نکات کلیدی
- از هر ۱۰ سرطان سینه حدود ۷ مورد هورمون مثبت و HER2 منفی است؛ این سرطان با هورمون زنانه (استروژن) رشد میکند [۳۴، ۱].
- ستون درمان، قرص هورمونی برای ۵ تا ۱۰ سال است: ۵ سال تاموکسیفن خطر مرگ از سرطان سینه را تا ۱۵ سال بعد حدود یکسوم کم کرد [۱] و خوردن مرتب و کامل قرص اهمیت زیادی دارد [۲۵].
- بسیاری از زنان شیمیدرمانی لازم ندارند: آزمایش ژنی تومور نشان میدهد چه کسی از آن سود میبرد [۷، ۸].
- در خطر بالای برگشت، قرص آبماسیکلیب همراه قرص هورمونی برگشت بیماری را کمتر و عمر را بیشتر کرد [۹].
- در بیماری پخششده، درمان اول معمولاً قرص هورمونی همراه یک قرص CDK4/6 است که مدت آرام ماندن بیماری را بسیار طولانیتر کرده است [۱۱، ۳۶].
داستان قرصهای هورمونی
سرطان سینه هورمون مثبت برای رشد به استروژن، هورمون زنانه، نیاز دارد. قرص تاموکسیفن، که جلوی اثر استروژن بر سلول سرطانی را میگیرد، دهههاست پایه درمان این نوع سرطان است. بررسی همه مطالعههای بزرگ نشان داد ۵ سال تاموکسیفن پس از جراحی، برگشت بیماری را در ۵ سال اول تقریباً نصف میکند و خطر مرگ از سرطان سینه را تا ۱۵ سال بعد حدود یکسوم کم میکند؛ ولی در تومورهای بدون گیرنده هورمونی اثری ندارد [۱].
بعد داروهای «مهارکننده آروماتاز» آمدند (لتروزول، آناستروزول و اگزمستان) که ساخت استروژن را در بدن زنان یائسه کم میکنند. در زنان یائسه، این قرصها برگشت بیماری را از تاموکسیفن هم کمتر کردند و مرگ از سرطان سینه را کمی بیشتر کاهش دادند [۲]. در زنان جوانتر، که تخمدانهایشان هنوز استروژن میسازد، خاموش کردن موقت تخمدانها با تزریق دارو (مثل گوسرلین) همراه قرص هورمونی، برگشت بیماری را کمتر و عمر را بیشتر کرد؛ سود این کار در زنان پرخطرتر، مثل آنهایی که شیمیدرمانی گرفتهاند و هنوز قاعده میشوند، بیشتر بود [۵].
درس بزرگ بعدی این بود که خطر برگشت این سرطان سالها میماند: حتی پس از ۵ سال قرص، خطر برگشت تا ۲۰ سال بعد با آهنگی ثابت ادامه داشت و به اندازه تومور و تعداد غدد لنفاوی درگیر بستگی داشت [۴]. ادامه تاموکسیفن تا ۱۰ سال، برگشت بیماری و مرگ از سرطان سینه را کمتر کرد [۳]، و امروز ادامه هورموندرمانی تا ۱۰ سال برای بیشتر زنانی که غدد لنفاویشان درگیر بوده توصیه میشود [۶].
آخرین تحول، قرصهای «مهارکننده CDK4/6» بود (آبماسیکلیب، پالبوسیکلیب و ریبوسیکلیب) که جلوی تقسیم سلول سرطانی را میگیرند و همراه قرص هورمونی داده میشوند. این قرصها اول در بیماری پخششده و بعد پس از جراحی در بیماران پرخطر نتیجه را بهتر کردند [۱۱، ۹].
پس از جراحی: قرص هورمونی و تصمیم درباره شیمیدرمانی
- ۱
- ۲
آزمایش ژنی تومور: آیا شیمیدرمانی لازم است؟
آزمایشی روی نمونه تومور (مثل آزمایش ۲۱ ژنی) نشان میدهد شیمیدرمانی چقدر کمک میکند. در دو مطالعه بزرگ، زنانی که امتیاز پایین یا متوسط داشتند و غدد لنفاویشان درگیر نبود، و زنان یائسه با ۱ تا ۳ غده درگیر، با قرص هورمونی تنها همانقدر خوب ماندند و از شیمیدرمانی سودی نبردند [۷، ۸]. در زنان جوانتر (۵۰ سال یا کمتر، یا پیش از یائسگی) شیمیدرمانی گاهی سود دارد [۷، ۸].
- ۳
آبماسیکلیب در خطر بالای برگشت
اگر چند غده لنفاوی درگیر باشد یا تومور بزرگ یا تهاجمی باشد، ۲ سال قرص آبماسیکلیب همراه قرص هورمونی، برگشت بیماری را حدود یکچهارم کمتر و عمر را بیشتر کرد؛ این سود سالها پس از پایان قرص هم ماند [۹، ۲۶].
- ۴
ریبوسیکلیب در گروهی وسیعتر
۳ سال قرص ریبوسیکلیب همراه مهارکننده آروماتاز، در بیماران مرحله ۲ و ۳ (و گاهی حتی بدون درگیری غدد لنفاوی) برگشت بیماری را کمتر کرد؛ اثر آن بر طول عمر هنوز قطعی نیست [۱۰].
اگر بیماری پخش شده باشد
در بیماری پخششده هدف، کنترل طولانی بیماری با زندگی خوب است و بسیاری از زنان سالها با آن زندگی میکنند [۱۴]. درمان اول معمولاً قرص هورمونی (مهارکننده آروماتاز) همراه یکی از قرصهای CDK4/6 است، و در زنان پیش از یائسگی همراه داروی خاموشکننده تخمدان [۱۱، ۳۶، ۱۵]. افزودن این قرصها مدت آرام ماندن بیماری را بسیار طولانیتر کرد [۱۱، ۳۶]. اثر آنها بر طول عمر یکسان نبوده است: با آبماسیکلیب بیماران بهطور معمول حدود یک سال بیشتر زنده ماندند، ولی این تفاوت قطعی ثابت نشد [۱۳]؛ با پالبوسیکلیب تفاوت روشنی در عمر دیده نشد [۱۲]؛ و ریبوسیکلیب عمر را بهروشنی بیشتر کرد، هم در زنان یائسه و هم در زنان جوانتر [۱۴، ۱۵].
اگر بیماری با درمان اول پیشرفت کرد، گزینهها بر اساس درمان قبلی و آزمایشهای تازه انتخاب میشوند: تزریق فولوسترانت، بهتنهایی یا همراه قرص CDK4/6 اگر پیشتر نگرفتهاید [۱۶، ۳۵]؛ قرص اورولیموس همراه اگزمستان [۱۷]؛ قرص اولاپاریب در جهش ارثی BRCA [۲۴]؛ و اگر HER2 تومور «کم» باشد، داروی تراستوزوماب دروکستکان [۲۳]. شیمیدرمانی هم در مرحلهای از درمان جای خود را دارد [۲۳].
آزمایشهای تازه روی خون یا تومور: هنگام پیشرفت بیماری، آزمایش جهش ESR1 توصیه میشود، بهتر است روی خون [۱۹]. آزمایش PIK3CA هم مهم است؛ از هر ۱۰ بیمار حدود ۴ نفر این جهش را دارند [۲۰]. این جهشها راه را برای داروهای تازهتر باز میکنند: قرصهای تازه ضدهورمونی (مثل الاسترانت، ایملونسترانت و کامیزسترانت) برای جهش ESR1 [۱۸، ۲۷، ۲۸]، و داروهایی مثل آلپلیسیب، کاپیواسرتیب و ایناولیسیب برای تغییرات مسیر PIK3CA [۲۰، ۲۱، ۲۲].
چرا خوردن مرتب قرص هورمونی اینقدر مهم است؟
قرص هورمونی فقط وقتی اثر دارد که هر روز و تا پایان دوره خورده شود. در یک مطالعه روی بیش از ۸ هزار زن، از هر ۱۰ زن حدود ۳ نفر قرص را زودتر از موعد قطع کردند، و زنانی که قرص را زود قطع کردند یا نامرتب خوردند، در سالهای بعد کمتر زنده ماندند [۲۵].
عوارض شایع، گرگرفتگی و درد مفاصل و عضلات است [۳۷]. تاموکسیفن کمی خطر لخته خون و سرطان رحم را بالا میبرد، و مهارکنندههای آروماتاز استخوان را ضعیفتر و شکستگی را کمی بیشتر میکنند [۳، ۲]. بیشتر این عوارض راهحل دارند؛ قرص را خودتان قطع نکنید و با پزشک صحبت کنید.
کی باید با پزشک تماس بگیرم؟
با تاموکسیفن: ورم یا درد یک ساق پا، تنگی نفس بیدلیل، خونریزی غیرعادی از واژن یا درد لگن، و تغییر بینایی را زود بگویید [۳۳]. با قرصهای CDK4/6: تب، لرز یا نشانه عفونت، و سرفه یا تنگی نفس تازه را فوراً بگویید [۳۱، ۳۲]. با آبماسیکلیب، از همان اولین مدفوع شل داروی ضداسهالی را که پزشک داده بخورید، آب بیشتری بنوشید و فوراً به پزشک خبر دهید [۳۰]. ریبوسیکلیب پیش از شروع و در هفتههای اول به نوار قلب نیاز دارد؛ تپش قلب، سرگیجه یا حالت غش را فوراً بگویید [۳۱].
پرسشهای متداول
قرص هورمونی را ۵ سال بخورم یا ۱۰ سال؟
آیا همه زنان با سرطان سینه هورمون مثبت شیمیدرمانی لازم دارند؟
آیا در دوران قرص هورمونی میتوانم باردار شوم؟
در یک مطالعه روی زنان ۴۲ سال یا کمتر که پس از ۱۸ تا ۳۰ ماه قرص هورمونی، آن را برای بارداری موقتاً قطع کردند، خطر برگشت دستکم در ۳ سال اول بیشتر نشد و حدود ۳ نفر از هر ۴ زن باردار شدند [۲۹]. این تصمیم را حتماً با پزشک خود بگیرید؛ ببینید باروری و رابطه جنسی در درمان سرطان.
اگر بیماری پخش شده باشد، چقدر میتوان با این درمان زندگی کرد؟
این بیماری در بسیاری از زنان سالها کنترل میشود. در یک مطالعه بزرگ، نیمی از زنانی که درمان اول را با قرص هورمونی و ریبوسیکلیب گرفتند بیش از ۵ سال زنده ماندند [۱۴]. هر بیمار با بیمار دیگر فرق دارد؛ درباره وضعیت خودتان از پزشک بپرسید.
آیا قرصهای CDK4/6 با هم فرقی دارند؟
هر سه مدت آرام ماندن بیماری را بیشتر کردهاند، ولی عوارض و مراقبتهایشان کمی فرق دارد: عارضه شایع آبماسیکلیب اسهال است [۳۰]، پالبوسیکلیب اغلب گلبولهای سفید را کم میکند [۳۲] و ریبوسیکلیب به نوار قلب و آزمایش کبد نیاز دارد [۳۱]. در بیماری پخششده، ریبوسیکلیب روشنترین افزایش عمر را نشان داده است [۱۴، ۱۵]. پزشک بر اساس وضعیت شما یکی را انتخاب میکند.
برای پزشکان (ویژه پزشکان)
نمایش جزئیاتبستن
| کارآزمایی | جمعیت و مداخله | بقای بدون پیشرفت | بقای کلی |
|---|---|---|---|
| PALOMA-2 [۱۱، ۱۲] | یائسه، ۶۶۶ بیمار؛ پالبوسیکلیب + لتروزول | میانه ۲۴٫۸ در برابر ۱۴٫۵ ماه؛ HR ۰٫۵۸ | میانه ۵۳٫۹ در برابر ۵۱٫۲ ماه؛ HR ۰٫۹۶؛ غیرمعنیدار |
| MONARCH 3 [۳۶، ۱۳] | یائسه، ۴۹۳ بیمار؛ آبماسیکلیب + مهارکننده غیراستروئیدی آروماتاز | HR ۰٫۵۴ (میانه گروه آبماسیکلیب در تحلیل اول به دست نیامد؛ دارونما ۱۴٫۷ ماه) | میانه ۶۶٫۸ در برابر ۵۳٫۷ ماه؛ HR ۰٫۸۰۴؛ P=۰٫۰۶۶۴، غیرمعنیدار (پیگیری ۸٫۱ سال) |
| MONALEESA-2 [۱۴] | یائسه، ۶۶۸ بیمار؛ ریبوسیکلیب + لتروزول | در این گزارش نیامده است | میانه ۶۳٫۹ در برابر ۵۱٫۴ ماه؛ HR ۰٫۷۶؛ P=۰٫۰۰۸ |
| MONALEESA-7 [۱۵] | پیش یا حوالی یائسگی، ۶۷۲ بیمار؛ ریبوسیکلیب + گوسرلین + مهارکننده غیراستروئیدی آروماتاز یا تاموکسیفن | در این گزارش نیامده است | بقای کلی ۴۲ ماهه ۷۰٫۲٪ در برابر ۴۶٫۰٪؛ HR ۰٫۷۱ |
PALOMA-2: عدم توازن بیماران با وضعیت بقای نامعلوم (۱۳٫۳٪ در برابر ۲۱٫۲٪) تفسیر بقای کلی را محدود کرد [۱۲].
هورموندرمانی کمکی: EBCTCG ۲۰۱۱ (۲۰ کارآزمایی، ۲۱٬۴۵۷ بیمار): ۵ سال تاموکسیفن در ER مثبت، RR عود ۰٫۵۳ در سالهای ۰ تا ۴ و ۰٫۶۸ در سالهای ۵ تا ۹؛ RR مرگ از سرطان سینه ۰٫۷۱، ۰٫۶۶ و ۰٫۶۸ در سالهای ۰ تا ۴، ۵ تا ۹ و ۱۰ تا ۱۴؛ اثر ناچیز یا بیاثر در ER منفی [۱]. EBCTCG ۲۰۱۵ (۳۱٬۹۲۰ زن یائسه): مهارکننده آروماتاز در برابر تاموکسیفن، RR عود ۰٫۷۰ در دورههای تفاوت درمان؛ مرگ دهساله از سرطان سینه ۱۲٫۱٪ در برابر ۱۴٫۲٪ (۵ سال AI در برابر ۵ سال تاموکسیفن)؛ سرطان آندومتر دهساله ۰٫۴٪ در برابر ۱٫۲٪ و شکستگی پنجساله ۸٫۲٪ در برابر ۵٫۵٪ [۲]. ATLAS (۶۸۴۶ زن ER مثبت): ۱۰ در برابر ۵ سال تاموکسیفن، عود در سالهای ۵ تا ۱۴ ۲۱٫۴٪ در برابر ۲۵٫۱٪ و مرگ از سرطان سینه ۱۲٫۲٪ در برابر ۱۵٫۰٪؛ آمبولی ریه RR ۱٫۸۷ و سرطان آندومتر RR ۱٫۷۴ [۳]. EBCTCG ۲۰۱۷ (۶۲٬۹۲۳ زن): خطر عود دوردست در سالهای ۵ تا ۲۰ پس از ۵ سال هورموندرمانی از ۱۳٪ (T1N0) تا ۴۱٪ (T2N4–9) [۴]. ASCO ۲۰۱۹: درمان طولانیشده شامل AI تا مجموع ۱۰ سال برای N مثبت و در بسیاری از N منفیها بر اساس خطر؛ سود مطلق متوسط و بدون مزیت OS [۶]. SOFT/TEXT: DFS هشتساله در SOFT ۷۸٫۹٪ (تاموکسیفن)، ۸۳٫۲٪ (تاموکسیفن + OFS) و ۸۵٫۹٪ (اگزمستان + OFS)؛ OS هشتساله ۹۱٫۵٪، ۹۳٫۳٪ و ۹۲٫۱٪؛ در HER2 منفی شیمیدرمانیشده، عود دوردست با اگزمستان + OFS ۷٫۰ (SOFT) و ۵٫۰ (TEXT) واحد درصد کمتر از تاموکسیفن + OFS؛ عوارض درجه ≥۳ ۲۴٫۶٪، ۳۱٫۰٪ و ۳۲٫۳٪ [۵].
آزمون ژنومی: TAILORx (N0، RS ۱۱ تا ۲۵؛ ۶۷۱۱ بیمار تصادفی): هورموندرمانی تنها غیرفروتر (HR iDFS ۱٫۰۸)؛ iDFS نهساله ۸۳٫۳٪ در برابر ۸۴٫۳٪ و OS ۹۳٫۹٪ در برابر ۹۳٫۸٪؛ سود نسبی شیمیدرمانی در ۵۰ سال یا کمتر با RS ۱۶ تا ۲۵ [۷]. RxPONDER (۱ تا ۳ غده مثبت، RS ≤۲۵؛ ۵۰۸۳ زن): یائسه iDFS پنجساله ۹۱٫۹٪ در برابر ۹۱٫۳٪ (HR ۱٫۰۲)؛ پیش از یائسگی ۸۹٫۰٪ در برابر ۹۳٫۹٪ (HR ۰٫۶۰) [۸]. ESMO پانآسیایی ۲۰۲۴: آزمون بیان ژن در عدم قطعیت درباره شیمیدرمانی ادجوانت [I, B]؛ آبماسیکلیب ۲ ساله در مرحله III یا II پرخطر [I, A] [۲۶].
CDK4/6 ادجوانت: monarchE (۵۶۳۷ بیمار، N مثبت پرخطر): iDFS هفتساله ۷۷٫۴٪ در برابر ۷۰٫۹٪ (HR ۰٫۷۳۴)؛ OS: HR ۰٫۸۴۲ (P=۰٫۰۲۷؛ هفتساله ۸۶٫۸٪ در برابر ۸۵٫۰٪) [۹]. NATALEE (مرحله II–III شامل N0 پرخطر؛ ریبوسیکلیب ۳ ساله + NSAI): iDFS HR ۰٫۷۱۶ با تفاوت مطلق پنجساله ۴٫۵٪؛ OS HR ۰٫۸۰۰ (فاصله اطمینان ۹۵٪: ۰٫۶۳۷ تا ۱٫۰۰۳)، هنوز نابالغ [۱۰]. دوزها: هورموندرمانی ادجوانت · آبماسیکلیب (monarchE) · ریبوسیکلیب (NATALEE).
خطوط بعدی بیماری پیشرفته: PALOMA-3: فولوسترانت + پالبوسیکلیب، میانه PFS ۹٫۲ در برابر ۳٫۸ ماه (HR ۰٫۴۲) [۱۶]؛ MONARCH 2: فولوسترانت + آبماسیکلیب ۱۶٫۴ در برابر ۹٫۳ ماه (HR ۰٫۵۵۳) [۳۵]. BOLERO-2: اگزمستان + اورولیموس ۶٫۹ در برابر ۲٫۸ ماه (HR ۰٫۴۳) [۱۷]. OlympiAD در gBRCA [۲۴]. DESTINY-Breast06 (HER2-low پس از هورموندرمانی و پیش از شیمیدرمانی): PFS ۱۳٫۲ در برابر ۸٫۱ ماه (HR ۰٫۶۲) [۲۳]. ASCO ۲۰۲۳: آزمون روتین ظهور جهش ESR1 هنگام عود یا پیشرفت حین هورموندرمانی (± CDK4/6i)، روی خون یا بافت هنگام پیشرفت و ترجیحاً ctDNA [۱۹]. EMERALD (الاسترانت پس از CDK4/6i؛ جهش ESR1 در ۴۷٫۸٪): HR بقای بدون پیشرفت در کل ۰٫۷۰ و در جهش ESR1 ۰٫۵۵ [۱۸]. EMBER-3: ایملونسترانت در جهش ESR1، میانه PFS ۵٫۵ در برابر ۳٫۸ ماه؛ ایملونسترانت + آبماسیکلیب در برابر ایملونسترانت ۹٫۴ در برابر ۵٫۵ ماه (HR ۰٫۵۷) [۲۷]. SERENA-6 (تغییر به کامیزسترانت با ظهور ESR1 در ctDNA حین خط اول، پیش از پیشرفت): PFS ۱۶٫۰ در برابر ۹٫۲ ماه (HR ۰٫۴۴) [۲۸]. مسیر PIK3CA: SOLAR-1 (آلپلیسیب + فولوسترانت، جهش PIK3CA): ۱۱٫۰ در برابر ۵٫۷ ماه (HR ۰٫۶۵)؛ هیپرگلیسمی شایعترین عارضه درجه ۳ یا ۴ [۲۰]. CAPItello-291 (کاپیواسرتیب + فولوسترانت): کل جمعیت ۷٫۲ در برابر ۳٫۶ ماه (HR ۰٫۶۰) و تغییرات مسیر AKT ۷٫۳ در برابر ۳٫۱ ماه (HR ۰٫۵۰) [۲۱]. INAVO120 (ایناولیسیب + پالبوسیکلیب + فولوسترانت در جهش PIK3CA با عود حین یا ظرف ۱۲ ماه پس از ادجوانت): ۱۵٫۰ در برابر ۷٫۳ ماه (HR ۰٫۴۳) [۲۲]. دوزها: هورموندرمانی + مهارکننده CDK4/6 · اگزمستان + اورولیموس · ایناولیسیب (INAVO120).
ایمنی: ریبوسیکلیب: ECG پیش از شروع و شروع فقط با QTcF کمتر از ۴۵۰ میلیثانیه، تکرار حدود روز ۱۴ دوره اول [۳۱]. پالبوسیکلیب: CBC پیش از شروع، ابتدای هر دوره و روز ۱۵ دو دوره اول [۳۲]. آبماسیکلیب: با نخستین مدفوع شل، داروی ضداسهال و افزایش مایعات [۳۰]. ILD/پنومونیت با هر سه دارو گزارش شده است [۳۰، ۳۱، ۳۲].
شواهد علمی
نمایش جزئیاتبستن
شواهد علمی
۲۱ موردارتباط گیرندههای هورمونی سرطان سینه و سایر عوامل با اثربخشی تاموکسیفن ادجوانت: فراتحلیل دادههای سطح بیمار از کارآزماییهای تصادفیشده
مهارکنندههای آروماتاز در برابر تاموکسیفن در سرطان سینه زودرس: متاآنالیز سطح بیمار کارآزماییهای تصادفی
اثرات بلندمدت ادامه تاموکسیفن کمکی تا ۱۰ سال در برابر قطع آن در ۵ سال پس از تشخیص سرطان سینه با گیرنده استروژن مثبت: ATLAS، یک کارآزمایی تصادفی
خطر عود سرطان سینه طی ۲۰ سال پس از قطع درمان هورمونی در سال پنجم
شیمیدرمانی ادجوانت بر اساس آزمون بیان ۲۱ ژنی در سرطان سینه
بقای کلی با آبماسیکلیب (Abemaciclib) در سرطان سینه زودرس
رهنمودهای بالینی ESMO تطبیقیافته برای آسیا (پانآسیایی) برای تشخیص، درمان و پیگیری بیماران مبتلا به سرطان سینه زودرس
پالبوسیکلیب و لتروزول در سرطان سینه پیشرفته
آبماسیکلیب بهعنوان درمان اولیه سرطان پیشرفته سینه
ابِمَسیکلیب (Abemaciclib) در ترکیب با فولوِستران (Fulvestrant) در زنان مبتلا به سرطان سینه پیشرفته HR مثبت/HER2 منفی که در حین درمان هورمونی دچار پیشرفت بیماری شده بودند
اورولیموس در سرطان سینه پیشرفته گیرندههورمونیمثبت در زنان یائسه
تراستوزوماب دروکستکان پس از درمان هورمونی در سرطان سینه متاستاتیک
اولاپاریب برای سرطان سینه متاستاتیک در بیماران دارای جهش ژرملاین BRCA
قطع موقت درمان هورمونی برای تلاش جهت بارداری پس از سرطان سینه
ریبوسیکلیب (Ribociclib) کمکی همراه مهارکننده غیراستروئیدی آروماتاز در سرطان سینه زودرس گیرنده هورمونی مثبت/HER2 منفی: پیگیری ۵ ساله نتایج کارایی و بقای کلی بهروزشده
بقای کلی با ریبوسیکلیب به همراه لتروزول در سرطان پیشرفته سینه
بقای کلی با ریبوسیکلیب بهعلاوه درمان هورمونی در سرطان سینه
درمان مبتنی بر ایناویسیب (Inavolisib) در سرطان سینه پیشرفته دارای جهش PIK3CA
کامیزسترانت خط اول برای سرطان سینه پیشرفته با جهش نوظهور ESR1
ایملونستنت (Imlunestrant) با یا بدون آبمسیکلیب (Abemaciclib) در سرطان پیشرفته سینه
پالبوسیکلیب در سرطان پیشرفته سینه با گیرنده هورمونی مثبت
بیشتر بخوانید
انواع سرطان مرتبط
راهنمای درمان
منابع علمی
۳۷ منبعنمایش همه منابع، ۲۲ مورد با خلاصه و ترجمه فارسیبستن فهرست منابع
شمارههای داخل متن، مانند [۱]، به این منابع اشاره دارند. منابعی که دکمه «خلاصه و ترجمه فارسی» دارند، در کتابخانه شواهد علمی خلاصه و ترجمه شدهاند.
- ۱
- ۲
- ۳
- ۴
- ۵
- ۶
- ۷
- ۸
- ۹
- ۱۰
- ۱۱
- ۱۲
- ۱۳
- ۱۴
- ۱۵
- ۱۶Palbociclib in Hormone-Receptor–Positive Advanced Breast Cancer
- ۱۷Everolimus in postmenopausal hormone-receptor-positive advanced breast cancer
- ۱۸
- ۱۹
- ۲۰
- ۲۱
- ۲۲Inavolisib-Based Therapy in PIK3CA-Mutated Advanced Breast Cancer
- ۲۳
- ۲۴Olaparib for Metastatic Breast Cancer in Patients with a Germline BRCA Mutation
- ۲۵
- ۲۶Pan-Asian adapted ESMO Clinical Practice Guidelines for the diagnosis, treatment and follow-up of patients with early breast cancer
- ۲۷Imlunestrant with or without Abemaciclib in Advanced Breast Cancer
- ۲۸First-Line Camizestrant for Emerging ESR1-Mutated Advanced Breast Cancer
- ۲۹Interrupting Endocrine Therapy to Attempt Pregnancy after Breast Cancer
- ۳۰
- ۳۱
- ۳۲
- ۳۳Tamoxifen citrate tablets: prescribing information
- ۳۴
- ۳۵MONARCH 2: Abemaciclib in Combination With Fulvestrant in Women With HR+/HER2- Advanced Breast Cancer Who Had Progressed While Receiving Endocrine Therapy
- ۳۶
- ۳۷A randomized trial of letrozole in postmenopausal women after five years of tamoxifen therapy for early-stage breast cancer
این مطلب بر پایه منابع علمی معتبر تهیه شده و آخرین بار در ۶ آبان ۱۴۰۵ بهروزرسانی شده است. محتوای این وبسایت صرفاً جنبه آموزشی و اطلاعرسانی دارد و جایگزین مشاوره، تشخیص یا درمان توسط پزشک متخصص نیست. برای هر تصمیم درمانی با پزشک معالج خود مشورت کنید.
این برگه از سایت چاپ شده است؛ نسخه کامل و بهروز: https://drdabiri.com/articles/hormone-positive-breast-cancer-treatment/


