آبماسیکلیب به‌عنوان درمان اولیه سرطان پیشرفته سینه

هدف

آبماسیکلیب، مهارکننده کیناز وابسته به سیکلین ۴ و ۶، به‌صورت تک‌دارو و در ترکیب با فولوسترانت در زنان مبتلا به سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی (HR) مثبت و گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی انسانی ۲ (HER2) منفی که قبلاً درمان غدد درون‌ریز دریافت کرده بودند، اثربخشی نشان داد.

روش‌ها

MONARCH 3 یک مطالعه فاز ۳ تصادفی‌شده و دوسوکور از آبماسیکلیب یا دارونما به‌همراه مهارکننده آروماتاز غیراستروئیدی در ۴۹۳ زن یائسه مبتلا به سرطان پیشرفته سینه HR مثبت و HER2 منفی است که در مرحله پیشرفته هیچ درمان سیستمیک قبلی دریافت نکرده بودند. بیماران آبماسیکلیب یا دارونما (۱۵۰ میلی‌گرم دو بار در روز با برنامه مداوم) را به‌همراه ۱ میلی‌گرم آناستروزول یا ۲٫۵ میلی‌گرم لتروزول روزانه دریافت کردند. هدف اصلی، بقای بدون پیشرفت بیماری به‌ارزیابی پژوهشگر بود. اهداف ثانویه شامل ارزیابی پاسخ و ایمنی بود. تحلیل میان‌دوره‌ای برنامه‌ریزی‌شده پس از ۱۸۹ رویداد انجام شد.

نتایج

میانه بقای بدون پیشرفت بیماری در گروه آبماسیکلیب به‌طور معناداری طولانی‌تر بود (نسبت خطر ۰٫۵۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۱ تا ۰٫۷۲؛ P = ۰٫۰۰۰۰۲۱؛ میانه: در گروه آبماسیکلیب به دست نیامد و در گروه دارونما ۱۴٫۷ ماه بود). در بیماران دارای بیماری قابل اندازه‌گیری، نرخ پاسخ عینی در گروه آبماسیکلیب ۵۹٪ و در گروه دارونما ۴۴٪ بود (P = ۰٫۰۰۴). در گروه آبماسیکلیب، اسهال شایع‌ترین عارضه جانبی بود (۸۱٫۳٪) ولی عمدتاً درجه ۱ بود (۴۴٫۶٪). در مقایسه آبماسیکلیب با دارونما، شایع‌ترین عوارض جانبی درجه ۳ یا ۴ عبارت بودند از نوتروپنی (۲۱٫۱٪ در برابر ۱٫۲٪)، اسهال (۹٫۵٪ در برابر ۱٫۲٪) و لکوپنی (۷٫۶٪ در برابر ۰٫۶٪).

نتیجه‌گیری

آبماسیکلیب به‌همراه مهارکننده آروماتاز غیراستروئیدی به‌عنوان درمان اولیه مؤثر بود و بقای بدون پیشرفت بیماری و نرخ پاسخ عینی را به‌طور معناداری بهبود داد و در زنان مبتلا به سرطان پیشرفته سینه HR مثبت و HER2 منفی نمایه ایمنی قابل‌تحملی نشان داد.