هموگلوبین بالا (پلیسیتمی یا اریتروسیتوز) یعنی هموگلوبین بیشتر از ۱۶٫۵ گرم در دسیلیتر در مردان یا ۱۶ در زنان، یا هماتوکریت بیشتر از ۴۹٪ در مردان و ۴۸٪ در زنان [۲]. بیشتر وقتها علت آن بیرون از مغز استخوان است، مثل سیگار، داروی تستوسترون، آپنه خواب، بیماری ریه یا قلب، زندگی در ارتفاع، یا کمآبی که فقط عدد را بالا نشان میدهد [۲، ۳]. در تعداد کمتری علت، پلیسیتمی ورا است: بیماری آهستهای از مغز استخوان با تغییر ژن JAK2 که خطر لخته خون را بالا میبرد و با خونگیری منظم، آسپرین با دوز کم و در صورت نیاز دارو کنترل میشود [۱].
نکات کلیدی
- هموگلوبین یا هماتوکریت بالا بیشتر وقتها «ثانویه» است، یعنی واکنش بدن به کمبود اکسیژن یا اثر یک دارو یا هورمون؛ مثل سیگار، تستوسترون، آپنه خواب، بیماری ریه یا قلب و زندگی در ارتفاع [۲، ۳].
- کمآبی، اسهال و استفراغ یا داروهای ادرارآور فقط آب خون را کم میکنند و هموگلوبین را بالاتر از واقع نشان میدهند [۲].
- پلیسیتمی ورا بیماری آهسته مغز استخوان است؛ تقریباً همه بیماران تغییری در ژن JAK2 دارند و خطر اصلی آن لخته خون است [۵، ۶].
- درمان پایه پلیسیتمی ورا خونگیری منظم تا هماتوکریت زیر ۴۵٪ و آسپرین با دوز کم است؛ در افراد پرخطر دارو هم اضافه میشود [۱، ۸].
- بیشتر بیماران سالهای طولانی با پلیسیتمی ورا زندگی میکنند [۱].
- ضعف یا بیحسی ناگهانی یک طرف بدن، اشکال در صحبت کردن، درد قفسه سینه یا تنگی نفس ناگهانی اورژانس است [۱۸، ۱۹، ۲۰].
پلیسیتمی چیست؟
گلبولهای قرمز اکسیژن را به همه بافتهای بدن میرسانند [۱۵]. هموگلوبین (مادهای در گلبول قرمز که اکسیژن را حمل میکند) و هماتوکریت (سهم گلبولهای قرمز از حجم خون) نشان میدهند خون چقدر گلبول قرمز دارد. وقتی هموگلوبین بیشتر از ۱۶٫۵ گرم در دسیلیتر در مردان یا ۱۶ در زنان باشد، یا هماتوکریت بیشتر از ۴۹٪ در مردان یا ۴۸٪ در زنان، به آن پلیسیتمی یا اریتروسیتوز میگویند [۲]. سه حالت اصلی دارد:
- پلیسیتمی نسبی (کاذب): شمار گلبولهای قرمز زیاد نشده و فقط آب خون کم شده است؛ مثلاً در کمآبی، اسهال و استفراغ یا مصرف داروهای ادرارآور [۲، ۳].
- پلیسیتمی ثانویه: مغز استخوان سالم است، ولی هورمون اریتروپویتین (هورمونی که ساخت گلبول قرمز را زیاد میکند) بالا رفته است [۴]. علتها: کمبود اکسیژن در بیماری ریه یا قلب، آپنه خواب (قطع تنفس در خواب)، سیگار و زندگی در ارتفاع؛ داروهایی مثل تستوسترون و بعضی داروهای دیابت (گروه SGLT2، مثل امپاگلیفلوزین)؛ و بهندرت تومورهایی که این هورمون را میسازند، مثل سرطان کلیه یا کبد [۲، ۳، ۴]. این نوع از پلیسیتمی ورا شایعتر است [۲].
- پلیسیتمی اولیه (پلیسیتمی ورا): خود مغز استخوان، بدون نیاز به این هورمون، گلبول قرمز زیادی میسازد [۱، ۲].
اگر در آزمایش فقط «تعداد گلبول قرمز» (RBC) بالاست ولی هموگلوبین و هماتوکریت بالا نیستند، این پلیسیتمی نیست [۲]. تعداد زیاد گلبولهای قرمز کوچک در ناقلان تالاسمی شایع است [۲۱]؛ صفحه تالاسمی مینور را ببینید.
پلیسیتمی ورا چیست؟
پلیسیتمی ورا یکی از «نئوپلاسمهای میلوپرولیفراتیو» است: بیماریهای مزمن مغز استخوان که در آنها سلولهای خون بیش از اندازه ساخته میشوند [۱، ۱۵]. تقریباً همه بیماران تغییری در ژن JAK2 دارند [۶]؛ در این بیماری گلبول قرمز زیاد ساخته میشود و در حدود نیمی از بیماران گلبول سفید و پلاکت هم بالاست [۶].
پلیسیتمی ورا در طبقهبندی سازمان جهانی بهداشت جزو سرطانهای خون (نئوپلاسمهای میلوئید) است [۱۴]، اما بسیار آهسته پیش میرود: بیشتر بیماران سالهای طولانی با آن زندگی میکنند و در کسانی که جوانتر تشخیص داده میشوند، این زمان بسیار طولانیتر است [۱]. بیشتر در میانسالی و سالمندی پیدا میشود؛ در یک مطالعه بزرگ، تنها ۱ نفر از هر ۱۰ بیمار کمتر از ۴۰ سال داشت [۶].
خطر اصلی این بیماری لخته خون است و جلوگیری از آن هدف اصلی درمان است؛ لخته در سرخرگها (مثل سکته مغزی یا حمله قلبی) شایعتر از لخته در سیاهرگهاست [۵]. در یک مطالعه بزرگ، پیش از تشخیص یا هنگام آن، از هر ۱۰۰ بیمار حدود ۱۶ نفر لخته سرخرگی و ۷ نفر لخته سیاهرگی داشتند [۶]. پس از سالها، در تعداد کمی از بیماران مغز استخوان دچار فیبروز میشود (میلوفیبروز) و بهندرت بیماری به لوسمی حاد تبدیل میشود: در ۲۰ سال، حدود ۱ نفر از هر ۶ بیمار میلوفیبروز و حدود ۱ نفر از هر ۲۵ بیمار لوسمی حاد پیدا میکند [۱]. بیشتر بخوانید: نئوپلاسمهای میلوپرولیفراتیو چیست؟
علائم
پلیسیتمی ورا در ابتدا اغلب علامتی ندارد و در یک آزمایش خون معمولی پیدا میشود [۱۵]. علائم احتمالی [۱۵]:
- سردرد، سرگیجه یا ضعف
- دوبینی، یا دیدن نقطههای تیره یا کور که میآیند و میروند
- خارش همه بدن، بهویژه بعد از حمام یا دوش آب گرم
- قرمزی صورت، شبیه برافروختگی یا آفتابسوختگی
- احساس فشار یا پری زیر دندههای سمت چپ (به دلیل بزرگی طحال)
- کاهش وزن بیدلیل
خارش پس از تماس با آب در پلیسیتمی ورا شایع است: در یک مطالعه، تقریباً ۲ نفر از هر ۳ بیمار آن را داشتند و در بیشتر آنها، بهطور متوسط حدود ۳ سال پیش از تشخیص شروع شده بود [۷]. در یک مطالعه بزرگ دیگر، بزرگی طحال و خارش هر کدام در حدود یکسوم بیماران دیده شد [۶]. اگر چنین خارشی همراه هموگلوبین بالا دارید، به پزشک بگویید.
کدام آزمایشها؟
پزشک معمولاً قدمبهقدم پیش میرود [۲، ۳]:
- تکرار CBC و مقایسه با آزمایشهای قبلی: آیا هموگلوبین همیشه بالا بوده یا تازه بالا رفته است [۳].
- پرسیدن درباره علتهای ثانویه: سیگار، داروها (تستوسترون، داروهای ادرارآور، داروهای دیابت گروه SGLT2)، بیماری ریه یا قلب، آپنه خواب و زندگی در ارتفاع [۲، ۴].
- آزمایش جهش ژن JAK2 در نمونه خون [۲، ۳].
- سطح اریتروپویتین خون: در بیشتر بیماران پلیسیتمی ورا کمتر از طبیعی است [۶]؛ پلیسیتمی ثانویه از بالا رفتن این هورمون است [۴]، هرچند عدد آن همیشه به تشخیص کمک نمیکند [۳].
- آزمایشهای دیگر: لام خون، آزمایش کلیه و کبد و فریتین (ذخیره آهن) [۲]؛ در صورت نیاز بررسی آپنه خواب یا ریه [۵]، و گاهی نمونه مغز استخوان [۱].
اگر اریتروپویتین پایین یا طبیعی است و علت ثانویهای پیدا نشده، ارجاع به متخصص خون لازم است [۲]. برای خواندن بقیه برگه آزمایش، تفسیر آزمایش CBC را ببینید.
ویژه پزشکان
| معیار | متن رهنمود |
|---|---|
| معیار اصلی ۱ (ICC ۲۰۲۲) | هموگلوبین بیش از ۱۶٫۵ g/dL در مردان و بیش از ۱۶٫۰ g/dL در زنان، یا هماتوکریت بیش از ۴۹٪ در مردان و بیش از ۴۸٪ در زنان، یا توده گلبول قرمز بیش از ۲۵٪ بالاتر از میانگین طبیعی پیشبینیشده [۱۳] |
| معیار اصلی ۲ | جهش JAK2 V617F یا اگزون ۱۲ JAK2 [۱۳] |
| معیار اصلی ۳ | بیوپسی مغز استخوان با پرسلولی متناسب با سن و تکثیر سهردهای (پانمیلوز)، شامل افزایش برجسته رده اریتروئید و گرانولوسیتی و مگاکاریوسیتهای بالغ پلئومورف بدون آتیپی [۱۳] |
| معیار فرعی | اریتروپویتین سرم کمتر از طبیعی [۱۳] |
| قاعده تشخیص | هر ۳ معیار اصلی، یا معیارهای اصلی ۱ و ۲ همراه معیار فرعی [۱۳] |
| استثنای بیوپسی | در اریتروسیتوز مطلق پایدار (هموگلوبین بیش از ۱۸٫۵ g/dL در مردان یا بیش از ۱۶٫۵ g/dL در زنان و هماتوکریت بیش از ۵۵٫۵٪ یا ۴۹٫۵٪) همراه جهش JAK2 V617F یا اگزون ۱۲، بیوپسی ممکن است لازم نباشد [۱۳] |
| WHO-HAEM5 | معیارهای اصلی: افزایش هموگلوبین و/یا هماتوکریت، پانمیلوز با مگاکاریوسیتهای بالغ پلئومورف در مغز استخوان، و جهش JAK2 V617F یا اگزون ۱۲؛ اندازهگیری توده گلبول قرمز با کروم-۵۱ از معیارها حذف شد [۱۴] |
| تشخیص کاری (Tefferi و Barbui) | جهش JAK2 همراه هموگلوبین/هماتوکریت بیش از ۱۶٫۵ g/dL/۴۹٪ در مردان یا ۱۶ g/dL/۴۸٪ در زنان؛ بررسی مغز استخوان توصیه میشود ولی اجباری نیست [۱] |
| یافتهها در ۱۵۴۵ بیمار | میانه سن ۶۱ سال؛ JAK2 V617F ۹۵٪ و سایر جهشهای JAK2 ۳٪؛ اریتروپویتین زیر طبیعی ۸۱٪؛ لکوسیتوز (بیش از ۱۰٫۵ × ۱۰⁹/L) ۴۹٪؛ ترومبوسیتوز (۴۵۰ × ۱۰⁹/L یا بیشتر) ۵۳٪؛ طحال قابل لمس ۳۶٪؛ خارش ۳۶٪؛ ترومبوز شریانی پیش از تشخیص یا هنگام آن ۱۶٪ و وریدی ۷٫۴٪ [۶] |
| اریتروسیتوز بدون جهش JAK2 | اول رد PV با غربالگری جهش JAK2 (اگزونهای ۱۲ تا ۱۵) و در نظر گرفتن پلیسیتمی ظاهری یا نسبی؛ مرور سابقه Hb/Hct؛ EPO آگاهیبخشی متغیر دارد؛ علل اکتسابی: هیپوکسی مرکزی (بیماری قلبی-ریوی) یا محیطی (تنگی شریان کلیه)، تومورهای تولیدکننده EPO (کارسینوم سلول کلیه) و داروها (تستوسترون، مهارکننده SGLT2، ESA)؛ ارثی در اریتروسیتوز طولانی با سابقه خانوادگی [۳] |
| ارزیابی اولیه (CMAJ ۲۰۲۰) | CBC، لام خون، آزمایش کلیه و کبد، فریتین، EPO سرم و جهش JAK2 V617F، و در صورت منفی بودن اگزون ۱۲ JAK2؛ ارجاع در EPO پایین یا طبیعی با بررسی منفی علل ثانویه [۲] |
درمان
فهرست رژیمهای درمانی و دوز۵ رژیم
پلیسیتمی ثانویه
درمان اصلی، درمان علت است و خونگیری بهطور معمول توصیه نمیشود [۲]:
- سیگار را ترک کنید [۲، ۵].
- آپنه خواب با دستگاه کمکتنفسی شبانه (CPAP) درمان شود؛ این درمان پلیسیتمی را کم میکند [۵].
- در بیماری ریه، پزشک ریه درباره اکسیژندرمانی تصمیم میگیرد؛ در این بیماران پایین آوردن بیش از حد هماتوکریت زیانآور است [۵].
- اگر تستوسترون یا داروهای مشابه مصرف میکنید، پزشک ممکن است آن را تغییر دهد یا قطع کند [۲]؛ شکل تزریقی، دوز بالاتر و سن بالاتر خطر را بیشتر میکنند [۴].
- در کسانی که داروی دیابت گروه SGLT2 را قطع کردند، پلیسیتمی بهتر شد یا از بین رفت [۴]؛ ولی هیچ دارویی را خودسرانه قطع نکنید و تصمیم را به پزشک بسپارید.
پلیسیتمی ورا
درمان پلیسیتمی ورا
- ۱
- ۲
- ۳
دارو برای کم کردن ساخت سلولهای خون
برای افراد پرخطر، یعنی بیشتر از ۶۰ سال یا با سابقه لخته، دارو هم اضافه میشود: کپسول هیدروکسیاوره یا تزریق زیرپوستی اینترفرون [۱]. در افراد کمخطر هم گاهی دارو لازم میشود؛ مثلاً وقتی خونگیری را تحمل نمیکنند یا خونگیری خیلی زیاد لازم میشود، طحال بزرگتر میشود، گلبول سفید یا پلاکت خیلی بالا میرود یا علائم زیاد است؛ برای این افراد اینترفرون پیشنهاد میشود [۱۰]. اگر هیدروکسیاوره جواب ندهد یا عارضه داشته باشد، اینترفرون یا قرص روکسولیتینیب جایگزین میشود [۱۰، ۱۲].
اگر خارش آزارتان میدهد، به پزشک بگویید؛ کنترل شمار خون معمولاً کمک میکند و در خارشی که با هیدروکسیاوره بهتر نشده، روکسولیتینیب مؤثر بوده است [۵].
ویژه پزشکان
طبقهبندی خطر و درمان پایه (Tefferi و Barbui، ۲۰۲۳). پرخطر: سن بیش از ۶۰ سال یا سابقه ترومبوز؛ کمخطر: نبود هر دو. فلبوتومی با هدف هماتوکریت کمتر از ۴۵٪ همراه آسپرین ۸۱ میلیگرم یک یا دو بار در روز (در نبود منع مصرف) ستون درمان در همه گروههای خطر است؛ سیتوردوکسیون برای بیماری پرخطر، با هیدروکسیاوره یا اینترفرون آلفای پگیله در خط اول و بوسولفان یا روکسولیتینیب در خط دوم؛ ضدانعقاد سیستمیک در سابقه ترومبوز وریدی. میانه بقا حدود ۱۵ سال و در سن ۴۰ سال یا کمتر بیش از ۳۵ سال؛ خطر ۲۰ ساله ترومبوز، MF پس از PV و AML به ترتیب حدود ۲۶٪، ۱۶٪ و ۴٪ [۱].
CYTO-PV. ۳۶۵ بیمار PV با JAK2 مثبت تحت فلبوتومی، هیدروکسیاوره یا هر دو: هدف هماتوکریت کمتر از ۴۵٪ در برابر ۴۵ تا ۵۰٪؛ پس از میانه پیگیری ۳۱ ماه، مرگ قلبیعروقی یا ترومبوز عمده در ۲٫۷٪ (۵ از ۱۸۲) در برابر ۹٫۸٪ (۱۸ از ۱۸۳)؛ HR گروه هماتوکریت بالا ۳٫۹۱ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۱٫۴۵ تا ۱۰٫۵۳؛ P=۰٫۰۰۷) [۸]. ECLAP. ۵۱۸ بیمار، آسپرین ۱۰۰ میلیگرم روزانه در برابر دارونما: پیامد ترکیبی انفارکتوس غیرکشنده، سکته غیرکشنده، آمبولی ریه، ترومبوز وریدی عمده یا مرگ قلبیعروقی RR ۰٫۴۰ (۰٫۱۸ تا ۰٫۹۱؛ P=۰٫۰۳)؛ خونریزی عمده بدون افزایش معنادار (RR ۱٫۶۲؛ ۰٫۲۷ تا ۹٫۷۱) [۹]. BSH: آسپرین با دوز کم (۷۵، ۸۱ یا ۱۰۰ میلیگرم) برای همه؛ مهارکننده پمپ پروتون در بیش از ۷۵ سال یا خطر بالای خونریزی؛ غربالگری فشار خون، چربی، دیابت و سیگار [۵].
ELN ۲۰۲۱ (سیتوردوکسیون). در بیمار کمتر از ۶۰ سال بدون ترومبوز قبلی، سیتوردوکسیون با دستکم یکی از اینها: عدم تحمل قطعی فلبوتومی، اسپلنومگالی علامتدار پیشرونده، لکوسیتوز پایدار (بیش از ۱۵ × ۱۰۹/L)، لکوسیتوز پیشرونده (دستکم ۱۰۰٪ افزایش با پایه کمتر از ۱۰ × ۱۰۹/L یا دستکم ۵۰٪ با پایه بیش از ۱۰ × ۱۰۹/L)، ترومبوسیتوز شدید (بیش از ۱۵۰۰ × ۱۰۹/L)، کنترل ناکافی هماتوکریت با نیاز به فلبوتومی، خطر قلبیعروقی بالای پایدار یا بار علائم بالای پایدار؛ اینترفرون آلفای نوترکیب (روپگاینترفرون آلفا-۲b یا پگاینترفرون آلفا-۲a) درمان توصیهشده در این گروه است؛ در بیمار تحت هیدروکسیاوره که تغییر درمان لازم دارد، اینترفرون آلفا یا روکسولیتینیب [۱۰]. Low-PV (۱۲۷ بیمار کمخطر ۱۸ تا ۶۰ ساله): روپگاینترفرون آلفا-۲b ۱۰۰ میکروگرم هر ۲ هفته همراه فلبوتومی در برابر فلبوتومی و آسپرین؛ پاسخ (میانه هماتوکریت ۴۵٪ یا کمتر بدون پیشرفت در ۱۲ ماه) ۸۴٪ (۴۲ از ۵۰) در برابر ۶۰٪ (۳۰ از ۵۰)؛ تفاوت مطلق ۲۴٪ (۷ تا ۴۱٪؛ p=۰٫۰۰۷۵) [۱۱]. RESPONSE (۲۲۲ بیمار با پاسخ ناکافی یا عدم تحمل هیدروکسیاوره، وابسته به فلبوتومی با اسپلنومگالی): پیامد اولیه (کنترل هماتوکریت تا هفته ۳۲ و دستکم ۳۵٪ کاهش حجم طحال) ۲۱٪ با روکسولیتینیب در برابر ۱٪؛ کنترل هماتوکریت ۶۰٪ در برابر ۲۰٪؛ پاسخ هماتولوژیک کامل ۲۴٪ در برابر ۹٪؛ دستکم ۵۰٪ کاهش نمره علائم ۴۹٪ در برابر ۵٪؛ زونا ۶٪ در برابر ۰٪ [۱۲].
BSH ۲۰۱۹: موقعیتهای خاص و اریتروسیتوز ثانویه. ترومبوز حاد: درمان طبق رهنمودهای جاری، سیتوردوکسیون برای کنترل شمارشها و فلبوتومی تا هماتوکریت کمتر از ۰٫۴۵ اگر کنترل نیست؛ ضدانعقاد نامحدود در ترومبوز وریدی بدون عامل محرک (بسته به خطر خونریزی). جراحی: برنامهریزی پیش از عمل با هماتولوژیست و پروفیلاکسی استاندارد. COPD: اریتروسیتوز (معمولاً هماتوکریت بیش از ۰٫۵۵) در ۶ تا ۸٪ و OSA در ۱٫۷ تا ۸٪؛ ارجاع برای اکسیژندرمانی یا CPAP؛ در علائم هیپرویسکوزیتی یا هماتوکریت بیش از ۰٫۵۶ فلبوتومی تا ۰٫۵۰ تا ۰٫۵۲ (هماتوکریت کمتر از ۰٫۴۵ در این بیماران زیانآور است). اریتروسیتوز پس از پیوند کلیه (۵ تا ۲۰٪): مهارکننده ACE یا ARB؛ فلبوتومی فقط در علائم پایدار با هدف ۰٫۵۰. اریتروسیتوز ایدیوپاتیک: سیتوردوکسیون اندیکاسیون ندارد؛ فلبوتومی در موارد منتخب با هدف دلخواه کمتر از ۰٫۵۵ (کمتر از ۰٫۴۵ اگر ترومبوز مرتبط) [۵]. داروها: اریتروسیتوز تا ۶۶٫۷٪ در مردان تحت تستوسترون (بیشتر با فرم عضلانی، دوز بالاتر و سن بالاتر) و ترومبوآمبولی تا ۲٫۷٪؛ با مهارکننده SGLT2 ۲٫۱ تا ۲۲٪ و بهبود پس از قطع دارو [۴].
درمان پلیسیتمی ورا: دوزها
فلبوتومی + آسپرین با دوز کم
همه بیماران PV (کمخطر و پرخطر)، در نبود منع مصرف آسپرین
همه بیماران PV (کمخطر و پرخطر)، در نبود منع مصرف آسپرین
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| فلبوتومی | ۳۰۰ میلیلیتر در هر نوبت (در کارآزمایی Low-PV) | تا رسیدن به هماتوکریت کمتر از ۴۵٪ و حفظ آن | |
| آسپرین | ۸۱ میلیگرم یک یا دو بار در روز (ECLAP: ۱۰۰ میلیگرم یک بار در روز) | خوراکی | روزانه |
هیدروکسیاوره
PV پرخطر (سن بیش از ۶۰ سال یا سابقه ترومبوز): خط اول سیتوردوکسیونطول هر دوره: پیوسته
PV پرخطر (سن بیش از ۶۰ سال یا سابقه ترومبوز): خط اول سیتوردوکسیون
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| هیدروکسیاوره | خوراکی | روزانه |
پگاینترفرون آلفا-۲a
خط اول سیتوردوکسیون، بهویژه بیمار کمتر از ۶۰ سال؛ جایگزین هیدروکسیاوره
خط اول سیتوردوکسیون، بهویژه بیمار کمتر از ۶۰ سال؛ جایگزین هیدروکسیاوره
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| پگاینترفرون آلفا-۲a | زیرجلدی |
روپگاینترفرون آلفا-۲b
بزرگسال PV (برچسب FDA)طول هر دوره: هر ۲ هفته
بزرگسال PV (برچسب FDA)
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| بدون هیدروکسیاوره قبلی | |||
| روپگاینترفرون آلفا-۲b | شروع ۱۰۰ میکروگرم؛ هر ۲ هفته ۵۰ میکروگرم افزایش تا حداکثر ۵۰۰ میکروگرم | زیرجلدی | هر ۲ هفته |
| گذر از هیدروکسیاوره | |||
| روپگاینترفرون آلفا-۲b | شروع ۵۰ میکروگرم همراه هیدروکسیاوره؛ هر ۲ هفته ۵۰ میکروگرم افزایش تا حداکثر ۵۰۰ میکروگرم | زیرجلدی | هر ۲ هفته؛ هیدروکسیاوره در هفتههای ۳ تا ۱۲ هر ۲ هفته ۲۰ تا ۴۰٪ کم و تا هفته ۱۳ قطع شود |
CBC هر ۲ هفته در مرحله تنظیم دوز و هر ۳ تا ۶ ماه در مرحله نگهداری؛ در مرحله تنظیم ممکن است فلبوتومی نجاتبخش لازم شود. هشدار جعبهای: فرآوردههای اینترفرون آلفا ممکن است اختلالات عصبیروانی، خودایمنی، ایسکمیک و عفونی کشنده یا تهدیدکننده حیات ایجاد یا تشدید کنند؛ پایش منظم بالینی و آزمایشگاهی [۱۶]. Low-PV: دوز ثابت ۱۰۰ میکروگرم هر ۲ هفته همراه فلبوتومی در بیماران کمخطر [۱۱].
روکسولیتینیب
PV با پاسخ ناکافی یا عدم تحمل هیدروکسیاورهطول هر دوره: پیوسته
PV با پاسخ ناکافی یا عدم تحمل هیدروکسیاوره
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| روکسولیتینیب | ۱۰ میلیگرم دو بار در روز (فرم آهستهرهش: ۲۲ میلیگرم یک بار در روز) | خوراکی | روزانه |
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلولهای خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
بارداری و زندگی روزمره
- عوامل خطر قلب و رگ: فشار خون، چربی خون و قند خون را کنترل کنید و سیگار نکشید؛ پزشک این عوامل را در پلیسیتمی ورا جدی بررسی میکند [۵].
- مکمل آهن: مکمل آهن را فقط با نظر متخصص خون مصرف کنید [۵].
- جراحی: پیش از هر جراحی به جراح بگویید پلیسیتمی ورا دارید؛ در این بیماری هم خطر خونریزی و هم خطر لخته در جراحی بیشتر است و متخصص خون باید پیش از عمل شمار خون را کنترل و برنامه را تنظیم کند [۵].
- بارداری: پیش از بارداری با متخصص خون و پزشک زنان برنامهریزی کنید. هیدروکسیاوره باید دستکم ۳ ماه پیش از بارداری قطع شود (هم در زنان و هم در مردان)؛ اگر در بارداری دارو لازم باشد، اینترفرون در نظر گرفته میشود و آسپرین با دوز کم در سراسر بارداری و پس از زایمان ادامه مییابد [۵].
کی باید فوراً به پزشک مراجعه کنم؟
فوراً با اورژانس ۱۱۵ تماس بگیرید اگر نشانههای سکته مغزی، حمله قلبی یا لخته در ریه دارید:
- ضعف یا بیحسی ناگهانی صورت، دست یا پا، بهویژه در یک طرف بدن؛ گیجی ناگهانی یا اشکال در صحبت کردن یا فهمیدن؛ مشکل ناگهانی دید؛ سرگیجه یا از دست دادن تعادل؛ یا سردرد ناگهانی و شدید بیدلیل [۱۸]
- درد یا ناراحتی قفسه سینه، تنگی نفس، احساس ضعف یا غش، یا درد فک، گردن، پشت یا بازو [۱۹]
- تنگی نفس، ضربان تند یا نامنظم قلب، درد قفسه سینه که با نفس عمیق یا سرفه بدتر میشود، یا سرفه خونی [۲۰]
هرچه زودتر به پزشک مراجعه کنید اگر یک دست یا پا ورم، درد، گرمی یا قرمزی دارد؛ ممکن است لخته در سیاهرگ باشد [۲۰]. درباره لخته خون بیشتر بخوانید: لخته خون در پا و ریه.
در چند روز آینده به پزشک مراجعه کنید اگر هموگلوبین یا هماتوکریتتان در دو آزمایش بالا بوده است، بهویژه همراه خارش پس از حمام، قرمزی صورت یا سردرد [۲، ۱۵].
پرسشهای رایج
هموگلوبین ۱۷ یا ۱۸ خطرناک است؟
این عدد در مردان و زنان بالاتر از حد طبیعی است، ولی خطرش به علت آن بستگی دارد [۲]. پزشک معمولاً آزمایش را تکرار میکند، دنبال علتهایی مثل سیگار، دارو، آپنه خواب یا بیماری ریه میگردد و در صورت نیاز آزمایش JAK2 و اریتروپویتین میخواهد [۲، ۳]. اگر علت پلیسیتمی ورا باشد، پایین نگه داشتن هماتوکریت خطر لخته را کم میکند [۸].
آیا خون دادن برای پایین آوردن هموگلوبین خوب است؟
آیا سیگار هموگلوبین را بالا میبرد؟
آیا آمپول تستوسترون هموگلوبین را بالا میبرد؟
بله. در مطالعهها، تا ۲ نفر از هر ۳ مردی که تستوسترون میگرفتند پلیسیتمی پیدا کردند؛ این خطر با شکل تزریقی، دوز بالاتر و سن بالاتر بیشتر بود [۴]. داروهای اندروژنی دیگر (هورمونهای مردانه، مثل بعضی داروهای تقویت عضله) هم در این مطالعهها بررسی شدهاند [۴]. اگر تستوسترون میگیرید و هموگلوبینتان بالاست، پزشک درباره تغییر یا قطع دارو تصمیم میگیرد [۲].
پلیسیتمی ورا سرطان است؟ چقدر میشود با آن زندگی کرد؟
پلیسیتمی ورا در طبقهبندی سازمان جهانی بهداشت جزو نئوپلاسمهای مغز استخوان (سرطانهای خون) است [۱۴]، اما بسیار آهسته پیش میرود. بیشتر بیماران سالهای طولانی زندگی میکنند و در کسانی که در ۴۰ سالگی یا کمتر تشخیص داده میشوند، این زمان معمولاً بیش از ۳۵ سال است [۱]. کنترل هماتوکریت و آسپرین خطر اصلی، یعنی لخته خون، را کم میکنند [۸، ۹].
زندگی در ارتفاع یا کمآبی هم هموگلوبین را بالا میبرد؟
پیوندهای مرتبط
بیماریهای خون مرتبط
منابع علمی
۲۱ منبعنمایش همه منابع، ۱ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شمارههای داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شدهاند.
- ۱
- ۲
- ۳
- ۴
- ۵
- ۶
- ۷Aquagenic pruritus in polycythemia vera: characteristics and influence on quality of life in 441 patients
- ۸
- ۹
- ۱۰
- ۱۱
- ۱۲
- ۱۳
- ۱۴
- ۱۵
- ۱۶BESREMi (ropeginterferon alfa-2b-njft) injection — Prescribing Information
- ۱۷JAKAFI (ruxolitinib) tablets and JAKAFI XR extended-release tablets — Prescribing Information
- ۱۸
- ۱۹
- ۲۰
- ۲۱Evaluation of microcytosis
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۷ آبان ۱۴۰۵ بهروزرسانی شده است. محتوای این وبسایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.
این برگه از سایت چاپ شده است؛ نسخه کامل و بهروز: https://drdabiri.com/blood/polycythemia-high-hemoglobin/