شیمی‌درمانی ادجوانت بر اساس آزمون بیان ۲۱ ژنی در سرطان سینه
- نوع مطالعه
- کارآزمایی بالینی
- نام مطالعه
- TAILORx
- فاز
- فاز ۳
- طراحی
- کارآزمایی آینده‌نگر با تصادفی‌سازی گروه با امتیاز میانی؛ طراحی عدم برتری
- حجم نمونه
- ۱۰۲۷۳ زن (۶۷۱۱ بیمار تصادفی‌سازی‌شده با امتیاز عود ۱۱ تا ۲۵)
- منبع
- N Engl J Med · ۲۰۱۸
- شناسه کارآزمایی
- NCT00310180
به زبان ساده
آزمون ۲۱ ژنی (Oncotype DX) روی بافت تومور انجام می‌شود و «امتیاز عود» می‌دهد. این مطالعه بزرگ نشان داد که بیشتر زنان با سرطان سینه هورمون مثبت، HER2 منفی و بدون درگیری غدد لنفاوی که امتیاز میانی (۱۱ تا ۲۵) دارند، از شیمی‌درمانی سود نمی‌برند و هورمون‌درمانی به‌تنهایی کافی است؛ به استثنای برخی زنان ۵۰ ساله یا جوان‌تر با امتیاز ۱۶ تا ۲۵.
نتایج کلیدی
گروه‌های درمانی و رژیم دارویی
هورمون‌درمانی ادجوانت استاندارد خوراکی به انتخاب پزشک: تاموکسیفن به‌تنهایی، مهارکننده آروماتاز (آناستروزول، لتروزول یا اگزمستان) به‌تنهایی یا تاموکسیفن و سپس مهارکننده آروماتاز، به مدت ۵ یا ۱۰ سال. میانه مدت هورمون‌درمانی ۵٫۴ سال (حدود ۳۵٪ بیش از ۵ سال)؛ در زنان پس از یائسگی ۹۱٪ مهارکننده آروماتاز و در زنان پیش از یائسگی ۷۸٪ تاموکسیفن به‌تنهایی یا تاموکسیفن و سپس مهارکننده آروماتاز گرفتند و سرکوب تخمدان در ۱۳٪ زنان پیش از یائسگی به کار رفت. دوز مشخصی در منابع بررسی‌شده تعیین نشده است.
شیمی‌درمانی ترکیبی ادجوانت استاندارد به انتخاب پزشک و سپس، ظرف ۴ هفته پس از آخرین دوز شیمی‌درمانی، همان هورمون‌درمانی گروه دیگر. شایع‌ترین رژیم‌ها در بیمارانی که شیمی‌درمانی گرفتند: دوستاکسل و سیکلوفسفامید (۵۶٪) و رژیم‌های حاوی آنتراسایکلین (۳۶٪). دوز مشخصی در منابع بررسی‌شده تعیین نشده است.
منبع جزئیات رژیم درمانی: متن کامل مقاله (PMC6172658) و ClinicalTrials.gov NCT00310180؛ رژیم‌های شیمی‌درمانی و هورمون‌درمانی به انتخاب پزشک معالج بود و در این منابع دوز مشخصی تعیین نشده است
دوزها صرفاً برای اطلاع متخصصان و مطابق پروتکل این مطالعه ذکر شده‌اند و نسخه درمانی نیستند. تجویز هر دارو باید توسط پزشک معالج و بر اساس شرایط بیمار انجام شود.
جمعیت مطالعه
زنان ۱۸ تا ۷۵ ساله با سرطان سینه قابل جراحی، گیرنده استروژن و/یا پروژسترون مثبت (طبق آزمایشگاه محلی)، HER2 منفی (FISH یا IHC صفر یا ۱+)، بدون درگیری غدد لنفاوی زیربغل (بیوپسی غده نگهبان و/یا دیسکسیون آگزیلا)، اندازه تومور ۱٫۱ تا ۵٫۰ سانتی‌متر (یا ۰٫۵ تا ۱٫۰ سانتی‌متر با درجه هسته‌ای یا بافتی متوسط یا بالا یا تهاجم لنفاوی-عروقی)، که طبق رهنمود NCCN شیمی‌درمانی ادجوانت برایشان توصیه یا قابل‌بررسی بود؛ بدون شیمی‌درمانی یا پرتودرمانی قبلی برای این سرطان، با حاشیه جراحی سالم و ثبت‌نام ظرف ۸۴ روز از جراحی. از ۱۰٬۲۷۳ زن ثبت‌شده، ۹۷۱۹ بیمار واجد شرایط با داده پیگیری تحلیل شدند: امتیاز عود ۱۱ تا ۲۵ در ۶۹٪ (تصادفی‌سازی)، ۱۰ یا کمتر در ۱۷٪ (فقط هورمون‌درمانی) و ۲۶ یا بیشتر در ۱۴٪ (شیمی‌درمانی و هورمون‌درمانی).
نقاط پایانی
پیامد اولیه: بقای بدون بیماری مهاجم (عدم عود بیماری مهاجم، سرطان اولیه دوم یا مرگ)، با هدف اثبات عدم برتری هورمون‌درمانی تنها.
ایمنی و عوارض
گزارش اصلی داده‌ای درباره عوارض درمان ارائه نکرده و داده یائسگی ناشی از شیمی‌درمانی جمع‌آوری نشد. پیامد ایمنی راهبرد، حذف شیمی‌درمانی بود: در گروه امتیاز ۱۱ تا ۲۵، هورمون‌درمانی به‌تنهایی از نظر بقای بدون بیماری مهاجم غیرفروتر بود (HR ۱٫۰۸؛ فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۹۴ تا ۱٫۲۴) و بقای کلی ۹ ساله مشابه بود (۹۳٫۹٪ در برابر ۹۳٫۸٪). عدم پایبندی به درمان تعیین‌شده ۵٫۴٪ در گروه هورمون‌درمانی و ۱۸٫۴٪ در گروه شیمی‌درمانی بود.
اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها
TAILORx به یکی از مهم‌ترین مطالعات کاهش درمان (de-escalation) تبدیل شد و استفاده از آزمون‌های بیان ژن برای تصمیم‌گیری درباره شیمی‌درمانی ادجوانت را تثبیت کرد. رهنمود ESMO (نسخه پان‌آسیایی 2024): در موارد عدم قطعیت درباره اندیکاسیون شیمی‌درمانی ادجوانت، آزمون‌های بیان ژن می‌توانند برای هدایت تصمیم استفاده شوند [I, B].
ترجمه فارسی چکیده مقاله
پیش‌زمینه
امتیاز عود حاصل از آزمون ۲۱ ژنی سرطان سینه، در صورت بالا بودن، سود شیمی‌درمانی و در صورت پایین بودن، خطر پایین عود در غیاب شیمی‌درمانی را پیش‌بینی می‌کند؛ با این حال درباره سود شیمی‌درمانی برای بیشتر بیماران، که امتیاز میانی دارند، عدم قطعیت وجود دارد.
روش‌ها
ما یک کارآزمایی آینده‌نگر شامل ۱۰،۲۷۳ زن مبتلا به سرطان سینه گیرنده هورمونی مثبت، HER2 منفی و بدون درگیری غدد لنفاوی زیر بغل انجام دادیم. از ۹۷۱۹ بیمار واجد شرایط با اطلاعات پیگیری، ۶۷۱۱ نفر (۶۹٪) امتیاز عود میانی ۱۱ تا ۲۵ داشتند و به‌طور تصادفی برای دریافت شیمی‌درمانی همراه هورمون‌درمانی یا هورمون‌درمانی تنها تقسیم شدند. کارآزمایی برای نشان دادن عدم برتری هورمون‌درمانی تنها از نظر بقای بدون بیماری مهاجم (تعریف‌شده به‌صورت عدم عود بیماری مهاجم، سرطان اولیه دوم یا مرگ) طراحی شده بود.
نتایج
هورمون‌درمانی در تحلیل بقای بدون بیماری مهاجم از شیمی‌درمانی همراه هورمون‌درمانی پایین‌تر نبود (نسبت خطر عود بیماری مهاجم، سرطان اولیه دوم یا مرگ [هورمون‌درمانی در برابر شیمی‌درمانی همراه هورمون‌درمانی] ۱٫۰۸؛ فاصله اطمینان ۹۵٪، ۰٫۹۴ تا ۱٫۲۴؛ P=0.26). در ۹ سال، دو گروه درمانی میزان مشابهی از بقای بدون بیماری مهاجم (۸۳٫۳٪ در گروه هورمون‌درمانی و ۸۴٫۳٪ در گروه شیمی‌درمانی همراه هورمون‌درمانی)، عدم عود بیماری در محل دوردست (۹۴٫۵٪ و ۹۵٫۰٪) یا در محل دوردست یا موضعی–ناحیه‌ای (۹۲٫۲٪ و ۹۲٫۹٪) و بقای کلی (۹۳٫۹٪ و ۹۳٫۸٪) داشتند. سود شیمی‌درمانی برای بقای بدون بیماری مهاجم با ترکیب امتیاز عود و سن متفاوت بود (P=0.004) و مقداری سود شیمی‌درمانی در زنان ۵۰ ساله یا جوان‌تر با امتیاز عود ۱۶ تا ۲۵ مشاهده شد.
نتیجه‌گیری
هورمون‌درمانی ادجوانت و شیمی‌درمانی همراه هورمون‌درمانی در زنان مبتلا به سرطان سینه گیرنده هورمونی مثبت، HER2 منفی و بدون درگیری غدد لنفاوی زیر بغل با امتیاز عود ۲۱ ژنی میانی، اثربخشی مشابهی داشتند، هرچند مقداری سود شیمی‌درمانی در برخی زنان ۵۰ ساله یا جوان‌تر مشاهده شد. (با حمایت مالی موسسه ملی سرطان آمریکا و دیگران؛ شماره ClinicalTrials.gov کارآزمایی TAILORx: NCT00310180.)
محدودیت‌ها
فقط بیماران بدون درگیری غدد لنفاوی؛ سود مشاهده‌شده در زنان جوان ممکن است تا حدی ناشی از سرکوب تخمدان توسط شیمی‌درمانی باشد؛ عدم پایبندی به درمان تخصیص‌یافته در بخشی از بیماران.
ترجمه و خلاصه فارسی توسط تیم تحریریه بر اساس مقاله منتشرشده تهیه شده است. متن اصلی و کامل مقاله مرجع نهایی است.