود. درمان با تراستوزوماب دروکستکان با بیماری بینابینی ریه و پنومونیت همراه بود. (با حمایت مالی Daiichi Sankyo و AstraZeneca؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی DESTINY-Breast03: NCT03529110.)
طراحی باز؛ عدم امکان جابه‌جایی (crossover)، که مقایسه با تجویز T-DXd در خطوط بعدی را ناممکن می‌کند؛ پایش و مدیریت ILD نیازمند تجربه است.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...