کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان‌های سر و گردن

شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین به‌علاوه ستوکسیماب (cetuximab) در سرطان سر و گردن

N Engl J Med · ۲۰۰۸۴۴۲ بیمار (۲۲۰ بیمار در گروه شیمی‌درمانی به‌تنهایی و ۲۲۲ بیمار در گروه شیمی‌درمانی به‌علاوه ستوکسیماب)

Platinum-Based Chemotherapy plus Cetuximab in Head and Neck CancerVermorken JB, Mesia R, Rivera F, Remenar E, Kawecki A, Rottey S, et al. N Engl J Med. 2008. 359:1116-1127

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: EXTREME
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی‌شده و کنترل‌شده، مقایسه شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین با فلوئوروراسیل به‌تنهایی در برابر همین شیمی‌درمانی به‌علاوه ستوکسیماب
حجم نمونه: ۴۴۲ بیمار (۲۲۰ بیمار در گروه شیمی‌درمانی به‌تنهایی و ۲۲۲ بیمار در گروه شیمی‌درمانی به‌علاوه ستوکسیماب)
منبع: N Engl J Med · ۲۰۰۸
شناسه کارآزمایی: NCT00122460

به زبان ساده

در این مطالعه، به بیماران مبتلا به سرطان سلول سنگفرشی سر و گردن که عود کرده یا به سایر نقاط بدن گسترش یافته بود، یا فقط شیمی‌درمانی معمول یا همان شیمی‌درمانی همراه با داروی ستوکسیماب داده شد. افزودن ستوکسیماب میانه عمر بیماران را از ۷٫۴ ماه به ۱۰٫۱ ماه رساند و احتمال کوچک شدن تومور را نیز بیشتر کرد. عوارضی مانند واکنش‌های پوستی و واکنش‌های حین تزریق ممکن است رخ دهند و عفونت شدید خون (سپسیس) در گروه ستوکسیماب بیشتر دیده شد؛ تصمیم درباره درمان باید با پزشک معالج گرفته شود.

نتایج کلیدی

۱۰٫۱ ماه در برابر ۷٫۴ ماه (ستوکسیماب به‌علاوه شیمی‌درمانی در برابر شیمی‌درمانی به‌تنهایی)

میانه بقای کلی

نسبت خطر مرگ ۰٫۸۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۴ تا ۰٫۹۹؛ P=۰٫۰۴

۵٫۶ ماه در برابر ۳٫۳ ماه

میانه بقای بدون پیشرفت بیماری

نسبت خطر پیشرفت بیماری ۰٫۵۴؛ P<۰٫۰۰۱

۳۶٪ در برابر ۲۰٪

نرخ پاسخ

P<۰٫۰۰۱

داروهای این مطالعه:ستوکسیماب (اربیتوکس)سیس‌پلاتین (پلاتینول)فلوئورواوراسیل (5-FU)کربوپلاتین (پاراپلاتین)

کارت دوز و برنامه درمان

ستوکسیماب + پلاتین + ۵-FU (EXTREME)

خط اول بیماری عودکننده یا متاستاتیک؛ استاندارد در تومورهای فاقد بیان PD-L1در صفحه «سرطان‌های سر و گردن» · عودکننده یا متاستاتیک (به‌جز نازوفارنکس): خط اول و پس از پلاتین

خط اول بیماری عودکننده یا متاستاتیک؛ استاندارد در تومورهای فاقد بیان PD-L1

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
ستوکسیماب	دوز اول ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع (۱۲۰ دقیقه)، سپس ۲۵۰ میلی‌گرم/مترمربع (۶۰ دقیقه)؛ یا ۵۰۰ میلی‌گرم/مترمربع هر ۲ هفته	وریدی	هفتگی، ۱ ساعت پیش از شیمی‌درمانی
حداکثر ۶ دوره
سیس‌پلاتین یا کربوپلاتین	سیس‌پلاتین ۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع یا کربوپلاتین AUC ۵	وریدی	روز ۱
۵-فلوئورواوراسیل	۱۰۰۰ میلی‌گرم/مترمربع در روز	انفوزیون وریدی مداوم	روزهای ۱ تا ۴
نگهدارنده
ستوکسیماب	۲۵۰ میلی‌گرم/مترمربع	وریدی	هفتگی

طول هر دوره: شیمی‌درمانی هر ۲۱ روز
مدت درمان: ۶ دوره شیمی‌درمانی، سپس ستوکسیماب تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌تحمل

در صفحه «سرطان‌های سر و گردن» · عودکننده یا متاستاتیک (به‌جز نازوفارنکس): خط اول و پس از پلاتین

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱شیمی‌درمانی به‌تنهایی

سیس‌پلاتین (Cisplatin) ۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی روز ۱، یا کربوپلاتین (Carboplatin) AUC ۵ میلی‌گرم/میلی‌لیتر×دقیقه انفوزیون وریدی ۱ ساعته روز ۱ (انتخاب با پژوهشگر)، به‌علاوه فلوئوروراسیل (Fluorouracil) ۱۰۰۰ میلی‌گرم/مترمربع در روز انفوزیون وریدی مداوم روزهای ۱ تا ۴؛ هر ۳ هفته، حداکثر ۶ دوره (۲۲۰ بیمار).

۲شیمی‌درمانی به‌علاوه ستوکسیماب

همان شیمی‌درمانی (حداکثر ۶ دوره) به‌علاوه ستوکسیماب (Cetuximab) ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع انفوزیون وریدی ۲ ساعته (دوز اول) و سپس ۲۵۰ میلی‌گرم/مترمربع انفوزیون ۱ ساعته هفتگی. پس از ۶ دوره، بیماران بدون پیشرفت (بیماری پایدار یا پاسخ) ستوکسیماب هفتگی تک‌دارویی را تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌تحمل ادامه دادند؛ اگر شیمی‌درمانی به دلیل عارضه به تأخیر می‌افتاد یا قطع می‌شد، ستوکسیماب هفتگی ادامه می‌یافت (۲۲۲ بیمار). پیش‌دارو: آنتاگونیست گیرنده H1؛ انفوزیون ستوکسیماب ۱ ساعت پیش از شیمی‌درمانی تمام شود (برچسب FDA).

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله، ClinicalTrials.gov NCT00122460 و برچسب FDA اربیتوکس (DailyMed، بخش‌های ۲ و ۱۴)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران با کارسینوم سلول سنگفرشی سر و گردن عودکننده موضعی–ناحیه‌ای یا متاستاتیک، بدون درمان قبلی برای بیماری عودکننده یا متاستاتیک (۴۴۲ بیمار واجد شرایط). تصادفی‌سازی بر اساس Karnofsky (کمتر از ۸۰ در برابر ۸۰ یا بیشتر) و شیمی‌درمانی قبلی طبقه‌بندی شد؛ ۸۸٪ Karnofsky ۸۰ یا بیشتر داشتند (برچسب FDA).

نقاط پایانی

پیامد اصلی: بقای کلی (برچسب FDA). سایر پیامدها: بقای بدون پیشرفت بیماری، نرخ پاسخ عینی و عوارض جانبی.

ایمنی و عوارض

شایع‌ترین عوارض درجه ۳ یا ۴ در گروه شیمی‌درمانی به‌تنهایی و گروه ستوکسیماب به‌ترتیب: کم‌خونی (۱۹٪ و ۱۳٪)، نوتروپنی (۲۳٪ و ۲۲٪) و ترومبوسیتوپنی (۱۱٪ در هر دو گروه). سپسیس در ۹ بیمار گروه ستوکسیماب و ۱ بیمار گروه شیمی‌درمانی به‌تنهایی رخ داد (P=۰٫۰۲). از ۲۱۹ بیمار دریافت‌کننده ستوکسیماب، ۹٪ واکنش پوستی درجه ۳ و ۳٪ واکنش مرتبط با انفوزیون درجه ۳ یا ۴ داشتند. در مقاله مرگ مرتبط با ستوکسیماب گزارش نشد؛ با این حال برچسب FDA ذکر می‌کند که اختلالات قلبی کشنده و/یا مرگ ناگهانی در ۳٪ از ۲۱۹ بیمار گروه ستوکسیماب رخ داد و پایش منیزیم، پتاسیم و کلسیم و احتیاط در بیماری عروق کرونر، نارسایی قلب یا آریتمی را توصیه می‌کند.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این مطالعه نشان داد افزودن ستوکسیماب به شیمی‌درمانی پلاتین-فلوئوروراسیل در درمان خط اول کارسینوم سلول سنگفرشی عودکرده یا متاستاتیک سر و گردن بقای کلی را بهبود می‌دهد. وضعیت دقیق این رژیم در راهنماهای بالینی و تأییدیه‌های دارویی باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده به آن اشاره نشده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

ستوکسیماب در کارسینوم سلول سنگفرشی عودکرده یا متاستاتیک سر و گردن مقاوم به پلاتین مؤثر است. ما اثربخشی ستوکسیماب به‌علاوه شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین را به‌عنوان درمان خط اول در بیماران مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی عودکرده یا متاستاتیک سر و گردن بررسی کردیم.

روش‌ها

از ۴۴۲ بیمار واجد شرایط مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی عودکرده یا متاستاتیک سر و گردن درمان‌نشده، ۲۲۰ بیمار به‌صورت تصادفی سیس‌پلاتین (با دوز ۱۰۰ میلی‌گرم بر مترمربع سطح بدن در روز اول) یا کربوپلاتین (با AUC برابر ۵ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر در دقیقه، به‌صورت انفوزیون وریدی ۱ ساعته در روز اول) به‌علاوه فلوئوروراسیل (با دوز ۱۰۰۰ میلی‌گرم بر مترمربع در روز به مدت ۴ روز) هر ۳ هفته برای حداکثر ۶ دوره دریافت کردند و ۲۲۲ بیمار همان شیمی‌درمانی را به‌علاوه ستوکسیماب (با دوز اولیه ۴۰۰ میلی‌گرم بر مترمربع به‌صورت انفوزیون وریدی ۲ ساعته، سپس ۲۵۰ میلی‌گرم بر مترمربع به‌صورت انفوزیون وریدی ۱ ساعته در هر هفته) برای حداکثر ۶ دوره دریافت کردند. بیماران با بیماری پایدار که شیمی‌درمانی به‌علاوه ستوکسیماب گرفته بودند، تا زمان پیشرفت بیماری یا بروز عوارض غیرقابل تحمل، هر کدام که زودتر رخ می‌داد، ستوکسیماب را ادامه دادند.

نتایج

افزودن ستوکسیماب به شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین با فلوئوروراسیل (پلاتین-فلوئوروراسیل) میانه بقای کلی را از ۷٫۴ ماه در گروه شیمی‌درمانی به‌تنهایی به ۱۰٫۱ ماه در گروه شیمی‌درمانی به‌علاوه ستوکسیماب به‌طور معناداری افزایش داد (نسبت خطر مرگ ۰٫۸۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۴ تا ۰٫۹۹؛ P=۰٫۰۴). افزودن ستوکسیماب میانه بقای بدون پیشرفت بیماری را از ۳٫۳ به ۵٫۶ ماه افزایش داد (نسبت خطر پیشرفت بیماری ۰٫۵۴؛ P<۰٫۰۰۱) و نرخ پاسخ را از ۲۰٪ به ۳۶٪ رساند (P<۰٫۰۰۱). شایع‌ترین عوارض جانبی درجه ۳ یا ۴ در گروه شیمی‌درمانی به‌تنهایی و گروه ستوکسیماب به‌ترتیب کم‌خونی (۱۹٪ و ۱۳٪)، نوتروپنی (۲۳٪ و ۲۲٪) و ترومبوسیتوپنی (۱۱٪ در هر دو گروه) بودند. سپسیس در ۹ بیمار گروه ستوکسیماب و ۱ بیمار گروه شیمی‌درمانی به‌تنهایی رخ داد (P=۰٫۰۲). از ۲۱۹ بیماری که ستوکسیماب دریافت کردند، ۹٪ واکنش پوستی درجه ۳ و ۳٪ واکنش مرتبط با انفوزیون درجه ۳ یا ۴ داشتند. مرگ مرتبط با ستوکسیماب وجود نداشت.

نتیجه‌گیری

در مقایسه با شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین به‌علاوه فلوئوروراسیل به‌تنهایی، شیمی‌درمانی ستوکسیماب به‌علاوه پلاتین-فلوئوروراسیل هنگامی که به‌عنوان درمان خط اول در بیماران مبتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی عودکرده یا متاستاتیک سر و گردن داده شد، بقای کلی را بهبود بخشید. (شماره ClinicalTrials.gov: NCT00122460)

محدودیت‌ها

چکیده محدودیت‌های مطالعه را بیان نکرده است. افزایش سپسیس در گروه ستوکسیماب و عوارض پوستی و واکنش‌های مرتبط با انفوزیون باید در انتخاب بیمار مدنظر قرار گیرد. جزئیات بیشتر در متن کامل مقاله بررسی شود.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.