پس از جراحی سرطان کولون مرحله ۳، شیمی‌درمانی تکمیلی خطر بازگشت بیماری را کم می‌کند، اما داروی اگزالی‌پلاتین می‌تواند باعث بی‌حسی و گزگز ماندگار دست و پا شود. این مطالعه بزرگ با بیش از ۱۲ هزار بیمار نشان داد که برای بسیاری از بیماران کم‌خطرتر، به‌ویژه با رژیم CAPOX (قرص کپسیتابین + اگزالی‌پلاتین تزریقی)، ۳ ماه درمان تقریباً همان نتیجه ۶ ماه را دارد و آسیب عصبی را به حدود یک‌سوم کاهش می‌دهد. در بیماران پرخطرتر، ادامه درمان تا ۶ ماه ممکن است کمی مفیدتر باشد. پزشک بر اساس مرحله دقیق تومور و شرایط شما مدت درمان را تعیین می‌کند.
سرطان کولون مرحله III پس از جراحی؛ بیمار مناسب برای اگزالی‌پلاتین
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اگزالی‌پلاتین | ۱۳۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی | روز ۱ |
| کپسیتابین | ۱۰۰۰ میلی‌گرم/مترمربع دو بار در روز | خوراکی | روزهای ۱ تا ۱۴ |
مدت درمان بر اساس IDEA؛ دوزها از برچسب FDA کپسیتابین (در درمان کمکی حداکثر ۸ دوره).
در صفحه «سرطان روده بزرگ (کولورکتال)» · سرطان کولون مرحله III: شیمی‌درمانی کمکی (ادجوانت)
سرطان کولون مرحله III پس از جراحی؛ جایگزین CAPOX
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اگزالی‌پلاتین | ۸۵ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی، طی ۲ ساعت | روز ۱ |
| لکوورین | ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی، طی ۲ ساعت | روز ۱ |
| فلوئورواوراسیل (بولوس) | ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی، بولوس | روز ۱ |
| فلوئورواوراسیل (انفوزیون) | ۲۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع | وریدی، انفوزیون مداوم ۴۶ ساعته | شروع روز ۱ |
دوزها از کارآزمایی ATOMIC (گروه mFOLFOX6). در IDEA، برخلاف CAPOX، سه ماه FOLFOX به اندازه شش ماه مؤثر نبود و درمان طولانی‌تر به‌ویژه در بیماران پرخطر بقای بدون بیماری بهتری داشت. رژیم ثبت‌شده در برچسب FDA، FOLFOX4 است: اگزالی‌پلاتین ۸۵ و لکوورین ۲۰۰ میلی‌گرم/مترمربع طی ۲ ساعت، سپس فلوئورواوراسیل ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع بولوس و ۶۰۰ میلی‌گرم/مترمربع انفوزیون ۲۲ ساعته در روز ۱، و لکوورین و فلوئورواوراسیل با همین دوزها در روز ۲؛ هر ۱۴ روز تا ۱۲ دوره.
تعدیل اگزالی‌پلاتین طبق برچسب (درمان کمکی): نوروپاتی حسی پایدار درجه ۲ ← کاهش به ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع را در نظر بگیرید؛ درجه ۳ پایدار ← قطع را در نظر بگیرید؛ درجه ۴ ← قطع. نوتروپنی درجه ۴ یا تب‌دار، یا ترومبوسیتوپنی درجه ۳–۴ ← تأخیر تا نوتروفیل ≥۱٬۵۰۰ و پلاکت ≥۷۵٬۰۰۰ در میکرولیتر و سپس اگزالی‌پلاتین ۷۵ میلی‌گرم/مترمربع. کلیرانس کراتینین کمتر از ۳۰ میلی‌لیتر/دقیقه ← اگزالی‌پلاتین ۶۵ میلی‌گرم/مترمربع.
در صفحه «سرطان روده بزرگ (کولورکتال)» · سرطان کولون مرحله III: شیمی‌درمانی کمکی (ادجوانت)
کولون کمکی؛ سرطان روده بزرگ غیرقابل جراحی یا متاستاتیک
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| اگزالی‌پلاتین | ۱۳۰ میلی‌گرم/مترمربع | انفوزیون وریدی | روز ۱ |
| کپسیتابین | ۱۰۰۰ میلی‌گرم/مترمربع دو بار در روز | خوراکی، ظرف ۳۰ دقیقه پس از غذا، به فاصله حدود ۱۲ ساعت | روز ۱ تا ۱۴ |
دوزها از برچسب کپسیتابین. در کارآزمایی IDEA، در سرطان کولون مرحله III کم‌خطر (T1-3 N1)، ۳ ماه CAPOX از نظر بقای بدون بیماری نسبت به ۶ ماه غیرکمتر (non-inferior) بود و نوروپاتی بسیار کمتری داشت.
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
۳ ماه شیمی‌درمانی کمکی: FOLFOX (FOLFOX4 یا mFOLFOX6؛ ۶ دوره دوهفته‌ای) یا CAPOX (۴ دوره سه‌هفته‌ای)؛ انتخاب رژیم به عهده پزشک بود و کارآزمایی آمریکا و کانادا (CALGB/SWOG 80702) فقط mFOLFOX6 را مجاز می‌دانست.
mFOLFOX6 در CALGB/SWOG 80702 هر ۲ هفته: اگزالی‌پلاتین ۸۵ میلی‌گرم/مترمربع وریدی طی ۲ ساعت، لکوورین ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع وریدی طی ۲ ساعت، فلوئورواوراسیل ۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع بولوس وریدی و سپس ۲۴۰۰ میلی‌گرم/مترمربع انفوزیون مداوم طی ۴۶ تا ۴۸ ساعت. دوزهای FOLFOX4 و CAPOX در پروتکل هر کارآزمایی آمده و در مقاله ذکر نشده است.
۶ ماه شیمی‌درمانی کمکی با همان رژیم‌ها: FOLFOX (۱۲ دوره دوهفته‌ای) یا CAPOX (۸ دوره سه‌هفته‌ای). دوزها مانند گروه ۳ ماهه.
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (PMC6426127): پنج کارآزمایی FOLFOX4 یا mFOLFOX6 یا CAPOX و کارآزمایی آمریکا/کانادا فقط mFOLFOX6؛ دوزهای mFOLFOX6 از ClinicalTrials.gov NCT01150045 (CALGB/SWOG 80702)؛ دوز هر رژیم در سایر کارآزمایی‌ها در پروتکل آن‌ها آمده و در مقاله ذکر نشده است
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به سرطان کولون مرحله ۳ پس از جراحی کامل که برای شیمی‌درمانی کمکی با FOLFOX یا CAPOX کاندید بودند؛ ثبت‌نام از ژوئن ۲۰۰۷ تا دسامبر ۲۰۱۵. انتخاب بین FOLFOX و CAPOX تصادفی نبود.
پیامد اصلی: میزان بقای بدون بیماری ۳ ساله (عدم‌برتری ۳ ماه در برابر ۶ ماه).
سایر: عوارض، به‌ویژه نوروپاتی (سمیت عصبی) ناشی از اگزالی‌پلاتین؛ تحلیل‌های اکتشافی بر اساس رژیم و گروه خطر.
درمان کوتاه‌تر، صرف‌نظر از رژیم، با عوارض به‌طور معنادار کمتری همراه بود. سمیت عصبی درجه ۲ یا بالاتر در طول درمان و یک ماه پس از آن در گروه ۳ ماهه ۱۶٫۶٪ (FOLFOX) و ۱۴٫۲٪ (CAPOX) و در گروه ۶ ماهه ۴۷٫۷٪ (FOLFOX) و ۴۴٫۹٪ (CAPOX) بود. اسهال، نوتروپنی، ترومبوسیتوپنی، تهوع، موکوزیت و خستگی نیز با درمان کوتاه‌تر کمتر بودند.
نتایج IDEA در رهنمود ESMO برای سرطان کولون موضعی (۲۰۲۰) وارد شد: مدت درمان کمکی مبتنی بر اگزالی‌پلاتین در مرحله ۳ می‌تواند برای CAPOX ۳ یا ۶ ماه [I, A] و برای FOLFOX ۶ ماه [I, A] باشد و تطبیق بر اساس زیرگروه خطر (۳ ماه CAPOX برای T1-3 N1؛ ۶ ماه برای T4 یا N2) به دلیل اکتشافی بودن تحلیل با احتیاط انجام شود. این تحلیل، درمان کوتاه‌تر را به استاندارد رایج برای بیماران کم‌خطر تبدیل کرد.
از سال ۲۰۰۴، رژیم ۶ ماهه اگزالی‌پلاتین (Oxaliplatin) به‌همراه یک فلوئوروپیریمیدین، درمان کمکی استاندارد در بیماران مبتلا به سرطان کولون مرحله ۳ بوده است. با این حال، از آنجا که اگزالی‌پلاتین با سمیت عصبی تجمعی همراه است، مدت درمان کوتاه‌تر می‌تواند از عوارض و هزینه‌های درمانی بکاهد.
ما یک تحلیل تجمیعی آینده‌نگر و از پیش برنامه‌ریزی‌شده از شش کارآزمایی تصادفی فاز ۳ انجام دادیم که به‌طور هم‌زمان برای ارزیابی عدم‌برتری درمان کمکی با FOLFOX (فلوئورواوراسیل، لکوورین و اگزالی‌پلاتین) یا CAPOX (کپسیتابین و اگزالی‌پلاتین) به مدت ۳ ماه در مقایسه با ۶ ماه اجرا شده بودند. پیامد اصلی، میزان بقای بدون بیماری در ۳ سال بود. عدم‌برتری ۳ ماه در برابر ۶ ماه درمان در صورتی پذیرفته می‌شد که حد بالای فاصله اطمینان ۹۵٪ دوطرفه نسبت خطر از ۱٫۱۲ بیشتر نشود.
پس از گزارش ۳۲۶۳ رویداد عود بیماری یا مرگ در ۱۲٬۸۳۴ بیمار، عدم‌برتری ۳ ماه درمان در برابر ۶ ماه در کل جمعیت مطالعه تأیید نشد (نسبت خطر ۱٫۰۷؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۱٫۰۰ تا ۱٫۱۵). عدم‌برتری رژیم کوتاه‌تر برای CAPOX مشاهده شد (نسبت خطر ۰٫۹۵؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۸۵ تا ۱٫۰۶) اما برای FOLFOX مشاهده نشد (نسبت خطر ۱٫۱۶؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۱٫۰۶ تا ۱٫۲۶). در یک تحلیل اکتشافی از رژیم‌های ترکیبی، در بیماران با سرطان‌های T1، T2 یا T3 و N1، درمان ۳ ماهه در برابر ۶ ماهه غیرفروتر بود و میزان بقای بدون بیماری ۳ ساله به ترتیب ۸۳٫۱٪ و ۸۳٫۳٪ بود (نسبت خطر ۱٫۰۱؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۹۰ تا ۱٫۱۲). در بیماران با سرطان‌های طبقه‌بندی‌شده به‌عنوان T4، N2 یا هر دو، میزان بقای بدون بیماری با درمان ۶ ماهه بر درمان ۳ ماهه برتری داشت (۶۴٫۴٪ در برابر ۶۲٫۷٪) برای درمان‌های ترکیبی (نسبت خطر ۱٫۱۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۱٫۰۳ تا ۱٫۲۳؛ P=0.01 برای برتری).
در بیماران مبتلا به سرطان کولون مرحله ۳ که درمان کمکی با FOLFOX یا CAPOX دریافت می‌کردند، عدم‌برتری ۳ ماه درمان در مقایسه با ۶ ماه در کل جمعیت تأیید نشد. با این حال، در بیماران درمان‌شده با CAPOX، ۳ ماه درمان به اندازه ۶ ماه مؤثر بود، به‌ویژه در زیرگروه کم‌خطرتر. (با حمایت مالی موسسه ملی سرطان آمریکا و دیگران.)
انتخاب FOLFOX یا CAPOX تصادفی نبود؛ کارآزمایی‌ها در زمینه‌ها و کشورهای ناهمگون اجرا شدند؛ تحلیل زیرگروه‌های خطر اکتشافی و بدون اصلاح برای مقایسه‌های چندگانه بود؛ قطع اگزالی‌پلاتین در ماه ۳ با ادامه فلوئوروپیریمیدین (رویکرد رایج بالینی) آزموده نشد.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...