رهنمودهای بالینی ESMO سازگارشده برای آسیا: تشخیص، درمان و پیگیری بیماران مبتلا به کارسینوم هپاتوسلولار

توصیه‌های کلیدی رهنمود (ترجمه فارسی)

1. به دلیل ارتباط HCC با بیماری مزمن کبد، واکسیناسیون همگانی علیه HBV در بدو تولد (II, A) و درمان زودهنگام ضدویروسی HBV و HCV (III, A) توصیه می‌شود.

   II, A / III, A

2. درمان ضدویروسی برای همه بیماران دارای HBV فعال که به HCC مبتلا می‌شوند، به‌ویژه آنهایی که درمان قطعی و/یا سیستمیک می‌گیرند، توصیه می‌شود.

   II, A

3. غربالگری HCC در همه بیماران مبتلا به سیروز، صرف‌نظر از علت آن، در صورتی که عملکرد کبد و بیماری‌های همراه اجازه درمان تومور را بدهند، توصیه می‌شود.

   II, A

4. غربالگری HCC باید شامل سونوگرافی شکم (یا در صورت امکان تصویربرداری مقطعی چندفازی) هر ۶ ماه، با یا بدون اندازه‌گیری AFP باشد.

   II, A

5. در بیماران مبتلا به HCC پیشرفته، پیش از شروع درمان سیستمیک، تشخیص بافت‌شناسی HCC توصیه می‌شود.

   III, A

6. رزکسیون کبد برای بیماران دارای تومور منفرد بزرگ‌تر از ۲ سانتی‌متر بدون شواهد فشار خون بالای ورید پورت (BCLC 0 تا A) توصیه می‌شود.

   II, A

7. ابلیشن با مایکروویو (MWA) یا رادیوفرکوئنسی (RFA) در مرحله بسیار زودرس (BCLC 0) توصیه می‌شود و در مرحله زودرس (BCLC A) جایگزینی برای رزکسیون است.

   II, A

8. درمان سیستمیک ادجوانت با مهارکننده‌های تیروزین‌کیناز یا ترکیب‌های مبتنی بر مهارکننده ایست بازرسی ایمنی پس از رزکسیون یا ابلیشن توصیه نمی‌شود.

   I, E

9. پیوند کبد (OLT) برای بیمارانی که در معیارهای میلان قرار دارند، زمانی که میزان عود کمتر از ۱۰٪ و بقای ۵ساله ۷۰٪ انتظار می‌رود، توصیه می‌شود؛ معیارهای UCSF نیز در بیماران فراتر از معیارهای میلان قابل بررسی است (III, B).

   II, A

10. TACE با ذرات دارورسان (DEB-TACE) یا TACE متعارف مبتنی بر لیپیودول برای بیماران مرحله بینابینی (BCLC B) قابل توصیه است.

    I, B

11. ترکیب TACE با رژیم ایمنی‌درمانی همراه داروی ضدرگ‌زایی (مانند آتزولیزوماب–بواسیزوماب، دوروالوماب–بواسیزوماب یا پمبرولیزوماب–لنواتینیب) در مرحله بینابینی قابل بررسی است، اما سود بلندمدت آن ثابت نشده است.

    I, C

12. ترکیب TACE با لنواتینیب در صورتی که ترکیب ایمنی‌درمانی با داروی ضدرگ‌زایی ممکن نباشد، قابل بررسی است.

    II, C

13. خط اول بیماری پیشرفته: آتزولیزوماب–بواسیزوماب یا دوروالوماب–ترملیموماب توصیه می‌شود (ESMO-MCBS نسخه ۲٫۰: امتیاز ۵ برای هر دو).

    I, A

14. در بیماران دارای فشار خون بالای ورید پورت، بررسی واریس پیش از شروع آتزولیزوماب–بواسیزوماب قویاً توصیه می‌شود.

    IV, A

15. کامرلیزوماب–ریووسرانیب (تأییدنشده در EMA و FDA) یا نیولوماب–ایپیلیموماب (تأییدشده در EMA، نه FDA) قابل توصیه است.

    I, B

16. دوروالوماب (I, A؛ ESMO-MCBS نسخه ۲٫۰: امتیاز ۴؛ تأییدشده در EMA، نه FDA) یا تیسلیزوماب (I, A؛ تأییدنشده در EMA و FDA) باید برای بیمارانی که مناسب درمان ترکیبی مهارکننده ایست بازرسی نیستند در نظر گرفته شود.

    I, A

17. لنواتینیب یا سورافنیب برای بیمارانی که منع مصرف ایمنی‌درمانی دارند توصیه می‌شود.

    I, A

18. در بیماران با عملکرد ضعیف کبد و/یا وضعیت عملکردی ECOG ۲ یا بیشتر (BCLC D)، بهترین مراقبت حمایتی، از جمله پرتودرمانی استریوتاکتیک برای درد، توصیه می‌شود.

    III, A

19. خط دوم پس از سورافنیب: رگورافنیب یا کابوزانتینیب (هر دو I, A؛ ESMO-MCBS نسخه ۲٫۰: امتیاز ۳) باید در نظر گرفته شود؛ راموسیروماب در بیماران با AFP ≥۴۰۰ نانوگرم/میلی‌لیتر قابل بررسی است (I, B؛ ESMO-MCBS: امتیاز ۱). سورافنیب پس از لنواتینیب خط اول ممکن است در نظر گرفته شود (IV, C).

    I, A

20. لنواتینیب پس از ایمنی‌درمانی خط اول باید در نظر گرفته شود (IV, A؛ برای خط دوم در EMA و FDA تأیید نشده) و سورافنیب پس از ایمنی‌درمانی خط اول قابل بررسی است (IV, B). استفاده از همه داروهای تأییدشده به‌صورت متوالی پس از ترکیب‌های ایمنی‌درمانی یا لنواتینیب توصیه می‌شود (III, A).

    IV, A / IV, B

21. شیمی‌درمانی سیستمیک در کارآزمایی‌های تصادفی بقا را بهبود نداده و قابل توصیه نیست.

    II, D

22. پیگیری پس از درمان‌های رادیکال (جراحی یا ابلیشن حرارتی): ارزیابی بالینی دکمپانسیون (جبران‌نشدن) کبد و تشخیص زودهنگام عود با CT یا MRI چندفازی با کنتراست هر ۳ ماه در ۲ سال اول و سپس هر ۶ ماه تا ۵ سال.

    III, A

جمعیت مطالعه

نقاط پایانی

ایمنی و عوارض

اهمیت بالینی و جایگاه در رهنمودها

محدودیت‌ها