سرطان روده بزرگایمنی‌درمانیآزمایش مولکولیراهنمای درمان

سرطان روده بزرگ با MSI-H یا dMMR: ایمنی‌درمانی به‌جای شیمی‌درمانی

یک آزمایش ارزان روی نمونه تومور، که در حدود یک نفر از هر ۲۰ بیمار سرطان روده پخش‌شده درمان را از شیمی‌درمانی به ایمنی‌درمانی تغییر می‌دهد

به‌روزرسانی: ۵ آبان ۱۴۰۵۲ دقیقه مطالعه۱۰ منبع علمی
نمایش برای:

نکات کلیدی

  • در هر بیمار سرطان روده، وضعیت MMR یا MSI تومور باید آزمایش شود؛ این آزمایش روی همان نمونه نمونه‌برداری یا جراحی انجام می‌شود [۱، ۱۰].
  • در بیماری پخش‌شده با MSI-H، ایمنی‌درمانی بیماری را حدود دو برابر بیشتر از شیمی‌درمانی کنترل کرد و عوارض شدید یک‌سوم بود [۲].
  • دو داروی ایمنی‌درمانی با هم، دو سال بعد بیماری را در بیشتر بیماران آرام نگه داشته بودند؛ با شیمی‌درمانی فقط در عده کمی [۴].
  • پیش و پس از جراحی هم ایمنی‌درمانی در این تومورها نتایج بی‌سابقه‌ای داشته است [۶، ۷، ۸].

MSI-H یا dMMR یعنی چه؟

سلول‌ها هر بار که تقسیم می‌شوند DNA خود را کپی می‌کنند و یک «سیستم تصحیح خطا» (MMR) اشتباه‌های کپی را درست می‌کند. در بعضی تومورهای روده این سیستم خراب است (dMMR)؛ نتیجه‌اش هزاران جهش در تومور است که در آزمایش به شکل «ناپایداری ریزماهواره‌ای بالا» (MSI-H) دیده می‌شود. این جهش‌ها تومور را برای دستگاه ایمنی «بیگانه‌تر» می‌کنند؛ برای همین ایمنی‌درمانی در آن‌ها بسیار خوب کار می‌کند (ایمنی‌درمانی و حفظ عضو).

گاهی این خرابی ارثی است (سندرم لینچ) و آزمایش خانواده هم لازم می‌شود [۱۰] (آیا سرطان ارثی است؟).

داستان: وقتی شیمی‌درمانی کنار رفت

سال‌ها درمان سرطان روده پخش‌شده، در همه بیماران، شیمی‌درمانی همراه داروهای هدفمند بود. سپس مطالعه بزرگی ایمنی‌درمانی با پمبرولیزوماب را در بیماران MSI-H مستقیماً با شیمی‌درمانی مقایسه کرد: بیماری حدود دو برابر دیرتر بدتر شد و عوارض شدید یک‌سوم شیمی‌درمانی بود [۲]. در کسانی که پاسخ دادند، پاسخ معمولاً سال‌ها ماند [۳].

ترکیب دو داروی ایمنی‌درمانی (نیولوماب و ایپیلیموماب) یک قدم جلوتر رفت: دو سال بعد، بیماری در بیشتر بیماران آرام مانده بود؛ با شیمی‌درمانی فقط در عده کمی [۴]. این ترکیب از نیولوماب تنها هم بهتر بود [۵].

۲۲ در برابر ۶۶
از هر ۱۰۰ بیمار، عوارض شدید
ایمنی‌درمانی در برابر شیمی‌درمانی [۲]
۷۲ در برابر ۱۴
از هر ۱۰۰ بیمار، کنترل بیماری پس از ۲ سال
دو داروی ایمنی‌درمانی در برابر شیمی‌درمانی [۴]
۶۸ از ۱۰۰
تومور کاملاً از بین رفته در نمونه جراحی
ایمنی‌درمانی کوتاه پیش از جراحی سرطان کولون [۶]

پیش و پس از جراحی

سرطان کولون: چند هفته ایمنی‌درمانی پیش از جراحی، در ۶۸ نفر از ۱۰۰ بیمار تومور را در نمونه جراحی به‌کلی از بین برد [۶]. پس از جراحی مرحله ۳، افزودن ایمنی‌درمانی به شیمی‌درمانی برگشت بیماری را حدود نصف کرد [۷].

سرطان راست‌روده (رکتوم): در یک مطالعه، ایمنی‌درمانی ۶ ماهه تومور را در همه بیماران از بین برد، بدون نیاز به پرتودرمانی یا جراحی [۸]، و در گزارش بزرگ‌تر هم بیشتر بیماران بدون جراحی ماندند [۹]. این روش هنوز پیگیری طولانی‌تر و مرکز باتجربه لازم دارد.

سؤالی که باید پرسید

اگر سرطان روده دارید، بپرسید: «آیا وضعیت MMR یا MSI تومور من آزمایش شده و جوابش چه بود؟» اگر بیماری پخش‌شده دارید و تومور MSI-H است، پیش از شروع شیمی‌درمانی درباره ایمنی‌درمانی بپرسید [۱، ۲].

کی باید با پزشک تماس بگیرم؟

در دوران ایمنی‌درمانی، اسهال یا خون در مدفوع، سرفه یا تنگی نفس تازه، زردی، خستگی شدید یا بثورات گسترده را زود بگویید؛ این‌ها ممکن است التهاب ناشی از ایمنی باشند که درمان زود لازم دارند (عوارض ایمنی‌درمانی).

پرسش‌های متداول

چند درصد سرطان‌های روده MSI-H هستند؟

در سرطان روده پخش‌شده، گروه کوچکی از بیماران (حدود ۱ نفر از ۲۰) چنین تومورهایی دارند؛ در مراحل زودتر بیشتر است [۱، ۱۰].

آیا ایمنی‌درمانی برای همه سرطان‌های روده مفید است؟

نه. در تومورهایی که MMR سالم دارند (بیشتر بیماران)، ایمنی‌درمانی به‌تنهایی معمولاً اثر نمی‌کند و شیمی‌درمانی همراه داروهای هدفمند درمان اصلی است [۱].

ایمنی‌درمانی چقدر طول می‌کشد؟

در بیماری پخش‌شده معمولاً تا ۲ سال [۲]؛ پیش از جراحی فقط چند هفته [۶].

برای پزشکان (ویژه پزشکان)

نمایش جزئیاتبستن
ویژه پزشکان

آزمایش MMR (IHC) یا MSI در همه سرطان‌های کولورکتال [۱۰، ۱]. KEYNOTE-177: میانه PFS ‏۱۶٫۵ در برابر ۸٫۲ ماه (HR ‏۰٫۶۰)، عوارض درجه ≥۳ ‏۲۲٪ در برابر ۶۶٪ [۲]؛ OS نهایی HR ‏۰٫۷۴ با ۶۰٪ کراس‌اوور [۳]. CheckMate 8HW: نیولوماب + ایپیلیموماب در خط اول، PFS بیست‌وچهارماهه ۷۲٪ در برابر ۱۴٪ (HR ‏۰٫۲۱) [۴]؛ در برابر نیولوماب تنها HR ‏۰٫۶۲ [۵]. NICHE-2: pCR ‏۶۸٪، پاسخ پاتولوژیک ۹۸٪ [۶]. ATOMIC: آتزولیزوماب + mFOLFOX6 در مرحله III dMMR، DFS سه‌ساله ۸۶٫۳٪ در برابر ۷۶٫۲٪ (HR ‏۰٫۵۰) [۷]. دوستارلیماب در رکتوم dMMR: cCR ‏۱۲ از ۱۲ [۸]؛ ۴۹ از ۴۹ در کوهورت رکتوم [۹]. دوز: پمبرولیزوماب در MSI-H.

شواهد علمی

نمایش جزئیاتبستن

شواهد علمی

۸ مورد
کارآزمایی بالینی · فاز ۳

پمبرولیزوماب در سرطان کولورکتال پیشرفته با ناپایداری بالای ریزماهواره‌ای (MSI-H)

N Engl J Med · 2020
۱۶٫۵ در برابر ۸٫۲ ماهمیانه بقای بدون پیشرفت
کارآزمایی بالینی · فاز ۳

پمبرولیزوماب در برابر شیمی‌درمانی در سرطان روده بزرگ متاستاتیک با ناپایداری بالای ریزماهواره (MSI-H) یا نقص در ترمیم ناجورجفتی (dMMR): تحلیل نهایی یک مطالعه فاز ۳ تصادفی و باز

The Lancet Oncology · 2022
۴۴٫۵ ماهپیگیری میانه در تحلیل نهایی
کارآزمایی بالینی · فاز ۳

نیولوماب به‌همراه ایپیلیموماب در سرطان کولورکتال متاستاتیک با ناپایداری بالای ریزماهواره‌ای (MSI-H)

N Engl J Med · 2024
۷۲٪ در برابر ۱۴٪بقای بدون پیشرفت ۲۴ ماهه (خط اول)
کارآزمایی بالینی · فاز ۳

نیولوماب به‌علاوه ایپیلیموماب در برابر نیولوماب در سرطان کولورکتال متاستاتیک با ناپایداری ریزماهواره‌ای بالا: یک کارآزمایی فاز ۳ تصادفی و بازبرچسب

The Lancet · 2025
HR ‏۰٫۶۲ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۴۸ تا ۰٫۸۱)بقای بدون پیشرفت (نیولوماب + ایپیلیموماب در برابر نیولوماب، همه خطوط)
کارآزمایی بالینی · فاز ۲

ایمنی‌درمانی نئوادجوانت در سرطان کولون پیشرفته موضعی با کمبود ترمیم ناجفت‌شدگی

N Engl J Med · 2024
۱۱۳ از ۱۱۵ بیمار (۹۸٪)جراحی به‌موقع
کارآزمایی بالینی · فاز ۳

آتزولیزوماب همراه با FOLFOX برای سرطان کولون مرحله ۳ با کمبود ترمیم ناجفت‌شدگی

N Engl J Med · 2026
۸۶٫۳٪ در برابر ۷۶٫۲٪بقای بدون بیماری ۳ ساله
کارآزمایی بالینی · فاز ۲

مهار PD-1 در سرطان رکتوم پیشرفته موضعی با کمبود ترمیم ناجفت‌شدگی (dMMR)

N Engl J Med · 2022
۱۲ از ۱۲ بیمار (۱۰۰٪)پاسخ کامل بالینی
کارآزمایی بالینی · فاز ۲

مدیریت غیرجراحی تومورهای با کمبود ترمیم ناجفت‌شدگی (dMMR)

N Engl J Med · 2025
۴۹ از ۴۹ بیمارپاسخ کامل بالینی – رکتوم (کوهورت ۱)

بیشتر بخوانید

منابع علمی

۱۰ منبع
نمایش همه منابع، ۱۰ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع

شماره‌های داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شده‌اند.

  1. ۱
    Metastatic colorectal cancer: ESMO Clinical Practice Guideline for diagnosis, treatment and follow-upCremolini C, Chalabi M, Elez E, Fassan M, Gelli M, Goéré D, et al · Ann Oncol · 2026;37:759-776
  2. ۲
    Pembrolizumab in Microsatellite-Instability-High Advanced Colorectal CancerAndré T, Shiu KK, Kim TW, et al · N Engl J Med · 2020;383:2207-2218
  3. ۳
    Pembrolizumab versus chemotherapy for microsatellite instability-high or mismatch repair-deficient metastatic colorectal cancer (KEYNOTE-177): final analysis of a randomised, open-label, phase 3 studyDiaz LA Jr, Shiu KK, Kim TW, Jensen BV, Jensen LH, Punt C, et al · Lancet Oncol · 2022;23:659-670
  4. ۴
    Nivolumab plus Ipilimumab in Microsatellite-Instability-High Metastatic Colorectal CancerAndré T, Elez E, Van Cutsem E, Jensen LH, Bennouna J, Mendez G, et al · N Engl J Med · 2024;391:2014-2026
  5. ۵
    Nivolumab plus ipilimumab versus nivolumab in microsatellite instability-high metastatic colorectal cancer (CheckMate 8HW): a randomised, open-label, phase 3 trialAndré T, Elez E, Lenz HJ, Jensen LH, Touchefeu Y, Van Cutsem E, et al · Lancet · 2025;405:383-395
  6. ۶
    Neoadjuvant Immunotherapy in Locally Advanced Mismatch Repair–Deficient Colon CancerChalabi M, Verschoor YL, Tan PB, Balduzzi S, Van Lent AU, Grootscholten C, et al · N Engl J Med · 2024;390:1949-1958
  7. ۷
    Atezolizumab plus FOLFOX for Stage III Mismatch Repair-Deficient Colon CancerSinicrope FA, Ou FS, Arnold D, et al · N Engl J Med · 2026;394:1155-1166
  8. ۸
    PD-1 Blockade in Mismatch Repair–Deficient, Locally Advanced Rectal CancerCercek A, Lumish M, Sinopoli J, Weiss J, Shia J, Lamendola-Essel M, et al · N Engl J Med · 2022;386:2363-2376
  9. ۹
    Nonoperative Management of Mismatch Repair–Deficient TumorsCercek A, Foote MB, Rousseau B, Smith JJ, Shia J, Sinopoli J, et al · N Engl J Med · 2025;392:2297-2308
  10. ۱۰
    Localised colon cancer: ESMO Clinical Practice Guidelines for diagnosis, treatment and follow-upArgilés G, Tabernero J, Labianca R, Hochhauser D, Salazar R, Iveson T, et al · Ann Oncol · 2020;31:1291-1305

این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۵ آبان ۱۴۰۵ به‌روزرسانی شده است. محتوای این وب‌سایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاع‌رسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.