کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان دهانه رحم

پمبرولیزوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی در برابر دارونما به‌علاوه شیمی‌درمانی در خط اول درمان سرطان دهانه رحم پایدار، عودکرده یا متاستاتیک: نتایج نهایی بقای کلی

JCO · ۲۰۲۳جمعیت همه‌شرکت‌کنندگان: ۶۱۷ بیمار؛ جمعیت PD-L1 CPS ≥۱: ۵۴۸ بیمار؛ جمعیت CPS ≥۱۰: ۳۱۷ بیمار

First-Line Pembrolizumab + Chemotherapy Versus Placebo + Chemotherapy for Persistent, Recurrent, or Metastatic Cervical Cancer: Final Overall Survival Results of KEYNOTE-826Monk BJ, Colombo N, Tewari KS, Dubot C, Caceres MV, Hasegawa K, et al. JCO. 2023. 41:5505-5511

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: KEYNOTE-826
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی فاز ۳ دوسوکور، کنترل‌شده با دارونما (گزارش به‌روزرسانی‌شده با نتایج نهایی بقای کلی)
حجم نمونه: جمعیت همه‌شرکت‌کنندگان: ۶۱۷ بیمار؛ جمعیت PD-L1 CPS ≥۱: ۵۴۸ بیمار؛ جمعیت CPS ≥۱۰: ۳۱۷ بیمار
منبع: JCO · ۲۰۲۳

به زبان ساده

در این مطالعه، به زنان مبتلا به سرطان دهانه رحمِ پیشرفته، عودکرده یا گسترش‌یافته، علاوه بر شیمی‌درمانی، یا داروی ایمونوتراپی پمبرولیزوماب یا دارونما داده شد. پس از پیگیری طولانی‌تر، بیمارانی که پمبرولیزوماب گرفتند به‌طور میانگین مدت بسیار بیشتری زنده ماندند؛ برای نمونه در همه بیماران حدود ۲۶٫۴ ماه در برابر ۱۶٫۸ ماه. عوارض جانبی شدید در گروه پمبرولیزوماب کمی بیشتر بود (۸۲٫۴٪ در برابر ۷۵٫۴٪).

نتایج کلیدی

۲۸٫۶ در برابر ۱۶٫۵ ماه

میانه بقای کلی — جمعیت CPS ≥۱ (۵۴۸ بیمار)

HR مرگ ۰٫۶۰ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۹ تا ۰٫۷۴)

۲۶٫۴ در برابر ۱۶٫۸ ماه

میانه بقای کلی — همه‌شرکت‌کنندگان (۶۱۷ بیمار)

HR ۰٫۶۳ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۲ تا ۰٫۷۷)

۲۹٫۶ در برابر ۱۷٫۴ ماه

میانه بقای کلی — جمعیت CPS ≥۱۰ (۳۱۷ بیمار)

HR ۰٫۵۸ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۴ تا ۰٫۷۸)

۳۹٫۱ ماه

میانه مدت پیگیری در برش نهایی داده‌ها (۳ اکتبر ۲۰۲۲)

دامنه ۳۲٫۱ تا ۴۶٫۵ ماه

داروهای این مطالعه:بواسیزوماب (آواستین)پاکلی‌تاکسل (تاکسول)پمبرولیزوماب (کیترودا)سیس‌پلاتین (پلاتینول)کربوپلاتین (پاراپلاتین)

کارت دوز و برنامه درمان

پمبرولیزوماب + پاکلی‌تاکسل و پلاتین ± بواسیزوماب (KEYNOTE-826)

خط اول بیماری پایدار، عودکننده یا متاستاتیک با PD-L1 CPS ≥۱ (آزمون تأییدشده)طول هر دوره: هر ۲۱ روزدر صفحه «سرطان دهانه رحم» · بیماری متاستاتیک، پایدار یا عودکننده: خط اول

خط اول بیماری پایدار، عودکننده یا متاستاتیک با PD-L1 CPS ≥۱ (آزمون تأییدشده)

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
پمبرولیزوماب	۲۰۰ میلی‌گرم (یا ۴۰۰ میلی‌گرم هر ۶ هفته طبق برچسب)	وریدی	روز ۱ هر ۳ هفته، پیش از شیمی‌درمانی
پاکلی‌تاکسل	۱۷۵ میلی‌گرم/مترمربع	وریدی	روز ۱
سیس‌پلاتین یا کربوپلاتین	سیس‌پلاتین ۵۰ میلی‌گرم/مترمربع یا کربوپلاتین AUC ۵	وریدی	روز ۱
بواسیزوماب (به تشخیص پزشک)	۱۵ میلی‌گرم/کیلوگرم	وریدی	روز ۱

طول هر دوره: هر ۲۱ روز
مدت درمان: شیمی‌درمانی تا ۶ دوره؛ پمبرولیزوماب تا ۳۵ دوره (حدود ۲ سال)؛ همه تا پیشرفت یا سمیت غیرقابل‌قبول

شایع‌ترین عوارض درجه ۳ تا ۵ کم‌خونی (۳۰٫۳٪ در برابر ۲۶٫۹٪) و نوتروپنی (۱۲٫۴٪ در برابر ۹٫۷٪) بود. منبع دوز: پروتکل NCT03635567.

در صفحه «سرطان دهانه رحم» · بیماری متاستاتیک، پایدار یا عودکننده: خط اول

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱پمبرولیزوماب (Pembrolizumab) + شیمی‌درمانی

پمبرولیزوماب (Pembrolizumab) ۲۰۰ میلی‌گرم وریدی در روز ۱ هر دوره ۲۱ روزه تا ۳۵ دوره (حدود ۲ سال)، به‌علاوه شیمی‌درمانی به انتخاب پژوهشگر تا ۶ دوره: پاکلی‌تاکسل ۱۷۵ میلی‌گرم بر مترمربع + سیس‌پلاتین ۵۰ میلی‌گرم بر مترمربع، یا پاکلی‌تاکسل ۱۷۵ میلی‌گرم بر مترمربع + کربوپلاتین AUC ۵ (همه وریدی، روز ۱)؛ هر کدام با یا بدون بواسیزوماب ۱۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم وریدی (به تشخیص پژوهشگر). همه درمان‌ها تا پیشرفت بیماری یا سمیت ادامه می‌یافت.

۲دارونما + شیمی‌درمانی

دارونما (سرم نرمال سالین یا دکستروز) وریدی در روز ۱ هر دوره ۲۱ روزه تا ۳۵ دوره (حدود ۲ سال)، به‌علاوه شیمی‌درمانی به انتخاب پژوهشگر تا ۶ دوره: پاکلی‌تاکسل ۱۷۵ میلی‌گرم بر مترمربع + سیس‌پلاتین ۵۰ میلی‌گرم بر مترمربع، یا پاکلی‌تاکسل ۱۷۵ میلی‌گرم بر مترمربع + کربوپلاتین AUC ۵ (همه وریدی، روز ۱)؛ هر کدام با یا بدون بواسیزوماب ۱۵ میلی‌گرم بر کیلوگرم وریدی (به تشخیص پژوهشگر). همه درمان‌ها تا پیشرفت بیماری یا سمیت ادامه می‌یافت.

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلی‌گرم هر ۳ هفته تا ۳۵ دوره) و ClinicalTrials.gov NCT03635567 (دوز شیمی‌درمانی و بواسیزوماب)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم پایدار، عودکرده یا متاستاتیک. تحلیل‌ها در سه جمعیت انجام شد: بیماران با نمره مثبت ترکیبی (CPS) مربوط به PD-L1 برابر یا بیشتر از ۱، همه‌شرکت‌کنندگان (all-comer) و بیماران با CPS برابر یا بیشتر از ۱۰.

طبق برچسب FDA پمبرولیزوماب: بیماران پیش‌تر به‌جز شیمی‌درمانی همزمان با پرتودرمانی (به‌عنوان حساس‌کننده) شیمی‌درمانی نگرفته بودند و صرف‌نظر از بیان PD-L1 وارد شدند؛ بیماران مبتلا به بیماری خودایمنی نیازمند درمان سیستمیک در ۲ سال اخیر یا شرایط نیازمند سرکوب ایمنی خارج شدند.

نقاط پایانی

این مقاله نتایج نهایی بقای کلی (OS) را که طبق پروتکل در جمعیت‌های PD-L1 CPS ≥۱، همه‌شرکت‌کنندگان و CPS ≥۱۰ آزمون شده بود گزارش می‌کند. سایر نقاط پایانی در چکیده شرح داده نشده است.

ایمنی و عوارض

بروز عوارض جانبی درجه ۳ یا بالاتر با پمبرولیزوماب + شیمی‌درمانی ۸۲٫۴٪ و با دارونما + شیمی‌درمانی ۷۵٫۴٪ بود.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

نتایج نهایی بقای کلی تأیید می‌کند که افزودن پمبرولیزوماب به شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین (با یا بدون بواسیزوماب) در بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم پایدار، عودکرده یا متاستاتیک، بهبود بالینی معنادار بقا را در طول پیگیری بلندمدت حفظ می‌کند. وضعیت تأییدیه‌های دارویی و توصیه‌های راهنماهای بالینی باید جداگانه بررسی شود، زیرا در چکیده ذکر نشده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

کارآزمایی‌های بالینی اغلب شامل چندین نقطه پایانی هستند که در زمان‌های متفاوتی به بلوغ می‌رسند. گزارش اولیه، که معمولاً بر پایه نقطه پایانی اصلی است، ممکن است زمانی منتشر شود که تحلیل‌های کلیدیِ برنامه‌ریزی‌شده (هم‌اصلی یا ثانویه) هنوز در دسترس نیستند. بخش «به‌روزرسانی‌های کارآزمایی بالینی» فرصتی برای انتشار نتایج بیشتر از مطالعاتی فراهم می‌کند که نقطه پایانی اصلی آن‌ها پیش‌تر گزارش شده است؛ چه در JCO و چه در جای دیگر منتشر شده باشند.

روش‌ها

کارآزمایی فاز ۳ دوسوکور KEYNOTE-826 پمبرولیزوماب ۲۰۰ میلی‌گرم یا دارونما را هر ۳ هفته تا ۳۵ دوره، به‌همراه شیمی‌درمانی مبتنی بر پلاتین با یا بدون بواسیزوماب، بررسی کرد و نشان داد افزودن پمبرولیزوماب برای بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم پایدار، عودکرده یا متاستاتیک مزایای بقای معنادار آماری دارد (برش اصلی داده‌ها: ۳ می ۲۰۲۱). این مقاله نتایج نهایی بقای کلی (OS) تعیین‌شده در پروتکل را گزارش می‌کند که در جمعیت‌های PD-L1 با نمره مثبت ترکیبی (CPS) ≥۱، همه‌شرکت‌کنندگان و CPS ≥۱۰ آزمون شده است.

نتایج

در برش نهایی داده‌ها (۳ اکتبر ۲۰۲۲)، میانه مدت پیگیری مطالعه ۳۹٫۱ ماه بود (دامنه ۳۲٫۱ تا ۴۶٫۵ ماه). در جمعیت‌های PD-L1 CPS ≥۱ (۵۴۸ نفر)، همه‌شرکت‌کنندگان (۶۱۷ نفر) و CPS ≥۱۰ (۳۱۷ نفر)، میانه بقای کلی با پمبرولیزوماب + شیمی‌درمانی در برابر دارونما + شیمی‌درمانی به‌ترتیب ۲۸٫۶ ماه در برابر ۱۶٫۵ ماه (نسبت مخاطره [HR] مرگ ۰٫۶۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۹ تا ۰٫۷۴)، ۲۶٫۴ ماه در برابر ۱۶٫۸ ماه (HR ۰٫۶۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۲ تا ۰٫۷۷) و ۲۹٫۶ ماه در برابر ۱۷٫۴ ماه (HR ۰٫۵۸؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۴ تا ۰٫۷۸) بود. بروز عوارض جانبی درجه ۳ یا بالاتر با پمبرولیزوماب + شیمی‌درمانی ۸۲٫۴٪ و با دارونما + شیمی‌درمانی ۷۵٫۴٪ بود.

نتیجه‌گیری

این نتایج نشان می‌دهد پمبرولیزوماب به‌علاوه شیمی‌درمانی، با یا بدون بواسیزوماب، همچنان بهبودهای بالینی معنادار در بقای کلی را برای بیماران مبتلا به سرطان دهانه رحم پایدار، عودکرده یا متاستاتیک فراهم می‌کند.

محدودیت‌ها

چکیده اطلاعات کافی درباره معیارهای ورود، دوز شیمی‌درمانی و بواسیزوماب، و نقاط پایانی ثانویه ارائه نمی‌دهد. جزئیات بیشتر باید از متن کامل مقاله بررسی شود.

مقاله اصلی (DOI)PubMed

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.