کارآزمایی بالینیفاز ۳لنفوم

افزودن پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی به درمان خط اول حاوی ایبروتینیب در بیماران ۱۸ تا ۶۵ ساله مبتلا به لنفوم سلول گوشته‌ای: پیگیری ۴٫۵ ساله یک کارآزمایی فاز ۳ سه‌گروهی، تصادفی، باز و برتری شبکه اروپایی MCL

Lancet · ۲۰۲۶۸۷۰ بیمار (گروه A: ۲۸۸، گروه A+I: ۲۹۲، گروه I: ۲۹۰)

Addition of autologous stem-cell transplantation to an ibrutinib-containing first-line treatment in patients aged 18-65 years with mantle cell lymphoma (TRIANGLE): 4·5-year follow-up of a three-arm, randomised, open-label, phase 3 superiority trial of the European MCL NetworkDreyling M, Doorduijn J, Giné E, et al. Lancet. 2026. 407:1953-1967

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: TRIANGLE (پیگیری ۴٫۵ ساله)
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی سه‌گروهی (۱:۱:۱)، باز، برتری، در ۱۶۵ مرکز از ۱۳ کشور اروپایی و اسرائیل؛ میانه پیگیری ۵۴٫۹ ماه
حجم نمونه: ۸۷۰ بیمار (گروه A: ۲۸۸، گروه A+I: ۲۹۲، گروه I: ۲۹۰)
منبع: Lancet · ۲۰۲۶
شناسه کارآزمایی: NCT02858258

به زبان ساده

در لنفوم سلول گوشته‌ای، بیماران جوان‌تر به‌طور سنتی پس از شیمی‌درمانی شدید، پیوند سلول‌های بنیادی خودشان (پیوند اتولوگ) را هم انجام می‌دادند. این گزارش جدید مطالعه TRIANGLE پس از حدود چهار سال و نیم پیگیری نشان داد بیمارانی که قرص ایبروتینیب را همراه شیمی‌درمانی و سپس به مدت دو سال گرفتند، چه پیوند شدند و چه نه، هم کنترل بیماری بهتر و هم طول عمر بیشتری نسبت به روش قدیمی (شیمی‌درمانی و پیوند بدون ایبروتینیب) داشتند. اضافه‌کردن پیوند به درمان حاوی ایبروتینیب سود بیشتری نداشت ولی عوارضی مانند عفونت و کاهش سلول‌های خون را بیشتر کرد. یعنی بسیاری از بیماران جوان ممکن است بتوانند بدون پیوند درمان شوند؛ این تصمیم را با پزشک خود در میان بگذارید.

نتایج کلیدی

۸۲٪ در برابر ۸۱٪

FFS چهارساله: A+I در برابر I

برتری A+I نشان داده نشد؛ HR ۰٫۸۶ (فاصله اطمینان یک‌طرفه ۹۸٫۳۳٪: ۰٫۰۰ تا ۱٫۲۷)؛ p یک‌طرفه = ۰٫۲۱

۸۲٪ در برابر ۷۰٪

FFS چهارساله: A+I در برابر A

HR ۰٫۶۳ (فاصله اطمینان یک‌طرفه ۹۸٫۳۳٪: ۰٫۰۰ تا ۰٫۸۹)؛ p یک‌طرفه = ۰٫۰۰۲۶

۷۰٪ در برابر ۸۱٪

FFS چهارساله: A در برابر I

برتری گروه A نشان داده نشد؛ HR ۱٫۴۵؛ p یک‌طرفه = ۰٫۹۹

۸۸٪ در برابر ۸۱٪

بقای کلی چهارساله: A+I در برابر A

HR ۰٫۵۹ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۸ تا ۰٫۹۲)؛ p = ۰٫۰۰۳۶

۹۰٪ در برابر ۸۱٪

بقای کلی چهارساله: I در برابر A

HR ۰٫۵۷ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۶ تا ۰٫۹۰)؛ p = ۰٫۰۰۱۹

داروهای این مطالعه:اگزالی‌پلاتین (الوکساتین)ایبروتینیب (ایمبروویکا)دوکسوروبیسین (آدریامایسین)ریتوکسیماب (ریتوکسان/مب‌ترا)سیس‌پلاتین (پلاتینول)سیکلوفسفامید (اندوکسان)

کارت دوز و برنامه درمان

ایبروتینیب + ایمنی‌شیمی‌درمانی (کارآزمایی TRIANGLE)

لنفوم سلول منتل درمان‌نشده مرحله II–IV، سن ۱۸ تا ۶۵ سال، مناسب پیوند اتولوگدر صفحه «لنفوم» · رژیم‌های درمانی و دوز: لنفوم سلول منتل

لنفوم سلول منتل درمان‌نشده مرحله II–IV، سن ۱۸ تا ۶۵ سال، مناسب پیوند اتولوگ

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
R-CHOP (یک در میان با R-DHAP)
ریتوکسیماب	۳۷۵ میلی‌گرم/مترمربع	وریدی	روز ۰ یا ۱
سیکلوفسفامید / دوکسوروبیسین	۷۵۰ / ۵۰ میلی‌گرم/مترمربع	وریدی	روز ۱
وین‌کریستین	۱٫۴ میلی‌گرم/مترمربع (حداکثر ۲ میلی‌گرم)	وریدی	روز ۱
پردنیزون	۱۰۰ میلی‌گرم	خوراکی	روز ۱ تا ۵
ایبروتینیب	۵۶۰ میلی‌گرم روزانه	خوراکی	روز ۱ تا ۱۹
R-DHAP یا R-DHAOx
ریتوکسیماب	۳۷۵ میلی‌گرم/مترمربع	وریدی	روز ۰ یا ۱
دگزامتازون	۴۰ میلی‌گرم	وریدی یا خوراکی	روز ۱ تا ۴
سیتارابین	۲ گرم/مترمربع در ۳ ساعت، دو بار به فاصله ۱۲ ساعت	وریدی	روز ۲
سیس‌پلاتین (یا اگزالی‌پلاتین ۱۳۰ میلی‌گرم/مترمربع در R-DHAOx)	۱۰۰ میلی‌گرم/مترمربع در ۲۴ ساعت	وریدی	روز ۱
نگه‌دارنده
ایبروتینیب	۵۶۰ میلی‌گرم روزانه	خوراکی	پیوسته به مدت ۲ سال

طول هر دوره: هر ۲۱ روز (۶ دوره متناوب)
مدت درمان: ۶ دوره، سپس با یا بدون پیوند اتولوگ، و ایبروتینیب نگه‌دارنده ۲ ساله؛ ریتوکسیماب نگه‌دارنده طبق رهنمودهای ملی مجاز بود

دوزها از چکیده TRIANGLE (پیگیری ۴٫۵ ساله). افزودن پیوند به رژیم حاوی ایبروتینیب عوارض خونی درجه ۳–۵ و عفونت را در دوره نگه‌دارنده بیشتر کرد.

در صفحه «لنفوم» · رژیم‌های درمانی و دوز: لنفوم سلول منتل

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱گروه A (کنترل): R-CHOP/R-DHAP + ASCT

شش چرخه متناوب ۲۱ روزه R-CHOP (ریتوکسیماب وریدی ۳۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۰ یا ۱، سیکلوفسفامید ۷۵۰ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۱، دوکسوروبیسین ۵۰ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۱، وین‌کریستین ۱٫۴ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۱ [حداکثر ۲ میلی‌گرم] و پردنیزون خوراکی ۱۰۰ میلی‌گرم روزهای ۱ تا ۵) و R-DHAP یا R-DHAOx (ریتوکسیماب وریدی ۳۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۰ یا ۱، دگزامتازون وریدی یا خوراکی ۴۰ میلی‌گرم روزهای ۱ تا ۴، سیتارابین وریدی با دوز بالا ۲ × ۲ گرم بر متر مربع طی ۳ ساعت هر ۱۲ ساعت روز ۲، به‌علاوه سیس‌پلاتین وریدی ۱۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع طی ۲۴ ساعت روز ۱ [R-DHAP] یا اگزالی‌پلاتین وریدی ۱۳۰ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۱ [R-DHAOx])، و سپس پیوند اتولوگ.

۲گروه A+I: همان رژیم + ایبروتینیب + ASCT

رژیم گروه A به‌علاوه ایبروتینیب (Ibrutinib) ۵۶۰ میلی‌گرم خوراکی روزانه در روزهای ۱ تا ۱۹ چرخه‌های R-CHOP و به‌عنوان نگهدارنده ۲ ساله پس از پیوند اتولوگ.

۳گروه I: همان رژیم + ایبروتینیب بدون ASCT

ایبروتینیب به همان روش گروه A+I (در القا و نگهدارنده ۲ ساله)، اما بدون پیوند اتولوگ. در همه گروه‌ها نگهدارنده با ریتوکسیماب طبق رهنمودهای ملی مجاز بود.

منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله در PubMed (Lancet 2026) که دوزها را به‌طور کامل ذکر کرده است

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران ۱۸ تا ۶۵ ساله مبتلا به لنفوم سلول گوشته‌ای (MCL) مرحله ۲ تا ۴ درمان‌نشده و مناسب برای پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی (ASCT).

نقاط پایانی

پیامد اصلی: بقای بدون شکست درمان (FFS)، با سه آزمون لگ‌رنک یک‌طرفه دوبه‌دو.

سایر پیامدها: بقای کلی و ایمنی.

ایمنی و عوارض

در دوره نگهدارنده یا پیگیری، شایع‌ترین عوارض درجه ۳ تا ۵ اختلالات خونی بود: ۱۲۷ از ۲۳۴ بیمار (۵۴٪) در گروه A+I، ۷۴ از ۲۶۹ (۲۸٪) در گروه I و ۵۶ از ۲۴۰ (۲۳٪) در گروه A؛ و عفونت‌ها: ۸۰ از ۲۳۴ (۳۴٪) در گروه A+I، ۷۱ از ۲۶۹ (۲۶٪) در گروه I و ۳۷ از ۲۴۰ (۱۵٪) در گروه A. عفونت‌ها شایع‌ترین عارضه کشنده در این دوره بودند: چهار بیمار (۲٪) در گروه A+I و پنج بیمار (۲٪) در گروه I.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

این تحلیل با پیگیری طولانی‌تر نشان داد که افزودن ASCT به رژیم حاوی ایبروتینیب سود اضافی ندارد و سمیت را افزایش می‌دهد، و برای نخستین بار بهبود بقای کلی را با هر دو گروه حاوی ایبروتینیب در برابر درمان استاندارد قبلی گزارش کرد. نویسندگان القای ایبروتینیب + R-CHOP/R-DHAP و سپس نگهدارنده ۲ ساله ایبروتینیب بدون پیوند را به‌عنوان استاندارد جدید برای بیماران جوان‌تر مبتلا به MCL پیشنهاد می‌کنند.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

بر اساس نخستین نتایج کارآزمایی TRIANGLE، افزودن ایبروتینیب (ibrutinib) به شیمی‌ایمنی‌درمانی استاندارد خط اول، بقای بدون شکست درمان را در بیماران بزرگسال ۱۸ تا ۶۵ ساله مبتلا به لنفوم سلول گوشته‌ای بهبود می‌بخشد. با پیگیری طولانی‌تر، بررسی کردیم که آیا افزودن پیوند اتولوگ سلول‌های بنیادی (ASCT) به یک رژیم حاوی ایبروتینیب بقای بدون شکست درمان را بهبود می‌بخشد یا خیر، و اثرات آن بر بقای کلی را ارزیابی کردیم.

روش‌ها

یک کارآزمایی فاز ۳ برتری، سه‌گروهی، تصادفی و باز (TRIANGLE) در ۱۶۵ مرکز بالینی سطح دوم یا سوم با تجربه در درمان لنفوم سلول گوشته‌ای و توانایی انجام ASCT یا ارتباط با چنین مرکزی، در ۱۳ کشور اروپایی و اسرائیل انجام دادیم. بیماران ۱۸ تا ۶۵ ساله مبتلا به لنفوم سلول گوشته‌ای مرحله ۲ تا ۴ درمان‌نشده و مناسب برای ASCT به نسبت ۱:۱:۱ به‌طور تصادفی به گروه کنترل A یا گروه‌های آزمایشی A+I یا I اختصاص یافتند. تصادفی‌سازی با اعداد تصادفی تولیدشده با رایانه انجام شد و بر اساس گروه‌های مطالعاتی و گروه‌های خطر شاخص پیش‌آگهی بین‌المللی لنفوم سلول گوشته‌ای طبقه‌بندی شد. درمان در گروه A شامل شش چرخه متناوب ۲۱ روزه R-CHOP (ریتوکسیماب وریدی ۳۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۰ یا ۱، سیکلوفسفامید ۷۵۰ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۱، دوکسوروبیسین ۵۰ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۱، وین‌کریستین ۱٫۴ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۱ [تا حداکثر ۲ میلی‌گرم] و پردنیزون خوراکی ۱۰۰ میلی‌گرم روزهای ۱ تا ۵) و R-DHAP یا R-DHAOx (ریتوکسیماب وریدی ۳۷۵ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۰ یا ۱، دگزامتازون وریدی یا خوراکی ۴۰ میلی‌گرم روزهای ۱ تا ۴، سیتارابین وریدی با دوز بالا ۲ × ۲ گرم بر متر مربع طی ۳ ساعت هر ۱۲ ساعت روز ۲، به‌علاوه سیس‌پلاتین وریدی ۱۰۰ میلی‌گرم بر متر مربع طی ۲۴ ساعت روز ۱ [R-DHAP] یا اگزالی‌پلاتین وریدی ۱۳۰ میلی‌گرم بر متر مربع روز ۱ [R-DHAOx]) و سپس ASCT بود. در گروه A+I، ایبروتینیب خوراکی (۵۶۰ میلی‌گرم روزانه) در روزهای ۱ تا ۱۹ چرخه‌های R-CHOP و به‌عنوان نگهدارنده ۲ ساله پس از ASCT اضافه شد. در گروه I، ایبروتینیب به همان روش داده شد اما ASCT حذف شد. نگهدارنده با ریتوکسیماب در همه گروه‌های درمانی طبق رهنمودهای ملی مجاز بود. سه آزمون لگ‌رنک یک‌طرفه دوبه‌دو برای پیامد اصلی (بقای بدون شکست درمان) به‌طور آماری پایش شد. تحلیل اصلی بر اساس قصد درمان بود و همه بیماران تصادفی‌شده را، بدون توجه به انحراف از پروتکل، در بر گرفت. ایمنی در بیماران تصادفی‌شده‌ای ارزیابی شد که هر جزء از درمان کارآزمایی در مرحله درمانی مربوطه را آغاز کرده بودند. این کارآزمایی در ClinicalTrials.gov با شماره NCT02858258 ثبت شده و به پایان رسیده است.

نتایج

بین ۲۹ ژوئیه ۲۰۱۶ و ۲۸ دسامبر ۲۰۲۰، ۸۷۰ بیمار (۶۶۲ [۷۶٪] مرد، ۲۰۸ [۲۴٪] زن) به‌طور تصادفی به گروه A (۲۸۸ نفر)، گروه A+I (۲۹۲ نفر) یا گروه I (۲۹۰ نفر) اختصاص یافتند. پس از میانه پیگیری ۵۴٫۹ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۵۴٫۴ تا ۵۶٫۰)، گروه A+I برتری بر گروه I نشان نداد، با بقای بدون شکست چهارساله ۸۲٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۷۸ تا ۸۷) در برابر ۸۱٪ (۷۶ تا ۸۶؛ نسبت خطر [HR] ۰٫۸۶ [فاصله اطمینان یک‌طرفه ۹۸٫۳۳٪: ۰٫۰۰ تا ۱٫۲۷]؛ p یک‌طرفه = ۰٫۲۱). گروه A+I همچنان بر گروه A برتری داشت (۸۲٪ [۷۸ تا ۸۷] در برابر ۷۰٪ [۶۵ تا ۷۶]؛ HR ۰٫۶۳ [فاصله اطمینان یک‌طرفه ۹۸٫۳۳٪: ۰٫۰۰ تا ۰٫۸۹]؛ p یک‌طرفه = ۰٫۰۰۲۶) و مانند قبل، گروه A برتری بر گروه I نشان نداد (۷۰٪ [۶۵ تا ۷۶] در برابر ۸۱٪ [۷۶ تا ۸۶]؛ HR ۱٫۴۵ [فاصله اطمینان یک‌طرفه ۹۸٫۳۳٪: ۰٫۰۰ تا ۲٫۰۲]؛ p یک‌طرفه = ۰٫۹۹). بقای کلی چهارساله در گروه A+I برابر ۸۸٪ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۸۴ تا ۹۲) در برابر ۸۱٪ (۷۶ تا ۸۵) در گروه A بود (HR ۰٫۵۹ [فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۳۸ تا ۰٫۹۲]، p = ۰٫۰۰۳۶) و در گروه I برابر ۹۰٪ (۸۷ تا ۹۴) در برابر ۸۱٪ (۷۶ تا ۸۵) در گروه A (۰٫۵۷ [۰٫۳۶ تا ۰٫۹۰]، p = ۰٫۰۰۱۹). در دوره نگهدارنده یا پیگیری، شایع‌ترین عوارض جانبی درجه ۳ تا ۵ اختلالات خونی بود که در ۱۲۷ (۵۴٪) از ۲۳۴ بیمار گروه A+I در برابر ۷۴ (۲۸٪) از ۲۶۹ بیمار گروه I و ۵۶ (۲۳٪) از ۲۴۰ بیمار گروه A گزارش شد، و عفونت‌ها که در ۸۰ (۳۴٪) از ۲۳۴ بیمار گروه A+I در برابر ۷۱ (۲۶٪) از ۲۶۹ بیمار گروه I و ۳۷ (۱۵٪) از ۲۴۰ بیمار گروه A گزارش شد. عفونت‌ها و آلودگی‌های انگلی شایع‌ترین عوارض جانبی کشنده در دوره نگهدارنده یا پیگیری بودند و در چهار (۲٪) از ۲۳۴ بیمار گروه A+I و پنج (۲٪) از ۲۶۹ بیمار گروه I رخ دادند.

تفسیر

پس از پیگیری طولانی‌مدت ۵۵ ماهه، هر دو گروه حاوی ایبروتینیب نه‌تنها در بقای بدون شکست درمان (شکل تعدیل‌شده‌ای از بقای بدون پیشرفت) بلکه در بقای کلی نیز بهبود قابل‌توجهی نشان دادند. در مقابل، افزودن ASCT به یک رژیم حاوی ایبروتینیب سود اضافی نداشت اما سمیت را افزایش داد. درمان القایی با ایبروتینیب و R-CHOP به‌علاوه R-DHAP (یا R-DHAOx) و سپس ۲ سال درمان نگهدارنده با ایبروتینیب باید به‌عنوان استاندارد درمانی جدید برای بیماران جوان‌تر مبتلا به لنفوم سلول گوشته‌ای در نظر گرفته شود.

حمایت مالی

Janssen.

محدودیت‌ها

مطالعه باز بود. فقط بیماران ۱۸ تا ۶۵ ساله مناسب پیوند وارد شدند. نگهدارنده با ریتوکسیماب طبق رهنمودهای ملی مجاز بود و ممکن است بین مراکز متفاوت بوده باشد. مقایسه‌های بقای کلی از پیامدهای ثانویه هستند.

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

این خلاصه و ترجمه بر اساس چکیده منتشرشده مقاله (PubMed) تهیه شده است؛ برای جزئیات کامل، به‌ویژه دوزها و نتایج فرعی، به متن کامل مقاله مراجعه کنید.