خبر در یک نگاه
- در کارآزمایی تصادفی فاز ۳ CHALLENGE، ۸۸۹ بیمار مبتلا به سرطان کولون پس از پایان شیمی‌درمانی کمکی، یا در یک برنامه ورزشی ساختاریافته ۳ ساله شرکت کردند یا فقط مطالب آموزشی سلامت دریافت کردند [۱].
- با پیگیری میانه ۷٫۹ سال، خطر عود، سرطان جدید یا مرگ در گروه ورزش ۲۸٪ کمتر بود (نسبت خطر ۰٫۷۲) [۱].
- بقای کلی ۸ ساله در گروه ورزش ۹۰٫۳٪ و در گروه آموزش ۸۳٫۲٪ بود [۱].
- یک تحلیل اقتصادی نشان داد این برنامه در عین اثربخشی بیشتر، هزینه کلی کمتری هم داشت [۲].
چه چیزی گزارش شد؟
مطالعات آزمایشگاهی و مشاهده‌ای مدت‌ها نشان داده بودند که افراد فعال‌تر پس از سرطان پیامد بهتری دارند، اما شواهد قطعی از کارآزمایی تصادفی وجود نداشت [۱]. کارآزمایی CHALLENGE (CCTG CO.21) در ۵۵ مرکز، از سال ۲۰۰۹ تا ۲۰۲۴، بیماران مبتلا به سرطان کولونِ جراحی‌شده را که شیمی‌درمانی کمکی را تمام کرده بودند، به دو گروه تقسیم کرد: برنامه ورزشی ساختاریافته به مدت ۳ سال (۴۴۵ نفر) یا فقط دریافت مطالب آموزشی سلامت (۴۴۴ نفر) [۱]. بیماران مرحله III یا مرحله II پرخطر بودند [۲].
با میانه پیگیری ۷٫۹ سال، بقای بدون بیماری در گروه ورزش به‌طور معنادار طولانی‌تر بود (نسبت خطر عود، سرطان اولیه جدید یا مرگ: ۰٫۷۲؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۵۵ تا ۰٫۹۴؛ P=۰٫۰۲). بقای بدون بیماری ۵ ساله ۸۰٫۳٪ در برابر ۷۳٫۹٪ بود و نسبت خطر مرگ ۰٫۶۳ برآورد شد [۱].
برنامه ورزشی شامل حمایت رفتاری و نسخه فعالیت بدنی شخصی‌سازی‌شده توسط مشاور فعالیت بدنی بود که در ۶ ماه اول فشرده‌تر و سپس کم‌رنگ‌تر می‌شد؛ هدف، افزایش فعالیت بدنی دست‌کم به اندازه ۱۰ MET-ساعت در هفته نسبت به ابتدای مطالعه بود (ثبت کارآزمایی در ClinicalTrials.gov).
این یافته برای بیماران چه معنایی دارد؟
این مطالعه نشان می‌دهد ورزش منظم پس از درمان سرطان روده فقط «توصیه سلامتی» نیست، بلکه بخشی از درمان است: در این کارآزمایی، بیمارانی که در برنامه ورزشی شرکت کردند کمتر دچار عود شدند و بیشتر زنده ماندند [۱]. نکته مهم این است که برنامه به‌صورت تدریجی، شخصی‌سازی‌شده و با همراهی مربی اجرا شد. پیش از شروع، با پزشک خود درباره نوع و شدت مناسب فعالیت مشورت کنید؛ آسیب‌های عضلانی‌اسکلتی در گروه ورزش کمی بیشتر بود [۱].
جزئیات کارآزمایی (ویژه پزشکان)
ویژه پزشکان
- این نخستین شواهد سطح یک (کارآزمایی تصادفی فاز ۳) است که اثر یک مداخله ورزشی بر بقای بدون بیماری در سرطان را نشان می‌دهد؛ مزیت بقای کلی (HR ۰٫۶۳؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۳ تا ۰٫۹۴) پیامد ثانویه بوده و «همسو» گزارش شده است [۱].
- مداخله پس از پایان شیمی‌درمانی کمکی آغاز شد و ۳ سال ادامه داشت؛ ارجاع به برنامه ساختاریافته با مربی، نه صرفاً توصیه کلی، با این شواهد همخوانی دارد [۱، ۳].
- عوارض عضلانی‌اسکلتی در گروه ورزش ۱۸٫۵٪ در برابر ۱۱٫۵٪ بود [۱].
- در تحلیل اقتصادی از دیدگاه پرداخت‌کننده عمومی کانادا، برنامه ورزشی با وجود هزینه اولیه ۲۹۱۷ دلار کانادا برای هر بیمار، در مجموع ارزان‌تر و مؤثرتر از گروه آموزش بود [۲].
محدودیت‌ها و قدم بعدی
- بیماران و مربیان از نوع مداخله آگاه بودند (کورسازی امکان‌پذیر نبود) و ثبت‌نام ۱۵ سال طول کشید [۱].
- نتایج مربوط به سرطان کولون پس از شیمی‌درمانی کمکی است و نمی‌توان آن را مستقیماً به همه سرطان‌ها یا بیماری متاستاتیک تعمیم داد [۱، ۳].
- اثر برنامه در محیطی با مربی آموزش‌دیده و حمایت رفتاری به دست آمد؛ اجرای آن در نظام‌های سلامت دیگر نیازمند زیرساخت مشابه است [۲، ۳].
مرورهای پس از انتشار این نتایج پیشنهاد کرده‌اند که ورزش ساختاریافته، مشابه برنامه‌های ریکاوری پس از جراحی (ERAS)، به‌طور نظام‌مند در مسیر مراقبت پس از درمان کمکی سرطان کولون گنجانده شود [۳].
مطالعه اصلی
مطالعه کلیدی
۱ موردورزش ساختاریافته پس از شیمی‌درمانی کمکی در سرطان کولون
منابع علمی
۳ منبعنمایش همه منابع، ۳ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شماره‌های داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شده‌اند.
- ۱
- ۲
- ۳
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۲۷ مهر ۱۴۰۵ به‌روزرسانی شده است. محتوای این وب‌سایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.
