در سرطان سینه پیشرفته هورمون مثبت، تومور ممکن است با ایجاد جهشی به نام ESR1 به داروهای ضدهورمونی (مهارکننده آروماتاز) مقاوم شود. در این مطالعه، هر ۲ تا ۳ ماه با آزمایش خون (ctDNA) به دنبال این جهش گشتند؛ پیش از آنکه در تصویربرداری پیشرفتی دیده شود. تعویض زودهنگام داروی ضدهورمونی با قرص جدید کامیزسترانت، زمان کنترل بیماری را تقریباً دو برابر کرد و کیفیت زندگی را هم مدت بیشتری حفظ کرد.
ER مثبت/HER2 منفی پیشرفته، دست‌کم ۶ ماه درمان خط اول با مهارکننده آروماتاز + مهارکننده CDK4/6، ظهور جهش ESR1 در ctDNA (پایش هر ۲ تا ۳ ماه) بدون پیشرفت رادیولوژیک
| دارو | دوز | روش | زمان تجویز |
|---|---|---|---|
| کامیزسترانت (به‌جای مهارکننده آروماتاز) | ۷۵ میلی‌گرم یک بار در روز | خوراکی | پیوسته |
| همان مهارکننده CDK4/6 قبلی | دوز قبلی | خوراکی | ادامه |
داروی جدید؛ دوز از کارآزمایی SERENA-6. قطع درمان به دلیل عارضه ۱٫۳٪ بود.
در صفحه «سرطان سینه» · بیماری پیشرفته گیرنده هورمونی مثبت / HER2 منفی
دوزها مطابق پروتکل کارآزمایی، رهنمود یا برچسب رسمی دارو (منبع در یادداشت هر رژیم) است. پیش از تجویز، شمارش سلول‌های خون، عملکرد کلیه و کبد، تداخلات دارویی و شرایط بیمار را بررسی کنید و دوز را بر اساس برچسب دارو تعدیل کنید.
کامیزسترانت ۷۵ میلی‌گرم خوراکی یک بار در روز + ادامه همان مهارکننده CDK4/6: پالبوسیکلیب (۱۲۵، ۱۰۰ یا ۷۵ میلی‌گرم خوراکی روزانه، ۲۱ روز مصرف و ۷ روز استراحت)، آبماسیکلیب (۱۵۰، ۱۰۰ یا ۵۰ میلی‌گرم خوراکی دو بار در روز) یا ریبوسیکلیب (خوراکی روزانه، ۲۱ روز مصرف و ۷ روز استراحت) + دارونمای مهارکننده آروماتاز. در مردان و زنان پیش یا حوالی یائسگی، آگونیست LHRH ماهانه.
آناستروزول ۱ میلی‌گرم یا لتروزول ۲٫۵ میلی‌گرم خوراکی یک بار در روز + همان مهارکننده CDK4/6 (دوزهای بالا) + دارونمای کامیزسترانت.
منبع جزئیات رژیم درمانی: چکیده مقاله (کامیزسترانت ۷۵ میلی‌گرم روزانه) و ClinicalTrials.gov NCT04964934 (دوز مهارکننده‌های آروماتاز و CDK4/6)
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
بیماران مبتلا به سرطان سینه پیشرفته گیرنده استروژن مثبت (ER+) و HER2 منفی که دست‌کم ۶ ماه درمان خط اول با مهارکننده آروماتاز همراه با مهارکننده CDK4/6 (پالبوسیکلیب، ریبوسیکلیب یا آبماسیکلیب) دریافت کرده بودند و در پایش ctDNA جهش ESR1 در آن‌ها ظاهر شد، بدون پیشرفت رادیولوژیک بیماری.
پیامد اصلی: بقای بدون پیشرفت (PFS) به ارزیابی پژوهشگر.
پیامدهای ثانویه: از جمله زمان تا بدتر شدن کیفیت زندگی و وضعیت کلی سلامت گزارش‌شده توسط بیمار، PFS2 و بقای کلی.
میزان قطع درمان به دلیل عوارض جانبی پایین بود: ۱٫۳٪ با کامیزسترانت در برابر ۱٫۹٪ با مهارکننده آروماتاز. جزئیات کامل عوارض (از جمله عوارض درجه ۳ یا بالاتر) در متن کامل مقاله.
FDA در سپتامبر ۲۰۲۶ کامیزسترانت (Etcamah، AstraZeneca) را همراه با یک مهارکننده CDK4/6 برای سرطان سینه پیشرفته HR مثبت و HER2 منفی با جهش نوظهور ESR1 که در طول درمان با مهارکننده آروماتاز و CDK4/6 در ctDNA شناسایی شده است، به‌صورت تأیید تسریع‌شده (accelerated approval) تأیید کرد و آزمون Guardant360 CDx را به‌عنوان تشخیص همراه پذیرفت. این نخستین تأیید درمانی است که بر اساس تشخیص جهش مقاومت در ctDNA پیش از پیشرفت رادیولوژیک انجام می‌شود.
جهش‌های ژن ESR1 شایع‌ترین سازوکار مقاومت اکتسابی به درمان با مهارکننده آروماتاز همراه با مهارکننده کیناز وابسته به سیکلین ۴ و ۶ (CDK4/6) در سرطان سینه پیشرفته هستند. کامیزسترانت (camizestrant)، یک تجزیه‌کننده انتخابی گیرنده استروژن (ER) نسل جدید و آنتاگونیست کامل ER، در سرطان سینه پیشرفته ER مثبت فعالیت ضدتوموری نشان داده است.
بیماران مبتلا به سرطان سینه پیشرفته با تومور ER مثبت و منفی از نظر گیرنده فاکتور رشد اپیدرمی انسانی ۲ (HER2) را هر ۲ تا ۳ ماه یک بار از نظر جهش ESR1 در DNA توموری در گردش (ctDNA) آزمایش کردیم. همه بیماران دست‌کم ۶ ماه درمان خط اول با مهارکننده آروماتاز همراه با یک مهارکننده CDK4/6 (پالبوسیکلیب [palbociclib]، ریبوسیکلیب [ribociclib] یا آبماسیکلیب [abemaciclib]) دریافت کرده بودند. بیمارانی که جهش ESR1 در آن‌ها یافت شد و پیشرفت رادیولوژیک نداشتند، به نسبت ۱:۱ به تغییر درمان به کامیزسترانت (۷۵ میلی‌گرم یک بار در روز) همراه با ادامه مهارکننده CDK4/6 و دارونما به جای مهارکننده آروماتاز، یا به ادامه مهارکننده آروماتاز همراه با مهارکننده CDK4/6 و دارونما به جای کامیزسترانت اختصاص یافتند. پیامد اصلی، بقای بدون پیشرفت به ارزیابی پژوهشگر بود.
در مجموع ۳۲۵۶ بیمار از نظر جهش ESR1 آزمایش شدند. ۳۱۵ بیمار واجد شرایط به تغییر به کامیزسترانت (۱۵۷ بیمار) یا ادامه مهارکننده آروماتاز (۱۵۸ بیمار) اختصاص یافتند. در یک تحلیل میانی با میانه پیگیری ۱۲٫۶ ماه، میانه بقای بدون پیشرفت در گروه کامیزسترانت ۱۶٫۰ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۱۲٫۷ تا ۱۸٫۲) و در گروه مهارکننده آروماتاز ۹٫۲ ماه (فاصله اطمینان ۹۵٪، ۷٫۲ تا ۹٫۵) بود (نسبت خطر پیشرفت یا مرگ، ۰٫۴۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۳۱ تا ۰٫۶۰؛ P<0.0001). میانه زمان تا بدتر شدن وضعیت کلی سلامت و کیفیت زندگی گزارش‌شده توسط بیمار با کامیزسترانت ۲۱٫۰ ماه و با مهارکننده آروماتاز ۶٫۴ ماه بود (نسبت خطر، ۰٫۵۴؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۳۴ تا ۰٫۸۴). میزان قطع درمان به دلیل عوارض جانبی با کامیزسترانت ۱٫۳٪ و با مهارکننده آروماتاز ۱٫۹٪ بود.
در بیماران مبتلا به سرطان سینه پیشرفته ER مثبت و HER2 منفی با جهش ESR1 که در طول درمان ظاهر شده بود، کسانی که در طول درمان خط اول به کامیزسترانت با ادامه مهارکننده CDK4/6 تغییر درمان دادند، نسبت به کسانی که ترکیب مهارکننده آروماتاز را ادامه دادند، بقای بدون پیشرفت به‌طور معنادار طولانی‌تری داشتند. (با حمایت مالی AstraZeneca؛ شماره ClinicalTrials.gov مطالعه SERENA-6: NCT04964934.)
نتایج بر پایه تحلیل میانی PFS است و داده‌های بقای کلی و PFS2 هنوز نابالغ بودند؛ بیماران گروه کنترل هنگام پیشرفت به‌طور روتین به کامیزسترانت منتقل نمی‌شدند، بنابراین روشن نیست تغییر زودهنگام بر اساس ctDNA بهتر از تغییر درمان در زمان پیشرفت است؛ پایش مکرر ctDNA هزینه‌بر است و دسترسی به آن محدود است؛ حمایت مالی شرکت سازنده.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.
برای جستجو تایپ کنید...