همیشه نه. در مرحله ۱ جراحی معمولاً کافی است؛ در مرحله ۲ شیمیدرمانی فقط برای بیمارانی پیشنهاد میشود که تومورشان ویژگیهای پرخطر دارد؛ و در مرحله ۳، که سرطان به غدد لنفاوی رسیده، شیمیدرمانی بعد از عمل استاندارد است و شانس زنده ماندن را بیشتر میکند [۲، ۳]. در بسیاری از بیماران مرحله ۳ کمخطرتر، ۳ ماه درمان به اندازه ۶ ماه مؤثر است [۷، ۸]. بهتر است درمان در ۸ هفته اول بعد از عمل شروع شود [۲].
نکات کلیدی
- شیمیدرمانی بعد از عمل برای از بین بردن سلولهای سرطانی است که شاید بعد از جراحی در بدن مانده باشند [۱]؛ همه بیماران آن را لازم ندارند.
- مرحله ۱: درمان، جراحی است و تقریباً همه بیماران با جراحی تنها ۵ سال بعد زندهاند [۲، ۱۹].
- مرحله ۲: شیمیدرمانی بهطور معمول فقط وقتی پیشنهاد میشود که تومور ویژگیهای پرخطر داشته باشد؛ مثلاً از دیواره روده گذشته باشد [۲، ۳].
- مرحله ۳: شیمیدرمانی بعد از عمل استاندارد است و در بسیاری از بیماران کمخطرتر، ۳ ماه درمان کافی است [۲، ۷].
- آزمایش MSI یا MMR روی تومور در مرحله ۲ تصمیم را تغییر میدهد: این تومورها خطر برگشت کمی دارند و معمولاً شیمیدرمانی نمیگیرند [۲، ۳].
- دیر شروع نکنید: بهتر است شیمیدرمانی در ۸ هفته اول بعد از عمل شروع شود [۲].
شیمیدرمانی بعد از عمل چه فایدهای دارد؟
جراحی تومور و معمولاً غدد لنفاوی کنار روده را برمیدارد [۱۹]. شیمیدرمانی بعد از عمل برای از بین بردن سلولهای سرطانی است که شاید در بدن مانده باشند، تا احتمال برگشت سرطان کمتر شود [۱]. پزشک خطر برگشت سرطان شما، سود احتمالی شیمیدرمانی و خطر عوارض آن را با هم میسنجد و همه را با شما در میان میگذارد [۲].
هرچه خطر برگشت بیشتر باشد، سود شیمیدرمانی هم بیشتر است. به گفته رهنمود اروپایی، در مرحله ۳ شیمیدرمانی از هر ۱۰۰ بیمار ۱۰ تا ۱۵ مرگ را کم میکند و افزودن داروی اگزالیپلاتین ۴ تا ۵ مرگ دیگر را؛ در مرحله ۲ پرخطر این عدد حدود ۳ تا ۵ مرگ از هر ۱۰۰ بیمار است [۲].
ویژه پزشکان
ESMO ۲۰۲۰: بقای ۵ ساله پس از جراحی تنها ۹۹٪ در مرحله I، ۶۸٪ تا ۸۳٪ در مرحله II و ۴۵٪ تا ۶۵٪ در مرحله III؛ درمان کمکی خطر مرگ را در مرحله II پرخطر با ۵-FU تکدارویی بهطور مطلق ۳٪ تا ۵٪ و در مرحله III با فلوئوروپیریمیدین تنها ۱۰٪ تا ۱۵٪ کم میکند و رژیمهای حاوی اگزالیپلاتین ۴٪ تا ۵٪ دیگر میافزایند [I, A]؛ گزینههای درمان کمکی باید با در نظر گرفتن خطر عود، سود مورد انتظار و خطر عوارض کامل با بیمار بررسی شود [۲]. QUASAR (۳۲۳۹ بیمار، ۹۱٪ مرحله II؛ فلوئورواوراسیل و فولینیک اسید در برابر مشاهده): RR مرگ ۰٫۸۲ (۹۵٪ CI ۰٫۷۰ تا ۰٫۹۵) و RR عود ۰٫۷۸ (۰٫۶۷ تا ۰٫۹۱)؛ با فرض مرگ پنجساله ۲۰٪ بدون شیمیدرمانی، سود مطلق بقا ۳٫۶٪ (۱٫۰ تا ۶٫۰) [۴]. MOSAIC (۲۲۴۶ بیمار مرحله II یا III؛ FOLFOX4 در برابر LV5FU2): DFS پنجساله ۷۳٫۳٪ در برابر ۶۷٫۴٪ (HR ۰٫۸۰)؛ OS ششساله در مرحله III ۷۲٫۹٪ در برابر ۶۸٫۷٪ (HR ۰٫۸۰)؛ در مرحله II تفاوتی در OS دیده نشد [۶].
بر اساس مرحله: چه کسی شیمیدرمانی لازم دارد؟
| مرحله | یعنی چه؟ | شیمیدرمانی بعد از عمل |
|---|---|---|
| مرحله ۱ | سرطان در لایههای داخلی دیواره روده است و به غدد لنفاوی نرسیده [۱۹] | معمولاً لازم نیست؛ تقریباً همه بیماران با جراحی تنها ۵ سال بعد زندهاند [۲، ۱۹] |
| مرحله ۲ کمخطر | سرطان از لایه عضلانی دیواره روده گذشته، ولی به غدد لنفاوی نرسیده و ویژگی پرخطری ندارد [۱۹] | معمولاً لازم نیست؛ پیگیری منظم [۲، ۳] |
| مرحله ۲ با MSI-H یا dMMR | آزمایش روی تومور نوع خاصی از مشکل ترمیم DNA را نشان داده است | معمولاً لازم نیست؛ خطر برگشت کم است و شیمیدرمانی تکدارویی سودی نشان نداده است [۲، ۳، ۵] |
| مرحله ۲ پرخطر | مثلاً تومور از دیواره روده گذشته یا آن را سوراخ کرده، کمتر از ۱۲ غده لنفاوی بررسی شده، یا روده بسته شده بود [۲، ۳] | پیشنهاد میشود؛ تصمیم با گفتوگو [۲، ۳] |
| مرحله ۳ | سرطان به غدد لنفاوی کنار روده رسیده [۱۹] | بله، استاندارد است؛ ۳ یا ۶ ماه [۲، ۷] |
اساس این تصمیم جواب پاتولوژی بعد از عمل است: عمق تومور، تعداد غدد لنفاوی بررسیشده و درگیر و جواب آزمایش MSI یا MMR [۲]. اگر سرطان به جاهای دور بدن رسیده باشد (مرحله ۴)، تصمیم درمان فرق دارد.
برای فهم بهتر این اصطلاحها ببینید جواب پاتولوژی را چطور بخوانیم؟ و آیا سرطان روده درمان دارد؟
ویژه پزشکان
مرحله II، ESMO ۲۰۲۰: عوامل پیشآگهی اصلی، کمتر از ۱۲ غده نمونهبرداریشده و pT4 (شامل سوراخشدگی)؛ عوامل فرعی، درجه بالا، تهاجم عروقی، لنفاتیک و دورعصبی، تظاهر با انسداد و CEA بالای پیش از عمل. کمخطر: پیگیری [I, A]؛ خطر متوسط (بدون MSI/dMMR و با هر عامل خطر بهجز pT4 یا کمتر از ۱۲ غده): ۶ ماه فلوئوروپیریمیدین [I, B]؛ پرخطر (pT4 یا کمتر از ۱۲ غده یا چند عامل متوسط، صرفنظر از MSI): افزودن اگزالیپلاتین را میتوان در نظر گرفت [I, C] و ۳ ماه CAPOX [II, B]. MSI/MMR تنها نشانگر مولکولی معتبر در تصمیم ادجوانت است و باید در مرحله II تعیین شود [IV, A]؛ در dMMR مرحله II (۱۰٪ تا ۱۵٪ بیماران مرحله II) خطر عود بسیار پایین است و سود فلوئوروپیریمیدین نشان داده نشده، پس شیمیدرمانی اندیکاسیون ندارد [I, A]؛ در pT4 با MSI سود شیمیدرمانی نامشخص است. امضاهای بیان ژن برای کاربرد روتین توصیه نمیشوند [II, C] [۲].
ASCO ۲۰۲۲: ACT بهطور روتین در مرحله II غیرپرخطر توصیه نمیشود؛ به T4 باید ACT پیشنهاد شود؛ با سایر عوامل پرخطر (کمتر از ۱۲ غده، تهاجم دورعصبی یا لنفوواسکولار، درجه ضعیف یا تمایزنیافته، انسداد، سوراخشدگی، tumor budding درجه BD3) میتوان ACT پیشنهاد کرد؛ افزودن اگزالیپلاتین روتین نیست ولی با تصمیم مشترک ممکن است؛ dMMR/MSI بهطور روتین ACT نمیگیرد و اگر همراه عوامل پرخطر تصمیم به درمان گرفته شد، رژیم حاوی اگزالیپلاتین [۳]. Sargent ۲۰۱۰ (۴۵۷ بیمار مرحله II و III، ۱۵٪ dMMR): FU در pMMR سودمند بود (HR DFS ۰٫۶۷) ولی در dMMR نه (HR ۱٫۱۰)؛ در داده تجمیعی ۱۰۲۷ نفره، در مرحله II با dMMR درمان با بقای کلی کمتر همراه بود (HR ۲٫۹۵؛ ۹۵٪ CI ۱٫۰۲ تا ۸٫۵۴) [۵]. ابزار: مرحلهبندی TNM سرطان روده بزرگ.
مرحله ۳: ۳ ماه یا ۶ ماه؟
شیمیدرمانی بعد از عمل در مرحله ۳ معمولاً ترکیب دو دارو است: اگزالیپلاتین همراه سرم فلوئورواوراسیل (رژیم FOLFOX) یا قرص کپسیتابین (رژیم CAPOX) [۲]. اگزالیپلاتین ممکن است به اعصاب دست و پا آسیب بزند (بیحسی و گزگز) و این عارضه با طولانیتر شدن درمان بیشتر میشود [۲].
در بررسی بزرگی روی بیش از ۱۲ هزار بیمار، در بیمارانی که خطر کمتری داشتند ۳ ماه درمان به اندازه ۶ ماه مؤثر بود، بهویژه با رژیم CAPOX؛ اما در بیماران پرخطرتر، ۶ ماه کمی بهتر بود. با ۳ ماه درمان، آسیب عصبی بسیار کمتر بود [۷]. پس از ۵ سال هم تعداد بیماران زنده با ۳ و ۶ ماه درمان تقریباً یکسان بود [۸].
اگر توان گرفتن اگزالیپلاتین را ندارید یا آن را تحمل نمیکنید، ۶ ماه قرص کپسیتابین یا سرم فلوئورواوراسیل بهتنهایی هم راهی پذیرفتهشده است [۲]. بیشتر بخوانید: شیمیدرمانی چند جلسه است؟ و بیحسی و گزگز دست و پا (نوروپاتی).
ویژه پزشکان
IDEA (۶ کارآزمایی، ۱۲٬۸۳۴ بیمار مرحله III): غیرفروتری ۳ ماه در کل جمعیت تأیید نشد (HR DFS ۱٫۰۷؛ ۹۵٪ CI ۱٫۰۰ تا ۱٫۱۵)؛ CAPOX HR ۰٫۹۵ (۰٫۸۵ تا ۱٫۰۶) و FOLFOX HR ۱٫۱۶ (۱٫۰۶ تا ۱٫۲۶)؛ T1–3 N1: DFS سهساله ۸۳٫۱٪ در برابر ۸۳٫۳٪ (HR ۱٫۰۱؛ ۰٫۹۰ تا ۱٫۱۲)؛ T4 و/یا N2: ۶۲٫۷٪ در برابر ۶۴٫۴٪ (HR ۱٫۱۲؛ P=۰٫۰۱ برای برتری ۶ ماه)؛ نوروتوکسیسیتی درجه ۲ یا بالاتر با ۳ در برابر ۶ ماه: FOLFOX ۱۶٫۶٪ در برابر ۴۷٫۷٪ و CAPOX ۱۴٫۲٪ در برابر ۴۴٫۹٪ [۷]. تحلیل نهایی (پیگیری میانه ۷۲٫۳ ماه): OS پنجساله ۸۲٫۴٪ در برابر ۸۲٫۸٪ (HR ۱٫۰۲)؛ CAPOX ۸۲٫۱٪ در برابر ۸۱٫۲٪ (HR ۰٫۹۶) و FOLFOX ۸۲٫۶٪ در برابر ۸۳٫۸٪ (HR ۱٫۰۷) [۸].
ESMO: CAPOX ۳ یا ۶ ماه یا FOLFOX ۶ ماه [I, A]؛ تطبیق با گروه خطر (CAPOX ۳ ماه در T1–3 N1؛ CAPOX یا FOLFOX ۶ ماه در T4 یا N2) با احتیاط، چون بر پایه تحلیل پسازآن است [V]؛ ناتوان یا نامتحمل اگزالیپلاتین: کپسیتابین یا LV5FU2 به مدت ۶ ماه [I, A]؛ قطع فوری اگزالیپلاتین با نوروپاتی بالاتر از درجه ۱؛ ژنوتیپسنجی یا فنوتیپسنجی DPD پیش از فلوئوروپیریمیدین [III, A] [۲]. رژیمها: CAPOX · FOLFOX · آزمایش DPYD پیش از شیمیدرمانی.
آزمایش MSI یا MMR: چرا مهم است؟
بعد از عمل، روی نمونه تومور آزمایشی انجام میشود که نشان میدهد سلولهای سرطانی در ترمیم خطاهای DNA مشکل دارند یا نه؛ نام این حالت MSI-H یا dMMR است [۲]. در یک مطالعه روی بیماران مرحله ۲ و ۳، حدود ۱ نفر از هر ۷ بیمار چنین توموری داشت [۵].
- در مرحله ۲: این تومورها خطر برگشت کمی دارند و شیمیدرمانی تکدارویی به آنها کمکی نکرده است؛ پس معمولاً شیمیدرمانی لازم نیست [۲، ۳، ۵].
- در مرحله ۳: شیمیدرمانی با اگزالیپلاتین داده میشود [۲، ۳]. در مطالعهای تازه، افزودن ایمنیدرمانی (آتزولیزوماب) به این شیمیدرمانی خطر برگشت سرطان را نصف کرد [۱۴].
- ارثی بودن: این آزمایش به پیدا کردن «سندرم لینچ»، نوعی استعداد ارثی سرطان، هم کمک میکند [۲]. ببینید آیا سرطان ارثی است؟
بیشتر بخوانید: سرطان روده بزرگ با MSI-H یا dMMR: ایمنیدرمانی بهجای شیمیدرمانی.
ویژه پزشکان
ATOMIC (فاز ۳، ۷۱۲ بیمار مرحله III با dMMR؛ ۵۳٫۹٪ T4 و/یا N2): آتزولیزوماب همراه mFOLFOX6 به مدت ۶ ماه و سپس آتزولیزوماب تکدارویی تا مجموع ۱۲ ماه، در برابر mFOLFOX6 تنها به مدت ۶ ماه؛ DFS سهساله ۸۶٫۳٪ در برابر ۷۶٫۲٪ (HR ۰٫۵۰؛ ۹۵٪ CI ۰٫۳۵ تا ۰٫۷۳؛ P<۰٫۰۰۱)؛ عوارض درجه ۳ یا ۴ ۸۴٫۱٪ در برابر ۷۱٫۹٪ [۱۴]. ESMO: در مرحله III، کاربرد وضعیت MMR به شناسایی سندرم لینچ محدود است [IV, A] و در dMMR موضعی، اگر شیمیدرمانی داده شود، همیشه همراه اگزالیپلاتین [۲].
آزمایش خون DNA تومور (ctDNA): آیا تصمیم را عوض میکند؟
سلولهای سرطانی تکههای بسیار کوچکی از DNA خود را در خون رها میکنند. آزمایشی که چند هفته بعد از عمل این تکهها را در خون میجوید (ctDNA)، نشان میدهد احتمالاً سرطانی در بدن مانده است یا نه؛ وقتی جواب مثبت است، خطر برگشت سرطان خیلی بیشتر است [۱۲].
- مرحله ۲: در یک مطالعه، وقتی تصمیم شیمیدرمانی بر پایه این آزمایش گرفته شد، تعداد بیمارانی که شیمیدرمانی گرفتند تقریباً نصف شد و نتیجه درمان پس از ۵ سال به همان خوبی بود [۱۰، ۱۱].
- مرحله ۳: در مطالعه دیگری، وقتی در بیماران با جواب منفی درمان سبکتر شد، نتیجه کمی بدتر از درمان استاندارد بود؛ بنابراین در مرحله ۳ این آزمایش هنوز جای درمان استاندارد را نمیگیرد [۱۲].
انجمن اروپایی انکولوژی پزشکی در سال ۲۰۲۲ استفاده روزمره از این آزمایش را برای انتخاب درمان توصیه نکرد، چون هنوز نشان داده نشده بود که تصمیم بر پایه آن نتیجه درمان را بهتر میکند [۱۳]. اگر آزمایش ctDNA دادهاید، جواب آن را با پزشک خود بررسی کنید و تصمیم را فقط بر پایه آن نگیرید. بیشتر بخوانید: بیوپسی مایع و DNA توموری در گردش (ctDNA).
ویژه پزشکان
DYNAMIC (مرحله II؛ ۴۵۵ بیمار، تصادفیسازی ۲:۱): ctDNA مثبت در هفته ۴ یا ۷ پس از جراحی، شیمیدرمانی مبتنی بر اگزالیپلاتین یا فلوئوروپیریمیدین؛ ctDNA منفی، بدون درمان. دریافت ACT ۱۵٪ در برابر ۲۸٪ (RR ۱٫۸۲)؛ RFS دوساله ۹۳٫۵٪ در برابر ۹۲٫۴٪ (تفاوت ۱٫۱ واحد درصد؛ ۹۵٪ CI منفی ۴٫۱ تا ۶٫۲؛ حاشیه غیرفروتری منفی ۸٫۵)؛ RFS سهساله ۸۶٫۴٪ در ctDNA مثبتِ درمانشده و ۹۲٫۵٪ در ctDNA منفیِ درماننشده [۱۰]. پیگیری ۵ ساله (میانه ۵۹٫۷ ماه): RFS ۸۸٪ در برابر ۸۷٪ و OS ۹۳٫۸٪ در برابر ۹۳٫۳٪ (HR ۱٫۰۵؛ P=۰٫۸۸۷)؛ پاکشدن ctDNA در پایان درمان در ۳۵ از ۴۰ بیمار [۱۱].
DYNAMIC-III (مرحله III؛ ۹۶۸ بیمار ارزیابیپذیر، ۷۲٫۵٪ ctDNA منفی): RFS سهساله ۸۷٪ در ctDNA منفی در برابر ۴۹٪ در ctDNA مثبت؛ در ctDNA منفی، کاهش درمان مصرف اگزالیپلاتین را از ۸۸٫۶٪ به ۳۴٫۸٪ و بستری را از ۱۳٫۲٪ به ۸٫۵٪ رساند ولی RFS ۸۵٫۳٪ در برابر ۸۸٫۱٪ بود و حاشیه غیرفروتری برآورده نشد؛ تشدید درمان در ctDNA مثبت سودی نداشت (RFS دوساله ۵۱٪ در برابر ۶۱٪)؛ ctDNA پایدار پس از درمان: RFS سهساله ۱۴٪ در برابر ۷۹٪ [۱۲]. ESMO ۲۰۲۲: تشخیص بیماری باقیمانده مولکولی اعتبار بالینی بالایی در پیشبینی عود دارد، اما چون شواهدی از سودمندی بالینی آن در هدایت درمان نیست، برای کاربرد روتین توصیه نمیشود [۱۳].
سرطان راستروده (رکتوم)
درمان سرطان راستروده با سرطان کولون فرق دارد. در بسیاری از بیماران مرحله ۲ و ۳، شیمیدرمانی همراه پرتودرمانی، یا پرتودرمانی کوتاهمدت و سپس شیمیدرمانی، پیش از جراحی داده میشود؛ در بیماران کمخطرتر گاهی شیمیدرمانی تنها پیش از جراحی کافی است [۱۵]. در مطالعههای بزرگ روی بیماران پرخطر، دادن کاملتر شیمیدرمانی پیش از جراحی احتمال برگشت یا پخش شدن سرطان را کمتر کرد [۱۶، ۱۷].
در تومورهای راستروده با MSI-H یا dMMR، ایمنیدرمانی تنها (دوستارلیماب) در یک مطالعه کوچک، تومور را در هر ۱۲ بیمار از بین برد و هیچکدام تا زمان گزارش به جراحی یا پرتودرمانی نیاز پیدا نکردند [۱۸]. برنامه هر بیمار را تیم چندتخصصی تعیین میکند. ببینید سرطان روده بزرگ.
ویژه پزشکان
RAPIDO (۹۱۲ بیمار پرخطر در MRI): پرتودرمانی کوتاهمدت ۵ × ۵ گری و سپس ۶ دوره CAPOX یا ۹ دوره FOLFOX4 پیش از TME؛ شکست درمان مرتبط با بیماری در ۳ سال ۲۳٫۷٪ در برابر ۳۰٫۴٪ (HR ۰٫۷۵) [۱۶]. PRODIGE 23 (۴۶۱ بیمار cT3–4 M0): ۶ دوره mFOLFIRINOX پیش از شیمیپرتودرمانی؛ DFS سهساله ۷۶٪ در برابر ۶۹٪ (HR ۰٫۶۹) [۱۷]. dMMR موضعی پیشرفته: دوستارلیماب هر ۳ هفته به مدت ۶ ماه؛ پاسخ کامل بالینی در ۱۲ از ۱۲ بیمار، بدون شیمیپرتودرمانی یا جراحی (پیگیری ۶ تا ۲۵ ماه) [۱۸]. رژیم: درمان کامل پیش از جراحی (RAPIDO).
سن بالا و بیماریهای دیگر
سن بهتنهایی دلیل گرفتن یا نگرفتن شیمیدرمانی نیست؛ پزشک سود احتمالی، خطر برگشت سرطان، سلامت عمومی، بیماریهای دیگر و امید به زندگی را با هم میسنجد [۲]. در افراد مسنتر سود شیمیدرمانی معمولاً کمتر و احتمال عوارض بیشتر است، و اگزالیپلاتین با احتیاط بیشتری داده میشود [۲]. بیماریهایی مثل نارسایی شدید قلب، کلیه یا کبد، عفونت کنترلنشده یا ناتوانی شدید جسمی ممکن است مانع شیمیدرمانی شوند [۲].
ویژه پزشکان
ESMO: سن بهتنهایی ارزش پیشبینی ندارد و باید همراه سود بالقوه، خطر عود و امید به زندگی بر پایه سن زیستی و بیماریهای همراه سنجیده شود؛ در سالمندان سود فلوئوروپیریمیدین با یا بدون اگزالیپلاتین محدودتر و سمیت بیشتر است. در تحلیل تجمیعی NSABP C-08، XELOXA، X-ACT و AVANT، HR بقای کلی با اگزالیپلاتین در ۷۰ سال و بالاتر ۰٫۷۸ و در بیماران جوانتر ۰٫۶۲ بود؛ در NO16968، HR ۰٫۹۱ (۰٫۶۶ تا ۱٫۲۶) در ۷۰ سال و بالاتر در برابر ۰٫۸۰ در جوانترها. منع نسبی: ECOG بیشتر از ۲، عفونت کنترلنشده، اختلال شدید کبد و کلیه و نارسایی قلبی NYHA III و IV [۲]. ابزارها: ارزیابی سالمندی پیش از شیمیدرمانی · امتیاز CARG.
کی کنار گذاشتن شیمیدرمانی امن است و کی نه؟
با پزشک سنجیده میشود
نگرفتن آن خطرناک است
- مرحله ۳: شیمیدرمانی از هر ۱۰۰ بیمار ۱۰ تا ۱۵ مرگ را کم میکند و اگزالیپلاتین ۴ تا ۵ مرگ دیگر را [۲]
- مرحله ۲ با تومور T4 [۳]
شیمیدرمانی بعد از عمل را تا جایی که میشود زود شروع کنید؛ بهتر است دیرتر از ۸ هفته بعد از عمل نباشد [۲]. در بررسی ۱۰ مطالعه با بیش از ۱۵ هزار بیمار، هر ۴ هفته تأخیر در شروع شیمیدرمانی با کمتر شدن شانس زنده ماندن همراه بود [۹]، و اگر بیش از ۶ ماه بعد از عمل شروع شود، سود آن بسیار کم میشود یا از بین میرود [۲]. اگر نگران عوارض هستید، درمان را خودسرانه کنار نگذارید و با پزشک خود صحبت کنید.
از پزشک خود بپرسید
- «مرحله سرطان من دقیقاً چیست؟ چند غده لنفاوی بررسی و چند غده درگیر بوده است؟»
- «آیا تومور من ویژگی پرخطری دارد؟ جواب آزمایش MSI یا MMR چه بوده است؟»
- «شیمیدرمانی خطر برگشت سرطان مرا چقدر کم میکند؟ از هر ۱۰۰ بیمار مثل من، برای چند نفر فرق ایجاد میکند؟»
- «برای من ۳ ماه کافی است یا ۶ ماه؟ با قرص کپسیتابین یا با سرم؟»
- «آیا پیش از شروع، آزمایش کمبود آنزیم DPD لازم است؟»
- «اگر بیحسی و گزگز دست و پا پیدا کنم، چه میشود؟»
- «آیا آزمایش ctDNA در تصمیم من کمکی میکند؟»
برای آمادگی بیشتر بخوانید: شیمیدرمانی چیست و چگونه انجام میشود؟ و اولین جلسه شیمیدرمانی.
پرسشهای رایج
آیا در سرطان روده مرحله ۲ شیمیدرمانی لازم است؟
شیمیدرمانی بعد از عمل روده چند جلسه است؟
در رژیم CAPOX (قرص کپسیتابین و اگزالیپلاتین) هر دوره ۳ هفته است؛ پس ۳ ماه درمان یعنی ۴ دوره. در رژیم FOLFOX هر دوره ۲ هفته است و ۶ ماه درمان یعنی ۱۲ دوره [۸]. مدت درمان را پزشک بر پایه خطر برگشت تعیین میکند [۲].
آیا میشود بهجای سرم، قرص شیمیدرمانی خورد؟
در رژیم CAPOX، قرص کپسیتابین جای سرم فلوئورواوراسیل را میگیرد، ولی اگزالیپلاتین همچنان تزریقی است [۲]. برای کسانی که اگزالیپلاتین را تحمل نمیکنند، ۶ ماه قرص کپسیتابین بهتنهایی راهی پذیرفتهشده است [۲]. ببینید شیمیدرمانی خوراکی: قرص بهتر است یا تزریق؟
اگر بعد از عمل شیمیدرمانی نکنم چه میشود؟
آزمایش DPD چیست و چرا مهم است؟
آنزیم DPD داروهای فلوئورواوراسیل و کپسیتابین را در بدن تجزیه میکند. حدود ۳ تا ۵ نفر از هر ۱۰۰ نفر کمبود این آنزیم دارند و ممکن است با دوز معمول دچار عوارض بسیار شدید و حتی کشنده شوند؛ برای همین آزمایش آن پیش از شروع درمان توصیه میشود [۲].
شواهد علمی
مطالعات کلیدی در کتابخانه شواهد
۱۰ موردمدت شیمیدرمانی کمکی در سرطان کولون مرحله ۳
بهبود بقای کلی با اگزالیپلاتین، فلوئوروراسیل و لوکووورین بهعنوان درمان کمکی در سرطان کولون مرحله II یا III
سرطان کولون موضعی: رهنمود بالینی ESMO برای تشخیص، درمان و پیگیری
تحلیل DNA توموری در گردش خون (ctDNA) برای هدایت درمان کمکی در سرطان روده بزرگ (کولون) مرحله ۲
تحلیل ctDNA برای هدایت درمان کمکی در سرطان کولون مرحله ۲: نتایج ۵ ساله کارآزمایی تصادفی DYNAMIC
درمان کمکی مبتنی بر DNA توموری در گردش در سرطان کولون پیشرفته موضعی: کارآزمایی تصادفی فاز ۲/۳ DYNAMIC-III
رادیوتراپی کوتاهمدت و سپس شیمیدرمانی پیش از برداشتن کامل مزورکتوم (TME) در برابر شیمیپرتودرمانی پیش از عمل، TME و شیمیدرمانی کمکی اختیاری در سرطان رکتوم پیشرفته موضعی (RAPIDO): کارآزمایی تصادفی، باز، فاز ۳
شیمیدرمانی نئوادجوانت با FOLFIRINOX و شیمیپرتودرمانی پیش از عمل در بیماران مبتلا به سرطان رکتوم پیشرفته موضعی (UNICANCER-PRODIGE 23): کارآزمایی چندمرکزی، تصادفی، باز، فاز ۳
آتزولیزوماب همراه با FOLFOX برای سرطان کولون مرحله ۳ با کمبود ترمیم ناجفتشدگی
مهار PD-1 در سرطان رکتوم پیشرفته موضعی با کمبود ترمیم ناجفتشدگی (dMMR)
پیوندهای مرتبط
انواع سرطان مرتبط
پرسشهای مرتبط
منابع علمی
۱۹ منبعنمایش همه منابع، ۱۰ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شمارههای داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شدهاند.
- ۱
- ۲
- ۳
- ۴Adjuvant chemotherapy versus observation in patients with colorectal cancer: a randomised study
- ۵
- ۶Improved overall survival with oxaliplatin, fluorouracil, and leucovorin as adjuvant treatment in stage II or III colon cancer in the MOSAIC trial
- ۷
- ۸
- ۹Association between time to initiation of adjuvant chemotherapy and survival in colorectal cancer: a systematic review and meta-analysis
- ۱۰
- ۱۱
- ۱۲
- ۱۳
- ۱۴Atezolizumab plus FOLFOX for Stage III Mismatch Repair-Deficient Colon Cancer
- ۱۵Rectal Cancer Treatment (PDQ®)–Patient Version
- ۱۶Short-course radiotherapy followed by chemotherapy before total mesorectal excision (TME) versus preoperative chemoradiotherapy, TME, and optional adjuvant chemotherapy in locally advanced rectal cancer (RAPIDO): a randomised, open-label, phase 3 trial
- ۱۷Neoadjuvant chemotherapy with FOLFIRINOX and preoperative chemoradiotherapy for patients with locally advanced rectal cancer (UNICANCER-PRODIGE 23): a multicentre, randomised, open-label, phase 3 trial
- ۱۸PD-1 Blockade in Mismatch Repair-Deficient, Locally Advanced Rectal Cancer
- ۱۹
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۷ آبان ۱۴۰۵ بهروزرسانی شده است. محتوای این وبسایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.
این برگه از سایت چاپ شده است؛ نسخه کامل و بهروز: https://drdabiri.com/questions/is-chemo-necessary-colon-cancer/