کارآزمایی بالینیفاز ۳سرطان سینه

تراستوزوماب امتانسین برای سرطان سینه HER2 مثبت مهاجم باقی‌مانده

N Engl J Med · ۲۰۱۹۱۴۸۶ بیمار

Trastuzumab Emtansine for Residual Invasive HER2-Positive Breast Cancervon Minckwitz G, Huang CS, Mano MS, Loibl S, Mamounas EP, Untch M, et al. N Engl J Med. 2019. 380:617-628

گزارش جدیدتری از این مطالعه منتشر شده است: بقا با تراستوزوماب امتانزین در سرطان سینه HER2-مثبت با بیماری باقی‌مانده (۲۰۲۵)

نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی
نام مطالعه: KATHERINE
فاز: فاز ۳
طراحی: کارآزمایی تصادفی باز
حجم نمونه: ۱۴۸۶ بیمار
منبع: N Engl J Med · ۲۰۱۹
شناسه کارآزمایی: NCT01772472

به زبان ساده

در سرطان سینه HER2 مثبت، اگر پس از درمان پیش از جراحی هنوز بخشی از تومور باقی مانده باشد، جایگزینی تراستوزوماب با T-DM1 (یک «آنتی‌بادی متصل به دارو») پس از جراحی، خطر بازگشت بیماری را نصف کرد و در پیگیری ۸ ساله، احتمال زنده بودن را نیز افزایش داد.

نتایج کلیدی

۸۸٫۳٪ در برابر ۷۷٫۰٪

iDFS سه‌ساله

HR ۰٫۵۰ (۹۵٪ CI ۰٫۳۹–۰٫۶۴)؛ P<۰٫۰۰۱

۸۰٫۸٪ در برابر ۶۷٫۱٪

iDFS هفت‌ساله (تحلیل نهایی)

HR ۰٫۵۴ (۹۵٪ CI ۰٫۴۴–۰٫۶۶)؛ NEJM ۲۰۲۵، میانه پیگیری ۸٫۴ سال

۸۹٫۱٪ در برابر ۸۴٫۴٪

بقای کلی هفت‌ساله

HR ۰٫۶۶ (۹۵٪ CI ۰٫۵۱–۰٫۸۷)؛ P=0.003؛ NEJM ۲۰۲۵

داروهای این مطالعه:تراستوزوماب (هرسپتین)تراستوزوماب امتانسین (کادسیلا)

کارت دوز و برنامه درمان

T-DM1 ادجوانت (KATHERINE)

HER2 مثبت با بیماری مهاجم باقی‌مانده پس از درمان نئوادجوانت حاوی تاکسان و تراستوزومابطول هر دوره: هر ۲۱ روزدر صفحه «سرطان سینه» · بیماری زودرس HER2 مثبت: پیش و پس از جراحی

HER2 مثبت با بیماری مهاجم باقی‌مانده پس از درمان نئوادجوانت حاوی تاکسان و تراستوزوماب

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
تراستوزوماب امتانسین (T-DM1)	۳٫۶ میلی‌گرم/کیلوگرم (بیشتر از این دوز تجویز نشود)	وریدی؛ اول ۹۰ دقیقه، بعدی‌ها ۳۰ دقیقه	روز ۱

طول هر دوره: هر ۲۱ روز
مدت درمان: ۱۴ دوره، مگر عود یا سمیت غیرقابل‌کنترل

کاهش دوز: ۳ و سپس ۲٫۴ میلی‌گرم/کیلوگرم؛ پس از کاهش، افزایش دوباره نداریم. پایش: آنزیم‌های کبدی و بیلی‌روبین، پلاکت، LVEF؛ در ILD/پنومونیت قطع دائم؛ در نوروپاتی درجه ۳–۴ قطع تا درجه ۲ یا کمتر. پس از انفوزیون اول ۹۰ دقیقه و پس از بعدی‌ها ۳۰ دقیقه مشاهده.

در صفحه «سرطان سینه» · بیماری زودرس HER2 مثبت: پیش و پس از جراحی

سرطان سینه زودرس با بیماری باقی‌مانده (KATHERINE)

HER2 مثبت، بیماری مهاجم باقی‌مانده پس از درمان پیش از جراحی با تاکسان و تراستوزومابطول هر دوره: هر ۳ هفته (۲۱ روز)در صفحه «تراستوزوماب امتانسین (کادسیلا)» · دوز و برنامه تجویز (برچسب FDA)

HER2 مثبت، بیماری مهاجم باقی‌مانده پس از درمان پیش از جراحی با تاکسان و تراستوزوماب

دارو	دوز	روش	زمان تجویز
تراستوزوماب امتانزین (کادسیلا)	۳٫۶ میلی‌گرم/کیلوگرم (هرگز بیشتر)	انفوزیون وریدی؛ اولیه ۹۰ دقیقه، سپس ۳۰ دقیقه در صورت تحمل	روز ۱

طول هر دوره: هر ۳ هفته (۲۱ روز)
مدت درمان: در مجموع ۱۴ دوره، مگر عود یا سمیت غیرقابل‌کنترل

در صفحه «تراستوزوماب امتانسین (کادسیلا)» · دوز و برنامه تجویز (برچسب FDA)

دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.

گروه‌های درمانی و رژیم دارویی

۱T-DM1 (۷۴۳ بیمار)

تراستوزوماب امتانسین (Trastuzumab emtansine؛ T-DM1) ۳٫۶ میلی‌گرم بر کیلوگرم وریدی هر ۳ هفته برای ۱۴ دوره.

۲تراستوزوماب (۷۴۳ بیمار)

تراستوزوماب (Trastuzumab) ۶ میلی‌گرم بر کیلوگرم وریدی هر ۳ هفته برای ۱۴ دوره.

منبع جزئیات رژیم درمانی: ClinicalTrials.gov NCT01772472 (T-DM1 ۳٫۶ میلی‌گرم بر کیلوگرم و تراستوزوماب ۶ میلی‌گرم بر کیلوگرم هر ۳ هفته، ۱۴ دوره)

دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.

جمعیت مطالعه

بیماران مبتلا به سرطان سینه HER2 مثبت مراحل اولیه که پس از درمان نئوادجوانت حاوی تاکسان (± آنتراسایکلین) و تراستوزوماب، در جراحی بیماری مهاجم باقی‌مانده در سینه یا زیر بغل داشتند.

نقاط پایانی

پیامد اولیه: بقای بدون بیماری مهاجم (iDFS). ثانویه: بقای بدون عود دوردست، بقای کلی، ایمنی.

ایمنی و عوارض

داده‌های ایمنی با پروفایل شناخته‌شده T-DM1 سازگار بود و عوارض بیشتری نسبت به تراستوزوماب تنها داشت. در تحلیل نهایی، عوارض درجه ۳ یا بالاتر در ۲۶٫۱٪ گروه T-DM1 و ۱۵٫۷٪ گروه تراستوزوماب گزارش شد. کاهش پلاکت، افزایش آنزیم‌های کبدی و نوروپاتی محیطی از عوارض شناخته‌شده T-DM1 هستند.

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

FDA در مه ۲۰۱۹ T-DM1 را برای درمان ادجوانت بیماری HER2 مثبت باقی‌مانده تأیید کرد. تحلیل نهایی (Geyer و همکاران، NEJM ۲۰۲۵) بهبود معنی‌دار بقای کلی را نشان داد. رهنمود ESMO (نسخه پان‌آسیایی 2024): بیماران با بیماری مهاجم باقی‌مانده پس از درمان نئوادجوانت باید T-DM1 ادجوانت تا ۱۴ دوره دریافت کنند [I, A]. کارآزمایی جدیدتر DESTINY-Breast05 (۲۰۲۶) برتری T-DXd بر T-DM1 را در بیماران پرخطر با بیماری باقی‌مانده نشان داده است.

ترجمه فارسی چکیده مقاله

پیش‌زمینه

بیمارانی که پس از دریافت شیمی‌درمانی نئوادجوانت همراه درمان هدفمند HER2 (گیرنده ۲ فاکتور رشد اپیدرمی انسانی) سرطان سینه مهاجم باقی‌مانده دارند، پیش‌آگهی بدتری نسبت به بیماران بدون سرطان باقی‌مانده دارند. تراستوزوماب امتانسین (T-DM1)، یک آنتی‌بادی متصل به دارو متشکل از تراستوزوماب و عامل سیتوتوکسیک امتانسین (DM1؛ مشتق مایتانسین و مهارکننده میکروتوبول)، در بیماران مبتلا به سرطان سینه متاستاتیک که پیش‌تر با شیمی‌درمانی همراه درمان هدفمند HER2 درمان شده‌اند، سودمند است.

روش‌ها

ما یک کارآزمایی فاز ۳ و باز در بیماران مبتلا به سرطان سینه HER2 مثبت مراحل اولیه انجام دادیم که پس از دریافت درمان نئوادجوانت حاوی تاکسان (با یا بدون آنتراسایکلین) و تراستوزوماب، در جراحی بیماری مهاجم باقی‌مانده در سینه یا زیر بغل داشتند. بیماران به‌طور تصادفی برای دریافت T-DM1 یا تراستوزوماب ادجوانت به مدت ۱۴ دوره تقسیم شدند. پیامد اولیه بقای بدون بیماری مهاجم بود (تعریف‌شده به‌صورت عدم عود تومور مهاجم سینه همان سمت، عود مهاجم موضعی–ناحیه‌ای همان سمت، سرطان مهاجم سینه مقابل، عود دوردست یا مرگ به هر علت).

نتایج

در تحلیل میانی، در میان ۱۴۸۶ بیمار تصادفی‌سازی‌شده (۷۴۳ نفر در گروه T-DM1 و ۷۴۳ نفر در گروه تراستوزوماب)، بیماری مهاجم یا مرگ در ۹۱ بیمار گروه T-DM1 (۱۲٫۲٪) و ۱۶۵ بیمار گروه تراستوزوماب (۲۲٫۲٪) رخ داده بود. درصد برآوردشده بیماران عاری از بیماری مهاجم در ۳ سال در گروه T-DM1 ۸۸٫۳٪ و در گروه تراستوزوماب ۷۷٫۰٪ بود. بقای بدون بیماری مهاجم در گروه T-DM1 به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه تراستوزوماب بود (نسبت خطر بیماری مهاجم یا مرگ ۰٫۵۰؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۳۹ تا ۰٫۶۴؛ P<0.001). عود دوردست به‌عنوان نخستین رویداد بیماری مهاجم در 10.5% بیماران گروه T-DM1 و 15.9% بیماران گروه تراستوزوماب رخ داد. داده‌های ایمنی با پروفایل ایمنی شناخته‌شده T-DM1 سازگار بود و عوارض بیشتری با T-DM1 نسبت به تراستوزوماب تنها همراه بود.

نتیجه‌گیری

در بیماران مبتلا به سرطان سینه HER2 مثبت مراحل اولیه که پس از تکمیل درمان نئوادجوانت بیماری مهاجم باقی‌مانده داشتند، خطر عود سرطان سینه مهاجم یا مرگ با T-DM1 ادجوانت ۵۰٪ کمتر از تراستوزوماب تنها بود. (با حمایت مالی F. Hoffmann-La Roche/Genentech؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی KATHERINE: NCT01772472.)

محدودیت‌ها

طراحی باز؛ بیشتر بیماران درمان نئوادجوانت را بدون پرتوزوماب دریافت کرده بودند؛ اکنون T-DXd در بیماران پرخطر جایگزین بالقوه است (DESTINY-Breast05).

مقاله اصلی (DOI)PubMed ClinicalTrials.gov

ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.