بسیاری از سرطان‌های سینه که «HER2 منفی» شمرده می‌شوند، در واقع مقدار کمی از پروتئین HER2 را دارند (HER2-low). پیش از این مطالعه، داروهای ضد HER2 برای این بیماران کاربردی نداشتند. در DESTINY-Breast04، بیمارانی که بیماری متاستاتیک داشتند و قبلاً یک یا دو نوع شیمی‌درمانی گرفته بودند، دارویی به نام تراستوزوماب دروکستکان (انهرتو) دریافت کردند؛ این دارو یک «آنتی‌بادی متصل به دارو» است که داروی شیمی‌درمانی را مستقیماً به سلول‌های دارای HER2 می‌رساند. این دارو در مقایسه با شیمی‌درمانی معمول، زمان کنترل بیماری را تقریباً دو برابر کرد و عمر بیماران را چند ماه طولانی‌تر کرد. مهم‌ترین عارضه‌ای که باید مراقبش بود، التهاب ریه است؛ اگر سرفه، تنگی نفس یا تب تازه پیدا کردید، فوراً به تیم درمان اطلاع دهید.
HER2 مثبت پس از درمان ضد HER2 قبلی؛ HER2-low (IHC ۱+ یا ۲+ با ISH منفی) پس از شیمی‌درمانی قبلی؛ HR مثبت HER2-low یا HER2-ultralow (IHC ۰ با رنگ‌پذیری غشایی) پس از یک یا چند هورمون‌درمانی
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب دروکستکان (T-DXd) | ۵٫۴ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
تراستوزوماب دروکستکان (Trastuzumab deruxtecan، انهرتو) ۵٫۴ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن، انفوزیون وریدی هر ۳ هفته، تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول.
یک داروی شیمی‌درمانی تک‌دارویی به انتخاب پزشک (تعیین‌شده پیش از تصادفی‌سازی): کپسیتابین، اریبولین، جمسیتابین، پاکلی‌تاکسل یا نب‌پاکلی‌تاکسل، با دوز طبق برچسب هر دارو (ClinicalTrials.gov NCT03734029).
منبع جزئیات رژیم درمانی: برچسب FDA داروی انهرتو (ENHERTU، نسخه ۲۰۲۶-۰۵، بخش‌های ۲ و ۱۴)؛ داروهای گروه کنترل از ClinicalTrials.gov NCT03734029 (دوز طبق برچسب هر دارو).
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بزرگسالان مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک یا غیرقابل‌جراحی با بیان کم HER2 (HER2-low؛ امتیاز IHC ۱+ یا IHC ۲+ با ISH منفی) که یک یا دو خط شیمی‌درمانی قبلی در مرحله متاستاتیک دریافت کرده بودند (یا در طول یا ظرف ۶ ماه پس از شیمی‌درمانی ادجوان عود کرده بودند). بیماران گیرنده هورمونی مثبت باید دست‌کم یک درمان هورمونی گرفته یا واجد شرایط آن نبوده باشند. از ۵۵۷ بیمار، ۴۹۴ نفر (۸۸٫۷٪) گیرنده هورمونی مثبت و ۶۳ نفر (۱۱٫۳٪) گیرنده هورمونی منفی بودند.
پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت (PFS) در گروه گیرنده هورمونی مثبت.
پیامدهای ثانویه کلیدی: بقای بدون پیشرفت در همه بیماران و بقای کلی (OS) در گروه گیرنده هورمونی مثبت و در همه بیماران.
عوارض درجه ۳ یا بالاتر در ۵۲٫۶٪ بیماران گروه تراستوزوماب دروکستکان و ۶۷٫۴٪ گروه شیمی‌درمانی رخ داد. بیماری بینابینی ریه (ILD) یا پنومونیت مرتبط با دارو (تأییدشده توسط کمیته مستقل) در ۱۲٫۱٪ بیماران گروه تراستوزوماب دروکستکان دیده شد و ۰٫۸٪ دچار رویداد درجه ۵ (کشنده) شدند.
این مطالعه مفهوم «HER2-low» را به‌عنوان یک گروه درمانی جدید وارد طبابت کرد. سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) در اوت ۲۰۲۲ (۵ اوت ۲۰۲۲) تراستوزوماب دروکستکان را برای سرطان سینه متاستاتیک یا غیرقابل‌جراحی HER2-low در بیمارانی که قبلاً شیمی‌درمانی در مرحله متاستاتیک گرفته‌اند (یا ظرف ۶ ماه پس از شیمی‌درمانی ادجوان عود کرده‌اند) تأیید کرد و این اندیکاسیون در برچسب فعلی دارو باقی است.
در میان سرطان‌های سینه‌ای که تقویت ژنی و/یا بیان بیش از حد گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی انسانی ۲ (HER2) ندارند، بخش بزرگی سطوح پایینی از HER2 را بیان می‌کنند که ممکن است قابل هدف‌گیری باشد. درمان‌های ضد HER2 موجود در بیماران مبتلا به این سرطان‌های «HER2-low» بی‌اثر بوده‌اند.
ما یک کارآزمایی فاز ۳ در بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک HER2-low انجام دادیم که یک یا دو خط شیمی‌درمانی قبلی دریافت کرده بودند. (بیان کم HER2 به‌صورت امتیاز ۱+ در ارزیابی ایمونوهیستوشیمی [IHC] یا امتیاز IHC ۲+ همراه با نتیجه منفی هیبریداسیون درجا [ISH] تعریف شد.) بیماران به‌طور تصادفی با نسبت ۲:۱ به دریافت تراستوزوماب دروکستکان (trastuzumab deruxtecan) یا شیمی‌درمانی به انتخاب پزشک اختصاص یافتند. پیامد اصلی، بقای بدون پیشرفت در گروه گیرنده هورمونی مثبت بود. پیامدهای ثانویه کلیدی، بقای بدون پیشرفت در همه بیماران و بقای کلی در گروه گیرنده هورمونی مثبت و در همه بیماران بود.
از ۵۵۷ بیماری که تصادفی‌سازی شدند، ۴۹۴ نفر (۸۸٫۷٪) بیماری گیرنده هورمونی مثبت و ۶۳ نفر (۱۱٫۳٪) بیماری گیرنده هورمونی منفی داشتند. در گروه گیرنده هورمونی مثبت، میانه بقای بدون پیشرفت در گروه تراستوزوماب دروکستکان ۱۰٫۱ ماه و در گروه انتخاب پزشک ۵٫۴ ماه بود (نسبت خطر پیشرفت بیماری یا مرگ، ۰٫۵۱؛ P<0.001) و بقای کلی به ترتیب ۲۳٫۹ و ۱۷٫۵ ماه بود (نسبت خطر مرگ، ۰٫۶۴؛ P=0.003). در میان همه بیماران، میانه بقای بدون پیشرفت در گروه تراستوزوماب دروکستکان ۹٫۹ ماه و در گروه انتخاب پزشک ۵٫۱ ماه بود (نسبت خطر پیشرفت بیماری یا مرگ، ۰٫۵۰؛ P<0.001) و بقای کلی به ترتیب ۲۳٫۴ و ۱۶٫۸ ماه بود (نسبت خطر مرگ، ۰٫۶۴؛ P=0.001). عوارض جانبی درجه ۳ یا بالاتر در ۵۲٫۶٪ بیمارانی که تراستوزوماب دروکستکان دریافت کردند و ۶۷٫۴٪ بیمارانی که شیمی‌درمانی انتخاب پزشک گرفتند رخ داد. بیماری بینابینی ریه یا پنومونیت مرتبط با دارو (تأییدشده توسط کمیته داوری) در ۱۲٫۱٪ بیمارانی که تراستوزوماب دروکستکان دریافت کردند رخ داد؛ ۰٫۸٪ رویداد درجه ۵ داشتند.
در این کارآزمایی بر روی بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک HER2-low، تراستوزوماب دروکستکان در مقایسه با شیمی‌درمانی انتخاب پزشک به بقای بدون پیشرفت و بقای کلی به‌طور معنی‌داری طولانی‌تر منجر شد. (با حمایت مالی دایچی سانکیو و آسترازنکا؛ شماره ثبت DESTINY-Breast04 در ClinicalTrials.gov: NCT03734029.)
کارآزمایی باز (بدون کورسازی) بود. تعداد بیماران گیرنده هورمونی منفی (۶۳ نفر) کم بود و نتایج این زیرگروه اکتشافی است. تشخیص HER2-low با IHC تکرارپذیری محدودی بین آزمایشگاه‌ها دارد. خطر بیماری بینابینی ریه نیازمند پایش دقیق است.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...