بیش از ده سال، درمان استاندارد خط اول سرطان سینه متاستاتیک HER2 مثبت ترکیب شیمی‌درمانی تاکسان با دو آنتی‌بادی تراستوزوماب و پرتوزوماب (THP) بود. در DESTINY-Breast09، جایگزین کردن شیمی‌درمانی و تراستوزوماب با تراستوزوماب دروکستکان (انهرتو) همراه با پرتوزوماب، زمان کنترل بیماری را به‌طور میانگین از حدود ۲۷ ماه به حدود ۴۱ ماه رساند و پاسخ کامل تومور تقریباً دو برابر شد. التهاب ریه عارضه مهمی است که باید با دقت پیگیری شود. داده‌های بقای کلی هنوز در انتظار تکمیل است.
HER2 مثبت متاستاتیک، خط اول
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب دروکستکان (T-DXd) | ۵٫۴ میلی‌گرم/کیلوگرم | وریدی | روز ۱ |
| پرتوزوماب | دوره ۱: ۸۴۰ میلی‌گرم؛ سپس ۴۲۰ میلی‌گرم | وریدی، ۳۰ دقیقه پس از T-DXd | روز ۱ |
NCCN به دلیل خطر ILD و نبود crossover، این ترکیب را در «سایر گزینه‌های توصیه‌شده» آورده است.
سرطان سینه HER2 مثبت متاستاتیک یا غیرقابل جراحی، خط اول
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب دروکستکان | ۵٫۴ میلی‌گرم/کیلوگرم | انفوزیون وریدی؛ اولیه ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه | روز ۱ |
| پرتوزوماب | دوره ۱: ۸۴۰ میلی‌گرم؛ سپس ۴۲۰ میلی‌گرم | وریدی، ۳۰ دقیقه پس از تراستوزوماب دروکستکان | روز ۱ |
طبق برچسب انهرتو؛ پرتوزوماب نباید به‌تنهایی داده شود.
در صفحه «پرتوزوماب (پرجتا)» · همراه تراستوزوماب دروکستکان (برچسب انهرتو)
سرطان سینه HER2 مثبت متاستاتیک یا غیرقابل جراحی، خط اول
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| تراستوزوماب دروکستکان (انهرتو) | ۵٫۴ میلی‌گرم/کیلوگرم | انفوزیون وریدی؛ اولیه ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه در صورت تحمل | روز ۱ |
| پرتوزوماب | دوره ۱: ۸۴۰ میلی‌گرم؛ سپس ۴۲۰ میلی‌گرم | وریدی، ۳۰ دقیقه پس از انهرتو | روز ۱ |
پرتوزوماب نباید به‌تنهایی داده شود.
در صفحه «تراستوزوماب دروکستکان (انهرتو)» · دوز و برنامه تجویز (برچسب FDA)
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
تراستوزوماب دروکستکان (Trastuzumab deruxtecan) ۵٫۴ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم همراه با پرتوزوماب (Pertuzumab)، هر دو انفوزیون وریدی هر ۳ هفته، تا پیشرفت بیماری یا سمیت غیرقابل‌قبول. دوز پرتوزوماب طبق دوزبندی تأییدشده FDA برای این ترکیب: ۸۴۰ میلی‌گرم در روز ۱ چرخه اول و سپس ۴۲۰ میلی‌گرم در روز ۱ چرخه‌های بعدی.
یک تاکسان (دوستاکسل یا پاکلی‌تاکسل به انتخاب پژوهشگر) همراه با تراستوزوماب (Trastuzumab) و پرتوزوماب، وریدی در چرخه‌های ۳ هفته‌ای. دوز داروهای THP در منابع در دسترس (برچسب و ClinicalTrials.gov) ذکر نشده است.
تراستوزوماب دروکستکان ۵٫۴ میلی‌گرم به ازای هر کیلوگرم هر ۳ هفته همراه با دارونمای مشابه پرتوزوماب. نتایج این بازو تا تحلیل نهایی بقای بدون پیشرفت کور باقی مانده و در این مقاله گزارش نشده است.
منبع جزئیات رژیم درمانی: برچسب FDA داروی انهرتو (DailyMed، بخش‌های ۲ و ۱۴؛ تراستوزوماب دروکستکان + پرتوزوماب) و ClinicalTrials.gov NCT04784715 (تاکسان به انتخاب پژوهشگر: دوستاکسل یا پاکلی‌تاکسل)؛ دوز داروهای THP در منابع در دسترس ذکر نشده است
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بزرگسالان مبتلا به سرطان سینه پیشرفته یا متاستاتیک HER2 مثبت (IHC ۳+ یا ISH مثبت، تأیید مرکزی) بدون شیمی‌درمانی یا درمان ضد HER2 قبلی برای بیماری متاستاتیک. طبق برچسب FDA، درمان ضد HER2 نئوادجوان یا ادجوان بیش از ۶ ماه پیش از تشخیص بیماری متاستاتیک و یک خط هورمون‌درمانی قبلی برای بیماری پیشرفته مجاز بود.
پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت (PFS) بر اساس بازبینی مرکزی مستقل و کورشده.
پیامدهای ثانویه: پاسخ عینی، مدت پاسخ و ایمنی (و بقای کلی).
عوارض درجه ۳ یا بالاتر: ۶۳٫۵٪ با تراستوزوماب دروکستکان + پرتوزوماب و ۶۲٫۳٪ با THP؛ شایع‌ترین‌ها نوتروپنی، هیپوکالمی و کم‌خونی در گروه تراستوزوماب دروکستکان + پرتوزوماب، و نوتروپنی، لکوپنی و اسهال در گروه THP بود. بیماری بینابینی ریه یا پنومونیت مرتبط با دارو در ۱۲٫۱٪ بیماران گروه تراستوزوماب دروکستکان + پرتوزوماب (درجه ۱ یا ۲ در ۴۴ بیمار و درجه ۵ [مرگ] در ۲ بیمار) و در ۱٫۰٪ گروه THP (همگی درجه ۱ یا ۲) رخ داد.
FDA در ۱۵ دسامبر ۲۰۲۵ تراستوزوماب دروکستکان را همراه با پرتوزوماب برای درمان خط اول بزرگسالان مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک یا غیرقابل‌جراحی HER2 مثبت (IHC ۳+ یا ISH مثبت) تأیید کرد؛ نخستین گزینه جدید خط اول در این بیماری پس از بیش از یک دهه. بازوی تراستوزوماب دروکستکان + دارونما هنوز گزارش نشده است.
تراستوزوماب دروکستکان (trastuzumab deruxtecan) در بیماران مبتلا به سرطان سینه پیشرفته یا متاستاتیک مثبت از نظر گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی انسانی ۲ (HER2) که قبلاً درمان شده بودند اثربخشی نشان داده است. اثربخشی و ایمنی تراستوزوماب دروکستکان در بیمارانی که هیچ درمان قبلی برای سرطان سینه پیشرفته یا متاستاتیک HER2 مثبت نداشته‌اند روشن نیست.
ما یک کارآزمایی فاز ۳ در بیماران مبتلا به سرطان سینه پیشرفته یا متاستاتیک HER2 مثبت بدون شیمی‌درمانی یا درمان ضد HER2 قبلی برای بیماری متاستاتیک انجام دادیم. بیماران به‌طور تصادفی با نسبت ۱:۱:۱ به دریافت تراستوزوماب دروکستکان همراه با پرتوزوماب (pertuzumab)؛ تراستوزوماب دروکستکان همراه با دارونما؛ یا یک تاکسان، تراستوزوماب و پرتوزوماب (THP) اختصاص یافتند. پیامد اصلی، بقای بدون پیشرفت بر اساس بازبینی مرکزی مستقل و کورشده بود. پیامدهای ثانویه شامل پاسخ عینی، مدت پاسخ و ایمنی بود.
در این تحلیل میانی از پیش تعیین‌شده، داده‌های تراستوزوماب دروکستکان همراه با پرتوزوماب و THP گزارش می‌شود؛ داده‌های تراستوزوماب دروکستکان همراه با دارونما تا تحلیل نهایی بقای بدون پیشرفت کور باقی می‌ماند. در تاریخ قطع داده‌ها (۲۶ فوریه ۲۰۲۵)، میانه بقای بدون پیشرفت با تراستوزوماب دروکستکان همراه با پرتوزوماب (۳۸۳ بیمار) ۴۰٫۷ ماه و با THP (۳۸۷ بیمار) ۲۶٫۹ ماه بود (نسبت خطر پیشرفت یا مرگ، ۰٫۵۶؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۴۴ تا ۰٫۷۱؛ P<0.00001 [مرز P برای برتری، ۰٫۰۰۰۴۳]). میزان پاسخ تأییدشده با تراستوزوماب دروکستکان همراه با پرتوزوماب ۸۵٫۱٪ و با THP ۷۸٫۶٪ بود (پاسخ کامل به ترتیب در ۱۵٫۱٪ و ۸٫۵٪)، با میانه مدت پاسخ ۳۹٫۲ ماه و ۲۶٫۴ ماه. ایمنی با پروفایل شناخته‌شده هر یک از درمان‌ها هم‌خوان بود. بروز عوارض جانبی درجه ۳ یا بالاتر با تراستوزوماب دروکستکان همراه با پرتوزوماب ۶۳٫۵٪ و با THP ۶۲٫۳٪ بود؛ شایع‌ترین آن‌ها با تراستوزوماب دروکستکان همراه با پرتوزوماب نوتروپنی، هیپوکالمی و کم‌خونی و با THP نوتروپنی، لکوپنی و اسهال بود. بیماری بینابینی ریه یا پنومونیت مرتبط با دارو (تأییدشده توسط کمیته داوری) در ۱۲٫۱٪ بیماران دریافت‌کننده تراستوزوماب دروکستکان همراه با پرتوزوماب (درجه ۱ یا ۲ در ۴۴ بیمار و درجه ۵ [مرگ] در ۲ بیمار) و در ۱٫۰٪ بیماران دریافت‌کننده THP (همگی درجه ۱ یا ۲) رخ داد.
تراستوزوماب دروکستکان همراه با پرتوزوماب، هنگامی که به‌عنوان درمان خط اول سرطان سینه پیشرفته یا متاستاتیک HER2 مثبت به کار رفت، در مقایسه با THP به خطر به‌طور معنی‌داری کمتر پیشرفت یا مرگ منجر شد، بدون نشانه ایمنی جدید. (با حمایت مالی آسترازنکا و دایچی سانکیو؛ شماره ثبت DESTINY-Breast09 در ClinicalTrials.gov: NCT04784715.)
نتایج مربوط به تحلیل میانی است و داده‌های بقای کلی نابالغ است. بازوی تراستوزوماب دروکستکان به‌تنهایی (با دارونما) هنوز گزارش نشده، بنابراین سهم پرتوزوماب در سود مشاهده‌شده مشخص نیست. در گروه THP درمان پس از قطع تاکسان با آنتی‌بادی‌ها ادامه می‌یافت، در حالی که تراستوزوماب دروکستکان تا پیشرفت ادامه داشت. خطر بیماری بینابینی ریه با مصرف طولانی‌مدت نیازمند پایش است.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...